Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Σκότωσε τον Κουλούρη μέσα σου!


Στην Σλοβάκικη παραμυθολογία υπάρχει ένα αγοράκι που τον έλεγαν Nikolai. Ο Nikolai ήταν γενικά φοβητσιάρης, αλλά πάντα προσπαθούσε να ξορκίσει τους φόβους του προσπαθώντας να συμφιλιωθεί μαζί τους με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Είχε πάντα μαζί του ένα καθρεφτάκι και όποτε φοβόταν, κοιτούσε τον εαυτό του για να συμφιλιωθεί με την έκφραση που έβγαζε. Έτσι, όταν το βράδυ άκουγε ένα ουρλιαχτό λύκου να έρχεται απ’έξω, φορούσε ένα μπουρνούζι και πήγαινε όσο πιο κοντά στο παράθυρο μπορούσε. Τρεμάμενος από φόβο μεν, αλλά ελαφρώς εκστασιασμένος από την πληθώρα συναισθημάτων που βίωνε κοίταζε το καθρεφτάκι αποδεχόμενος αυτό που έβλεπε. Ο Nikolai τελικά δεν κατάφερνε να σταματήσει να φοβάται, έτσι αποδέχτηκε ότι μια ζωή θα είναι φοβητσιάρης, αλλά και ότι μπορεί να απολαμβάνει αυτά που βιώνει ξορκίζοντας τους φόβους του.

Ο Nikolai μού ήρθε στο μυαλό τις τελευταίες μέρες, στο περιστατικό με τον Κίμωνα Κουλούρη και την αντιμετώπισή του από την ευρύτερη κοινωνία. Δύο ημέρες τώρα, ένα συμβάν χαρακτηριστικού «Ελληναρισμού» (παραβίαση νόμου κατά συρροή, ψύχωση του «ξέρεις ποιος είμαι ‘γω ρε», δημόσια γελοιότητα και ξεπεσμός χωρίς κυρώσεις, κλπ), όχι μόνο παίζει συνεχώς στα ΜΜΕ, αλλά είναι και ιδιαίτερα αγαπητό στον δημόσιο διάλογο και τα κοινωνικά δίκτυα. 

Η αλήθεια είναι ότι εκτός από την γενικότερη κατακραυγή που ξεσήκωσε η συμπεριφορά του εν λόγω ανθρωπάριου, αναγνωρίσαμε το όλο σκηνικό με μία οικειότητα. Η συμπεριφορά του Ελληναρά οδηγού που παραβιάζει το κόκκινο, του «ξέρεις ποιος είμαι ‘γω ρε», του ανεύθυνου γονέα που μεταδίδει την δική του σαπίλα στα παιδιά του απερίσκεπτα, του τύπου που στο τέλος θα τη βγάλει καθαρή, και που οδηγάει τη «Μερσεντέ» του με καμάρι λες και συμβολίζει τα επιτεύγματά του, μάς είναι γνωστή και οικεία. Οι συμπεριφορές αυτές είναι συνέχεια τριγύρω μας και πλήρως εναρμονισμένες με τα βιώματά της καθημερινότητάς μας. 

Κοιτάζοντας τον ξεπεσμό και τα καμώματα του Κουλούρη, γεμίζουμε με οργή. Όχι όμως επειδή έκανε το ανήκουστο, αλλά επειδή έκανε το κοινό. Στο πρόσωπο του Κουλούρη βλέπουμε τον καθημερινό διπλανό μας. Και επειδή πρέπει καθημερινά να επιβιώνουμε σωματικά και ψυχικά εν μέσω τέτοιων συμπεριφορών, για να τις συνηθίσουμε έχουμε μάθει να τις «βάζουμε κάτω από το χαλάκι». Περιστασιακά, όταν τις βλέπουμε σε ένα δημόσιο πρόσωπο ή σε ένα συμβάν που λαμβάνει τέτοιες διαστάσεις, ξεσπάμε. 

Το ρητό λέει ότι «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί». Στην Ελλάδα κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Η χώρα αυτή «κρεμάει» τους ανθρώπους της, και όλοι οι υπόλοιποι μιλάμε για το σκοινί προσπαθώντας να ξορκίσουμε το κακό. Ωρύονται τα διεφθαρμένα ΜΜΕ για τη διαφθορά. Ωρύονται οι φοροφυγάδες για την φοροδιαφυγή. Ωρύονται οι πολιτικοί για την πολιτική. Εν τέλει ωρύονται όλοι για όλους. Δεν είναι ο Κουλούρης που μας χαλάει, αλλά ο Κουλούρης που ξέρουμε ότι κρύβουνε μέσα τους οι περισσότεροι από εμάς, και που στο τέλος παρά την οποιαδήποτε «Ελληναρίστικη» συμπεριφορά τους, θα τη βγάλουν καθαρή.


11 σχόλια:

  1. Κάθε μέρα, παραβιάζοντας τέσσερα απαγορευτικά (δυο στην πάνω και δυο στην κάτω του πλευρά) ογδόντα (υπολογίζω) αυτοκίνητα, βανάκια, φορτηγά, μπαινοβγαίνουν στον πεζόδρομο που μένω. Δεν μ' αρέσει να «βάζω κάτω από το χαλάκι» συμπεριφορές ούτε το έκανα ποτέ αλλά με πόσους ανθρώπους μπορεί κανείς να τσακώνεται κάθε μέρα; Δεν έχουμε όλοι έναν Κουλούρη μέσα μας αλλά τον βλέπουμε καθημερινά όπου κι αν κοιτάξουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Στο πρόσωπο του Κουλούρη βλέπουμε τον καθημερινό διπλανό μας."

    Μόνο τον διπλανό μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Θα διαφωνήσω εν μέρει. Στο πρόσωπο του Κουλούρη βλέπουμε τον εαυτό μας όταν παραβιάζει τον ΚΟΚ (ακόμα και μπροστά στο παιδί του). Ωστόσο, κανείς μας -απλός πολίτης- δε λέει σε μπάτσο "ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε". Κανείς δεν προβάλει αντίσταση σε μπάτσο επειδή ξέρει πολύ καλά τι τον περιμένει (αυτό που δεν έζησε ο "τσαμπουκάς" ενός πρώην υπουργού). κανείς απλός πολίτης δε θα είχε ούτε κάμερες να δηλώσει τη θέση του ούτε θα τολμούσε να επιτεθεί (φραστικά κλπ) σε μπάτσους. Ως εκ τούτων, δεν έχει κάτι οικείο ο Κίμων με εμάς.

    Και φυσικά από τα ΜΜΕ η έμφαση δόθηκε στην αντίσταση που προέβαλε και τη γενική στάση του στα όργανα, επειδή ακριβώς τούτο τον διαφοροποιεί από εμάς. Είναι η αλαζονεία ενός πολιτικού που ακόμα δεν κατάλαβε ότι έχει περάσει η μπογιά του. Και αυτή τη σαπίλα έβγαλαν τα κανάλια.

    Φυσικά, (συμφωνώ σε τούτο), κανείς δεν ασχολήθηκε όσο πρέπει με τις δολοφονικές τάσεις του πρώην υπουργού ούτε με την διδακτική του ΚΟΚ που υιοθέτησε προς το γιο του. Μετά, βέβαια, όπως κάθε Έλληνας θα διαμαρτύρεται για την αύξηση των ατυχημάτων. Και θα πω "ναι". όταν ένας πολιτικός ταγός -έστω και πρώην- παραβιάζει με δολοφονικές τάσεις έναν ερυθρό σηματοδότη και δε συλλαμβάνεται για απόπειρα δολοφονίας, τότε τι να περιμένουμε από τους απλούς πολίτες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ thinks

    Αν κάποιοι μπορούσαν να το δουν και στον εαυτό τους, νομίζω πως αυτή η χώρα θα μεταμορφωνόταν μέσα σε μία μέρα!

    @ Δείμος

    Εμείς, οι "κοινοί θνητοί", δεν μπορούμε να επικαλεστούμε το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε". Δεν είναι λίγες οι φορές όμως που στο σταμάτημα από μπάτσο ξεκινάνε δικαιολογίες ή χαζοτσαμπουκάδες. Ούτε σπανίζει η παράβαση του ΚΟΚ από αυτούς "που μπορούν". Και εν τέλει δε νομίζω ότι θα χάλαγε κάποιον αν ήξερε ότι παρά τη σύλληψή του θα την έβγαζε καθαρή.

    Εκεί εστιάζω και στην αποφυγή αντιμετώπισης των προσωπικών μας ευθυνών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αναρωτιέται πάντως κανείς (με κάποια φρίκη), αν ο 'παροπλισμένος' (χρόνια εκτός ΠΑΣΟΚ) Κουλούρης αντιδρά έτσι, ένας πολιτικός πιο 'μέσα στα πράγματα' πώς θα αντιδρούσε σε μια τέτοια... προσβολή (να τολμήσει να τον σταματήσει η αστυνομία);

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βλέποντας το μένος εναντίον του Κίμωνα αυτές τις μέρες, δε μπορώ παρά να θυμηθώ το σκηνικό με τη Μάνια και το κόκκινο στην Πανόρμου(το δρόμο τον έχω, το ακριβές περιστατικό δε θυμάμαι, θυμάμαι πάντως για πιώμα, παραβάσεις,αντίσταση κλπ). Θυμάσαι τότε το κύμα συμπαράστασης προς Μάνια;

    Το συμπέρασμα που βγάζω είναι το εξής κακό λοιπόν :
    Στην πραγματικότητα,κανέναν δεν ενοχλεί η παράβαση,η ψευτομαγκιά, η αντίσταση, η χαζομάρα κλπ κλπ κλπ.
    Το πρόβλημα είναι ότι "δεν είναι δικός μας". Ότι είναι Πασόκος.
    Νομίζω δηλαδή...
    Είναι πολύπλοκο θέμα για ανάλυση και πρέπει να το επεξεργαστώ για να γράψω καμιά επική χαζομάρα πάλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ με τον Δείμο, το άρθρο είναι άστοχο και ο αρθρογράφος έχει κόμπλεξ με τον διπλανό του.

    Αυτοί που παραβιάζουν το ΚΟΚ με τον αέρα του "ποιός είμαι εγω ρε" είναι μονάχα του βεληνεκούς του Kουλούρη ή του Καρβέλα. Αλλά και αυτοί μετρημένοι στα δάχτυλα είναι.

    Τώρα αν κάποιοι της διπλανής μας πόρτας δεν τηρούν κατα γράμμα το savoir vivre του ΚΟΚ, έχει να κάνει με δυο παράγοντες. Πρώτον ίδια την πίεση της καθημερινότητας που ο καθένας μας τρέχει σαν τον Βέγγο να προλάβουμε τις δουλείες μας και δεύτερον, έχει να κάνει και με την κίνηση στους δρόμους που επιτείνει το πρώτο παράγοντα ακόμα περισότερο....και όχι γιατί έχουμε τον Κουλούρη μέσα μας :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η φράση

    "ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε"

    είναι απλά μια παραλλαγή (version κατόχου θέσης δημόσιας εξουσίας) της γενικότερης πεποίθησης του νεο-Έλληνα πως (για ανεξήγητο ακόμα λόγο) οι νόμοι είναι, 'για τους άλλους' και όχι για τον 'ίδιο'. Ο 'ίδιος' πάντα αποτελεί 'εξαίρεση'.

    Άλλωστε η ανυπακοή είναι 'αρετή'.


    "Εδώ δεν κώλωσε η Αντιγόνη στον Κρέoντα...και θα κωλώσει ο Κουλούρης;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Serrtof !!!!!! Έτοιμη η δικαιολογία! Καθημερινότητα-στρες-άγχος-γούρνες-κωλόδρομοι......τα ρίξαμε στην αλεπού κι κείνη στην ουρά της! Ο Φρόϋντ αν είχε την τύχη να ζει στην χώρα τούτη, είναι σίγουρο ότι θα δεκαπλασίαζε το έργο του, καθώς το ''υλικό'' είναι απείρος περισσότερο απ' όποια άλλη χώρα στον κόσμο! Η χώρα του "εγώ", θα ήταν σίγουρα μια απ'τις εργασίες του! Συμφωνώ ότι πρέπει να τον σκοτώσουμε.....μέσα μας! Έστώ και αν κάποτε εκφραζόμαστε μέσα απ την πληθωρική του παρουσία!! Πρωσοπικά δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μάχη του Κίμωνα για την τιμή (και την τιμή) του αγγουριού......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Κουλούρης - ACAB! Αλληλεγγύη στον σύντροφο Κίμωνα! Κανένας όμηρος στα χέρια του κράτους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...