Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Μαρτυρίες 2011


Ο ελληνικός λαός είναι σχεδόν κατασταλαγμένος. Όπως όλα δείχνουν, ο επόμενος Πρωθυπουργός της χώρας θα είναι ο κ. Σαμαράς. Μία χρονιά τελειώνει, και μετά από χιλιάδες αθροιζόμενα ντεσιμπέλ φωνής, αγανάκτησης, οργής, ακατάσχετης συνωμοσιολογίας, διασταύρωσης ιδεολογικών, κοινωνικών και οικονομικών ρευμάτων, το καλύτερο που μπορεί να μας προσφέρει αυτή η χώρα είναι η εκλογή ενός ακραίου λαϊκιστή πολιτικού, βγαλμένο από την περίοδο που νομίζαμε πως όλοι θέλαμε να ξεχάσουμε.

Είναι τελικά ολοφάνερο. Όσοι νευρώνες και αν πυροδοτήθηκαν φέτος αναλύοντας τις προτεραιότητες της χώρας, της κοινωνίας και της οικονομίας, η ευρύτερη λαϊκή ετυμηγορία προστάζει επιστροφή στο παρελθόν. Πίσω στην Ελλάδα της φούσκας, της ανευθυνότητας και της ατομικής ευδαιμονίας εις βάρος της συλλογικής. Άλλωστε η πόλωση προς τα πολιτικά άκρα, είτε τα δεξιά είτε τα αριστερά, τέτοιες καταστάσεις σηματοδοτεί. Άκρα που οδηγούν πολιτικούς να ξεκατινιάζονται σε άνευ ουσίας τηλεοπτικές κοκορομαχίες, ΜΜΕ να παλεύουν ακόμα περισσότερο να σπείρουν τον τρόμο και την απόγνωση μπας και επιβιώσουν, και τον τρίτο (πλέον) μεγαλύτερο πολιτικό χώρο να εκφράζει τα συλλυπητήρια του για τον θάνατο ενός στυγνού δικτάτορα στην άλλη άκρη του κόσμου. Φτάσαμε στο σημείο να ακούμε είτε για διάλυση ολόκληρου του δημοσίου τομέα, είτε για ολική κρατικοποίηση κάθε επιχείρησης. Κανείς πια δεν ενδιαφέρεται για το μέτρο. Κανείς δεν έχει την υπομονή για σύνθετες αλλά ουσιαστικές λύσεις.

Μέσα στο 2011 μαρτυρήσαμε τον θάνατο της λογικής και της ψυχραιμίας, και την ανάσταση της άναρθρης κραυγής, της μοιρολατρίας και της συνωμοσίας. Την διάσπαση βασικών πολιτικών ρευμάτων σε δεκάδες μικρότερα, με αδυναμία να συσπειρώσουν νέες, ανατρεπτικές και δημιουργικές ιδέες. Την απομάκρυνση κεφαλαίων εκτός χώρας από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, και την άρνηση πληρωμών από τα κατώτερα, αφήνοντας ουσιαστικά το Κράτος ακόμα πιο αποκομμένο από την κοινωνία στην μάχη κατά της οικονομικής κρίσης. Εξαντληθήκαμε στο παιχνίδι με τον ατελείωτο διάλογο: «Εσύ να πληρώσεις πρώτος. –Όχι εσύ να πληρώσεις πρώτος. – Όχι εσύ να πληρώσεις πρώτος», κ.ο.κ.

Μαρτυρήσαμε το ξεγύμνωμα νοοτροπιών που τόσα χρόνια κρύβαμε καλά κάτω από το χαλάκι. Ο εθνικισμός και ο υπερπατριωτισμός βρήκαν πρόσφορα και ατελείωτα εδάφη, όχι μόνο στον παραδοσιακό τους σύμμαχο, την δεξιά, αλλά και στην συνεχώς διασπώμενη αριστερά. Οι κορώνες για την απειλή του έθνους από ξένες δυνάμεις, πολιτικές ή οικονομικές, μονοπώλησαν κάθε άλλοθι που απέμεινε στις συνειδήσεις μας. 

Μαρτυρήσαμε μία ανούσια εκτόξευση αμοιβαίων πυρών ανάμεσα σε αντίπαλους πολιτικούς χώρους με βασικό ζητούμενο την επιβίωσή τους και όχι το συλλογικό συμφέρον ολόκληρης της κοινωνίας. Πολιτικάντηδες άλλων δεκαετιών που ψάχνουν απεγνωσμένα το γενικότερο λαϊκό κύμα για να αποσπάσουν μερικές δεκάδες ακόμα ψήφους στις ερχόμενες εκλογές. Μπήκε η ακροδεξιά στην κυβέρνηση, και ξαφνικά έγινε κεντρικό ρεύμα. Με δημοκρατικό καμουφλάζ βεβαίως, αλλά με διάφορους επιφανείς πολιτικούς, καλλιτέχνες, και λοιπούς ανθρώπους της δημοσιότητας να της κλείνουν το μάτι. Λατρέψαμε την μιζέρια, την οπισθοδρόμηση και το παρελθόν.

Μαρτυρήσαμε τον παραλογισμό που μπορεί να δημιουργήσει ο ίλιγγος στην άκρη του γκρεμού. Ακούσαμε τον κ. Λοβέρδο να μιλάει για την «μετάδοση ασθενειών της παράνομης μετανάστριας πόρνης, στην ελληνική οικογένεια». Μία σημαντική μερίδα επιφανών πολιτικών να στηρίζουν τον κ. Ψωμιάδη. Τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να καταγγέλλει τη σύλληψη του ηγουμένου Εφραίμ. Τον κ. Χατζηστεφάνου, βασικό εκπρόσωπο μίας ευρείας αόριστης αριστερής συμμαχίας που εμπνέει χιλιάδες νέων ανθρώπων, να βλέπει σκοτεινά συμφέροντα πίσω από το TEDx Athens. Δεκάδες άλλες προσωπικότητες του δημοσίου λόγου να μιλάνε με ακρότητες, με θεωρίες προηγουμένων αιώνων και λόγια επικίνδυνα σα να μην τρέχει τίποτα, και ένα αποχαυνωμένο κοινό να τις καταπίνει αμασητί.

Είδαμε τον κ. Σαμαρά να μοιράζει δώρα σε παιδιά μεταναστών, με εκείνο το πολιτικάντικο χαμόγελο που νομίζαμε πως όλοι έχουμε σιχαθεί. Αλλά φευ! Ο άνθρωπος που έχει δεσμευτεί ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνει όταν γίνει κυβέρνηση θα είναι να καταργήσει τον νόμο που παρέχει προστασία σε αυτά τα παιδιά, θα εκλεχτεί νέος Πρωθυπουργός. Το πολιτικάντικο χαμόγελο πείθει πολλούς ακόμα. Άλλοι βρίσκουν ακόμα και λύτρωση μέσα από αυτό. Το παρελθόν κρατά ακόμα γερά.

Και ψάχνοντας το εικαστικό κομμάτι που θα μπορούσε να συνοδεύσει όλα αυτά και άλλα τόσα, φαίνεται πως βρέθηκε η φωτογραφία που αποτυπώνει την παρούσα εθνική μας ψυχοσύνθεση σε μία μόλις στιγμή, από πρόσφατο πάρτι της λαϊκής δεξιάς. Θα μπορούσε να έχει τίτλο «Ελλάδα 2011», αν και επειδή σε τέτοιες στιγμές με πιάνει η ανάγκη να αποτυπώσω πιο ρεαλιστικά τις καταστάσεις, εγώ προσωπικά θα της έδινα τον τίτλο: «Εθνολεβενταράς με γαλανόλευκες αντιμνημονιακές αρχιδάρες». 


Με κλικ πάνω της, μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό αφισάκι στον τοίχο.

17 σχόλια:

  1. Για κάτι τέτοια όπως ευστόχως αναγράφεις εγκαταλείψαμε αυτό το ναυάγιο που λέγεται Ελλάς 20 χρόνια νωρίτερα, όταν πρωτάρχισε να μπάζει νερά το σκάφος.

    Χρόνια πολλά και κουράγιο όσοι επιμένετε να την κατοικείτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η πρότασή μου για το φετινό σου ρεβεγιόν

    http://www.athinorama.gr/nightlife/data/places/?id=10001266

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ελληνάκι μου, εκτός του ότι όπως πάντα γράφεις οδυνηρά σωστά, εκτός του ότι αριστερά δεν υπάρχει πια γιατί μετάλλαξε σε αρνηστερά και την έχει πιάσει σύγκρυο μην της ζητήσει κανείς να κάνει κάτι και δεν θα ξέρει τι, εκτός του ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει κανείς στην Ελλάδα έναντι μιας παγκόσμιας πραγματικότητας, αυτή τη φορά αφήνει απ' έξω το κείμενο σου μια σημαντική ερώτηση:

    Ναι, επιβεβαιώνεις τους τραγικότερους εφιάλτες μου ότι ο Αντωνάκης θα γίνει πρωθυπουργός, αλλά, ΠΟΙΟΝ να ψηφήσει ο Έλληνας στις επόμενες εκλογές; Αυτόν που θα κάθεται στην καρέκλα του οχήματος του Ανδρέα το οποίο όχημα επέζησε πάνω από δεκαετία μετά τον θάνατο του ανθρώπου για την χρήση του οποίου είχε δημιουργηθεί; Τον φύρερ; την Ντορούλα; τον Αλεξάκη ή την Αλέκα ή τον άλλον τον πωστονλένε;

    Τι εκλογή έχει ο Έλληνας, Ελληνάκι μου, για τις εκλογές;

    Ίσως ένας Έλληνας διαφορετικός από εκείνον που υπάρχει, να είχε το μυαλό να καταλάβει ότι η μόνη λύση μπροστά του θα ήταν αποχή 85-95%. Όχι απλά αποχή. Αποχή 85-95%. Και να φτιάξει τοπική αυτοδιοίκηση σε επίπεδο γειτονιάς δικής του χωρίς εμπλοκή κράτους, το οποίο να περιφρονεί σαν να μην υπάρχει, για να επιζήσει. Αυτό μόνο το μάθημα θα μπορούσε να δώσει σήμερα στον κόσμο ο τόπος που αποκαλεί, ο κόσμος, γενέτειρα της δημοκρατίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πρόκειται για τη δεξιά της ...λαϊκής!
    Πάρε κόσμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @spacefreak άλλοι επιλέγουν να εγκαταλείψουν το καράβι (όπως τα ποντίκια) και άλλοι να μήνουν και να κάνουν ότι μπορούν ... μπας και καταφέρουν τίποτα.

    Μερικοί, όπως εγώ, να επιστρέψουν εν καιρό κρίσης συνειδητά όταν όλοι τους έλεγαν μαλάκες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ελληνάκι, το 2011 πέρασε ανάμεσα σε παλινωδίες, προχειρότητες και μία έντεχνη επικοινωνία για την επιβολή νεοφιλελεύθερων μέτρων με στόχο τη διάλυση της μεσαίας τάξης. Δεν είδα πουθενά ψύχραιμες φωνές, ούτε ρεαλιστικές πολιτικές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ thinks

    Δεν με πείθει η "λύση" της αποχής. Δεν τη θεωρώ πολιτικά και κοινωνικά υπεύθυνη. Θα συμφωνήσω όμως στην ενδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών. Κάτι που υποτίθεται ότι επιχειρεί να εισαγάγει ο "Καλλικράτης".

    Θεωρώ ότι υπάρχουν πολιτικά σχήματα με πιο φρέσκες ιδέες και άκρως "αντι-μεταπολιτευτικές". Μερικά πρόχειρα παραδείγματα που μου έρχονται στο μυαλό: Δημοκρατική Αριστερά, Φιλελεύθερη Συμμαχία, Δράση, Δημιουργία Ξανά, κ.α. Με πολλές θέσεις τους διαφωνώ, αλλά σε γενικές γραμμές, είναι σχηματισμοί που επιχειρούν να φέρουν κάτι καινούργιο. Εάν δεν ενδυναμωθούν, δεν θα μάθουμε ποτέ τί και αν πραγματικά αξίζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελληνάκι μου, νομίζω με "ξέρεις" αρκετά για να έχεις "ακούσει" πάντα να είμαι κάθετα αντίθετος της αποχής και ίσως να χρησιμοποίησα λάθος λέξη: εννοώ ΠΛΗΡΗ αποχή και αδιαφορία για όλους αυτούς που το μόνο που θα φέρουν είναι μια από τα ίδια. Είναι ουτοπία και μόνο μεταφορικά και δεικτικά το προτείνω. Αν μπορούσε να είναι δυνατόν ΚΑΝΕΙΣ να μην πατήσει σε εκλογικό τμήμα, αυτό θα ήταν μια κοτρώνα το σπλας! της οποίας θα το άκουγε η υφήλιος. Τέτοιο πράγμα μόνο ο Γκάντι μπορούσε να επιτύχει.

    Ναι, ναι, δεν αντιλέγω ότι οι νέες δυνάμεις, μπλά, μπλά και τα λοιπά (yawn), αλλά, ρεαλιστικά, δοκιμάζεις ένα άπειρο παιδί στην γέφυρα σε νορμάλ πλουν, όχι αφού έχεις χτυπήσει το παγόβουνο και καθώς μιλάμε ήδη βγάζουμε μπουρμπουλήθρες...

    Την τοπική αυτοδιοίκηση που ανέφερα δεν την σκέφτηκα σε σχέση με το έκτρωμα του διανοητικά καθυστερημένου καρνάβαλου του Καλλικράτη, αλλά με πραγματική αυτοδιοίκηση αληθινών ανθρώπων με δικούς τους τοπικούς κανόνες και λογική επιχειρηματικής τοπικής αγοράς και ανταλλαγής εργασίας για αγαθά επιβίωσης, ανεξάρτητη από την Αθήνα. Στην Αθήνα πια έχει μπηχτεί η σημαία του τέταρτου Ράιχ: Εκείνο το κάστρο το έχουμε χάσει. Εκεί δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα πια για πολύ καιρό -πόσο μάλλον οι "νέες δυνάμεις". Την Αθήνα άστην και με χρόνια με καιρούς ίσως να την ξαναπάρουμε. Κι σ' αυτό ουτοπία μιλάω, αλλά πες μου τι άλλο ρεαλιστικά θα μπορούσε να φέρει κάτι για τους πραγματικούς ανθρώπους;

    Είναι όμορφο πρωινό σήμερα, οικογενειακό, ο Σάντα ήρθε, εδώ όπου είμαστε εκτός γεωγραφικής δικαιοδοσίας του Αη Βασίλη, και σου εύχομαι και προσωπικά και για την οικογένεια υγεία, ζεστασιά και χαρά. Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χρόνια Πολλά , Ελληνάκι.

    Κατ' αρχήν μια μικρή υπεράσπιση του Σαμαρά. Αν και του έχω καταλογίσει από το firiki2010 αρκετά λάθη τακτικήε δύσκολα μπορεί να θυμηθεί κανείς πολλούς πολιτικούς που είπαν "Θυσίες κάναμε και ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ....", "λεφτά δεν υπάρχουν όπως δεν υπήρχαν και το 2009" και αναφερόμενος στις δυναμικές κινητοποήσεις συντεχνιών "Να μην μας ψηφίσουν ποτέ!" Για να μην πω για την υπερψήφιση τόσω κυβερνητικών νομοσχεδίων όσων δεν υπερψήφισαν όλες μαζί οι αντιπολιτεύσεις τα τελευταία 50 χρ'ονια.

    Το 2011 σίγουρα δεν ήταν χρονιά ούτε του μέτρου, ούτε του ορθολογισμού, ούτε πολύ περισσότερο της αποτελεσματικότητας. Εχω όμως την αίσθηση ότι εδώ και δυο μήνες οι τόνοι έπεσαν και η πλειοψηφία προσεγγίζει το πρόβλημα μας με μεγαλύτερη περίσκεψη. Ολοι μοιάζουν να βάζουν στις απόψεις τους ..."αστερίσκους".
    Οσο για τον κ Μανώλη ανήκει σ΄ αυτή την κατηγορία που η Κεντροδεξιά "πλήρωσε" και "πληρώνει"."Μανώληδες" ή "Παπουτσοκαρχιμάκηδες" υπάρχουν παντού. Και βεβαίως το είδος αυτό διατίθεται και σε πιο "σοφιστικέ", διακριτική και επικίνδυνη μορφή.

    Τις ευχές μου και πάλι σε σχολιαστές και αναγνώστες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αν ο Λοβέρδος είπε αυτό που μου μετέρφεραν, θα έπρεπε να του απαντηθεί πως ΟΛΕΣ που κάνουν πιάτσα παράνομα είναι εν δυνάμει μεταδότες νοσημάτων (δεν χρειάζεται να έχουν ήδη κάτι, μπορούν να κολλήσουν από έναν πρόσφατο πελάτη αφού δεν τις ελέγχει κανείς ιατρικά όπως τις αδειοδοτημένες πόρνες) και άρα θα έπρεπε να απελαύνονται (εφόσον δεν τεκμηριώνεται πως είναι θύματα traficking) και οι Ελληνίδες αντίστοιχα να φυλακίζονται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κείμενο τομή με καίρια ερωτήματα. Κείμενο που ενεργοποιεί τη σκέψη για να την πάει παραπέρα.
    Όλοι λένε και μιλάνε να βγουν νέοι άνθρωποι στον πολιτικό στίβο. Μόλις βγούν στο προσκήνιο κάποιοι αρχίζουν οι λοιδορίες περ'ι αγνώστων που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους και άλλα γραφικά.. Προσωπικά,εγώ δεν πρόκειται να ψηφίσω κανένα από το γνωστό πολτικό σύστημα. Έπαθα και έμαθα. Φτάνει. Θα ψηφίσω λοιπόν ένα νέο πολιτικό σχήμα που λέγεται "Δημιουργία Ξανά¨" με επικεφαλής έναν αξιόλογο συμπολίτη μας τον Θάνο Τζήμερο. Αν διαψευσθώ , θα έχω τουλάχιστον προσπαθήσει για κάτι άλλο. Αν ψηφίσω κάποιον από τους "ίδιους" θα είμαι ασυγχώρητος. Για όποιους λοιπόν μιλάνε για νέο αίμα στον πολιτικό στίβο, ιδού η Ρόδος, ιδού και....η επιλογή. Στο you tube υπάρχει βίντεο με το Θάνο Τζήμερο σε ομιλία του σρε θέατρο, να ανακοινώνει τις θέσεις του νέου κόμματος.
    Υ.Γ.
    Πολύ μου άρεσε ο τίτλος του ιστολογίου και ο ορισμός του, που κουβαλά ένα νέο ήθος. Μπράβο Κωνσταντίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Moιρασε δώρα ο Σαμαράς σε παιδιά μεταναστών; Γιατί; επειδή θα τους πάρει την ιθαγένεια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δεν διαφωνώ σε κάτι με το κείμενο, αντίθετα, είναι καταπληκτικό.

    Λίγο πολύ αυτό εγινε.

    Άλλα ξέρεις. Εφαρμόζεται το Σοκ & Δέος, περιμένεις ξαφνικά όλοι να είναι ψυχρόαιμοι και ν' αλλάξουν.

    Οι νοοτροπίες αλλάζουν, άλλα παίρνουν χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μια χαρά τα λες για αυτό κι ειλικρινά δεν λυπάμαι κανέναν. Οι Ελληναράδες αυτό ήταν, είναι κι θα είναι: ένας μπασταρδολαός με κόμπλεξ, μνησικακία, αμάθεια, αβελτηρία. Στο διάολο όλοι τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. -"Μπήκε η ακροδεξιά στην κυβέρνηση, και ξαφνικά έγινε κεντρικό ρεύμα. Με δημοκρατικό καμουφλάζ βεβαίως, αλλά με διάφορους επιφανείς πολιτικούς, καλλιτέχνες, και λοιπούς ανθρώπους της δημοσιότητας να της κλείνουν το μάτι."

    Ξυδάκι μικρέ αριστεριστή... Σε χάλασε ο Βορίδης, εε; Ξυδάκι αγόρι μου...
    Ίσως να μην υπάρχει πιο συγκροτημένος πολιτικός από τον Βορίδη μέσα σ' αυτή την κυβέρνηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Επιτέλους, έφθασε η αρχή του τέλους
    και του τέλους η αρχή μας
    στη καινούργια τη ζωή μας...
    Καλή χρονιά σε όλους, με τύχη και αισιοδοξία γιατί οι κρίσεις περνάνε, οι κυβερνήσεις πέφτουνε, η αγάπη μένει και όλοι και όλες έχουμε δικαίωμα σε δεύτερα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...