Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Οργή προς λάθος κατεύθυνση

Αρκετές φορές, είτε μέσα σε αυτό το ιστολόγιο, είτε σε άλλες συζητήσεις, έχω κατηγορηθεί ως ελιτιστής ή ως κάποιος που δεν μπορεί να κατανοήσει την λαϊκή οργή που εκφράζεται στις μέρες μας.

Για το πρώτο δεν ξέρω ακριβώς πως αλλιώς να τοποθετηθώ. Δεδομένου ότι, ούτε ζω σε κάποιον γυάλινο κόσμο μακριά από αυτόν που ζούμε όλοι, ούτε απολαμβάνω κάτι παραπάνω από αυτά ενός μέσου νέου ανθρώπου που προσπαθεί να τα φέρει πέρα με έναν μη-αξιοπρεπή μισθό χωρίς καμία οικονομική στήριξη, αδυνατώ να κατανοήσω τι είναι αυτό που με καθιστά ελιτιστή. Προσπαθώ πάντα να ακριβολογώ, και πολλές φορές η ακριβής περιγραφή ενός θέματος επιτυγχάνεται μόνο όταν αντιμετωπίζεται σφαιρικά και εκ των έξω. Διαφορετικά, θα κινδύνευα να πέσω στην παγίδα του δογματισμού, στην οποία από ότι φαίνεται έχει πέσει η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της χώρας.

Για το δεύτερο ομολογώ πως πάντα εντυπωσιάζομαι, και συνήθως διερωτώμαι κι εγώ το ίδιο από την ανάποδη: «Πώς είναι δυνατόν κάποιος να δικαιολογήσει την λαϊκή οργή του τελευταίου έτους…;» - ερώτηση που συμπληρώνεται με «… αγνοώντας τόσο επιδεικτικά την κατάσταση της χώρας τα τελευταία τριάντα έτη;». Θέλω να πω, ότι αν αυτή η οργή, που χρησιμοποιείται βεβαίως κατά το δοκούν από τον κάθε πολιτικό χώρο, τα ΜΜΕ και τον κάθε πολίτη αυτής της χώρας, περιλαμβάνει μια σειρά από χιλιοειπωμένες αιτίες όπως οι διεφθαρμένοι και ανίκανοι πολιτικοί, το σάπιο σύστημα, τα μεγάλα συμφέροντα, κλπ, οι ίδιες αιτίες δεν ήταν παρούσες εδώ και τριάντα χρόνια; Σε όλη την μεταπολίτευση, δεν είχαμε διεφθαρμένους πολιτικούς, διαπλεκόμενα συμφέροντα, αναξιοκρατία, πενιχρή κοινωνική πρόνοια, κλπ; Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η απάντηση είναι ναι. Άρα τί άλλαξε το τελευταίο έτος που ξαφνικά μία σημαντική μερίδα κόσμου μιλάει για κρεμάλες στην πλατεία Συντάγματος με μία άνεση λες και ζούμε στο μεσαίωνα;

Σίγουρα το ταμείο του Κράτους βάρεσε κανόνι, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αλυσιδωτές αντιδράσεις στην αγορά που βύθισαν την τελευταία σε ύφεση. Επίσης, σίγουρα θίχτηκαν ορισμένες οικονομικά ασθενείς ομάδες που δεν θα έπρεπε να είχαν θιχτεί, όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Σε αυτά τα δύο, ειδικά για το τελευταίο, μπορώ να δω και να κατανοήσω μία ενδεχόμενη έξαρση της «λαϊκής οργής», αλλά επικεντρωμένη μόνο σε αυτά. Μάλιστα, για το πρώτο, η «λαϊκή απαίτηση» θα έπρεπε να είναι η αποδέσμευση του κυρίως όγκου της ελληνικής οικονομίας από το Κράτος, πριν και αυτή βυθιστεί μαζί του, και όχι το αντίθετο.

Σε όλα τα υπόλοιπα, λυπάμαι αν θα ακουστώ και πάλι «ελιτιστής», αλλά εγώ προσωπικά διακρίνω μία υποκρισία. Διότι, όσο το Κράτος είχε λεφτά για να ταΐζει με διαφόρων ειδών επιδοτήσεις τα μικρά και τα μεγάλα λαμόγια, τους δημόσιους υπαλλήλους πολλαπλών ταχυτήτων, τους χιλιάδες εργολήπτες ανά την ελληνική επικράτεια και ένα σωρό άλλο κόσμο, η λαϊκή οργή δεν ξεχείλιζε και τόσο. Και δεν μιλάμε για μία περίοδο λίγων ετών. Μιλάμε για τριάντα ολόκληρα χρόνια. Μία ολόκληρη γενιά, με προεκτάσεις στην ερχόμενη, μεγάλωσε με τις νοοτροπίες και το σκεπτικό του αρμέγματος της «κρατικής αγελάδας», με την ίδια διαφθορά, τους ίδιους ανίκανους πολιτικούς, την ίδια κομματοκρατία, τις ίδιες λαμογιές, αλλά με μία «οργή» αρκετά πιο χαμηλών τόνων. Τώρα που η αγελάδα ψόφησε και το γάλα τέλειωσε, θυμηθήκαμε τους λόγους που πρέπει να είμαστε οργισμένοι.

Οπότε, για να δώσω μία πιο ακριβή απάντηση στο δεύτερο «κατηγορητήριο», μπορώ να κατανοήσω την λαϊκή οργή που απευθύνεται στις αιτίες της κρίσης, αλλά όχι αυτήν που απευθύνεται στα συμπτώματα αυτής. Μέχρι στιγμής, εδώ και ένα χρόνο, μόλις το σύμπτωμα χτυπήσει την πόρτα μας, πεταγόμαστε έξω και ωρυόμαστε. Τόσα χρόνια που η αιτία είχε ποτίσει ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, επαναπαυόμασταν στην άνεση του σπιτιού μας. Γι’ αυτό ίσως μου φαίνεται και απίστευτα κωμικοτραγική η φράση «Ναι, αλλά τώρα παραέγινε το κακό». Το κακό δεν παραγίνεται. Ή υπάρχει κακό ή όχι. Ο δολοφόνος είναι δολοφόνος είτε κάνει έναν, είτε εκατό φόνους. Εάν ως λαός μπορούμε να συγχωρούμε ενενήντα εννιά φόνους, και στον εκατοστό να ξεχειλίζει η οργή μας, τότε θα πρέπει να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω και να δούμε αν σε κοινωνικό επίπεδο έχουμε τη δυνατότητα να ορίσουμε την έννοια του «δολοφόνου».


26 σχόλια:

  1. "Τώρα που η αγελάδα ψόφησε".

    Έλα γεια σου. Η φράση - κλειδί.


    Οι Έλληνες είναι κάτι σαν τις μωρές παρθένες της Καινής Διαθήκης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελληνάκι, δεν μπορείς να μην δεχθείς ότι ακόμη και στην περίοδο των παχιών αγελάδων υπήρχε σαφώς κόσμος που διαμαρτυρόταν για την σαπίλα και την διαφθορά. Ο κόσμος αυτός λοιδορήθηκε, χλευάστηκε, χαρακτηρίστηκε "μίζερος", "εχθρός της προόδου", και εν τέλει, φιμώθηκε.
    Αυτοί δικαιούνται να έχουν οργή για τα αποτελέσματα της κρίσης?
    Υπήρξαν πολλοί άνθρωποι -μεταξύ τους μπορεί να είσαι και εσύ, όπως και εγώ, που αφενός δεν συνεισφέραμε στο πανηγύρι, αφετέρου δεν θελήσαμε να αποκομίσουμε κάτι από αυτό.
    Γι αυτό φωνάζουμε τώρα. Αν ήμασταν από τους άλλους θα είχαμε κάνει τουμπεκί ψιλοκομμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ rostri

    Φυσικά και υπήρξαν, όπως φυσικά και υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Δεν πιστεύω όμως ότι οι απόψεις τους εισακούγονται με την ίδια βαρύτητα που ακούγεται η ευρύτερη "λαϊκή" φωνή (Το "λαϊκή" σε εισαγωγικά για ευνόητους λόγους)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε? Οργή ? Ποιά οργή ? Εγώ προσωπικά δε διακρίνω κάτι τέτοιο , κάτι αδερφές , οι οποίες πηδιόντουσαν για κάνα ρουσφέτι , απλά τώρα πηδιούνται και γκρινιάζουν λίγο .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό που είπε ο Spyros ...

    Δεν υπάρχει οργή ... γκρίνια την ώρα του φραπόγαλου υπάρχει!

    Μέχρι και οι φοιτητές που παραδοσιακά αντιδρούσαν λίγο παραπάνω ... τώρα ψάχνουν να κάνουν κάνα master στο Imperial μπας για να τους πάρει καμιά τράπεζα στο εξωτερικό μπας και μείνουν για πάντα εκεί ... αποφεύγοντας και το φανταρικό!

    Πάντα η γκρίνια ήταν το hobby του Έλληνα ... και να παραπονιέται ότι δεν εκτίμα κανείς τα προσόντα του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ελληνάκι, δεν θα μπορούσα να μην συμφωνήσω μαζί σου. Έστω όμως και για τους λάθους λόγους, όψιμα και καθυστερημένα, θυμώσαμε. Μήπως θα ήταν καλύτερα να αφήσουμε αυτό τον θυμό να μας τραβήξει μπροστά σε κάτι καινούργιο; Μήπως τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να ψάξουμε τις αιτίες του και να τις αξιολογήσουμε, διότι με τον τρόπο αυτό ίσως απενεργοποιήσουμε τη δύναμη του να αλλάξει πράγματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @Spyros

    Σπύρο καλά θα κάνεις να αφίσεις τις αδερφές στην ησυχία τους. Είναι γελοίο να ταυτίζεις τη διαφθορά με μια κοινωνική ομάδα που αποδεδειγμένα αντιμετωπίζεται ως "λιγότερο ίση" τόσο από το ελληνικό κράτος όσο και από την εκσυχρονισμένα βολεμένη κομπλεξική νεοελληνική αντρήλα.

    Απορώ που το ελληνάκι επιτρέπει τέτοια ομοφοβικά σχόλια στο blog του. Απορώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε νιώθω. Κατηγορήθηκα ότι έχω γυαλισμένα παπούτσια και δε νιώθω τα βρώμικα άλλων. Ο γυάλινος κόσμος ενός εργαζόμενου (μέχρι εχθές) που έκανε πάντα δύο δουλειές, δεν του επιτρέπει να βλέπει πώς ζει ο κόσμος. Όχι, όχι. Βάλε με δίπλα στο γυάλινο κόσμο σου.

    Απλά ίσως δεν έχεις αντιληφθεί την αλλαγή στο διαδίκτυο. Όταν ξεκινήσαμε (κάπου εκεί στο 2005-2007), μόνο αριστεροί με κουλτούρα, ικανότητα διαλόγου και σχετική μόρφωση μαζευόμασταν. Και μάλιστα υπό ΝΔ ήταν σε όλους ευκολότερη να ομιλούν. Σήμερα όμως (ειδικά με το 2008) ανακάλυψαν το διαδίκτυο και οι αριστεριστές με τους αναρχικούς (όχι τη μερίδα που σκέφτεται, αλλά εκείνους τους "επαναστάτες").

    Ακόμα δεν έμαθαν το πώς γίνεται διάλογος στο διαδίκτυο και τι σημαίνει διαδικτυακή ανωνυμία ή να ζεις στο ιστοχωριό. Θα μάθουν ή θα φύγουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Mα δεν ειναι κατι καινουργιο. Ετσι συμπεριφερεται το ανθρωπινο ειδος. Οσο η μαλακια δεν εχει επιπτωσεις στην καμπουρα μας λεμε "αστε με στην ησυχια μου" και επιπροσθετως κουφοβολευομαστε (το προθεμα κουφο- ειναι γαματος ιδιωματισμος ε;). Οταν ομως παυσει η προσωπικη ανεση ε τοτε αρχιζουσι τα ζορια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μέχρι χθες Ελληνάκι ζούσαμε. Δανεικά, χαριστικά, μιζαδόρικα πάντως λεφτά υπήρχαν. Όσα χρόνια θυμάμαι πάντα οι απεργίες είχαν στόχο τις αυξήσεις των αμοιβών. Σωστό λάθος δεν έχει σημασία. Είναι θεμιτό (σύμφωνα με την παιδία μας) ο κάθε εργαζόμενος να επιδιώκει την οικονομική του βελτίωση και μέσα απ΄ αυτή να φαντάζεται μια καλύτερη ζωή.
    Όλα αυτά όμως μέχρι χθες. Σήμερα λεφτά δεν υπάρχουν, δουλείες δεν υπάρχουν, οι μίζες αν θες είναι μόνο για τα μεγάλα λαμόγια, και οι απεργίες γίνονται από τους προνομιούχους για να μη χάσουν πολλά από τις αμοιβές τους, για τους υπόλοιπους η ανεργία τους κτυπά την πόρτα και η εξαθλίωση είναι προ των πυλών. Κανένας πια δεν φαντάζεται μια καλύτερη ζωή (σύμφωνα με την παιδία μας) και αυτό τον εξοργίζει.
    Και εν τέλει δεν είναι λογικό να απαιτείς απ΄ το καθένα, να γνωρίζει τις αντοχές της οικονομίας. Γι΄ αυτή τη δουλεία έχουμε την εκάστοτε κυβέρνηση. Γι΄ αυτό τους πληρώναμε. Δικιά τους αποτυχία είναι η ύφεση και η πτώχευση.
    Γιατί σου φαίνεται παράλογο ότι η οργή τους λαού στρέφεται εναντίων τους;
    Είμαι ένα μικροβιοτέχνης που νοιώθω τη γη να χάνεται κατ’ απ΄ τα πόδια μου και δεν είχα ποτέ μου συναλλαγή με οποιοδήποτε μορφή δημοσίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ ESKARINA

    Μα ναι, ο θυμός είναι αυθόρμητη πράξη. Βασικά είναι συναίσθημα, ούτε καν σκέψη. Δεν γράφω για τις αιτίες του θυμού. Λέω απλά ότι αν θυμός δεν εστιάσει στις αιτίες της κρίσης αντί στα συμπτώματα αυτής, δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά.

    @ Λαγωνικό

    Δεν έχω σβήσει ποτέ σχόλιο, ακόμα και σε περιπτώσεις που περιέχει προσωπική υβριστική φρασεολογία. Εκτός από σεβασμό στην ελευθερία λόγου, το βρίσκω και τον πιο ειλικρινή τρόπο για να εκτεθεί κάποιος μόνος του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ούννος ο Βελανιδοφάγος31 Μαρτίου 2011 - 8:38 μ.μ.

    "Και εν τέλει δεν είναι λογικό να απαιτείς απ΄ το καθένα, να γνωρίζει τις αντοχές της οικονομίας."

    Αν, Dyer, εννοείς με αυτό, ότι δεν όφειλε ο ψηφοφόρος, να έχει αντιληφθεί ότι το κράτος του ζούσε επί δεκαετίες με δανεικά, μου λες ότι δεν οφείλουν όλοι να κατέχουν αριθμητική και και βασικές αρχές οικιακής οικονομίας. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει καν υποψία ιδέας από οικονομολογία για να αντιληφθεί τα αυτονόητα. Αν πάλι δεν τα καταλαβαίνει ή ή δεν του αρκούν 30 χρόνια δια τούτο, αναρωτιέμαι γιατί ψήφιζε.

    Αν πάλι κάποιος δεν αντιλαμβάνεται επί δεκαετίες πόσο σαθρή είναι κοινωνία στην οποία ζει, συμπεριλαμβανομένου του κράτους, έχει απωλέσει κάθε αίσθηση δικαίου και αδίκου, λογικής και παραλογισμού. Λυπάμαι, αλλά δεν μου περισσεύει κατανόηση για τέτοιες περιπτώσεις.

    Δεν λέω ότι ο κάθε επί 12 ή 14 ώρες ημερησίως εργαζόμενος, όφειλε να είχε ανατρέψει την κατάσταση. Αυτό όντως δεν ήταν δίχως άλλο στο χέρι του. Αν όμως δεν αντιλαμβανόταν καν τα προαναφερθέντα και τώρα οργίζεται, είναι άξιος οίκτου όχι για την οργή του, αλλά για την κατάστασή του επί τριακονταετίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ Dyer

    Α.. πάνω που πήγα να σου απαντήσω, με κάλυψε ο Ούννος ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Ούννος ο Βελανιδοφάγος, Ελληνάκι
    Οι καθ΄ ύλην υπεύθυνοι για τα οικονομικά τα τελευταία 15 χρόνια μιλούσαν για ανάπτυξη. Τι πιο λογικό να απαιτεί αυτή η ανάπτυξη να φανεί και στη τσέπη του; Τα πραγματικά νούμερα της οικονομίας δεν τα γνώριζε ο μέσος ψηφοφόρος. Και πώς να τα γνωρίζει;
    Το ότι κάποιοι που γνώριζαν έπαιξαν σε βάρος του, τον ξεγέλασαν για να κερδίσουν, δεν σημαίνει ότι έφταιξε.
    Όταν η εξουσία ανοίγει όλες τις πόρτες για να διαβρωθεί η οικονομία από τις πολυεθνικές χωρίς να έχει εναλλακτικές προτάσεις, γιατί ευθύνεται ο ανυποψίαστος πολίτης;
    Στραβά όλοι βλέπαμε, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο, όμως ο μέσος όρος καλυτέρευε …. μέχρι χθες. Και γω που βρισκόμουν σε ένα χώρο με σκληρό ανταγωνισμό και συρρίκνωση, αρκετά χρόνια τώρα, προσπαθώντας να φανώ πιο αντικειμενικός το απέδιδα σε ιδιομορφία του κλάδου μου και πίστευα ότι άλλοι κλάδοι είναι υγιέστεροι εξ΄ ου και η «ανάπτυξη». Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι το κράτος μας ήταν σαν κι αυτούς που κοροϊδεύαμε με τις δεκάδες πιστωτικές κάρτες και τα εορτοδάνεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ελληνάκι, δεν μπορώ να πω πως δεν συμφωνώ με όσα γράφεις, αλλά και εσυ για τον κουβά είσαι. Δηλαδή δεν πρέπει τελικά ποτέ να ξεσηκωθούμε; Πρέπει να αφήσουμε άλλα 30 χρόνια να περάσουν και αυτά στα χρονοντούλαπα της Ιστορίας και να έρθει κάποιο άλλο Ελληνάκι να ξανά γράφει τα ίδια; Αντί λοιπόν να μοιρολογείς και να μοιρολατρείς, φρόντισε μέσα απο τις σελίδες να βοηθήσεις το κόσμο να καταλάβει τι γίνεται και να τον κατευθύνεις προς το "ξετίναγμα" τελικά αυτής της ΒΡΩΜΙΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ Dyer

    Προσωπικά διαφωνώ με την έννοια του πολίτη που προσδοκά τα πάντα από το Κράτος. Είναι σα να λέμε ότι μοναδικός υπάιτιος για το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου το 99 ήταν η τότε κυβέρνηση. Δηλαδή, αν η οποιαδήποτε κυβέρνηση μας έλεγε να πάμε να πνιγούμε, εμείς θα τρέχαμε να βρούμε πέτρα να δέσουμε στο λαιμό; Μισή η ντροπή των ρηχών πολιτικών της, μισή και του "λαού" που νόμιζε πως θα έπιανε την καλή κολυμπώντας ανάμεσα στους καρχαρίες.

    Δεν πιστεύω ότι υπάρχει σώας τας φρένας άνθρωπος που έχει βιώσει την Ελλάδα της μεταπολίτευσης και δεν διέκρινε ακριβώς την ίδια σαπίλα διάχυτη από τη δεκαετία του '80 μέχρι σήμερα. Απλά καταλήγουμε ότι τελικά πέρι μάσας πρόκειται η όλη ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. «Πώς είναι δυνατόν κάποιος να δικαιολογήσει την λαϊκή οργή του τελευταίου έτους…;» - ερώτηση που συμπληρώνεται με «… αγνοώντας τόσο επιδεικτικά την κατάσταση της χώρας τα τελευταία τριάντα έτη;»
    Ποια "λαική οργή"; Εγώ αυτό που βλέπω γύρω μου είναι κυρίως μια γκρινιάρικη ανοχή και μια απόλυτη αδυναμία κατανόησης αυτού που συμβαίνει. Κάτι γιαουρτώματα και κάτι ξυλοδαρμοί είναι απλώς "τζάμπα μαγκιές" -προφανώς και αναποτελεσματικές- κάποιων ανθρώπων που βρήκαν και μια άλλη αφορμή για να εκφράσουν το τσαμπουκαλίκι τους. (Δεν θέλω να ανφερθώ στο ότι τα μάρμαρα της Ακρόπολης θα ήταν σκορπισμένα στα Αναφιώτικα αν το 1/3 από τα μέτρα τα είχε πάρει μια κυβέρνηση ΝΔ)
    "Γιατί τώρα;" αναρωτιέσαι Ελληνάκι Μα γιατί 35 χρόνια περάσαμε καλά! Και η πλάκα είναι ότι αυτοί που σήμερα το παίζουν οργισμένοι είναι ακριβώς αυτοί που αντιστάθηκαν δυναμικά σε κάθε εξυγιαντική έστω και δειλή προσπάθεια που αναλήφθηκε από ανθρώπους και μάλιστα διαφορετικών κομμάτων και που θα μας γλίτωνε απο τη σημερινή κατάσταση. Ακόμα μεγαλύτερη "πλάκα" έχει ότι μαζί τους ήταν και πολλοί από αυτούς που σήμερα μας κυβερνάνε. Και που συνεχίζουν να "αντιστέκονται".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ Ελληνάκι
    Θα συμφωνήσω ότι πολλοί βλέπανε ότι κάτι δεν παει καλά, όμως υπήρχαν και οι υπεύθυνοι που σου έλεγαν ότι όλα είναι υπό έλεγχο. Είναι και η παιδία μας τέτοια που ο καθένας έμαθε να προσπαθεί να «σώσει την ψυχή του», και το συλλογικό στράβωσε μπροστά στο ατομικό. Είναι και ο Θεός της Ελλάδας που πάντα την φροντίζει και τη σώζει, ώστε να μη χρειάζεται να κανείς και πολλά για να σωθείς. Είναι πολλά. Αλλα όπως εγώ είμαι υπόλογος απέναντι στη πελατεία μου αν κάτι δεν γίνει σωστά (άσχετα αν έφταιξε ένας υπάλληλος) έτσι και οι κυβερνήσεις είναι υπόλογες απέναντί μας.
    Όταν βουλιάζει το καράβι ο καπετάνιος φταιει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Είμαι 40 χρονών και το μόνο που θυμάμαι είναι το εκκρεμές ανάμεσα στο "Τσοβόλα δώστα όλα" και στην λιτότητα. Είναι γελοίο να μιλάμε για υψηλούς μισθούς και κοινωνικές παροχές, με εξαίρεση κάποιες ελιτίστικες ομάδες στο δημόσιο ή σε διάφορα ΝΠΔΔ.
    Το φαγοπότι αφορούσε αφορoύσε κυρίως αυτούς που κοιμήθηκαν μπετατζήδες και ξύπνησαν εργολάβοι. Μη μου πείτε πως δεν έχετε αντιληφθεί πως οι εργολάβοι δημοσίων είναι οι πλέον ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι;
    Μην αρχίσετε τα περί επιχειρηματικού ρίσκου και επενδύσεων. Με σημαδεμένη τράπουλα έπαιζαν σχεδόν όλοι.
    Το άλλο σκέλος της ανάπτυξης ήταν η οικοδομή και η τεράστια υπεραξία (φούσκα) της γης, που έφτασε να θες 100 χιλιάρικα για μα γκαρσονιέρα. Βάλε και τις τράπεζες που μοίραζαν χρήμα -που δεν είχαν- για να κάνουν το μικροαστικό όνειρο πραγματικότητα. Θεωρούνταν ντροπή να έχεις αυτοκίνητο 1400 κυβικών. Θεωρούνταν ντροπή να μην κάνεις λογαριασμό 500 ευρώ στα σκυλάδικα και στα μπαρ στη Μύκονο.
    Τώρα η αγελάδα ψόφησε όπως είπες ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ. Εγώ απορώ και αν υπήρχε ποτέ αγελάδα.
    Τώρα υπάρχει μόνο η γκρίνια του φραπόγαλου και οι γιαλαντζί επαναστάτες της πολυθρόνας.
    Είναι γελοίο να μιλάνε για επανάσταση όλοι αυτοί που άνοιξαν την πόρτα στους βαρβάρους. Είναι γελοίο να παραπονιούμαστε για την κακοδιαχείριση των τελευταίων 30 χρόνων όταν ο δικομματισμός αποσπούσε το 80% των ψήφων.
    Τώρα όλοι θυμήθηκαν;
    Τις μίζες του Καραμανλή( του πρεσβύτερου) με την ΔΕΗ τις ξέχασαν;
    Τον Κοσκωτά , τα "πάμπερς" και την Μιμή τα ξέχασαν;
    Το χρηματιστήριο ;
    Το Βατοπάιδι ;
    Ο ΓΑΠ ήταν υπουργός επί σειρά ετών , τώρα θυμήθηκαν όλοι ότι είναι "αμερικανάκι" και μίσθαρνο όργανο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Με τι ψήφους βγήκε αυτός ;
    Η ο μπούλης ; Ο πλέον "καταλληλότερος". Ο μουτζαχεντίν του πιτόγυρου. Αυτόν ποιος τον ψήφισε; Τα σπουργίτια και οι αγελάδες ;
    Αν είναι κάτι που δεν μπορώ είναι η γκρίνια και η υποκρισία και συμφωνώ σε αυτήν την ανάρτηση μαζί σου ελληνάκι.
    Επίσης συμφωνώ με τον rostri,
    πάντα υπήρχε κόσμος που διαμαρτύρονταν και γκρίνιαζε όλα αυτά τα χρόνια αλλά χαρακτηριζόταν "μίζερος" και γραφικός, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου. Εμένα οι γνωστοί μου μου έλεγαν συνέχεια μετά από κάθε συζήτηση, να πάρω το διαβατήριο μου και να φύγω αν δεν γουστάρω να είμαι Έλληνας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Dyer
    H διαφορά είναι ότι ο καπετάνιος δεν προκύπτει από εκλογές.
    Αldebaran
    Noμίζω ότι τα ισοπεδώνεις όλα
    (Χρηματιστήριο, Βατοπέδι,Κοσκωτάς δεν ήταν καθόλου ίδια πράγματα) με αποτέλεσμα αυτή η μη αξιολόγηση να οδηγεί στο.., πουθενά.
    Μαζί σου στα περί συνευθύνης μας , απλώς να προσθέσω ότι εκτός από τον κόσμο που διαμαρτυρόταν τότε (όπως εσύ) υπήρξαν και πολιτικοί που δεν μας χαιδεψαν τ΄ αυτιά και γι αυτό περιθωριοποιήθηκαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Το πρόβλημα ήταν ότι ενώ όλοι βλέπαμε το μπάχαλο ΚΑΝΕΙΣ δεν ήξερε ποιά ήταν η πραγματική εικόνα, ούτε καν αυτοί που έπρεπε να ξέρουν-όλα ειχαν ξεχαρβαλωθεί.

    Και τώρα ακόμα τα λαμόγια των ΔΕΚΟ νομίζουν ότι ζουν στην Ελβετία.
    Οι οδηγοί της ΕΘΕΛ μια φορά άργησαν να πληρωθούν κατά 4 ώρες και έκαναν απεργία. Μήπως πρέπει να αργήσουν όλοι μαζί να πληρωθούν κανα 2 μήνες γιά να συνέλθουν τα λαμόγια του ΟΣΕ,της ΔΕΗ και του λοιπου φασιστο-δημόσιου που νομίζουν ότι δικαιούνται να ρουφάνε το αίμα της "Αλίκης" ?

    Όσα λάθη μπορούσαν να γίνουν έγιναν- ακόμη και με το μνημόνιο. Νόμισαν ότι έπαιρναν καταναλωτικό δάνειο, το υπέγραψαν χωρις καν να το διαβάσουν.

    Η πραγματική αλλαγή χρειάζεται τώρα- και πρέπει να αλλάξει κατ αρχήν ο τρόπος επιλογής των υποψηφίων
    Συγκρίνετε τα ισχύοντα εν Ελλάδι και εν ΗΠΑ και σκεφτείτε που δουλεύει καλύτερα η δημοκρατία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @firiki2010
    Σίγουρα ο Κοσκωτάς, το Βατοπαίδι το Χρηματιστήριο κλπ δεν συγκρίνονται. Απλά είναι μέρος της όλης εικόνας. Της εικόνας της συνυπευθυνότητας μας. Όλοι οι πρασινογάλαζοι(πολλές φορές και με ερυθρούς τόνους) συνέχιζαν το ίδιο βιολί με σκάνδαλα λαμογιές κλπ και εμείς (οι ψηφοφόροι) κρατούσαμε το ίσο. Απορώ δηλαδή ποια είναι τα όριά μας τόσο με αυτούς όσο και με τους εαυτούς μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Το θέμα ξέρεις ποιο είναι ρε ελληνάκιε; Και δε νομίζω να έχω και απάντηση κιόλας.
    Όταν αποδεδειγμένα είμασταν ανίκανοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας ακόμη και σε καιρούς ευημερίας, θα την κάνουμε σε καιρούς κρίσης;
    ΑΠό μιαν άποψη δηλαδή η οργή καλό είναι και που υπάρχει και που μεγαλώνει, διότι αν δεν υπάρχει, τότε οι μισθοί θα φτάσουν τα 200 ευρώ και οι συντάξεις τα 120, με ένα απλό γέμισμα του ρεζερβουάρ να θέλει 180 ευρώ τουλάχιστον.
    Από την στιγμή που είμεθα μάλλον ανίκανοι να κάνουμε την αυτοκριτική μας έχοντας οργή προς όλους όσους πρέπει (άρα και κατά το κομμάτι που αναλογεί και στον ίδιο μας τον εαυτό) μήπως πρέπει να βρούμε μια φόρμουλα να μπει μια σειρά στα πράγματα;
    Δεν έχω απάντηση.

    Δυστυχώς κι αυτό που λέει ο polse είναι αληθές.

    Πάντως είσαι όντως ελιτιστής. Αφού έχεις ίντερνετ ρε... :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. ''Προσωπικά διαφωνώ με την έννοια του πολίτη που προσδοκά τα πάντα από το Κράτος.''

    Καλά κάνεις και διαφωνείς.

    Πες μου όμως μπορεί να υπάρχει ιδιωτική δικαιοσύνη ;
    Μπορεί οι τραπεζίτες να μην έχουν πληρώσει δεκάρα τσακιστή ;

    Μην μπαίνουμε στο φαύλο κύκλο ''ερχόμαστε προ των ευθυνών μας ή φταίνε οι από πάνω μας ;''

    Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα θεσμών, τόσο μεγάλο που βοηθά ακόμα και τους λαϊκιστές να ορθώνουν λογικά επιχειρήματα.

    Προσφατα εγραψα ένα σχεδον ιδιο αρθρο !




    Δημοκρατικά Εκλεγμένη Οικονομική Ολιγαρχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Dyer said: "Μέχρι χθες Ελληνάκι ζούσαμε. Δανεικά, χαριστικά, μιζαδόρικα πάντως λεφτά υπήρχαν. Όσα χρόνια θυμάμαι πάντα οι απεργίες είχαν στόχο τις αυξήσεις των αμοιβών. Σωστό λάθος δεν έχει σημασία."

    Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο αναρωτιόμαστε καν αν είναι λάθος ή σωστό. Δηλαδή το ότι υπήρχαν λεφτά στο μυαλό μας, χωρίς πρακτικά να υπάρχουν, δηλαδή στο ότι τα λεφτά αυτά προέρχονταν από την κακομοίρα την πάλαι ποτέ ΕΟΚ η οποία μας τα έδινε για να πάμε μπροστά και μεις πηγαίναμε όπου θέλαμε με παχυλούς μισθούς ήταν σωστό;;; Και δηλαδή μπορεί εμείς να γνωρίζαμε ότι τα λεφτά αυτά ήταν μιζαδόρικα, αλλά εφόσον υπήρχαν δεν υπήρχε και λόγος για οργή;;;; Αντιθέτως απεργούσαμε κιόλας για να πάρουμε και πιο πολλά από αυτά τα μιζαδόρικα;;;
    Και δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι ο λόγος που εξοργίζει τον Έλληνα σήμερα είναι ότι του κόβουν τα δανεικά και μιζαδόρικα;;;;
    Μπερδεύτηκα :S

    Α ρε Ελληνάκι πόσο δίκιο έχεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...