Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Στην Ελλάδα των άκρων...

…για να διαμαρτυρηθείς, πρέπει να παρανομήσεις.

Για να συλλάβεις πρέπει να κακοποιήσεις.

Για να αντισταθείς, πρέπει να βιαιοπραγήσεις.

Για να εργαστείς, πρέπει να γλείψεις.

Για να ακουστείς, πρέπει να ουρλιάξεις.

Για να δημιουργήσεις, πρέπει πρώτα να σου κόψουν τα χέρια.

Για να εκφραστείς, πρέπει να σιωπήσεις.

Στην Ελλάδα των άκρων, η κατρακύλα κάνει θόρυβο. Δεν χάνεται σιγά σιγά στο βάθος του πηγαδιού, αλλά ολοένα γίνεται δυνατότερη και πιο εκκωφαντική. «Αριστεροί» που αναπολούν θηριωδίες του κομμουνισμού. «Δεξιοί» που αναπολούν θηριωδίες του ναζισμού. «Φιλελεύθεροι» που ονειρεύονται θηριωδίες της ανθρώπινης απληστίας. «Δημοκράτες» που έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της ασυδοσίας. «Πολιτικοί» χωρίς πολιτική. Εσκεμμένα τα εισαγωγικά σε όλους αυτούς. Μην ψάχνεις πάλι αφορμή για καυγά.

Οι τραμπούκοι καλλιεργούνται στα σπίτια και στα σχολεία όπως καλλιεργούνταν χρόνια τώρα. Με ιστορίες από φαντάσματα του παρελθόντος. Με κατοχικά, εμφυλιακά και χουντικά σύνδρομα. Τους βλέπεις καθημερινά τριγύρω. Να βρίζουν, να προσβάλουν, να διαχέουν μία ακατάπαυστη αγένεια και να την πετάνε στα μούτρα σου, είτε σε ξέρουν προσωπικά είτε όχι. Με την πρώτη ευκαιρία, είτε φορώντας κουκούλες, είτε στολές με εθνόσημα, καμουφλαρισμένοι και αμπαρωμένοι δηλαδή πίσω από ένα ιδεολογικό άλλοθι, θα τραμπουκίσουν στο τέλος εσένα και τα παιδιά σου. Χωρίς λόγο. Επειδή απλά τα ίδια τα άκρα παρέχουν πλέον το άλλοθι για τα πάντα. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της κοινωνικής κρίσης και όχι η σύμπλευση με την οικονομική.

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι το σύμπτωμα. Το ίδιο και οι πιτσιρικάδες που πουλάνε αντιεξουσιαστική έκσταση. Η αιτία είναι βαθύτερη και πιο καλά ριζωμένη στον ατομικισμό, την ασέβεια προς τον διπλανό και την μηδενική ανοχή στην διαφορετικότητα. Αιτία που χάνεται πολύ πίσω στην ιστορία και δεν μπορεί να γνωρίζει ούτε ο πιτσιρικάς «επαναστάτης», ούτε ο πιτσιρικάς μπάτσος. Τα άκρα απλά νιώθουν και επειδή στην Ελλάδα μεγαλώνουμε, εκπαιδευόμαστε, εργαζόμαστε, δημιουργούμε, διαμαρτυρόμαστε και αναπολούμε ουτοπικές κοινωνικές αξίες, μόνο νιώθοντας, χωρίς το «βάσανο» της ορθολογικής σκέψης, συνέχεια ελκόμαστε από τα άκρα.

Δες το και στα mainstream ΜΜΕ. Ξέρουν πολύ καλά τι προϊόν πουλάνε. Ακραίες, δήθεν δημοσιογραφικές, αναλύσεις για τις ακραίες αισθήσεις μας, με μία ακατάπαυστη σπορά πανικού και μιζέριας προς κάθε γωνιά αυτής της χώρας. Μην υποτιμάς ποτέ τα στερεότυπα και τα mainstream ΜΜΕ. Έχουν ψυχαναλύσει την κοινωνία πολύ πριν εσύ αντιληφθείς τις ίδιες σου τις απόψεις. Αυτή είναι η δουλειά τους. Και τα άκρα, αυτή την περίοδο, είναι η πιο κερδοφόρα επένδυση για κάθε τύπου δημαγωγό.



7 σχόλια:

  1. μπράβο φίλε πολύ ωραίο άρθρο, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, πάντα τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ακριβώς επειδή αυτά που περιγράφεις τα έχουν εμπεδώσει από χρόνια τα ΜΜΕ γίνεται εκλεκτική επιλογή συνομιλητών και έτσι δεν μπορείς ποτέ να δεις πραγματική συζήτηση με ανταλλαγή απόψεων στην ελληνική τηλεόραση, παρά μόνο μονολόγους-κηρύγματα με αδιαπραγμάτευτες θέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για αυτό το άρθρο μόνο ευχαριστώ έχω να πω. Μέ τόσο λίγα λόγια περιγράφεις όλο αυτό που ζούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στο πνεύμα θα με βρεις σύμφωνο... Θα αφήσω τις διαφωνίες κατά μέρος τόσο για τα άκρα όσο και για το ρόλο της οικογένειας... Το μίσος δε διδάσκεται. Εϊναι καρκίνωμα που ξεκινά από πολύ παλιά κι απλώνεται σαν μετάσταση σε όλα τα ζωτικά μέρη του σώματος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κατά τήν γνώμη μου , ή βασική αίτία έχει νά κάνει μέ τόν τρόπο πού δημιουργήθηκε αύτό τό έκτρωμα πού λέγεται έλληνικό κράτος .
    Καί δεύτερο καί κυριώτερο είναι ή διαπαιδαγώση καί ή κατευθηνση πού πήραμε άπό τήν "πνευματική μας ήγεσία" ...
    αμα μεγαλώνεις μέ πρώτυπο τόν καραγκιόζη ...καραγκιόζης θά γινεις .
    καλημέρα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εξαιρουμένου του Ναζισμού που είναι εξ ορισμού απάνθρωπος και δολοφονικός, θεωρώ πως δεν υπάρχουν ακραίες ιδεολογίες αλλά ακραίοι άνθρωποι πίσω από κάθε ιδεολογία.
    Όπως θα βρεις ακραίο αναρχικό που τη βρίσκει να πετάει μολότωφ, ακραίο αριστερό που γουστάρει να κάνει καταλήψεις για την πλάκα του, ακραίο δεξιό που βάζει μπρος για να πατήσει το γυφτάκι των φαναριών, ακραίο πασοκτσή που για χάρη του κόμματος μπορεί να ανεχτεί τα πάντα, ακραίο νεοδημοκράτη που κατηγορεί όποιον δεν είναι μαζί του ως λομπίστα κερδοσκόπο, ακραίο κκέ που είναι ικανός να βρίζει όποιον δε συμφωνεί μαζί του, ακραίο νεοφιλελεύθερο που στο όνομα του κέρδους δεν κωλώνει να πατήσει επί πτωμάτων...
    εξίσου θα βρεις συνετούς ανθρώπους όλων των ιδεολογιών, κομμάτων, αποχρώσεων...
    Οι ακρότητες δεν ειναι αποκυήματα ιδεολογιών, αλλά χαρακτήρων και προσωπικών κοσμοθεωριών τις οποίες έφεραν στον αφρό η κρίση, η φτώχεια, η αίσθηση ξεπουλήματος και η ανατροπή ολόληρων ζωών.

    Δεν έγινε εν μία νυκτί ακραίος ούτε ο σοσιαλισμός, ούτε ο ευρωκομμουνισμός, ούτε ο φιλελευθερισμός, ούτε ο αναρχισμός, ούτε η σοσιαλδημοκρατία, ούτε η χριστιανοδημοκρατία, ούτε ο κομμουνισμός.

    Δεν έχει σημασία στο όνομα ποιας θεωρίας βιαιοπραγεί και ασχημονε.ί κάποιος.
    Διότι κατ' αυτή τη λογική είναι ακραίος ο χριστιανισμός, ο μουσουλμανισμός, η βασιλεία, η δημοκρατία και οτιδήποτε άλλο έχει χρησιμοποιηθεί ως σημαία από ομάδες ακραίας και τυφλής βίας.

    Δεν είναι οι ιδέες ακραίες λοιπόν.
    Ακραίοι είναι οι άνθρωποι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...