Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν

Σήμερα η ΕΣΗΕΑ απεργεί. Αντιγράφω από την ανακοίνωσή της, με σχολιασμό σε πλαγιαστά - μπλαβί γράμματα.

«Επειδή:
  • Τα προβλήματα των δημοσιογράφων, καθώς και των άλλων εργαζομένων στις εφημερίδες, τη ραδιοτηλεόραση (δημόσια και ιδιωτική) καθημερινά αυξάνονται και οξύνονται.

… σε αντίθεση με τους εργαζόμενους και τους ελεύθερους επαγγελματίες άλλων κλάδων που καθημερινά μειώνονται.

  • Οι απολύσεις είναι καθημερινό πλέον φαινόμενο, οι εργασιακές σχέσεις ανατρέπονται, η ελαστική απασχόληση γιγαντώνεται. Οι ΣΣΕ παραβιάζονται συστηματικά. Το απαράδεκτο καθεστώς των συμβασιούχων ομήρων συνεχίζεται. Η ελεύθερη, ουσιαστική και δημοκρατική ενημέρωση γίνεται θυσία στο βωμό της εμπορευματοποίησης και της ανταγωνιστικότητας.
… σε αντίθεση με τις απολύσεις και τις παραβιάσεις ΣΣΕ άλλων κλάδων.

  • Οι εργαζόμενοι είμαστε αντιμέτωποι σε μια ολόπλευρη επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

… από ποιόν; Γιατί πάντα οι υπεύθυνοι για αυτές τις «επιθέσεις» είναι γενικόλογες έννοιες, όπως το «σύστημα», η «εργοδοσία», «οι επιταγές της Ε.Ε.» και κανείς ποτέ δεν έχει το θάρρος να μιλήσει συγκεκριμένα;

  • Τα νέα μέτρα, που προωθεί η κυβέρνηση, στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης στοχεύουν στην πλήρη ανατροπή των κατακτήσεων.
Τα νέα μέτρα της οποιασδήποτε κυβέρνησης σε μία τέτοια περίοδο στοχεύουν και πρέπει να στοχεύουν στην έξοδο από την κρίση. Αλίμονο, εάν μία τέτοια έξοδος δεν είχε θυσίες. Θα ήταν φούσκα, σαν αυτή που έσκασε 5 χρόνια μετά την διακυβέρνηση της πιο άχρηστης κυβέρνησης που πέρασε ποτέ από τον τόπο.

Απαιτούμε:

  • Όχι στις απολύσεις και ουσιαστικά μέτρα στήριξης των ανέργων.
Απαίτηση χωρίς αντι-πρόταση δεν υπάρχει. Ακούω προτάσεις.

  • Πλήρη και σταθερή εργασία για όλους με όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Όχι στο απαράδεκτο καθεστώς της ελαστικής απασχόλησης και των συμβασιούχων ομήρων.
Επίσης, παγκόσμια ειρήνη, εξάλειψη της φτώχειας και πράσινη ανάπτυξη παντού, με πράσινα άλογα να καλπάζουν στα λιβάδια των κινέζικων βιομηχανικών μεγαλουπόλεων. Οι συμβασιούχοι είναι ενήλικες, ώριμοι και υπεύθυνοι πολίτες που γνωρίζουν ότι υπογράφουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Γι’ αυτό λέγονται και συμβασιούχοι. Τα χαδάκια και τα πατ-πατ στην πλάτη των χιλιάδων «ομήρων» για ψηφοθηρικούς σκοπούς έχουν περάσει σε χαμηλότερο επίπεδο. Οπότε είναι καιρός οι συγκεκριμένοι συμβασιούχοι που κατά κανόνα προσδοκούσαν να μονιμοποιηθούν αντί να τους καίγεται καρφί για τις «πραγματικές ανάγκες» της υπηρεσίας τους, να καταλάβουν πως ως ενήλικες υπεύθυνοι πολίτες πρέπει να ελιχθούν ανάλογα.

  • Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Πλήρη εφαρμογή των ΣΣΕ.
Φυσικά και οι ΣΣΕ πρέπει να εφαρμόζονται. Εφόσον δεν εφαρμόζονται, υπάρχει πάντα το δικαίωμα προσφυγής στη Δικαιοσύνη. Εάν αυτό θεωρείται χαμένος χρόνος, τότε ας γίνει απεργία για τη δυσλειτουργία της Δικαιοσύνης στο συγκεκριμένο θέμα. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Όσο για τις αυξήσεις… προφανώς αναφέρονται σε μία χώρα που βιώνει ένα στάδιο οικονομικής ευημερίας και ο συγκεκριμένος κλάδος δεν έχει το μερίδιό του από την πίτα του πλούτου. Κοινώς, δεν αναφέρονται στην Ελλάδα.

  • Όχι στα νέα ασφαλιστικά μέτρα και κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων».
Υπάρχει σε εξέλιξη διάλογος για το ασφαλιστικό. Η ΕΣΗΕΑ κατέθεσε τις προτάσεις της;

* * *

Αν υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να ανησυχεί τα διάφορα σωματεία των εργαζομένων, αυτό είναι η συνεχής απαξίωση του δικαιώματος της απεργίας , όχι μόνο μπροστά στη δημοκρατία, αλλά και στην υπόλοιπη κοινωνία.

Τα εργασιακά δικαιώματα κατακτώνται σταδιακά (και καλά κάνουν) σε μία κοινωνία και οικονομία που έχει σταθερές βάσεις και συνεχώς αναπτύσσεται. Στην περίπτωση της Ελλάδας όμως, όπου ένα ολόκληρο Κράτος ιδρύθηκε και συνεχίζει να επιβιώνει χάρη σε δάνεια και επιδοτήσεις που έρχονται από το εξωτερικό, είναι φυσικό κάποια στιγμή η φούσκα να σκάσει. Πόσο μάλλον όταν τα τελευταία 5 χρόνια έγινε τόσο μεγάλη επιχείρηση αποδόμησης των θεσμών και των οικονομικών του Κράτους, προς όφελος ατομικών συμφερόντων, που κάθε μέρα όλο και κάποιο καινούργιο αρνητικό στοιχείο βγαίνει στην επιφάνεια. Όταν η φούσκα σκάει, χαμηλώνουμε το ψωροπερήφανο κουφιοκέφαλό μας και εργαζόμαστε πάλι από την αρχή μπας και επιτέλους στήσουμε ένα υποτυπώδες Κράτος. Προφανώς το «ελληνικό μοντέλο», δηλαδή το μοντέλο της σπατάλης, της διαφθοράς και του ατομικισμού, απέτυχε και καλό είναι να θεωρείται παράδειγμα προς αποφυγή διεθνώς.

Η έννοια της συλλογικής προσπάθειας σημαίνει μεν ισότιμη συμμετοχή στη δημοκρατία και τα κεκτημένα δικαιώματα, αλλά και ισότιμη ανάληψη ευθυνών και εργασίας προς την βελτίωση ολόκληρης της κοινωνίας και όχι μόνο της ατομικής ευημερίας άνευ υποχρεώσεων. Ειδικά, όταν στην Ελλάδα η έννοια της ευημερίας συνδυάζεται εξ’ ολοκλήρου και μόνο με το φούσκωμα της τσέπης του καθενός.

Υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται στα ΜΜΕ και όταν έχουν προσωπικά οφέλη από διαπλεκόμενες διαδικασίες με επιχειρηματικά ή κυβερνητικά συμφέροντα, προφανώς σιωπούν γιατί εκτός από τα κεκτημένα τους, δεν θίγονται ούτε οι τσέπες τους. Όταν όμως αυτή η διαπλοκή, τους σκάει μπούμερανγκ στα μούτρα, ξεκινάει η γκρίνια. Υπάρχουν γύρω στα 100-150 άτομα που κρατούν στα χέρια τους την αισθητική και την υγιεινή μίας ολόκληρης πόλης αφού αυτοί αποφασίζουν αν θα κάνουν αποκομιδή απορριμμάτων ή όχι. Υπάρχουν άλλα τόσα άτομα που κλείνουν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας επειδή θεωρούν ότι ο λόγος τους για την εξωτερική και οικονομική πολιτική της χώρας, πρέπει να έχει μεγαλύτερη ισχύ από τα αντίστοιχα Υπουργεία ή τη στοιχειώδη λογική.

Και τέλος, και ίσως το χειρότερο απ’ όλα σε κοινωνικό επίπεδο, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό οδηγών 4x4 που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή πρέπει να πληρώσουν αυξημένα τέλη κυκλοφορίας για το άχρηστο, φιγουρατζίδικο φουγάρο τους. Τι σχέση έχουν τα τέλη κυκλοφορίας με τις απεργίες και τα προαναφερθέντα αιτήματα; Πολύ μεγάλη. Αντικατοπτρίζουν το πραγματικό σκεπτικό πίσω από τέτοιες προσεγγίσεις και το οποίο με απλά λόγια λέει: «Ας έχω εγώ γεμάτη την τσέπη μου, και ο γείτονας, η κοινωνία και ολόκληρη η υπόλοιπη χώρα να πάνε να πνιγούν».

19 σχόλια:

  1. Καλημέρα 'Ελληνάκι'..

    Το μόνο που θα σημειώσω είναι πως κατ ουδένα τρόπο οι δημοσιογράφοι δεν έχουν συνδικαλιστικά την ισχύ πχ των λιμενεργατών ή της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, ή των Δικηγόρων.
    Απλούστατα διότι δεν διαθέτουν διακόπτες για να τους κατεβάζουν, ούτε λιμάνια για να τα κλείνουν. Και ασφαλώς -το κυριότερο- δεν τους προστατεύει καμιά μονιμότητα..
    Όσο και να τους ονομάζουμε 4η εξουσία, αυτό θεωρώ πως δεν αφορά τους ίδιους αλλά τους εργοδότες τους. Αν σκεφτούμε Κουρήδες, Λαμπράκηδες, Μάνιες και τα ρέστα, όπως και να το κάνουμε έχουν σκληρή εργοδοσία να αντιμετωπίσουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ χωρίς να διαφωνώ επί της ουσίας θα σημειώσω ότι όταν οι άλλοι εργαζόμενοι πλήττοντας οι δημοσιογράφοι έκαναν τον ψώφιο κοριό και ορισμένοι προβόκαραν άλλες κινητοποιήσεις. Την ίδια στιγμή πληρώνουν οι ίδιοι το γεγονός ότι επι χρόνια δεν κουνιόταν φύλλο όταν οι εκδοτικές επιχειρήσεις θησαύριζαν και χρυσοπλήρωναν ορισμένους δημοσιογράφους. Συμφωνώ με τα αιτήματα, αλλά πρέπει να θυμούνται ότι κι εκείνοι κάποτε πρέπει να στηρίξουν τους άλλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Ο Θρύλος και το Αιγάλεω να κερδάνε και όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούνε..."

    Ατάκα από την γνωστή "παράγκα", που διαποτίζει όλα τα στρώματα και της συντεχνίες της Ελληνικής κοινωνίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο φιλέ πολύ ωραίο άρθρο συμφωνώ απόλυτα με όσα γραφείς ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του και δεν τον ενδιαφέρει η Ελλάδα για αυτό εγώ είμαι ανθέλληνας με εκτίμηση bill taxi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ομολογώ πως στην αρχή δεν με άρεσε ο σχολιασμός σου. Το τέλος όμως ήταν όλα τα λεφτά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ ΘανασηςΞ.

    Σύμφωνοι. Υπάρχουν όμως και πιο πετυχημένες τακτικές όταν θες να στραφείς όντως εναντίων συγκεκριμένου μεριδίου της εργοδοσίας.

    @ δείμος του πολίτη

    Ακριβώς αυτό είναι που ενοχλεί και εμένα. Όσο ένας κλάδος επαναπαύεται σε χρήμα και εξουσία που ρέουν άφθονα, ξεχνάει τους αγώνες ή τα αιτήματα άλλων κλάδων. Όταν μπαίνει μαχαίρι ή σκάει η φούσκα, ξαφνικά γίνονται όλοι "αγωνιστές", αδικημένοι και παρατρεχάμενοι.

    @ pølsemannen

    Θα έπρεπε να λέει: "...να πα να γαμηθάνε" για να κάνει ρίμα.

    @ bill

    Στην ουσία της υπόθεσης όμως, μάλλον αυτοί που κοιτάνε την πάρτη τους είναι οι ανθέλληνες, αφού δεν δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για τη χώρα τους ;)

    @ Zaphod

    Και γιατί δε με λες τί δεν σε άρεσε να το συζητήσουμε να'ουμ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κάτω τα χέρια από τους δημοσιογράφοι, τον μοναδικό καθαρό και ευαγή (μα και παραγωγικό) κλάδο της χώρας.
    Σε προκαλώ να μου πεις έναν Έλληνα που δεν θα ήθελε να γνωρίσει από κοντά τον Μάκη, τον Θέμο ή την Τατιάνα; Πες μου ποιος Έλλην φιλαθλέος δεν θα ήθελε να ακούει όλους τους αγώνες με τον κυρ-Βερνίκο; Αν ντολμάς, απάντησέ μου...

    Και κατ' αρχήν ποιος είσαι εσύ που θα αδιαφορήσεις στην ψυχική οδύνη του να παίρνεις από τάλαρο (σε χιλιάρικα φυσικά) -άντε να στο κάνω τριχίλιαρο για το χαμηλόβαθμο προσωπικό- και άνω τον μήνα και με ταμείο ανεξάρτητο (πλήρως); Ξέρεις τι είναι να γράφεις για τη γενιά των 700 ευρά και να καθαρίζεις να μαλλιοκέφαλά σου; Μπορείς να διαννοηθείς τον πόνο; Την οδύνη; Αίσχος, απαράδεκτον, αδιανόητον, εγκάθετον... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ελληνάκι
    αν την απεργία την ξεφτυλίσαμε φταίμε εμείς οι ίδιοι
    δηλαδή ΓΣΕΕ,ΚΚΕ κτλ

    η ανακοίνωση αυτή είναι ακριβώς ίδια με την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ Πετρελαίων και εννοείται ότι γράφτηκε στα ίδια κομματικά γραφεία, της "σταθερής και μόνιμης εργασίας"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η απεργία στην ΕΣΗΕΑ είναι η χαρά του εργοδότη, αφού όλες οι καθημερινές φυλλάδες μπαίνουν μέσα και επιτέλους με την απεργία, γλιτώνουν τη χασούρα μιας μέρας.

    Οι προτάσεις της ΕΣΗΕΑ για το Ασφαλιστικό; Μα είναι πολύ γνωστές: να μην πειράξει ποτέ κανείς το ταμείο της, στο οποίο μπαίνουν μόνο όσοι γουστάρει η ΕΣΗΕΑ και όταν εκείνη γουστάρει. Οι δημοσιογράφοι που εργάζονται με μπλοκάκι ή στο ίντερνετ, δεν μπαίνουν. Γιατί έτσι γουστάρει. Κοινώς, κάτω τα χέρια από το prive μας προνόμιο.
    Σε κάλυψα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όχι στις απολύσεις και ουσιαστικά μέτρα στήριξης των ανέργων

    Δεν είμαι εργοδότης και δεν είχα ποτέ μου κανένα έμισθο εργαζόμενο στην δούλεψη μου, αλλά στην περίπτωση που είχα και δεν τα έβγαζα πέρα δεν θα τον απέλυα βάσει αυτού του συνθήματος αλλά θα τον πλήρωνα χωρίς να τον έχω ανάγκη;
    Καμία επιχείρηση που πάει καλά δεν απολύει εργαζόμενους, αλλά αντίθετα προσλαμβάνει και αλλους για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της.
    Αυτή η απλή αλήθεια πότε άραγε θα γίνει κατανοητή και εδώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Επειδή εγώ είμαι πολύ κακός άνθρωπος, λέω ότι όλα όσα λέει η ανακοίνωση, θα γίνουνε γαργάρα, αν η κυβέρνηση κάνει πίσω στο πλήρους εφαρμογής πόθεν έσχες. Τότε, αφού αι κεφαλαί της συντεχνίας θα έχουν εξασφαλίσει ότι ο έφορος ποτέ δεν θα ρωτήσει πόθεν έσχον το παραδάκι των, θα "πουλήσουν" τους δυστυχείς απολυόμενους και ελαστικώς απασχολούμενους για τους οποίους σήμερα κλαίνε και οδύρονται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Hades

    Πω πω! Δεν τα είχα σκεφτεί όλα αυτά. Μετά το δάκρυ που κύλησε απρόσμενα και αυθόρμητα διαβάζοντας το σχόλιό σου, αναθεωρώ :(

    @ ser

    Ναι. Πλέον τα χαρακτηριστικά του "λόγου" που χρησιμοποιούνται είναι εμφανώς προερχόμενα από ένα άτομο γύρω στα 80 που τον έχουν σε ένα υπόγειο στον Περισσό και συντάσει τα κείμενα.

    Κάποιος είχε εκφράσει την απλή απορία. Οι "εργαζόμενοι" στον Περισσό δεν απεργούν κατά τη διάρκεια της απεργίας;

    @ apos

    Ναι, κάτι θυμάμαι με την υστερία της ΕΣΗΕΑ όταν ξεκίνησαν οι συζητήσεις για το ασφαλιστικό. Πάντως δεν μπαίνει όποιος και όποιος στην ελίτ τους ;)

    @ αθεόφοβος

    Μα και εσύ τώρα... Μιλάς λογικά για ένα παράλογο καθεστώς.

    @ Αγησίας

    Βέβαίως βεβαίως. Πάνω απ'ολα το καλό του κλάδου και του τόπου! Άμα βρει και το Υπουργείο Υγείας τρόπο να κόψει το φακελάκι στα νοσοκομεία, εκεί να δεις ορδές γιατρών με κλάματα, αιτήματα και απαιτήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ελληνάκι ειδικά στον επίλογο έριξες καλή ζαριά.(μη μου την πεις πάλι))
    Ας πούμε ότι η ανακοίνωση του κλάδου τους (έχουν χεσμένους τους υπόλοιπους) είναι σωστή και δίκαιη.
    Τα όποια αιτήματα του κλάδου τους (έχουν χεσμένους τους υπόλοιπους) ας πούμε ότι είναι σεβαστά και δίκαια.
    Αλλά, όταν τα ακούς στις 6:12 πμ από τα χείλη του Π.Σόμπολου λες δεν πάνε να γ.....καρίζουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Για μια ακόμη φορά λες τα πράγματα με τ' όνομά τους.
    Αν δεν κάνω λάθος το ταμείο των δημοσιογράφων είναι από τα πλέον "ευγενή" και χρηματοδοτείται από ποσοστό των διαφημίσεων. Οι διαφημίσεις τώρα ή είναι κρατικές (χρήμα των φορολογούμενων) είτε εταιρειών οπότε το κόστος τους κυρίως μεταφέρεται στα προϊόντα, δηλαδή το πληρώνουν όλοι.
    Επί πλέον οι ίδιοι (η πλειοψηφία) έχουν μεγάλο μέρος ευθύνης για το σημερινό χάλι.
    Μια υγιής κοινωνία θα απεργούσε εναντίων των δημοσιογράφων κλείνοντας την TV επ' άπειρον. Αφού όμως τους ανεχόμαστε, καλά κάνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ωραίο ποστ. Μάλιστα μπορείς να το δεις σε συνάρτηση με το προηγούμενο ποστ περί δαρβινισμού. Η ελληνική κοινωνία του "ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν", διδάσκει τον δαρβινισμό απο πρώτο χέρι: ο πιο δυνατός επιβιώνει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ Jim Slip

    ...με τη διαφορά βέβαια ότι ο δαρβινισμός σε κοινωνικό επίπεδο, ερμηνεύει την συλλογική και κοινωνική συμπεριφορά του ατόμου, ως μέθοδο επιβίωσης και εξέλιξης.

    Στην περίπτωση της Ελλάδα, ακόμα και αυτό εκλαμβάνεται τελείως ανάποδα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Χμμμ, θα έλεγα οτι η έννοια ενός κοινωνικού δαρβινισμού είναι αντιφατική. Ο λόγος είναι οτι απο τη στιγμή που η κοινωνία αποτελείται απο άτομα, όταν το ατομικό συμφέρον υπερισχύει του συλλογικού συμφέροντος, τότε ο ατομικός δαρβινισμός θα υπερισχυσει. Ο κοινωνικός δαρβινισμός, όπως τον ονομάζεις, είναι ενα παράδοξο. Πρακτικά είναι ενάντια στο πνεύμα του δαρβινισμού, από τη στιγμή που απαιτεί να παραμερίσεις το ατομικό συμφέρον για χάρη του συλλογικού συμφέροντος. Ο πολιτισμός είναι ενάντια στο πνεύμα του δαρβινισμού (ο πιό ισχυρός επιβιώνει), και η κοινωνία εκφράζει ένα σχετικό επίπεδο πολιτισμού. Αυτομάτως η πολιτισμένη κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με τους νόμους της φύσης. Γι' αυτο και σε μια σύγκρουση κοινωνιων θα υπερισχύσει η λιγότερο πολιτισμένη κοινωνία, η πιο δαρβινιστική με άλλα λόγια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...