Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Η Αλίκη στη χώρα των Ελληναράδων

Χθες απέλυσαν την Αλίκη. Το ιστορικό της σχέσης της Αλίκης με την εταιρία της είναι τυπικό μίας μέσης ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης και είναι από αυτά για τα οποία δεν υπάρχει κάποια εργατική νομοθεσία και ούτε πρόκειται να υπάρξει, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν ανέφικτο. Θα σήμαινε ότι η Δικαιοσύνη θα μπορούσε να μπει στο κεφάλι κάποιου και να βγάζει καταδικαστικές αποφάσεις ανάλογα με τα μυαλά που κουβαλάει.

Η εταιρία συστάθηκε πριν περίπου 15 χρόνια από έναν κλασσικό Ελληναρά μικροεπιχειρηματία. Απόφοιτος Λυκείου, χωμένος σε μικρολαμογιές από τα 18 του και με επαγγελματική δραστηριότητα σε οτιδήποτε περνούσε από το χέρι του. Μη φανταστείς κανέναν δουλευταρά. Στο μπούρου-μπούρου έπιανε τον κόσμο, και κάποιοι είτε δούλευαν γι’ αυτόν, είτε για άλλους, στο τέλος του μήνα όλο και από κάπου έσκαγαν τα λεφτά. Με εξαιρετικές ικανότητες δημοσίων σχέσεων και γλυψίματος, κατάφερε μέχρι τα 30 του να έχει κάνει τις «σωστές» γνωριμίες και στα δύο μεγάλα κόμματα.

Κατά τη δεκαετία της μεγάλης μάσας (βλ. 90’s), είδε την «έκρηξη» στην αγορά των κατασκευών και αφού έψησε έναν φίλο του Πολιτικό Μηχανικό, άνοιξαν μαζί την εταιρία. Ένα μελετητικό γραφείο σε ένα στριμόκωλο δυάρι, που αν το έβλεπες θα έλεγες ότι το μόνο που του λείπει είναι η ταμπέλα με το χειρόγραφο «εκτελούνται παντός φύσεως τεχνικαί εργασίαι».

Το πρόβλημα όμως ήταν ότι κανένας από τους δύο δεν ήθελε να δουλέψει ιδιαίτερα. Ο ένας πηγαινοερχόταν σε βουλευτές και γνωστούς, ενώ ο άλλος προσπαθούσε να δίνει τις δουλειές τους υπεργολαβία και απλά στο τέλος να βάζει τη δική του υπογραφή. Έτσι έβαλαν αγγελία και εμφανίστηκε η Αλίκη. Νεαρή Πολιτικός Μηχανικός, απόφοιτη του ΕΜΠ, με μεταπτυχιακό και διδακτορικό στο Imperial College του Λονδίνου. Στην ουσία, η Αλίκη αναλάμβανε σχεδόν εξ’ολοκλήρου τις οποιεσδήποτε μελέτες με σκληρή δουλειά, υπερωρίες και ξενύχτια.

Τα χρόνια πέρναγαν, η εταιρία αναπτύχθηκε, μετακόμισε σε μεγαλύτερο κτίριο και προσέλαβε και άλλο κόσμο. Όλα αυτά τα χρόνια, η Αλίκη συνέχισε στον ίδιο ρυθμό δουλειάς, ενώ οι δύο μέτοχοι εκτός από την περιφέρεια της μέσης τους, αύξησαν και τη χαλάρωσή τους. Μέσα σε διάστημα 5 ετών, η εταιρία κατέγραφε σχεδόν τριπλασιασμό του τζίρου κάθε συνεχόμενο έτος. Οι αυξήσεις στους μισθούς της Αλίκης ήταν οι προβλεπόμενοι, δηλαδή +50-100 ευρώ κάθε χρόνο το πολύ, ενώ τα κέρδη από τα μερίσματα των μετόχων, μπορούσαν να σημείωναν και αύξηση μερικές εκατοντάδες χιλιάδες. Δεν άργησαν να έρθουν οι Cayenne και τα σπιτάκια στη Μύκονο, κατά τα πρότυπα του νεοελληνικού, μπουρτζοβλαχικού, νεοπλουτέ savoir vivre.

Επί της ουσίας, όλες τις δουλειές τις διαχειριζόταν και τις επέβλεπε η Αλίκη. Επειδή τα δύο «αφεντικά» όμως δεν μπορούσαν να ανεχτούν τον ρόλο κάποιου manager στην εταιρία τους, πέρα από τους εαυτούς τους, ουδέποτε της αναγνώρισαν αυτόν τον τίτλο. Και φυσικά, ουδέποτε άφησαν οποιαδήποτε υπόνοια ότι κάποια στιγμή ο ρόλος της θα αναβαθμιζόταν γενικότερα.

Πριν τρία χρόνια περίπου, ξεκίνησε η κατρακύλα. Οι δύο μέτοχοι συμμετείχαν από κοινού σε μία μπίζνα που έζεχνε λαμογιά από το χιλιόμετρο. Επενδύοντας κεφάλαια της εταιρίας, προσπάθησαν να ζήσουν το νεοελληνικό όνειρο και «να πιάσουν την καλή». Τα σχέδια όμως δεν πήγαν όπως ακριβώς τα είχαν προβλέψει. Μία που δεν έκατσαν οι συνθήκες, μία που τους πούλησαν οι άλλοι «συνέταιροι», βρέθηκαν ξαφνικά να χρωστάνε πολλά λεφτά. Την φαεινή για άμεσο ξεχρέωμα την είχε ο ένας από τους δύο: πούλησαν όλες τις τρέχουσες δουλειές της εταιρίας σε άλλα γραφεία. Μέσα σε ένα μόλις χρόνο η εταιρία παρουσίασε ζημιές και αναγκάστηκε να προβεί σε απολύσεις. Φυσικά κανένας λόγος δεν έγινε για πώληση των ιδιωτικών τους περιουσιακών στοιχείων ή μείωση των μερισμάτων τους.

Υποθέτω πως το σκεπτικό για την απόλυση της Αλίκης βασίστηκε στα μαθηματικά Γυμνασίου που κατείχε ο ένας μέτοχος. Μείωση εξόδων, διατηρώντας όμως τα ίδια έσοδα. Ποιος υπάλληλος μας κοστίζει πιο πολύ; Η Αλίκη. Και να φύγει, αν σκάσει καμιά δουλειά, θα ξελασπώσουν οι πιτσιρικάδες που έχουν ψηθεί και κουτσά στραβά τα φέρνουν πέρα. Εμπειρία, Imperial και εργατικότητα τί να κλάσουν; Τίμησαν και τη φιλεύσπλαχνη συνείδησή τους, και της έδωσαν πέντε χιλιάρικα αποζημίωση παρόλο που ήταν με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

15 χρόνια. Μία ζωή σχεδόν. Σίγουρα η πιο παραγωγική περίοδος, έληξε μέσα σε μία μέρα με συνοπτικές διαδικασίες. Αστειευόμενος, τη ρώτησα αν θα αρχίσει να κατεβαίνει στις πορείες τώρα. Μου απάντησε πως αν κατέβαινε δεν θα ήξερε που να ρίξει τις μούντζες. Στη Βουλή, στον κόσμο τριγύρω της, ή απλά τον εαυτό της;


29 σχόλια:

  1. Προσπάθησα να σκεφτώ κάτι ουσιώδες να γράψω, ellinaki, αλλά το κείμενό σου με έχει γεμίσει με την οργή και την απόγνωση που δίνει η γλυκιά πατρίς σε εκείνους -μερικοί των οποίων καταφέρνουν να τις κλείσουν, την οργή και την απόγνωση, στην ντουλάπα πηγαίνοντας σε μέρη έξω, όπου μπορούν τουλάχιστον να ελπίζουν σε λίγη αξιοπρέπεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελληνάκι, κι εγώ έχω δουλέψει σε τέτοιες εταιρείες, όμως μόλις διαπίστωσα ότι δεν είναι σοβαρές, θεώρησα τη θέση μου εκεί προσωρινή και αναζήτησα αλλού δουλειά, σε άλλες εταιρείες, άλλες πόλεις, ακόμα και σε άλλες χώρες. Δύο χρειάζονται για την εκμετάλλευση. Η Αλίκη με τα προσόντα της θα μπορούσε ευκολότερα από τον μέσο όρο μηχανικού να μεταπηδήσει αλλού, έπρεπε συνεπώς να το κάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Xμμμμ

    Δυστυχως η ευτυχως ετσι παει η δουλεια - και οχι μονο στο Ελλαντα κατά τη γνώμη μου. Απλά εδωπαδά το παρακάνουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΥΓ. Και από την εμπειρία μου έχω συμπεράνει ότι είναι μεγάλο λάθος για έναν εργαζόμενο με υψηλά προσόντα να παραμένει στην ίδια εταιρεία αν δεν παίρνει προαγωγή. Η «μετοχή» του στην αγορά εργασίας πέφτει. Αν θέλει τουλ. να την κρατήσει στα ίδια επίπεδα οφείλει -στον εαυτό του- να μεταπηδήσει.

    Δε φτάνει μόνο να έχεις προσόντα. Πρέπει να ξέρεις και κάποια στοιχειώδη πράματα στρατηγικής, που μόνο στην πράξη τα μαθαίνεις, εκτός κι αν ακούς όσους πέρασαν από παρόμοιες καταστάσεις. Εύχομαι η Αλίκη να έμαθε από αυτήν την εμπειρία της, για να μην ξαναζήσει τα ίδια σκατά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μάλλον στον εαυτό της πρέπει να τα ρίξει τα φάσκελα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε, τα μαθηματικά του Γυμνασίου είναι δύναμη! :-P

    Α, ρε οι ελεύθεροι επαγγελματίες υπάλληλοι με το μπλοκάκι... (Με 14 μισθούς και μπλοκάκι το έχεις ξανακούσει; Το άκουσες τώρα. Το 'χα κάνει πριν χρόνια).

    Σιγοντάρω και προσυπογράφω τον εκπατρισμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πιστεύω ότι μέσα από τέτοιες αναρτήσεις και συγκεκριμένα περιστατικά αναδεικνύεται πιο ανάγλυφα το θέμα των εγασιακών σχέσεων και όχι με γενικόλογες και θεωρητικές προσεγγίσεις. Δυστυχώς φίλε μου η αγριότητα της εργοδοσίας και ιδώς από τέτοιους τύπους που περιγράφεις γίνεται πλέον ανεξέλεγκτη και νομιμοποιημένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ενδεχομένως να ακουστεί κλισέ, αλλά ίσως είναι για καλό. Όταν σε πετούν στον ωκεανό, χωρίς σωσίβιο, μαθαίνεις να κολυμπάς και να αντιμετωπίζεις όσα πριν ήσουν επιφυλακτικός να βάλεις απέναντι σου, διότι πολλές φορές στη ζωή μας αργήσαμε ή αποφύγαμε να πάρουμε αποφάσεις που έπρεπε, αλλά για καλή μας τύχη μερικές φορές τις παίρνει η ίδια η ζωή για εμάς. Πες λοιπόν στην Αλίκη, κολυμπάμε κολυμπάμε και θα την βρει την άκρη, είμαι σίγουρη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φρονώ, ότι κάκιστα έμεινε στην επιχείρηση αυτή η Αλίκη. Δε χρειάζεται να έχεις τελειώσει το Ιμπήριαλ, για να αντιληφθείς, ότι τα αφεντικά σου πουλάνε αέρα και, γενικά, τους λείπει η σοβαρότητα.
    Προσυπογράφω και εγώ τον εκπατρισμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σε μία εργασιακή σχέση, όπως και σε κάθε σχέση, ποτέ δεν υπάρχει μονόπλευρη ευθύνη. Η ευθύνη είναι αμοιβαία για διαφορετικούς λόγους.

    Την ανάρτηση αυτή δε την ανέβασα για την ευθυνολογία του πράγματος. Στη θέση της Αλίκης θα μπορούσε να βρίσκεται και κάποιο άτομο με λιγότερα προσόντα ή εμπειρία, με μεγαλύτερη δυσκολία να βρει δουλειά... δεν έχει σημασία.

    Ήθελα όμως να αναδείξω πόσο σύνθετο είναι το θέμα της ελληνικής εργοδοσίας και επιχειρηματικότητας. Διότι σε μία τέτοια κατάσταση (που είναι συχνή στην ελληνική απασχόληση, αλλά με διαφορετικές εντάσεις), δεν υφίσταται θέμα νομοθεσίας, αλλά γενικότερες επαγγελματικής κουλτούρας, τόσο από την πλευρά της εργοδοσίας, όσο και από αυτή του εργαζόμενου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κρίμα για την κοπέλα αλλά δυστυχώς αναμενόμενο.
    Οι εταιρίες πάντα όταν είναι να σε εκμεταλλευτούν μιλάνε για αφοσίωση και πίστη δηλαδή για μεταφυσικά πράγματα, ενώ όταν είναι να σε απολύσουν επικαλούνται "πεζά" πράγματα όπως οικονομικές δυσχέρειες, περικοπές κλπ.
    Δούλεψα ως μηχανικός περίπου 10 χρόνια σε εργοτάξια ( με μπλοκάκι και 14 μισθούς, ακούς polsemannen ;).
    Η όλη ιστορία βρωμούσε. Πάντως επειδή με εκμεταλλευόταν ( όχι μόνο εμένα) δεν είχα κανένα συναισθηματισμό. Μόλις έβρισκα κάτι καλύτερο την έκανα το συντομότερο και ας έσκουζαν οι μαλάκες .
    Το καλύτερο είναι οι παπαριές που μου έλεγαν περί αφοσίωσης στην εταιρία και άλλες ιστορίες για φίδια, για να με πέισουν οι καραγκίοζηδες οι διευθυντάδες για να μείνω.
    Η αδερφή μου με το γαμπρό μου έμειναν πιστοί στην εταιρία και το αποτέλεσμα:
    Σήμερα, ενώ έχουν και δυο παιδάκια, περιμένουν την απόλυση επειδή τα ΣΔΙΤ δεν πάνε καλά και οι κοινοπραξίες δεν θησαύρισαν τόσο τρελά όσο περίμεναν.
    Πάντως επειδή έχω και μια σχετική εμπειρία θα συμφωνήσω με τον Zaphod.
    Λίγο πολύ πάντού σε εκμεταλλεύονται.
    Αλλά με κίνδυνο για ακόμα μια φορά να χαρακτηριστώ γραφικός θα πώ ότι όλα αυτά είναι αναμενόμενα αφού κυβερνούνε οι οικονομικοί δείκτες, οι αποδόσεις και τα απανταχού Golden boys.
    Ποιος θα σε προστατέψει από την αδυσώπητη φιλελευθερη οικονομία που όλοι ευαγγελίζονται και εξυμνούν ;
    Τρομάρα μας και να ξέραμε ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ aldebaran

    Η δική μου εμπειρία από Μ. Βρετανία και ΗΠΑ πάντως είναι διαφορετική. Εκτός από τις αξιοκρατικές συνθήκες που επιτρέπουν προσωπική εξέλιξη χωρίς όριο, υπάρχει και μία ευρύτερη εταιρική αξιολόγηση. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δύσκολα θα επιβίωνε ένα λαμόγιο ή ένας τεμπέλης, γιατί υπάρχει η κουλτούρα της εταιρικής ευθύνης υπεράνω των μεμονωμένων μετόχων της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πες τα χρυσόστομε ! Για να ξέρουμε επιτέλους 'πού πήγαν τα λεφτά' και να μην παραμυθιαζόμαστε μεταξύ μας. Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι 'η Αλίκη στη χώρα των επιχειρηματιών'...

    υγ. Εάν η Αλίκη έχει την ατυχία να έχει κάποια περιουσιακά στοιχεία, μπορεί και να μην πάρει επίδομα ανεργίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Η λύση σε τέτοιου είδους "προβλήματα" είναι πάντοτε μια: Επιχειρηματικότητα.

    Κατά τη γνώμη μου επειδή στην Ελλάδα οι οργανωμένες επιχειρήσεις είναι λίγες και τα λαμόγια εκατομμύρια οι υπαλληλικές σχέσεις πρέπει να επιλέγονται πάντοτε με το κριτήριο της τεχνογνωσίας σε ό,τι τομέα έχει κάποιος έλλειψη ώστε να μπορέσει να προχωρήσει μόνος του ή με συμμαχίες στην επιχειρηματικότητα.

    Το δεύτερο που θέλω να σχολιάσω είναι ότι στην Ελλάδα η επιχειρηματικότητα ουσιαστικά ήταν πάντοτε ένα ανέκδοτο κρατικών επιδοτήσεων σε ημετέρους. Όλοι έτρωγαν από το κράτος και οι επιχειρηματίες ήταν ουσιαστικά δημόσιοι υπάλληλοι πολυτελείας....

    Όταν όλοι παίρνουν επιδοτήσεις και μίζες ή λειτουργούν αναλόγως τότε πώς θα αντέξει μια υγιής επιχείρηση τον (νοθευμένο) ανταγωνισμό;

    Κατά τη γνώμη μου αυτά είναι η ουσία της "ελληνικής περίπτωσης".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν ξέρω βρε ελληνάκι.
    Έχεις δίκιο ότι στο εξωτερικό είναι αναπτυγμένο το αίσθημα της εταιρικής ευθύνης και θεωρώ ότι αυτά ισχύουν μέχρι μια ορισμένη κλίμακα. Από ένα σημείο και πάνω όμως νομίζω ότι στο τέλος υπερισχύουν οι ισολογισμοί.
    Το πρόβλημα είναι πως στην Ελλάδα όλοι κατηγορούν τον δημόσιο τομέα και εκθειάζουν τον ιδιωτικό, αλλά η αλήθεια η πικρή είναι πως αυτός έχει μεγαλύτερα χάλια. Το χειρότερο είναι πως και έτσι ανεξέλεγκτος που είναι από πάνω, είναι κόλαση για τους εργαζομένους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτή, φίλε, είναι η πραγματικότητα στην Ελλάδα, ξέρω και εγώ παρόμοιες περιπτώσεις...
    Πες στην Αλίκη να βγεί "έξω", να ανοίξει τα φτερά της στο Ίντερνετ, υπάρχουν ΞΕΝΟΙ (ναι, οι κουτόφραγκοι) που τέτοια λαβράκια δεν θα τα αφήσουν να χαθούν.

    Αχ βρε Έλληνά μου (το Ε κεφαλαίο), πόσοι σκέφτονται σαν εσένα στη δύσμοιρη χώρα μας... Κια πόσες Αλίκες υπάρχουν που δίνουν τα πάντα για να κουνάνε τις σαπιοκοιλιές τους οι "εργοδόττες" τους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δες τώρα και μια άλλη πλευρά. Η γυναίκα μου που εργαζόταν για 11 χρόνια σε μεγάλη πολυεθνική εταιρεία, πολύ σοβαρή και αξιόπιστη, και η οποία για 11 χρόνια βραβευόταν ως το στέλεχος με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη στις πωλήσεις παρά το γεγονός ότι δεν εργαζόταν στην πρωτεύουσα αλλά σε επαρχιακές πόλεις, απολύθηκε γιατί δεν άρεσε στην ιδιοκτήτρια του τελευταίου καταστήματος στο οποίο φιλοξενούταν η εταιρεία. Για την ακρίβεια δεν ενέδωσε στις ελαφρών ηθών τακτικές της εν λόγω ιδιοκτήτριας. Οπότε, τα των μεγάλων εταιρειών και της εταιρικής ευθύνης τα ακούω λίγο βερεσέ. Να σημειώσω ότι η ίδια εταιρεία την κάλεσε να εργαστεί ξανά στον όμιλό της, παρά το γεγονός ότι της είχε ήδη δώσει μια αρκετά μεγάλη αποζημίωση. Αλλά αυτό έγινε όταν διαπίστωσαν ότι οι πωλήσεις τους είχαν πλέον φτάσει στο απόλυτο μηδέν. Μ’ άλλα λόγια, η εταιρική ευθύνη, όπως τόσο ωραία ακούγεται, από πίσω της κρύβει ένα και μόνο πράγμα. Το χρήμα και τη μεγιστοποίηση του κέρδους. Άλλωστε, όλα εκεί καταλήγουν…

    Εύχομαι ολόψυχα στην Αλίκη να κάνει το καλύτερο δυνατό για εκείνη και τα πραγματικά αξιόλογα προσόντα της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. "Ήθελα όμως να αναδείξω πόσο σύνθετο είναι το θέμα της ελληνικής εργοδοσίας και επιχειρηματικότητας. "

    Δεν είναι σύνθετο, ούτε η ανάρτηση το δείχνει σύνθετο. Υπάρχουν γελοίοι "επιχειρηματίες", χαραμοφάηδες, και υπάρχουν καλοί εργαζόμενοι σαν την Αλίκη που όμως ελλείψει εμπειριών δεν καταλαβαίνουν την αξία τους και αφήνουν να τους εκμεταλλεύονται οι γελοίοι. Κρίμα για την κοπέλλα. Υπάρχει ελπίδα όμως. Έχει κρατήσει σχέδια κλπ από τα έργα που έκανε για τους γελοίους; Μπορεί να αποδείξει ότι τα έκανε η ίδια; Τα υπέγραφε;

    Αν ναι, τότε μπορεί να διεκδικήσει καλή ως πολύ καλή δουλειά. Όχι βέβαια στην Ελλάδα -- μια 5ετία εξωτερικό είναι το καθαρτήριο, για να πάρει ξανά μπρος για τα καλά η καριέρα της. Στην Ελλάδα το επάγγελμα θα έχει έμφραγμα για 5 χρόνια.

    vasvas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Με κάλυψαν οι προλαλήσαντες. Δουλεύω σε εργοτάξια εδώ και 20 έτη ως μηχανικός. Έτσι καλό είναι μετά από 2-3 έτη, όπου αποκτάς εμπειρία, να ψάχνεσαι, αν δεν είσαι ικανοποιημένος οικονομικά, γιατί συναισθηματισμοί δεν υπάρχουν. Σ' όλες τις περιπτώσεις οι σχέσεις μου με τους εργοδότες ήταν καθαρά επγγελματικές, όχι με την έννοια ότι δεν ήταν καλές, τουναντίον, αλλά ήξερα, ότι αν δεν με χρειάζονταν θα μου έδιναν τα παπούτσια στο χέρι. Αυτό βέβαια συμβαίνει πιο εύκολα με εμάς τους μηχανικούς, παρά με τους εργοδηγούς, από τους οποίους οι εργοδότες αισθάνονται ότι εξαρτώνται περισσότερο. Οι μηχανικοί ήταν πάντα πιο αναλώσιμοι. Δυστυχώς για την Αλίκη έχασε και την καλύτερη περίοδο στις κατασκευές με αυτούς, που έμπλεξε, και τα πράγματα τώρα είναι αρκετά δύσκολα.
    Της εύχομαι καλή τύχη, να σκεφτεί τι πρέπει να κάνει και, κυρίως, να μην κάτσει να κλαίει τη μοίρα της, γιατί αυτό δεν οδηγεί πουθενά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ελληνάκι.
    Δεν ξέρω αν η Αλίκη είναι πρόσωπο υπαρκτό, ή δημιούργημά σου, για να αναδείξεις τα προβλήματα των εργασιακών σχέσεων.
    Όπως και να έχει πάντως, τα τόσο πετυχημένα σχόλια των "προλαλησάντων" , ΠΡΟΣ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ, για την Αλίκη του σήμερα , αλλά και για την Αλίκη του "Αύριο"
    Καλή Σαρακοστή σε Όλους. !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αφού δεν της δημιούργησαν και τύψεις ότι έπρεπε να πει ευχαριστώ που τόσα χρόνια είχε δουλειά, μάλλον πάλι καλά να λέει.
    Κλασική περίπτωση βλάβης που έλεγε κι ο Τσάκωνας.

    Βέβαια θα μου πεις ότι ελεύθερος επαγγελματίας θεωρείται μέχρι κι ο τέως, πως να δεις προκοπή μετά; Σωστό κι αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. "15 χρόνια. Μία ζωή σχεδόν. Σίγουρα η πιο παραγωγική περίοδος, έληξε μέσα σε μία μέρα με συνοπτικές διαδικασίες"

    Αυτοί οι εργοδότες είναι σα το Χάρο, ένα πράμα......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Κλασική περίπτωση επιχειρηματία του κ@@ου, όπως τους λέω εγώ!
    Σαν να λέει για τη δικιά μου περίπτωση το κείμενο.
    Απλά εγώ μόλις ψιλιάστηκα ότι βρωμούσε, την έκανα (βέβαια θέλει και λίγο τύχη). Έριξα βέβαια σε μερικούς τομείς τις απαιτήσεις μου, αλλά δεν βρέθηκα στο αδιέξοδο...

    Η απάντηση είναι όσοι έχουν τη γνώση να ξεκινήσουν μόνοι τους. Βέβαια, αυτό προυποθέτει πολύ δουλειά και δεν ξέρω πόσοι πραγματικά το αντέχουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας (καλά, κάτι είπα τώρα!) Το θέμα είναι ότι είναι τόσο σάπιο που αεριτζήδες, αρπακολλατζήδες, παπατζηδες γίνονται επιχειρηματίες που ευημερούν ενώ κανονικά θα έπρεπε να πεθαίνουν της πείνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Η μικρή επιχειρηματικότητα του δημοτικού εκπαιδευτικού επιπέδου είναι η ευλογία και η κατάρα αυτού του τόπου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κράξιμο στα λαμόγια, είμαι μέσα! No problem ...

    ... αλλά αν η Αλίκη είναι τόσο γάτα που κράταγε την εταιρία μόνη της 15 χρόνια ... δεν θα έχει πρόβλημα να βρει αλλού δουλεία έστω και μέσα στην κρίση. Αν μέσα σε 15 χρόνια στην δουλεία σε εταιρία που έκανε τέτοιες δουλείες ώστε να αγοράσουν τα αφεντικά Cayenne και σπίτια στην Μύκονο, δεν έκανε καμία γνωριμία και δεν μπορεί να βρει δουλεία ... κάτι δεν έκανε καλά.

    Γιατί Ελληνάκι μου καλό και αγαπημένο ... οι πραγματικά ικανοί άνθρωποι δεν δυσκολεύονται ούτε σε περίοδο κρίσης!

    Καλή τύχη στην Αλίκη πραγματικά και από ψυχής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. και η συνέχεια της ιστορίας είναι ότι οι "επιχειρηματίες" με θεαματικό και εντυπωσιακό τρόπο θα "σκάσουν" σαν ολες τις φούσκες, αφήνοντας πίσω "ορφανά".Και ξαφνικά από Cayenne και πισίνες θα "πέσουν" στο fiatακι. Και είναι δύσκολα το από ψηλά στα χαμηλά και μάλιστα με "ξαφνικό θάνατο".Το κακό είναι βέβαια ότι μαζί τους θα καταστέρψουν και κάποιους συνεργάτες και προμηθευτές τους αλλά έτσι είναι ο πόλεμος.
    Η δε Αλίκη ή θα κάνει μια δικιά της επιχείρηση αφού κατάλαβε πόσο ΑΧΡΗΣΤΟΙ ήταν αυτοί που θεωρούσε ως εργοδότες επιχειρηματίες ή θα δουλέψει σε μια πολυεθνική ή στο εξωτερικό όπου την εργατικότητα και την ικανότητα την αναγνωρίζουν.
    Σίγουρα πάντως με μικρά και σταθερά βήματα θα πάει εμπρός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ελληνακι παρολο που συμφωνω μαζι σε πολλα πραγματα καλο ειναι εκτος απο το να βλεπεις το δεντρο να ριχνεις που και που καμια ματια και στο δασος.

    Η Αλικη της ιστοριας σου δηλαδη φταει επειδη δεν ηταν ποιλιτικα σαπια και μεσα στα κυκλωματα ;
    Φταιει που δεν ειχε το κεφαλαιο να κανει τετοια ανοιγματα ;
    Φταει που διαβαζε στο ΕΜΠ και στο Imperial ?

    Οταν το δασος ειναι σαπιο τοτε μαζι του θα σαπισουν και τα υγιη δενδρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...