Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Όσο τον χαϊδεύεις, τόσο μεγαλώνει

Δεν ξέρω τί ακριβώς είναι χειρότερο. Ο εξουσιαστής που εφαρμόζει άμεσα το συμφέρον του εις βάρος της κοινωνίας, ή ο συνδικαλιστής που αναζητά το συμφέρον του εκβιάζοντας την κοινωνία; Στην πρώτη περίπτωση έχουμε άμεση κοινωνική καταπίεση, και στη δεύτερη έμμεση. Ξεκαθαρίζω βέβαια ότι μιλάω για τον κακώς νοούμενο συνδικαλισμό. Όχι τον πρωτογενή που θέλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα δίκαια κεκτημένα της οποιασδήποτε μειονοτικής τάξης, αλλά αυτόν που προασπίζεται την διαιώνιση άδικων κεκτημένων εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας., με αμιγώς εκβιαστικό τρόπο.

Τις τελευταίες μέρες, γινόμαστε μάρτυρες μίας κωμικοτραγικής κατάστασης. Οι ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτιοφόρων δημόσιας χρήσης, μαζεύουν τα οχήματά τους περιμετρικά της Αθήνας, και προκαλώντας κυκλοφοριακά προβλήματα, μετακινούνται σε διάφορα σημεία, απειλώντας μάλιστα ότι θα κατέβουν στο κέντρο. Ταυτόχρονα, κοντά στα σημεία όπου παρανόμως έχουν σταθμεύσει, υπάρχει η «διακριτική» παρουσία της Αστυνομίας, η οποία φυσικά δεν κόβει κλήσεις, αλλά έχει εντολές να μην αφήσει τους μεταφορείς να μπουν στο κέντρο. Και κοντά σε όλο αυτό το τριτοκοσμικό θέαμα, βρίσκονται τα ΜΜΕ προκειμένου να ενημερώσουν άμεσα για την οποιαδήποτε μετακίνηση του τσίρκου, αφού οι μεταφορείς δηλώνουν ότι θα κάνουν αιφνιδιαστικές κινήσεις.

Το όλο κρυφτούλι παίζεται υπό το βλέμμα του Υπουργείου Μεταφορών, που αντί να αναλάβει τις ευθύνες του και να προχωρήσει στην πολυπόθητη και απαραίτητη απελευθέρωση του επαγγέλματος με τους αρχικούς, ρητά διατυπωμένους όρους, προτιμά να διατηρεί έναν ενδιάμεσο και αντικειμενικό ρόλο προσπαθώντας να τα έχει καλά, όχι μόνον με τους μεταφορείς αλλά και με την υπόλοιπη κοινωνία. Ενδεχομένως, σε μία φανταστική κοινωνία, το πρωτοκλασάτο κομματικό στέλεχος που τυχαίνει να είναι και Υπουργός, θα μπορούσε να παίρνει σοβαρές και υπεύθυνες αποφάσεις για το καλό της χώρας, χωρίς όμως να χάνει και τις ψήφους που θα του διασφαλίσουν την επανεκλογή του. Με έναν τέτοιο φανταστικό τρόπο, φαίνεται πως λειτουργούσε και η ελληνική κοινωνία μέχρι τώρα, με τα εμφανέστατα αποτελέσματα της σημερινής κρίσης.

Στην πραγματική κοινωνία όμως, τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι. Πόσο μάλλον όταν έχεις να κάνεις με μία κοινωνία όπως η νεοελληνική, όπου το βόλεμα είναι η ύψιστη επαγγελματική κατάκτηση και εν μέσω αυτού του συντηρητικού πλαισίου, οποιαδήποτε θετική αλλαγή είναι καταδικασμένη να επιφέρει κοινωνική αναστάτωση. Μία αναστάτωση μάλιστα, που μπορεί να επιβληθεί από μερικές δεκάδες ανθρώπους εις βάρος ολόκληρης της υπόλοιπης χώρας. Στην πραγματική κοινωνία, ειδικά αυτή που βρίσκεται σε κρίση, οι γρήγορες και υπεύθυνες αποφάσεις που στοχεύουν σε δικαιότερα και πιο εκσυγχρονισμένα μοντέλα, δεν μπορούν να συμπορεύονται με τις ανάγκες και τα συμφέροντα ενός βολεμένου ολιγοπωλίου. Ο πραγματικά σοβαρός και υπεύθυνος Υπουργός, δεν μπορεί να κάνει παζάρια επιπέδου καφενείου, όπως ίσως έμαθε να κάνει στον προεκλογικό του αγώνα.

Η ευθύνη για την κατάντια του σύγχρονου συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας, που πλέον έχει εκτραπεί από τις αρχικές του συνθήκες και έχει καταντήσει όργανο στεγνού κοινωνικού εκβιασμού, δεν βαραίνει μόνο τους καθεαυτό συνδικαλιστές. Βαραίνει και τους πολιτικούς ή τους εργοδότες που εδώ και τριάντα σχεδόν χρόνια, «δίδασκαν» στους συνδικαλιστές, ότι με λίγο εκβιασμό ή λίγη αναστάτωση παραπάνω, τα αιτήματά τους θα ικανοποιηθούν. Ότι όλα θα γίνουν, αρκεί να μην συνεχίζουν τη φασαρία που διαβάλλει ολόκληρη τη χώρα. Ο κακώς νοούμενος συνδικαλισμός μεγάλωσε, ακριβώς επειδή στην πορεία του μέσα στην μεταπολίτευση, υπήρχαν πολιτικοί και εργοδότες που απλά του χάιδευαν τα αφτιά, χωρίς να του λένε την αλήθεια ή να του εξηγούν εξ αρχής τις ακριβείς προθέσεις τους. Και ο κακώς νοούμενος συνδικαλιστής έμαθε πως ακόμα και με αυτό το χάιδεμα των αφτιών, μπορεί να πετύχει οποιοδήποτε αίτημα έχει, όσο άδικο και αν είναι για την υπόλοιπη κοινωνία.

Ακόμα, όμως και στο ζήτημα της απελευθέρωσης των ανοιχτών επαγγελμάτων, φαίνεται πως βγαίνει στην επιφάνεια αυτό το νεοελληνικό σύνδρομο, όπου όχι μόνο φοβούμαστε να συγκρουστούμε προκειμένου να επέλθουν θετικές αλλαγές, αλλά προτιμάμε και να έχουμε μία διαρκή κοινωνική μιζέρια και αναμπουμπούλα προκειμένου να μην στεναχωρήσουμε ούτε ένα άτομο. Έτσι όμως δεν φτιάχνεις Κράτος, αλλά παιδότοπο. Αν και στο τελευταίο όλο και κάποιοι απαράβατοι κανόνες υπάρχουν που διασφαλίζουν την ασφάλεια των παιδιών στο σύνολο.


20 σχόλια:

  1. Βάλε μαζί μ'αυτούς τους συνδικαλάρχες και τους άλλους, που "νοιάζονται" για τον καταναλωτή και κόβουν το ρεύμα, πρόσθεσε και κάτι εκπαιδευτικούς που άλλες χρονιές είχαν κλείσει τα σχολεία, και τώρα κάνουν γαργάρα και τους διαδραστικούς πίνακες κόστους.. (φοβάμαι να μάθω) του Κυρίου-Άννα Διαμαντοπούλου..
    Τελικά οι μόνοι συνδικαλιστές που αδίκως χτυπιούνται και στο τέλος λούζονται και τα χαμένα μεροκάματα και κάνουν και όλη τη δουλειά που έχει μαζευτεί, είναι οι σκουπιδιάρηδες.
    Στην περίπτωση των φορτηγών τώρα, μου φαίνεται εώς γελοίο που "διακριτικά διακριτικά", δε βγαίνουν να κόψουν ούτε κλήση για στάθμευση στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης..
    Τσίρκουλο τελείως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ ephee

    Εννοούνται όλοι αυτοί. Τους έχω τιμήσει και σε παλαιότερες αναρτήσεις :)

    @ Dyer

    Και όπως είχε πει και ο Κομφούκιος

    "Man piss wind, wind piss back"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όντως σε αγγλικά... κομφούκιου είναι αυτό το "man piss wind" ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυστυχώς, μια που οι δανειστές έχουν αφήσει λίγα περιθώρια για ουσιαστικές αποφάσεις, και η ύπαρξη, ώρα με την ώρα, οποιουδήποτε δημόσιου υπάλληλου εξαρτάται από το να τα έχει καλά με όλους, αυτοί ανάμεσά μας που τυχαίνουν σε καρέκλες ισχύος απλώς περιμένουν. Το Φθινόπωρο έχει μόλις αρχίσει και α ζωμός θα πάρει κάποια ώρα να ετοιμαστεί... όπως θα έλεγε και ο Πέπε, που ο μπαμπάς του ο Κρεμιδονες Υ Παελια, είναι ο πιο δυνατός μπαμπάς του κόσμου: Ολέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγω δεν μπορω να καταλαβω γτ ολοι επιμενετε στην απελευθερωση. Ναι οντως εχουν κανει λαμογιες οι ιδιοκτητες ειδικα με τις αδειες αλλα τα εκαναν με την βοηθεια του κρατους που αντι να τους τις μαζευει τους αφηνε να τις πουλανε με εξευτεληστικους φορους.
    απο την αλλη ομως αυτοι οι ανθρωποι οταν θα ελευθερωθει το επαγγελμα τους τι σκατα θα κανουν??? Ολοι λενε για τις υπερβολικες τιμες που ζητανε αλλα κανεις δεν ξερει οτι για να συντηρισεις ενα τετοιο οχημα χρειαζεσαι 400€ ημερησιως τουλαχιστον... Τωρα που θελουν να απελευθερωσουν και την ενεργεια να δω τι θα κανετε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ latecomer

    Εννοείται... για να αποκτήσει και χροιά κινέζικης φιλοσοφίας :)

    @ thinks

    Χα! Είχα ξεχάσει το όνομα του πατέρα του. Ολε!

    @ Ernesto

    Θα συμβεί, ότι θα συμβεί και με όσους θα ανοίξουν τα επαγγέλματά τους. Θα συνεχίσουν να ασκούν το επάγγελμά τους. Δεν χάνουν τις άδειές τους. Απλά θα χρειαστεί να γίνουν ανταγωνιστικοί, δηλαδή να παρέχουν καλύτερες υπηρεσίες. Τόσο απλό.

    Η βασική μέριμνα του υφιστάμενου κλάδου είναι φυσικά ότι μέσα σε κλίμα ανταγωνισμού, κάποιοι δεν θα μπορεσουν να ανταπεξέλθουν. Σωστό. Όμως σωστό θα είναι επίσης το γεγονός ότι η αγορά θα είναι ανοιχτη σε ανθρώπους που έχουν τη διάθεση και το μεράκι να δουλέψουν, άρα θα επωφεληθούν.

    Δεν γίνεται να τα βλέπουμε όλα με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν υπάρχει ούτε κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε ανάπτυξη με τέτοια αντίληψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ότι κάνουν και στις υπολοιπες χώρες που δεν είναι κλειστό το επάγγλμα.Εκέι δηλαδή πως τα καταφέρνουν?

    Με αυτή τη λογική θα έπρεπε όλα τα επαγγελματα να είναι κλείστα για να μην υπάρχει πρόβλημα ανταγωνισμού.Αποτέλεσμα είναι να κάνουν ότι γουστάρουν.Τελικά όμως αυτό λειτουργεί εις βάρος του πελάτη/καταναλωτή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αξιόλογο το άρθρο σου Ελληνάκι αλλά θα ήθελα να επισημάνω κάτι.
    Οι ιδιοκτήτες φορτηγών δεν είναι συνδικαλιστές από τη στιγμή που οι ίδιοι είναι ιδιοκτήτες επιχείρησης και όχι εργάτες άλλων.Μπορείς να πεις πως έχουν συστήσει "καρτέλ" κάτι που θα έπρεπε η επιτροπή ανταγωνισμού να αναλάβει να το διαλύσει (σε μια ελεύθερη "καπιταλιστική" αγορά τί δουλειά έχει η συννενόηση μεταξύ ιδιοκτητών "αντίπαλων" εταιρειών; ).
    Συνδικαλιστές μπορείς να πεις τους οδηγούς που εργάζονται για τους ιδιοκτήτες.
    Από εκεί και πέρα στην Ελλάδα δεν δουλεύει σωστά η δημοκρατία (είδες πόσοι έτρεξαν να δουν τον γάμο του "πρίγκιπα" Νικολάου; ) πόσο μάλλον οι υπόλοιποι θεσμοί όπως ο συνδικαλισμός..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αφού πω ότι ασφαλώς συμφωνώ με κάθε πρόταση, νομίζω ότι τελικά είναι λυπηρό αλλά πρέπει να παραδεχθούμε για μία ακόμη φορά ότι έπρεπε να φθάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να αποφασίσουν οι πολιτικοί να συγκρουστούν με οργανωμένα συμφέροντα. Γι'αυτό και σχεδόν πρέπει να οφείλουμε ευγνωμοσύνη στην τρόικα (που όλοι βρίζουν) γιατί αν δεν ήταν αυτοί κι ο ασφυκτικός τους έλεγχος, ποιος υπουργός θα αποφάσιζε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά αντί να μοιράζει διορισμούς;

    Φοβερός ο τίτλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Βασικά στην Ελλάδα το βόλεμα δεν είναι επαγγελματική κατάκτηση. Καταξίωση είναι. Οπότε δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται ως κάτι αρνητικό. Άσε που η εργασία (για κάποιους -όχι μόνο αυτούς που αναφέρεις) στην Ελλάδα ορίζεται ποικιλλοτρόπως: πχ, α) ως αυτό που κάνουν οι άλλοι, β) ως κάτι που έκανες κάποτε αλλά πλέον σε πήραν τα χρόνια και δεν απαιτείται να εξακολουθήσεις, γ) εργασία;, κλπ...

    Πέραν του ότι στην Ελλάδα συνδικαλισμός δεν υφίσταται (και δεν εμπλέκω τη θεωρία ότι υπάρχει αλλά την πράξη), κάθε επαγγελματικός κλάδος έχει την εντύπωση ότι δικαιώματα και απαιτήσεις έχει μόνο αυτός. Κι εν προκειμένω αν εξαιρέσουμε λίγες ίσως περιπτώσεις, τις περισσότερες φορές είτε έχουν άδικο, είτε ψάχνουν το δίκιο τους με τον χείροστο τρόπο με αποτέλεσμα να το χάνουν.

    Ζούμε σε μια πανέμοφρη χώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ολα ξεκίνησαν από τα "συγκοινωνούντα δοχεία", ΠΑΣΟΚ και συνδικαλιστές 1979-1985.

    Ο Αντρέας έδωσε πολλά προνόμια στους συνδικαλιστές (όπως πχ να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν) και φυσικά το θεριό όσο το θρέφεις τόσο πιο ανεξέλεγκτο γίνεται

    Δείτε πχ αυτόν τον γραφικό μουσάτο της ΔΕΗ που δηθεν κόπτεται γιά τον καλό του λαού

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Ανώνυμος

    Είναι λογικό οι βολεμένοι να μην κοιτάνε πώς λειτουργεί ο κλάδος τους σε άλλες χώρες, όσο πετυχημένος και αν είναι. Δεν συμφέρει ;)

    @ stardust30

    Η ιδέες περί αποκλεισμών δρόμων, εκβιαστικών ανακοινώσεων και αμετάκλητων θέσεων πάντως, πηγάζει από το think tank του νεοελληνικού συνδικαλισμού. (Του κακώς νοούμενου πάντα)

    @ Αταίριαστος

    Συμφωνώ. Να δεις που σε λίγο θα γίνει ταμπού να ευγνωμονούμε την τρόικα για κάποια θέματα...

    @ Hades

    Όχι μόνο ζούμε σε μία πανέμορφη χώρα, αλλά ζούμε και σε μία ενδιαφέρουσα περίοδο. Ειδικά για τα επόμενα 2 χρόνια προβλέπω πολλές κωμικοτραγικές περιπτώσεις.

    @ ser

    Όπου να'ναι, τον γραφικό μουσάτο θα τον βλέπεις πιο συχνά. Ετοιμάζεται η απελευθέρωση ενέργειας, και φυσικά η ΓΕΝΟΠ ετοιμάζεται να βυθίσει τη χώρα στο σκοτάδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά κάπου είχα διαβάσει ότι το υπουργείο υποσχέθηκε να δώσει μια δεύτερη άδεια για κάθε παλαιά, προκειμένου να εξισορροπήσει τις οικονομικές απώλειες. Αλλά ούτε αυτό προφανώς τους φτάνει.
    Από την άλλη όμως μεριά, το κράτος (το οποίο είναι συνεχές, ανεξαρτήτως εκάστοτε κομματικής κυβερνήσεως) επι σειρά ετών έκανε τα στραβά μάτια και φορολογούσε την οριακά νόμιμη μεταβίβαση - αιτία θανάτου ή πωλήσεως - των αδειών.
    Στο δικό μου μυαλό λοιπόν, τόσο το κράτος όσο και η συντεχνία των ιδιοκτητών είναι εξίσου αδικαιολόγητοι. Η λύση που θα με ικανοποιήσουμε είναι η ακύρωση όλων των υφιστάμενων αδειών (ιδίως αυτών που έχουν περιέλθει στην κυριότητα κάποιου από μεταβίβαση με οποιοδήποτε τρόπο - ήτοι των περισσοτέρων) και η έκδοση νέων και η επιστροφή των καταβληθέντων φόρων μεταβίβασης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ ESKARINA

    Απ' όσο γνωρίζω, η κυβέρνηση έκανε δύο υποχωρήσεις τους τελευταίους μήνες. Η μία αφορούσε την παράταση του χρόνου του ισχύοντος καθεστώτος, και η άλλη την αύξηση της τιμής της άδειας (προκειμένου να αποτρέψει και καλά την πληθώρα νέων αιτήσεων).

    Στη θεωρία αυτό που λες θα μπορούσε να ισχύσει. Στην πράξη όμως, πολλές (αν όχι οι περισσότερες) άδειες αποκτήθηκαν με μαύρα λεφτά, δηλαδή με πλαστά παραστατικά. Άρα δεν ξέρω κατά πόσο αντικειμενικός θα ήταν ένας τέτοιος φορολογικός έλεγχος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ποια 2 χρόνια; Μα που ζεις επιτέλους;;;
    Δεν έμαθες ότι η στήριξη εικάζεται θα τραβήξει ως το 2020; Δεν κάνω πλάκα, οι δουνουτάδες το είπαν, κι αφού το είπε η κυβέρνηση της χώρας, κατάλαβες...
    Διότι 7 χρόνια παραπάνω δεν σημαίνουν μόνο νέα μέτρα, σημαίνουν και νέο πήδημα. Έχουμε να φάμε ακόμα. Πάτο να'χουμε να μας τον σκίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ Hades

    Δεν πιστεύω καμία εικασία μέχρι να τη δω να γίνεται πράξη. Επίσης έχω την αίσθηση ότι οι απόψεις μας για το μνημόνιο διίστανται :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ΄Ταν λες ότι διίστανται οι απόψεις μας περί μνημονίου; Για λέγε, για λέγε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Βλέπω να αργεί όμως. Έχουν ανακύψει κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες και τη βλέπω για μέσα Νοεμβρίου το νωρίτερο έτσι όπως πάει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...