Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Όχι άλλο μπουζούκι!

Οι τέχνες μίας κοινωνίας, προφανώς λένε πολλά για το ποιόν, τις ανησυχίες και τις αναζητήσεις αυτής. Και αν νομίζετε ότι στην Ελλάδα του τελευταίου αιώνα, οι κύριοι εκφραστές της ελληνικής τέχνης είναι ο Θοδωράκης, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Αγγελόπουλος και ο Καζαντζάκης, πλανάστε οικτρά! Το ένα και μοναδικό αναλλοίωτο στοιχείο που δεσπόζει στην πρώτη θέση των σύγχρονων ελληνικών τεχνών, είναι το μπουζούκι. Αυτό το σύμβολο πόνου, κλάψας, ντερτιού, μαστούρας, καψούρας, ανδρισμού και Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Προσωπικά δεν έχω κάποιο πρόβλημα με το καθεαυτό όργανο. Ίσα ίσα που το βρίσκω ένα υπέροχο κληροδότημα της Ανατολής προς την Βαλκανοανατολικόγυφτοβλαχοποντιακή κατάστασή μας, αλλά που τα έφαγε τα χρονάκια του με το τέλος του ρεμπέτικου. Διότι στο ρεμπέτικο δεν είχαμε τέτοια χάλια. Άναβε ο λουλάς, έπαιζε η πρώτη πενιά, τραγουδούσες και ένα «σκύλα μ’ έκανες κομμάτια με τα δυο σου μαύρα μάτια» και τέλος. Έμενες κύριος και άντρας. Ούτε δάκρυ για τη σκύλα, ούτε κλάψα. Πάμε γι’ άλλα. Και άμα πετύχαινες τη σκύλα, ή τον «άλλον», έβγαζες τη μαχαίρα, τους καθάριζες και έτρωγες τα ισόβιά σου αξιοπρεπώς και με το κεφάλι ψηλά! Αντρίκια πράγματα.

Τελικά όμως, το ρεμπέτικο μεταλάχθηκε στο λαϊκό, όπου ο βαθμός κλαψομουνίασης (ΒΚ) ανέβηκε σημαντικά, και κατέληξε στο σκυλάδικο όπου ο ΒΚ απογειώθηκε στο διάολο. Και το πιο αντιφατικό απ’ολα είναι ότι θεωρείται και αντριλίκι! Δηλαδή να πας πρώτο τραπέζι, να κατεβάσεις ένα Chivas, να κάψεις καμιά 10αριά χιλιάδες σε λουλούδια για να κάθεσαι να κλαίγεσαι, να πονάς και να «σταυρώνεσαι» με ζεϊμπέκικα επειδή η γκόμενα σε έκλασε. Ου ρε! Άντρας είσαι εσύ ή βυζανιάρικος βουτυρομπεμπές;

Ζεϊμπέκικο. Άλλη πατάτα. Αυτό το ντέρτι, αυτός ο νταλκάς, και φυσικά αυτό το «σταύρωμα» σε πλήρη ταύτιση με τας ορθόδοξας χριστιανικάς αξίας ημών, που ξεκίνησε ως ένα όμορφο μαστούρικο χάσιμο και κατέληξε στην προέκταση του πέους του κάθε νεόπλουτου βουτυρομπεμπέ που άμα λάχει να ‘ουμ έχει και την πιο ταλαίπωρη καρδιά στον πλανήτη.

Δε λέω. Ωραία η καψούρα, ωραία και η μαγκιά, αλλά μην τα μπερδεύουμε επειδή θέλουμε να τα ‘χουμε και τα δύο. Αν είσαι μάγκας, κατέβασε κάμια-δυο κόκες, άκου το “Fuck you” των Archive, σπάσε και κάνα παράθυρο να φύγει το στράβωμα, και αύριο ξημερώνει μία άλλη μέρα. Αν είσαι καψούρης, άδειασε κάνα ουισκάκι, παίξε κάνα “Scientist” των Coldplay, ή άκου Tom Waits από το πρωί μέχρι το βράδυ να γουστάρεις, και σε λίγες μερούλες είσαι περδίκι. Αυτό το πράγμα όμως με το μμμεε μμμε άφησε και λυγμ... σνιφ... κι εγώ την αγαπούσα, αλλά σνιφ λυγμ, αυτή ήταν μία πουτάνα που... που... που σνιφ δεν ξέρει από ζωή όπως εγώ, και σνιφ λυγμ πού να ‘ναι η μανούλα μου να γείρω πάνω στο στήθος της σνιφ κλαψ λυγμ να μου χαϊδέψει τα μαλλάκια για να πάνε όλα καλά. Και ωωωω ντέρτι.... ωωωω καημός... ωωωω τί πόνος, τί οδυρμός! Φέρτε άλλο ένα chivas, ένα κουτί με πουράκλες και κάντε στη μπάντα να ρίξω ζεϊμπεκιά να κάψω άλλα 10 χιλιάρικα σε λουλούδια για να δείτε πόσο άντρας είμαι. Θα αγοράσω και μία μπέμπα για να τρέχω με 200 στην εθνική για να δείτε ότι κατά τ’ άλλα είμαι πετυχημένο, κυρίαρχο alpha male. Και... και... και από δω και πέρα θα είμαι μίζερος για χάρη της, γιατί αυτή δεν ξέρει να αγαπά όπως εγώ, και εγώ είμαι ο πιο μεγάλος γαμίκουλας άμα θέλω, αλλά από εδώ και πέρα δεν θα γαμώ πια όπως γαμούσα κάποτε γιατί θα σκέφτομαι εκείνη.

Έτσι κάνουν οι άντρες ρε; Ου να μου χαθείτε βυζανιάρικα, κακομαθημένα παιδαρέλια! Και σα να μην μας έφταναν οι βαρυπέτσακες οι «άντρες», έχουμε και τις μαγκιώρες με το δωδεκάποντο, το στενό το φόρεμα με τα λαμπιόνια, και τους πέντε τόνους make-up που προσπαθούν να χορέψουν και αυτές ζεϊμπέκικο για να ρίξουν τη ίδια μίζερη κλάψα αλλά με την καθώς πρέπει σκληράδα.

Η κλάψα είναι κλάψα ρε! Δεν καμουφλάρεται με μαγκιά. Κλαις για να γουστάρεις, να χτυπιέσαι μόνος σου στο κρεβάτι, να θυμάσαι και να ξαναγουστάρεις και να νοιώθεις έκσταση που κλαις. Όχι να κλαις και να το παίζεις και σκληρό καρύδι από πάνω! Ούτε κλαψουρίζεις από την πρώτη χυλόπιτα μέχρι να πεθάνεις, γιατί με την κλάψα και τη μιζέρια σου ενοχλείς την υπόλοιπη κοινωνία.

Το χειρότερο όμως απ’ όλα αυτά είναι ότι αυτή η ανάμεικτη σαλάτα κλάψας, μαγκιάς και ανδρισμού έχει ταυτιστεί απόλυτα με το μπουζούκι, και το μπουζούκι πλέον ακούγεται παντού! Σε μαγαζιά, σε λεωφορεία, σε i-pod (ναι ρε ξεφτίλα... το έχεις τόσο δυνατά μέσα στο μετρό που ακούγεται σε όλο το βαγόνι!), σε ψιλικατζίδικα, ακόμα και σε χώρους γραφείων και δημόσιες υπηρεσίες! Ένας ολόκληρος λαός που βλαχοκοπάει από περηφάνεια, μυξοκλαίγεται με σκυλάδικα, σκυλο-ποπ και όλο το κακό συναπάντημα. Αν για κάθε μινόρε που έβγαινε από πενιά σε μπουζούκι, βγάζαμε 1 cent, θα ήμασταν η πιο πλούσια χώρα του πλανήτη.

Εξελίξτε το το ρημάδι. Βγάλτε ηλεκτρικό μπουζούκι. Παντρέψτε το με πιο πειραματικά σχήματα. Βγάλτε άλλους ήχους και άλλα συναισθήματα. Κάτι... ξέρω γω; Κοιτάξτε λίγο μπροστά και ξεμιζεριάστε. Δε μας έφτανε η μίζερη νοοτροπία μας, έχουμε και μία διάσπαρτη μίζερη τέχνη που συνεχώς ανακυκλώνεται σε τέτοιο σημείο που μέχρι και ο Μιχάλης Χατζηγιάννης θεωρείται ροκ! Άιντε!

25 σχόλια:

  1. Εllinaki πολυ καλα τα λες, αλλα φοβαμαι οτι οι εν λογω τυποι δεν ακουνε ουτε ..Αrchive,oυτε ξερουν τον Tom Waits, πολυ δε περισοτερο τους..Coldplay! Καποτε ειχα ακουσει απο καποιους που ειναι της κατηγοριας αυτης στα μυαλα και στα γουστα οτι η ...Gloria Gaynor (που την θυμηθηκαν κι αυτη τωρα; !!) ηταν ,λεει....'ροκ' και τους αρεσε! Νο comments! ;(
    Eτσι καταλαβαινεις καλυτερα νομιζω μια ειδικη αφιερωση στους fan των σκυλαδικων κλπ. ηλιθιων ασματων! ;)

    Αντε καλο κουραγιο κι αυτο το καλοκαιρι!;) Eγω...ησυχασα παντως απο κατι τετοιους/ες, γιατι δυστυχως υπαρχουν και γυναικες που κανουν τα ιδια! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν φταίει ασφαλώς το 'όργανον', Ελληνάκι (κι ας ήταν απολαυστικότατη η ανάρτηση), αλλά η χρήση του..

    Ούτε τελείωσε ασφαλώς το μπουζούκι στο ρεμπέτικο. Ούτε, καν, όλο το ρεμπέτικο είναι αξιομνημόνευτο.
    Σκέψου λίγο τον Χιώτη. Τον Ζαμπέτα. Σκέψου την χρήση που του έκανε ο Θεοδωράκης. Ο Μικρούτσικος. Ακόμη κι ο Σαββόπουλος.

    Τώρα για το σκυλάδικο, είναι μεγάλη κουβέντα, πάντως μην το κρίνετε απ' τα σημερινά μαγαζιά. Το σκυλάδικο υπήρξε βραχύβιο, γεννημένο κάτω από πολύ ειδικές συνθήκες, κι αν εξέφρασε κάτι, αυτό ήταν η καψούρα των δυτικών προαστίων, ο Ρωμαίος του συνεργείου και η Ιουλιέτα της βιοτεχνίας.

    Τέλος πάντων, θα συμφωνήσω, πως τώρα όλα είναι πλαστικά και αφόρητα. Όχι μόνο το μπουζούκι :)))))))....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε παραπέμπω πάραυτα στο "Anthrax" των Gang Of Four (με το εξαίσιο ρεφραίν "Love will get you like a case of anthrax/And that's something that I don't wanna catch"), όπου "κάτω" από το τραγούδι ο κιθαρίστας Andy Gill μουρμουράει ένα απίστευτο μανιφέστο για τους λόγους που το συγκρότημα δεν γράφει τραγούδια αγάπης. Στον ίδιο δίσκο υπάρχει και το αριστούργημα "Damaged Goods" (που οι Τρύπες "έκλεψαν" για την "Ταξιδιάρα Ψυχή"), με στίχους όπως "Your kiss so sweet, your sweat so sour/Sometimes I'm thinking that I love you/But I know it's only lust" και το κατακλυσμιαίο "You said you're cheap, but you're too much". Αλλά, τι να περιμένεις από πανκ μαρξιστές;...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ ανέστης

    Πάμε γερά!

    @ Elva

    Δεν ησυχάζεις έτσι εύκολα. Μπαίνεις στο καράβι να πας σε ένα ερημικό νησί, τσουπ... να σου στη διαπασών ο Πλούταρχος στις καντίνες του πλοίου. Παίρνεις το ΚΤΕΛ, πάλι τα ίδια. Είναι παντού!

    @ Θανασης Ξ.

    Μα στη χρήση του αναφέρομαι.

    Και σεβαστή και η γραφικότητα του σκυλάδικου όταν πρωτοξεκίνησε, αλλά θα προτιμούσα να είχε μείνει εκεί και σιγά σιγά να το ξεπερνούσαμε. Φαίνεται όμως ότι η ταύτιση της μάταιης καψουροκλάψας, ταυτίζεται άψογα με τη νεοελληνική νοοτροπία. Ίσως και γι' αυτό ανακυκλώνεται.

    @ Khlysty

    Σεβαστές οι παραπομπές. Είχα σκοπό να βάλω καμιά δεκαριά, αλλά δεν ήθελα να ξεφύγω, οπότε έβαλα "εύκολα" πράγματα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ωραια αναρτηση... Ειναι τραγικο πλεον μ αυτη την υποκουλτουρα. Εχει καταστραφει πλεον το μπουζουκι σαν οργανο. Το θεμα ειναι ομως οτι ακομα και στην ροκ εχουν βρει ακρες για να την καταστρεψουν. Και δν μιλαω για το οτι ο Χατζηγιαννης θεωρειται πλεον ροκ (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) αλλα στο οτι καποιοι dj μην εχοντας τι αλλο να κανουν εχουν πιασει κλασσικα κομματια και τα κανανε ρεμιξ... Εχουμε καταντησει να πηγαινει καποιος σε κλαμπ και να ακουει Smoke on the water, smells like teen spirit, Red hot chili peppers και δν συμμαζευεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απολαυστική ανάρτηση (και τόσο αληθινή).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Ernesto

    Η ιστορία με τα remix με έχει κουράσει και μένα. Τίποτα καινούργιο πλέον. Και ότι πλασάρεται ως καινούργιο είναι αντιγραφή του χθεσινού σκουπιδιού.

    Αλλά ειδικά στην Ελλάδα, αυτή η ταύτιση του σκυλο-ποπ με ΚΑΘΕ νέο κομμάτι, έχει αρχίσει να γίνεται κουραστική.

    @ Panos Konstantinidis

    (Να'ναι καλά ο γείτονας που κυριακάτικα έβαλε Καζατζίδη στη διαπασών για να ακούει όλος ο ακάλυπτος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έτσι! Όχι άλλο κλάψα και μιζέρια..
    έλεος πια.

    ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ!

    Παραδοχή: Απεχθάνομαι τον Καζαντζίδη. Οι στίχοι του είναι η βιογραφία του προσκυνημένου, του παραιτημένου, του αδύναμου, του μίζερου που τραγουδάει τη μιζέρια του αλλά δεν κάνει τίποτα για να βγει από αυτήν.
    Τώρα βρίστε με :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συμφωνώ. Έλεος πια με την κλάψα. Ο νταλκάς έχει ένα όριο και μια εσωτερικότητα. Δεν είναι για κοινωνική επίδειξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Prophet

    Για σένα ρε, αφιερωμένο εξαιρετικά. Ιέελα... δικό σου!

    Υ.Γ. Αφιερωμένο και το εικαστικό του βίδεου.

    @ Το λαγωνικό

    ...και κυρίως ούτε για φιγούρα.

    @ Michael Sc

    Αυτά είναι. Διότι και οι ράσταφάρι έχουν δικαίωμα στο ντέρτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. http://www.youtube.com/watch?v=PCFuufR-jD8

    εξαιρετικά αφιερωμένο, ΩΠΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ωπ, εδώ θα ψιλοδιαφωνήσω...
    Κατ' αρχήν μιλάς για τον λαό που εδώ και δεκαετίες οι γυναίκες χορεύουν ζεϊμπέκικο και οι άντρες τσιφτετέλι και αμφότερα θεωρούνται μέσον διασκέδασης και φυσιολογικά. Φυσικά αν την ίδια στιγμή πας σε κάποιον "βαρύ" να του προτείνεις να κυκλοφορήσει με ζαρτιέρες και γόβα στιλέττο, ακόμη κι αν η τρίχα είναι μεγαλύτερη από του Τομ Τζόουνς, θα γίνει μακελειό επειδή τον... προσέβαλες. Ας μην το κάνουμε θέμα όμως.

    Θα έχεις διαπιστώσει ότι μουσικά είμαι metal till death, heavy metal ρε μουνιά, up the irons και τα μυαλά στα κάγκελα. Τουτέστιν, μπουζούκι δεν υφίσταται στο ρεπερτότιο. Επειδή όμως είχα ανέκαθεν μια τεράστια κλίση προς τη μουσική (την οποίαν ηλιθιωδώς δεν αξιοποίησα ποτέ), πάντα θα κάτσω να ακούσω το ο,τιδήποτε είτε για σκέτη ενημέρωση, είτε για αλλαγή παραστάσεων (όπου και πάλι αποκλείονται μετά βδελυγμίας τα σκυλάδικα και η ελληνική ροκ -όπως λέμε κλαρίνα και τουμπερλέκια με γερμανικό στίχο ένα πράγμα).

    Το θέμα είναι ότι ακόμη και το μπουζούκι έχει σε πολλές περιπτώσεις τεράστιο υπόβαθρο από πίσω του, ιδεολογικό κυρίως. Τα ρεμπέτικα ας πούμε (και μιλάω για τα κανονικά, τα παλιά) είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίπτωση -και δεν με ενδιέφερε ποτέ αν μιλάνε για ναρκωτικά και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, ούτως ή άλλως ήταν ανέκαθεν φυλακόβια μουσική. Γενικά, η μουσική δεν είναι μόνο νότες όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Η μουσική είναι πολλά πράγματα μαζί, συνδεδεμένα. Το ότι κάποιοι μυρίστηκαν χρήμα και τα ισοπέδωσαν όλα (πάντα με τις ευλογίες του σύγχρονου λάιφ στάιλ και της υποτιθέμενης διασκέδασης) είναι άλλη ιστορία. Δεν φταίει το μπουζούτι δηλαδή. Πρακτικά, ούτε καν η χρήση του δεν φταίει. Τα μυαλά εκείνων που το σοδομίζουν φταίνε. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα: τα σκυλάδικα εκτός από μπουζούκι έχουν και ηλεκτρική κιθάρα, και μπάσο και ντράμς και σε πολλές περιπτώσεις οικειοποιούνται ακόμη και metal πρακτικές για να γίνει πιο... εντυπωσιακό το όλο συνοθύλευμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθούν η ηλεκτική κιθάρα ή τα ντραμς. Μάλλον τα σκυλάδικα πρέπει να καταργηθούν.

    Που απ'όσο ξέρω, με τα... εισοδήματα πείνας που δηλώνουν στις εφορίες, μάλλον θα το πράξουν από μόνα τους... ;)

    ΥΓ. Μην ξεχνάς ότι η κλάψα είναι τρόπος ζωής για τον Έλληνα. Πως θα απείχε από τη μουσική λοιπόν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Άδη μάλλον το ελληνάκι μιλάει για το μπουζούκι στο γυφτοτσιφτετέλι/σκυλάδικο και όλη την (υπο)κουλτούρα που αυτό σέρνει μαζί του, και όχι για το (παλαιό) ρεμπέτικο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Hades

    βλ. Panos Konstantinidis από πάνω. Ξεκαθάρισα ήδη από την δεύτερη παράγραφο την διαφοροποίηση από το ρεμπέτικο και άλλα είδη πλην κλαψοσκυλάδικου ;)

    Άλλη φορά να διαβάζεις πιο προσεκτικά, αλλιώς να προσέλθεις με τον κηδεμόνα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ούννος ο Βελανιδοφάγος12 Αυγούστου 2010 - 8:49 μ.μ.

    Επιτέλους το έγραψε κάποιος. Ευχαριστώ ellinaki.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ Ούννος ο βελανιδοφάγος

    Να'σαι καλά κι εσύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η κλαψομουνίαση κι η κουραδομαγκιά είναι δυστυχώς δύο από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νεοέλληνα που πρέπει να αποβάλει επειγόντως. Πάντως σήμερα το μπουζούκι έχει πάει ακόμα ένα βήμα μπροστά (?), καθώς έχει προκύψει το νέο (ακόμα πιο άθλιο) είδος του τσιφτετελο-hip hop.. (βλέπε και την παπαριά που στείλαμε στη eurovision με το Λούκα και το Stereo Mike)

    Κατά τα άλλα.. μόνον αυτό! http://www.youtube.com/watch?v=cuKSOalgqzs

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. "ΗΛΙΑΑΑ!ΡΙΧΤΟ!"

    http://www.youtube.com/watch?v=e0NSNa5voV8

    Έχει πλάκα πάντως πώς μέσα σε 2 μόλις χρόνια αυτό το άρθρο φαίνεται σχεδόν παρωχημένο.Όχι πια γαρύφαλλα,μόνο χαράτσι...! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. ΤΙ ΝΑ ΜΑς ΠΕΙΣ... ΡΕ ΕΛΛΗΝΑΚΙ ...ΣΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙς ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΔΙΟΤΙ Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΜΑΘΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΛΕς ΟΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕς ΠΟΙΟς ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΩΡΕ ΕΛΛΗΝΑΚΙ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΓΥΦΤΟΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ ΟΙ ΡΟΚΑΔΕς ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ...ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΛΕΞΕΙς ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥς ΡΟΚΑΔΕς ΜΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΑ ΘΑ ΤΡΩΓΑΜΕ ΠΑΠΑΡΕς ...ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΟ Η ΚΛΑΨΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΛΕΜΕ Ο ΕΡΩΤΑς ΚΑΙ Η ΛΑΓΝΕΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΛΙΚΙΑ Η ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΑΓΝΕΙΑ ΓΙΑ ΜΗΝ ΣΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΕΛΛΗΝΑΚΙ ΕΕΕΕΕ ΕΛΛΗΝΑΚΙ ΣΑς ΕΦΑΓΕ ΟΛΟΥς Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Ο ΕΛΙΤΙΣΜΟς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Πχιότητα" λέγεται κύριε Γούναρή μας. Η "ποιότητα" είναι ελιτίστικος τρόπος γραφής.

      Διαγραφή
  20. Καλά τα λές. Προσωπικά φεύγω από τραπέζια γάμων κλπ. για να μην ακούσω τον φρικιαστικό αηδιαστικό θόρυβο που μερικοί ονομάζουν μουσική, και που μόνο ξερατό και πονοκέφαλο μου φέρνουν.
    Άν θες να ακούσεις για αγάπη, υπάρχουν ένα σωρό ροκ μπαλάντες, πολύ καλύτερες από τα κλαψομούνικα λαϊκά. Wild is the Wind στην εκτέλεση του David Bowie, Ohne Dich από τους Rammstein, Love Will Tear Us Apart από Joy Division...
    Και για άλλα θέματα: Master of Puppets - Metallica, Tier - Rammstein, Heroes - David Bowie, People have the Power - Patti Smith, Born in the USA - Bruce Springsteen...
    Γενικά δεν αντέχω την ελληνική δήθεν μουσική, διότι δεν είναι μουσική είναι κάτι απαίσιο, ξερατό σκέτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. pou einai ta like na ta pathsw ola??
    Den antexetai allo auth h katastash!!
    k gi autous pou lene gousta einai auta, na mh milane, einai provata!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...