Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Επιστροφή από τα χρώματα

Υπάρχουν διακοπές και υπάρχουν ταξίδια. Οι διακοπές συνήθως τελειώνουν με τη φράση: «Το ξενοδοχείο ήταν υπέροχο και το σέρβις άψογο». Τα ταξίδια συνήθως τελειώνουν με τη φράση: «Θα σου πω σε ένα μήνα, όταν θα έχει δέσει μέσα μου».

Έτσι κι εγώ δεν μπορώ να πω πολλά. Μπορώ όμως να υπενθυμίσω το σημαντικότερο λόγο ενός οποιουδήποτε ταξιδιού, που πάντα διαφεύγει σε όσους δεν ταξιδεύουν. Η αποστασιοποίηση από την καθημερινότητα και η συνειδητοποίηση (όχι απλά η γνώση) της ύπαρξης άλλων πολιτισμών, νοοτροπιών, κοινωνικών δομών και συστημάτων. Με απλά λόγια, να μπορείς να δεις ότι «τα πράγματα γίνονται και αλλιώς».

Πετυχημένο ταξίδι είναι αυτό, όταν μετά το πέρας του νοιώθεις ελαφρώς ξένος και αποστασιοποιημένος μέσα στο δικό σου σπίτι. Όχι μόνο επειδή το κεφάλι σου είναι γεμάτο νέες παραστάσεις, αλλά επειδή μπορείς να δεις ξεκάθαρα πόσο μικρό είναι το δικό σου σπίτι σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Πόσο μικρή είναι η γειτονιά σου και κατ’ επέκταση η καθημερινότητα και τα προβλήματα της γειτονιάς σου.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η καθημερινότητά μας έχει περιοριστεί στο τρίγωνο Εξάρχεια – Μέγαρο Μαξίμου – ΓΑΔΑ. Τους τελευταίους μήνες, ο σταδιακός εξευτελισμός και η ανικανότητα της Κυβέρνησης καθώς και η ανυπαρξία οποιασδήποτε κοινωνικής συνοχής, δεν μπορούν να μην προβληματίζουν τον σκεπτόμενο Έλληνα. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι σαθρές κοινωνικές δομές, η διαφθορά και ο Ελληναρισμός κυριαρχούν σε κάθε γειτονιά αυτής της χώρας.

Κι όμως, μετά από ένα σωστό ταξίδι, όλα αυτά φαντάζουν μικροσκοπικά. Πόσο μάλλον όταν έχεις δει την πραγματική φτώχεια, την πραγματική εξαθλίωση, τη βρώμα, τη μόλυνση και την ανεπάρκεια στοιχειώδους περίθαλψης. Και ταυτόχρονα όταν στην ίδια χώρα βλέπεις χαμογελαστούς και ευγενικούς ανθρώπους. Άντε τώρα να το αναλύσεις αυτό!

Σε μία χώρα που δεν έχει πόσιμο νερό, ίσως και να μην σε ενδιέφερε αν υπάρχουν καρτέλ στη βιομηχανία εμφιαλωμένου νερού. Σε μία χώρα που η θρησκεία φαίνεται να είναι το βασικό στοιχείο κοινωνικής συνοχής και προσωπικής πνευματικής ευημερίας, ίσως και να μην ήθελες να μιλήσεις για λογική, αντικειμενική ηθική και μαφιόζους παπάδες. Σε κάθε περίπτωση, ίσως και να ξεφορτωνόσουν για λίγο αυτό το δυτικό μοτίβο περί σωστού – λάθους, άσπρου – μαύρου.

Καλώς ή κακώς, ζούμε, μεγαλώνουμε και εξελισσόμαστε σε μία κοινωνία, για την οποία πρέπει πάντα να παλεύουμε προς την καλυτέρευση και εξέλιξή της. Μπορεί ο Σκανδιναβός να έχει σωστή κοινωνική πρόνοια και μπορεί ο Νεπαλέζος να είναι πάντα χαμογελαστός και ευγενικός, όμως η δική μας κοινωνία τυχαίνει να είναι αυτή της Ψωροκώσταινας.

Υποθέτω πως αν οι περισσότεροι Ελληναράδες ταξίδευαν αντί να κάνουν διακοπές, η αντικειμενική αντίληψη του κόσμου θα τους είχε κάνει πιο σωστούς, ώριμους και σκεπτόμενους. Θα μπορούσαν να δούνε με πόσο ασήμαντα προβλήματα ασχολούνται καθημερινά, αλλά και πόσα νέα ερεθίσματα θα μπορούσαν να έχουν για να προβληματιστούν. Οι Ελληναράδες όμως δεν ταξιδεύουν. Πάνε διακοπές. Μένουν στο καβούκι τους και βρίζουν όλη την ώρα. Ευτυχώς ο υπόλοιπος κόσμος δεν τους ακούει και οι βρισιές αντιλαλούν μόνο μέσα στο καβούκι.

Υπάρχει ένας απέραντος κόσμος έξω από το καβούκι με πολλή τροφή για τις αισθήσεις και τη σκέψη. Όμως, έχουμε επιλέξει να ζούμε και να μεγαλώνουμε στην Ελλάδα. Έτσι, το ελληνάκι θα επιχειρήσει σύντομα να «στριμωχτεί» και πάλι στη γειτονιά του, αντιμετωπίζοντας τις ίδιες μικρότητες, τους ίδιους Ελληναράδες και επικρίνοντας όλο αυτό το τσίρκο που εξελίσσεται καθημερινά μπροστά του. Άλλωστε και αυτή η αντιμετώπιση και επίκριση χρειάζονται μία δόση ενέργειας και ζωτικότητας που μόνο ένα ταξίδι θα μπορούσε να προσφέρει.

9 σχόλια:

  1. Ωραία ταξίδια μπορείς να κάνεις και στην Ελλάδα. Ίσως να γνωρίσεις και μη-Ελληναράδες. Πιστεύω ότι δεν είναι είδος υπό εξαφάνιση.

    Καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ακόμη και πιό κοντα να πας βλέπεις διαφορετικές νοοτροπίες, αντιλαμβάνεσαι πόσο λάθος είναι μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μας.

    Όμως έκανες ένα λάθος- οι Ελληναράδες δεν πάνε διακοπές, καταστρέφουν τις διακοπές των άλλων.

    Κλασσικό παράδειγμα έχω από το περασμένο καλοκαίρι
    2 κυράτσες (40αρες) μετά 2 συζύγων (φαλάκρα,κοιλάρα, σαγιονάρα) συν παππού και γιαγιά και 4 παιδιά ηλικίας 7-12 ετών.

    Όταν πλησίαζαν την πισίνα με το τάβλι, τα στρώματα , τα επιπλέοντα ποδήλατα, τις μάσκες, τους φυσητήρες και τα βατραχοπέδιλα αλλά και τις μπανάνες ΑΛΛΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ νόμιζαν τα ζώα ότι ο κόσμος όλος γύρω τους είχε φτιαχτεί γι' αυτούς.

    Αυτή είναι η διαφορά Ελληνάκι, ο σεβασμός. Ο Νεπαλέζος σέβεται τον τόπο του, τον γείτονά του, τον τουρίστα
    Ο Ελληνάρας δεν σέβεται τίποτα. Γαιδούρι γεννήθηκε, γαιδούρι θα πεθάνει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ ελληνάκι, Καλώς όρισες λοιπόν! Το στρίμωγμα είναι ήδη επώδυνο φαντάζομαι... Καλή προσαρμογή!

    @ser,
    Έχεις δίκιο για τις αλλαλάζοντες πολυμελής ομάδες θηλάστικών που βρίσκονται παντού και πάντα και σου χαλάνε την ηρεμία.
    Όμως... σε πισίνα και εσύ βρε παιδί μου? Η πισίνα είναι ο ορισμός της φασαρίας στις διακοπές. Το ίδιο και οι πολυμελής οικογένειες είτε βρίσκονται σε διακοπές είτε οπουδήποτε αλλού. Τόσα χιλιόμετρα παραλίας έχουμε, δε μπορεί, κάποια σημεία θα βρεις που να είναι χωρίς σαματά.
    Δεν υποστηρίζω το "ήρθαν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα" βέβαια, αλλά, εγώ προσωπικά προκειμένου να διατηρήσω την ψυχική μου ηρεμία, "παίρνω τα μπογαλάκια μου και σε άλλη παραλία"
    ...ή ακόμα καλύτερα, πάω στην πιο ήσυχη μεριά εξ αρχής. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πετυχημένο ταξίδι είναι αυτό, όταν μετά το πέρας του νοιώθεις ελαφρώς ξένος και αποστασιοποιημένος μέσα στο δικό σου σπίτι.

    ΣΟΦΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!

    ΚΑΛΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΛΛΗΝΑΚΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @βρομιστερακι
    θηλαστικά ή μηρυκαστικά θα σε γελάσω...

    Διευκρινίζω ότι δεν μιλάμε γιά την συνηθισμένη φασαρία που γίνεται φυσικά όταν έχεις 4 πιτσιρίκια.

    Μιλάω γιά ΤΡΟΜΕΡΗ φασαρία που προέρχεται από τους ΕΝΗΛΙΚΕΣ λες και πρέπει να αποδείξουν σε όλους πόσο ζώα είναι και πως ανατρέφουν τα παιδιά τους.

    Και -με το συμπάθειο- δεν είναι λύση να έρχονται τα ζώα και να φεύγεις

    Αλλιώς θα καταλήξουμε να κάνουμε ελληνική παροικία στο Νεπάλ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για άλλη μια φορά ταυτίζομαι και προσυπογράφω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ open-eyed-dreamer

    Καλή χρονιά και σε σένα!

    Πάντως τα γραφόμενά μου δεν είχαν να κάνουν με ωραία μέρη ή ωραία ταξίδια :)

    @ ser

    ...και να απομονώνεσαι, όλο και κάποιοι θα σκάσουν αλλαλλάζοντας να καταλάβουν ακόμα και τον τελευταίο ζωτικό σου χώρο

    @ βρομιστεράκι

    ... και στην τελική το θέμα δεν είναι να ψάχνεις πλέον ερημικά μέρη στον τόπο σου για να ηρεμήσεις, αλλά να μπορείς να το κάνεις οπουδήποτε.

    Καλώς σας ξαναβρήκα.

    @ ATHENA

    Ευχαριστώ. Καλά ταξίδια σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλως ηρθες γεματος εικονες
    απο το μακρυνο ταξιδι. Αυτα
    που διαβασα μου θυμισαν λιγο καποιο ξεχασμενο,αλλα
    γνωστο και αγαπημενο ποιημα. Κρατησε μεσα σου ολα αυτα που ειδες,ειναι μονο δικα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Elva

    Καλώς σας ξαναβρήκα. Όντως το συγκεκριμένο ποίημα ταιριάζει καλύτερα από όλα στην περίσταση :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...