Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Αφήστε την κοινωνία να ανασάνει

Ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών έχει μία μεγάλη ιστορία που κρατά από το 1876. Ήταν το 1997 όπου ο Ν.2509/1997 οδήγησε στην αναθεώρηση του αρ.86 του Συντάγματος το 2001, και το 2003 όπου ο Ν.3126/2003 έβαλε την οριστική σφραγίδα έμπρακτα στην ασυλία των Υπουργών, ενώ μαζί με το αρ.63 του Συντάγματος παρέχουν τυπικά και την περιβόητη βουλευτική ασυλία. Όμως, το 1997 και το 2003 οι αντιδράσεις της κοινωνίας σε αυτές τις διατάξεις ήταν σχεδόν μηδαμινές. Δεν είδαμε τότε αγανακτισμένους δημαγωγούς να καλούν τον κόσμο σε κάποιου είδους ξεσηκωμό, ούτε τα κανάλια έπαιζαν τα γνωστά μινόρε βιολιά. Επίσης, ούτε ο κ. Αλαβάνος οραματιζόταν να μετατρέψει την Πλατεία Συντάγματος σε Ταχρίρ, όπου ο λαός θα μετέδιδε κάποιο σαφές μήνυμα στους τριακόσιους που ξαφνικά μετατρέπονταν σε μία απυρόβλητη ελίτ. Κι όμως, η ψήφιση αυτών των νόμων σηματοδότησε την αρχή μίας ταχύτατης πολιτικής ασυδοσίας, που έβαλε αρκετά από τα λιθαράκια της σημερινής κρίσης.

Από ότι φαίνεται, την περίοδο 1997-2003, τόσο ο λαός, όσο και οι αγανακτισμένοι δημαγωγοί είχαν σοβαρότερα θέματα να ασχοληθούν. Έπρεπε να φάνε από το ζεστό χρήμα της Ε.Ε. που έρεε άφθονο, να χτίσουν σπίτια, να αγοράσουν αυτοκίνητα, και να ακολουθήσουν το νεοελληνικό όνειρο της νεόδμητης καταξίωσης. Οι δημοκρατικοί θεσμοί σείονταν, αλλά ο κόσμος προσπερνούσε τη Βουλή με γρήγορο βήμα για να προλάβει τα καταναλωτικά και διακοποδάνεια στις τράπεζες.

Τώρα που οι θεσμοί κατέρρευσαν, και η πολιτική βρήκε πάτο, οι δημαγωγοί και οι λαϊκιστές ξεχύθηκαν και πάλι για να παίξουν το παιχνίδι τους, στο γόνιμο έδαφος της οικονομικής κρίσης. Και η αλήθεια είναι πως ξέρουν να το παίζουν πολύ καλά, γιατί επενδύουν στη νοοτροπία που είναι πιο γνώριμη σε όλους˙ αυτή του ραγιά Έλληνα. Αυτού που περιμένει το μάννα εξ ουρανού και που ξέρει πολύ καλά να ασκεί συνεχώς κριτική στο Κράτος, γενικώς και αορίστως, για όλα τα προσωπικά δεινά του, υπό την ανασφάλεια κάποιας αόριστης κατωτερότητας. Τόσο οι λαϊκιστές δημαγωγοί, όσο και οι μίζεροι λειτουργούν με την εικόνα μίας κοινωνίας, που αποποιείται οποιασδήποτε ευθύνης, που λειτουργεί αμιγώς συναισθηματικά απέναντι σε οποιαδήποτε νέα πρόκληση και που ήταν είναι και θα είναι πάντα υπόδουλη στα βίτσια της εκάστοτε κυβέρνησης.

Στην πραγματικότητα όμως, οι κοινωνίες δεν διαιωνίζουν τα μιμίδιά τους υπό τη σκιά ενός κεντρικού σχεδίου, ούτε ελέγχονται νομοτελειακά από τις φαντασιώσεις του οποιουδήποτε δημαγωγού ή πολιτικού. Επηρεάζονται μεν ως ένα βαθμό, αλλά επί του πρακτέου διατηρούν την ελευθερία να αυτορυθμίζονται και να δρουν κατά το δοκούν. Όταν λέμε ότι η παρούσα κρίση αποτελεί ευκαιρία για μία αποκόλληση από το «αμαρτωλό» παρελθόν της σαθρής μεταπολίτευσης, στην ουσία εννοούμε την ευκαιρία που παρουσιάζεται στην κοινωνία να ξεφορτωθεί τον συντηρητισμό και τη λαϊκίστικη δημαγωγία, και να θέσει νέους όρους για την ανοικοδόμηση της χώρας. Να βγάλει από πάνω της τη ρετσινιά του ραγιά και να επενδύσει στην καινοτομία, την αισιοδοξία και τη δημιουργικότητα.

Τόσο οι δημαγωγοί, όσοι και οι πολιτικοί είναι ελεύθεροι να κάνουν το παιχνίδι που προτάσσει ο ρόλος τους. Η ευρύτερη κοινωνία όμως μπορεί να κάνει ακριβώς το ίδιο ώστε τελικά να θέσει το νέο πλαίσιο δράσης των πρώτων. Η ίδια κοινωνία μπορεί να απομονώσει τα στοιχεία εκείνα που διαιωνίζουν τον λαϊκισμό και τη μιζέρια. Όχι, όμως υπό το πρίσμα μιας αριστερής θεώρησης πραγμάτων που μιλάει γενικώς και αορίστως για μία ασαφή λαϊκή κυριαρχία, αλλά αναδεικνύοντας τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές που θα αποτελέσουν το νέο και θετικότερο ξεκίνημα στα πρότυπα ενός δικαιότερου και πιο σωστά δομημένου συστήματος.

Όπως κάθε ανθρώπινη κοινωνία, έτσι και η ελληνική, έχει τις ικανότητες, τις δυνάμεις και τη γνώση να δημιουργήσει. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν άνθρωποι τόσο μέσα στον περιβόητο κρατικό μηχανισμό, όσο και στην υπόλοιπη κοινωνία που προσπαθούν και δουλεύουν σκληρά, ο καθένας στον τομέα του, προκειμένου να συμβάλλουν με τις δυνάμεις τους στην καταπολέμηση της κρίσης και την έξοδο από αυτή. Η συνεχής διαβολή τους από λαϊκιστές δημαγωγούς, πολιτικούς, ΜΜΕ, και άτομα που ουδέποτε είχαν όρεξη για δουλειά, δεν βοηθάει σε κάτι. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι είναι αυτό που μπορεί να δημιουργήσει η Ελλάδα ως χώρα, αλλά σίγουρα κανένας λαϊκιστής και δημαγωγός δεν μπορεί να συνεχίζει πια να βάζει ένα χαμηλό ταβάνι πάνω από το κεφάλι ολόκληρης της κοινωνίας, για να προωθεί τα προσωπικά του συμφέροντα και την μίζερή του αντίληψη της πραγματικότητας. Στην τελική, απομονώνοντας τον ηθικό καταπιεστή, ο ραγιάς παύει να είναι ραγιάς και μία πραγματικά υπεύθυνη και ώριμη κοινωνία θα μπορέσει να βρει τον αναπτυξιακό ρυθμό της. Αντιθέτως, μία ανεύθυνη και ανώριμη κοινωνία θα εισέλθει στις περιπέτειες που της αξίζουν, και στην τελική διάλυσή της.


15 σχόλια:

  1. Κι όμως η δημιουργία στηρίζεται στην αμφισβήτηση. Μόνο αυτή μπορεί να οδηγήσει μπροστά. Και σήμερα δε βλέπουμε μια κριτική αμφισβήτηση, αλλά μία μιμητική στάση απέναντι στις κορώνες των ΜΜΕ (σε συνδυασμό με μια επίθεση συντεχνιασμού μακριά από τους πολίτες/πελάτες).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολυ καλο το κειμενο !

    Το ζήτημα ειναι ομως πως θα πειστούν οι λαϊκιστές διοτι σημερα εχουν δυνατά επιχειρηματα.

    Είναι λανθασμένο οτι οι λεφτάδες και μεγαλοεργολάβοι δεν εχουν χασει τιποτα απο ολη αυτη τη συγκυρία ;

    Ειναι λανθασμένο οτι οι πολιτικοί δεν εχουν κανει κατάργηση της ασυλίας τους ενω για το συνταγματικά κατοχυρωμένο Πανεπιστημιακό άσυλο βγάζουν νόμους εν μια νυχτι ; (δείγμα το ότι μας κοροϊδεύουν…)

    Ειναι λανθασμένο οτι σήμερα έχουμε ενα αβάσταχτο συνδυασμό ύφεσης με πληθωρισμό ;

    Η σημερινή πολιτική και οικονομία ΔΕΝ είναι φιλελεύθερη απλα ένα σύνολο απο κλίκες και μαφίες που υπερασπίζονται τα κεκτημένα τους.
    Το ιδιο και οι Τροικανοι που ορισμένοι τους περίμεναν ως φωστήρες αλλα το μονο που επιδιώκουν είναι τα λεφτά τους πισω σαν κοινοί τοκογλύφοι .

    Για να γίνουν τα παραπάνω χρειάζεται να υπάρχει συνεννόηση κατι το αδύνατον ετσι όπως το βλέπω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ελληνάκι μου, τί ακριβώς προτείνεις; Να σιωπήσουν όλες οι αντίθετες φωνές, ώστε οι 'υγιείς, αισιόδοξες και καινοτόμες' δυνάμεις να κάνουν το θεάρεστο έργο τους;; Και γιατί τάχα, μόνο οι 'διαφωνούντες' έχουν 'συμφέροντα' και δρουν 'δολίως';; Οι 'συμφωνούντες' άραγε δεν κρύβουν συμφέροντα στις προθέσεις τους;;....

    Απλά, τώρα που εξαντλείται σιγά-σιγά το φόβητρο της χρεοκοπίας -μιας που μάλλον δεν την γλιτώνουμε-, η κυβερνητική προπαγάνδα των γνωστών δημοσιογράφων κλπ, εφήυρε την καραμελίτσα της 'λογικής', έναντι του 'συναισθήματος' και της 'νηφαλιότητας' έναντι του 'λαϊκισμού'. Στο τέλος θα μας ρίξουν στον γκρεμό και θα μας πούνε και μ........ από πάνω. (Εδώ θα μαστε, να μου το θυμηθείτε).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ δείμος

    Το'πες και μόνος σου στο τέλος.

    @ xazoulhs

    Κανένα από αυτά δεν είναι λάθος. Και φυσικά δεν έχουμε φιλελεύθερη πολιτική. Ουδέποτε είχαμε.

    @ Θανάσης Ξ.

    Δεν προτείνω τίποτα απολύτως. Εκφράζω απλά την επιθυμία μου να σταματήσει η κατευθυνόμενη ισοπέδωση και μιζέρια και να κάτσουμε να συζητήσουμε πως θα διαχειριστούμε την κρίση. Λέω ότι αν υπάρχουν κάποιες κοινωνικές δυναμικές στη χώρα που μπορούν να βοηθήσουν, ας τις αφήσουμε να κάνουν τη δουλειά τους. Τίποτα παραπάνω.

    Η οποιαδήποτε κυβερνητική ή δημοσιογραφική προπαγάνδα δεν με αφορά, ούτε την παρακολουθώ. Σε γενικές γραμμές όμως κι εγώ είμαι υπέρ της νηφάλιας λογικής αντί του συναισθηματικού λαϊκισμού.

    Σκέψου ένα καράβι που βυθίζεται. Τί είναι πιο υποσχόμενο; Να αρχίσουν όλοι πανικόβλητοι να πλακώνονται μέχρι να βυθιστούν μαζί με το καράβι, ή να κάτσουν έστω και λίγοι να δουν τι μπορούν να κάνουν για να αποφύγουν τη βύθιση χωρίς να έχουν από πάνω τους έναν τύπο που ουρλιάζει στα αφτιά τους "ΒΥΘΙΖΟΜΑΣΤΕ!" όλη την ώρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. > Αντιθέτως, μία ανεύθυνη και ανώριμη κοινωνία θα εισέλθει στις περιπέτειες που της αξίζουν, και στην τελική διάλυσή της.

    Πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω. Η κοιννία αμς είναι ανεύθυνση και ανώριμη τα τελευταία 200 (σχεδόν) έτη, αλλά δε τη βλέπω να διαλύεται ακόμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μπράβο Ελληνάκι, συμφωνώ απόλυτα με το κείμενό σου, είναι πράγματα που σκέφτομαι εδώ και καιρό και πραγματικά με όσα έβλεπα και άκουγα γύρω μου νόμιζα ότι είμαι μόνος μου....
    Από τότε που εντάχθηκα κι εγώ στη "μπλογκόσφαιρα", χαίρομαι πολύ που βλέπω ότι είμαστε αρκετοί που σκεφτόμαστε το ίδιο. Ίσως τελικά η χώρα να έχει ελπίδα, αρκεί μόνο (τους παρακαλούμε δηλαδή) να φωνάζουν κάποιοι λίγο λιγότερο, και να δουλέψουμε και -το σημαντικότερο- να σκεφτόμαστε όλοι λίγο περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μην ξεχνάς, ότι ο λαϊκισμός αποτελεί την εύκολη λύση, διότι δεν απαιτεί ιδιαίτερη κρίση. Ο νεοέλληνας δεν είναι χαζός, απλά δεν τον συμφέρει να χρησιμοποιήσει την κρίση του, διότι έτσι θα αντιληφθεί, πόσο ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση και δεν θα μπορεί να τα βάζει μόνο με τους πολιτικούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επι της ουσίας έχεις δίκιο. Αλλά μην υποτιμάς τη χρησιμότητα και της αντίδρασης. Πως αλλοιώς θα αυξηθεί η προσδοκία του κόσμου για πιο αποτελεσματικές πολιτικές; Πώς θα δημιουργηθεί υψηλότερη προσδοκία λογοδοσίας;
    Ναι μεν υπάρχει τρομερός λαϊκισμός αλλά είναι φυσιολογικό φαινόμενο σε μια "αγορά" που σταμάτησε να συνδιαλέγεται με πολιτικούς όρους εδώ και καιρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ρε πας καλά; Αν αφήσουν την κοινωνία να ανασάνει, αν δεν την αφήσουν να καταρρεύσει, αν την αφήσουν να σηκώσει κεφάλι, μπορείς να διαννοηθείς τι ξύλο έχει να πέσει; Για βάλε κάτω πόσοι είναι άνεργοι (και δεν αναφέρομαι στο επίσημο 17% φυσικά), πόσοι υποαπασχολούμενοι, πόσοι με 2 και 3 δουλειές που δεν έχουν καν δικαίωμα για προσωπική ζωή (υπάρχουν ακόμη αρκετοί τέτοιοι) και κάμποσοι άλλοι, ξέρεις πόσοι μαζεύονται; Η συντριπτική πλειοψηφία είναι.

    Όσον αφορά τον Αλέκο Αλαβάνο τον Πυρπολητή, δεν έχω κάτι να προσθέσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Stelios

    Για πολλούς λειτουργεί έτσι η μπλογκόσφαιρα. Χαίρομαι που συμμετέχεις και εσύ σε αυτό.

    @ ανέστης

    Δεν έχω πρόβλημα με οποιαδήποτε αντίδραση. Έχω όμως, όταν η αντίδραση πλέον είναι το πρώτο αντανακλαστικό σε οτιδήποτε, πριν καν καταλάβει κανείς περί τίνος πρόκειται. Εκεί έγκειται και η διαφορά λαϊκισμού και κάποιας οργανωμένης αντίδρασης.

    Όταν δύο άνθρωποι ή δύο ομάδες ανθρώπων συμφωνούν στα 9 από τα 10 κοινά θέματα που τους απασχολούν, και τελικά βγάζουν τα μάτια τους για το 1, δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να δημιουργηθεί κάτι.

    @ Hades

    Δεν έχουν όλοι οι άνεργοι ή γενικώς "όλης της γης οι κολασμένοι" τον ίδιο εχθρό, ούτε μπορείς να πεις πως η απόγνωση του ενός ανθρώπου είναι ολόιδια με αυτή ενός άλλου. Νομίζω πως ο λαϊκισμός κάνει ακριβώς αυτό: δημικουργεί δηλαδή την ψευδαίσθηση του "εμείς και οι άλλοι", και κατευθύνει ανάλογα τις εξελίξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Tα κειμενα σου -σε αντιθεση με πολλων αλλων συναδελφων σου που εχουν διαβει τον Ρουβικωνα-χαιρομαι να τα διαβαζω, ειτε συμφωνω ειτε οχι.Συνεχισε.Προσεχε μονο να μη κολλησεις και εσυ απο αυτο τον ιο του παραλογισμου που εχει προσβαλλει μεγαλο μερος της ελληνικης κοινωνιας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πρόταση προς όλους τους BLOGGERS
    Προτείνουμε:
    Στις 2 Μάρτη Τετάρτη από τις 3μ.μ. μέχρι τις 11μ.μ. να αναρτήσουμε όλα τα blog ανάρτηση με τον ίδιο τίτλο και το κάθε blog τις δικές του απόψεις ως περιεχόμενο. Ως τίτλο:
    Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ - ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ – ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ Δ.Ν.Τ - ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ – ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.
    Προτείνουμε ακόμα μια φωτοσύνθεση του χάρτη της Ελλάδας με στάμπα « ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ» μια φωτοσύνθεση είναι στην αρχική σελίδα του blog όποιος θέλει μπορεί να την πάρει .
    Με αυτό τον τίτλο που είναι φανταζόμαστε λίγο πολύ αποδεκτός από την μεγάλη πλειοψηφία των bloggers και φυσικά ο καθένας μπορεί να αναπτύξει τα δικά του επιχειρήματα και απόψεις αλλά και να δώσει και άλλες προτάσεις. (Στην ανάλυση προφανώς δεν γίνεται όλοι να συμφωνήσουν με ένα κείμενο ή τουλάχιστον προς το παρών είναι πάρα πολύ δύσκολο και θέλει προετοιμασία.)
    Α) Είναι ένας τρόπος να ακουστούμε από όλους ,πιο μακριά και πιο έντονα.
    Β) θα είναι μια δοκιμή και για επόμενη μαζική διαμαρτυρία ή προβολή κάποιου εθνικού ή κοινωνικο-πολιτικού ή οικονομικού ζητήματος.
    Γ) Η φωνή μας θα φτάσει και στο εξωτερικό και στις Βρυξέλλες πιο δυνατή.
    Δ) Εάν κάποιος διαφωνεί ή τώρα ή σε επόμενη παρόμοια κίνηση είναι ελεύθερος προφανώς να μη συμμετέχει είναι πέρα για πέρα επιλογή και δικαίωμα του καθενός .
    Όλοι μας να ενημερώσουμε όλα τα φιλικά μας αλλά και όσα μπορεί ο καθένας για την κίνηση αυτή. Είναι μια πρόταση που δεν κρύβει καμία ύπουλη σκοπιμότητα παρά αυτά και μόνο που γράφουμε. Την πρόταση την κάνουμε με ειλικρίνεια και χωρίς άλλο στόχο ή σκοπό. Θεωρήσαμε σωστό να την διακινήσουμε μέσω σχολίων γιατί δεν βρίσκουμε άλλο τρόπο. Συνάδελφοι (αν στέκει ) bloggers η Χώρα μας πνίγεται …κάτι μα κάτι πρέπει να γίνει.
    Ευχαριστούμε κι ελπίζουμε το e-mαιl: diaskronos@gmail.com
    Η ομάδα του galaxiako.blogspot.com : diskronos, anarxos, antromeda, kiklonas, anarxosimoritis
    ΥΓ Εάν κάποιος (οποιοσδήποτε) θέλει το ονοματεπώνυμο μας θα το δώσουμε με το e-mail. Δεν υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα χωρίς να ζητήσουμε το δικό του για να μην υπάρχουν αμφιβολίες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Το από πάνω σχόλιο πρέπει να είναι το πιο εύστοχο σε σχέση με την ανάρτηση.

    Σα να τη συμπληρώνει με ένα ζωντανό παράδειγμα ένα πράγμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Χάρηκα που σε διάβασα φίλε, πες τα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...