Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Στοιχήματα χωρίς αντίκρυσμα


Οι δραχμολάγνοι υποστηρικτές της χρεοκοπίας έχουν δίκιο σε ένα από τα βασικότερα επιχειρήματά τους. Το νέο πακέτο στήριξης, μας δίνει απλά πίστωση χρόνου και δεν λύνει τα στοιχειώδη προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Βέβαια, το ίδιο επιχείρημα ισχύει και αντίστροφα, και μάλιστα σε δυνατότερο βαθμό. Πώς, δηλαδή, μία οικονομία με τα συγκεκριμένα στοιχειώδη προβλήματα μπορεί να αναπτυχθεί εν μέσω χρεοκοπίας, με αδύναμο νόμισμα, υψηλό πρωτογενές έλλειμμα και σε οικονομική απομόνωση; Τι περιέχει αυτός ο μαγικός αεροψεκασμός που θα γεμίσει τον ελληνικό ουρανό και ξαφνικά θα μετατρέψει την Ελλάδα σε οργανωμένη, παραγωγική, εύνομη, αδιάφθορη και συλλογική οικονομία;

Σε αντίθεση με τα λεγόμενα των θεωριών διαφόρων «διανοούμενων» ολόκληρου του πολιτικού φάσματος, οι οικονομίες απαρτίζονται από ανθρώπους. Για την ακρίβεια, απαρτίζονται από τις ψυχολογίες των ανθρώπων. Όσο αυξάνει η αισιοδοξία, η παραγωγικότητα και εν τέλει η αμοιβαία εμπιστοσύνη σε μία κοινωνία, η οικονομία αναπτύσσεται. Όσο υπάρχει απαισιοδοξία και κοινωνική διάσπαση, αναγκαστικά η οικονομία θα κατακερματίζεται σε μικρότερες επί μέρους προσπάθειες που θα αλληλοσυγκρούονται και θα αποτρέπουν την ανάπτυξη.

Ρεαλιστικά μιλώντας, και κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού Κράτους, η Ελλάδα δεν έχει επιδείξει ποτέ την ικανότητα να αναπτυχθεί οικονομικά από μόνη της, χωρίς δανειακές ενέσεις από το εξωτερικό για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Και ο λόγος είναι ότι ανέκαθεν κοινωνικά ήταν κατακερματισμένη, με διάσπαρτες κοινωνικές ομάδες και συντεχνίες που συγκρούονταν έχοντας ως προτεραιότητα την προσωπική τους ευμάρεια και όχι την συλλογική.

Πέρα από την «τελευταία ευκαιρία», δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι όλα αυτά είναι συνειδητοποιημένα από την κοινωνία μας. Παρά την εξασφάλιση της οικονομικής ανακούφισης για τα επόμενα 2-3 χρόνια και τις προϋποθέσεις για νέο ξεκίνημα, ήδη οι ερχόμενες εκλογές ετοιμάζονται να αναδείξουν ακραίες τάσεις του πολιτικού χώρου. Ένας αχταρμάς του υπάρχοντος σάπιου συστήματος, με καταστροφολόγους «ισοπεδωτές» και παθιασμένους επενδυτές του λαϊκού συναισθηματισμού, ετοιμάζεται να αναλάβει τα ηνία της χώρας για να φέρει εις πέρας μία σειρά από δύσκολες υποχρεώσεις της. Το πελατειακό σύστημα άντεξε και ψάχνει νέους τρόπους να επιβιώσει. Ταυτόχρονα, σε κοινωνικό επίπεδο, η πόλωση, η ακρότητα και η καχυποψία βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο άνευ προηγουμένου. Ο φασισμός έχει ξεφύγει πλέον από τα παραδοσιακά άκρα και διαχέεται ανενόχλητος ακόμα ανάμεσα και σε πιο μετριοπαθείς ομάδες, ενώ η ανομία σε διάφορα επίπεδα αποτελεί συνηθισμένη πρακτική.

Στην ουσία το πραγματικό στοίχημα είναι η αναχαίτιση όλων αυτών των στοιχείων και όχι η υπερανάλυση αριθμών και θεωριών που ήδη έχει ξεπεράσει κάθε όριο κούρασης και κορεσμού. Φαίνεται ότι πάνω στον οίστρο τους, τα δύο «στρατόπεδα» ξέχασαν να αναφέρουν τους ανθρώπους που απαρτίζουν την οικονομία μας. Και δεν αναφέρομαι στον ανθρωπισμό των συγκεκριμένων θεωριών, αλλά στην διαπίστωση ότι χωρίς κοινωνική συνοχή μέχρι ένα μεγάλο βαθμό, οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να δημιουργείται εσαεί μόνο με ενέσεις ρευστότητας έξωθεν. 

Διαφορετικά, σε 2-3 χρόνια, πάλι τις ίδιες συζητήσεις θα έχουμε, αλλά χωρίς την επιλογή της εξωτερικής βοήθειας. Βέβαια, θα μας έχει μείνει η «εθνική κυριαρχία»…


14 σχόλια:

  1. Χωρίς να διαφωνώ επί της ουσίας, επίτρεψέ μου να παρατηρήσω ότι και οι ευρωλάγνοι έχουν φροντίσει επαρκώς να "φρακταλοποιήσουν" ακόμα περισσότερο την κοινωνία με λογικές όπως "μαζί τα φάγαμε" ή με οριζόντιες "σφαγές" επί δικαίων και αδίκων. Αν μάλιστα προστεθεί και η εγγενής τους αδυναμία να υλοποιήσουν έστω και στοιχειωδώς κάποιες βασικές μεταρρυθμίσεις, δεν πρέπει να προκαλεί απορία γιατί οι δραχμολάγνοι και οι λοιποί ακραίοι κερδίζουν έδαφος. Άλλωστε, όπως και την οικονομία, έτσι και το πελατειακό σύστημα άνθρωποι το απαρτίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το μετάξι της αράχνης είναι θαύμα της φύσης. Οι αράχνες όμως είναι αντικοινωνικές οπότε τα πρωτεία κατέχουν οι μεταξοσκώληκες που είναι ατσούμπαλοι και αδέξιοι αλλά κοινωνικοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάρα πολύ φοβάμαι ότι η ένεση δεν θα είναι για 2-3 χρόνια, όπως λες, αλλά για κάνα τρίμηνο και αν. Και μετά πάλι θα έχουμε τα ίδια.
    Επίσης, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι το σενάριο "χρεωκοπία εντός ευρώ" είναι εκτός πραγματικότητας.
    Το μεγάλο ζήτημα είναι ότι πλέον δεν υπάρχει (αμφιβάλλω αν υπήρξε ποτέ) όχι μετριοπαθής αλλά μεσολογική (αν γίνομαι κατανοητός) πολιτική.
    Ακόμα και ο "μεσαίος" και *υποτίθεται* ψύχραιμος χώρος, χρησιμοποιεί εκφράσεις και απειλές τρομοκρατικές τύπου "δεν θα έχουμε ζάχαρη, δεν θα έχουμε να φάμε" και άλλα φαιδρά.
    Τα όλα μέτρα και μνημόνια, έχουν παρθεί μόνο στον γνώμονα συντήρησης του υπάρχοντος συστήματος και εξυπηρέτησης της άρχουσας τάξης -πολιτικής και οικονομικής.
    Δηλαδή, "πάση θυσία να μπορούμε να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε" και με ευχολόγια τελείως αστήρικτα και θρησκειολογικής αντίληψης του στυλ "αν μειώσουμε τους μισθούς, θα έχουμε ανταγωνιστικότητα" και "αν μειώσουμε μισθούς και συντάξεις θα εξυγιάνουμε το δημόσιο".
    Σε ΤΙ θα έχουμε ανταγωνιστικότητα, κανείς δεν απαντάει ή δεν φτιάχνει ένα πλάνο. Το ΠΩΣ θα γίνει υγιές το δημόσιο με κακοπληρωμένους υπαλλήλους, επιπρόσθετα στις αργομισθίες, τα βύσματα και τον εξορθολογισμό της λειτουργίας του, κανείς δεν το λέει.
    Μόνο "κόψτε, κόψτε, κόψτε".
    Κόψτε οριζόντια παροχές, κόψτε οριζόντια μισθούς, κόψτε πρόνοια.
    Μην απορείς λοιπόν που κερδίζουν τα άκρα, όταν τα μέσα φέρονται ακραία και απάνθρωπα, κοιτώντας μόνο αριθμούς.
    Ξέρεις ότι παρά την ιδεολογική διαφωνία μας, συμφωνούμε σε αρκετά και έχουμε περιθώριο συζήτησης και συνεννόησης.
    Δεν το βλέπω από αυτούς που θα έπρεπε να το είχαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Η Ελλάδα δεν έχει επιδείξει ποτέ την ικανότητα να αναπτυχθεί οικονομικά από μόνη της, χωρίς δανειακές ενέσεις", γιατί όπως κάθε χρεοκοπημένος, θέλαμε να ζούμε σαν τον γείτονα χωρίς να έχουμε τους πόρους του, και δανειζόμασταν για να το επιτύχουμε, αισθανόμενοι ότι τα δανεικά είναι δικαιωματικά δικά μας. Αν αρχίσει η Ελλάδα να ζει ανάλογα με τους πόρους της να δούμε αν θα ξαναχρεοκοπήσουμε. Το πρόβλημα είναι ότι τώρα πια δεν έχουμε ούτε τους λίγους μας πόρους γιατί τους παρατήσαμε και χορτάριασαν και σκούριασαν.

    Υπάρχουν και εκείνοι που δεν πέφτουν στην κατηγορία των δραχμολάγνων, αλλά απλά αναρωτιούνται αν είναι ρεαλιστικά και πραγματικά δυνατόν να λειτουργήσει η Ελλάδα ποτέ με τρόπο που να επιτρέψει στα μνημόνια να αξιοποιηθούν -το οποίο είναι κατά βάση αυτό που λες και εσύ σε αυτήν την ανάρτηση, χωρίς να είσαι δραχμολάγνος. Δραχμή όχι ως λύση αλλά ως μόνη οδός, μα να χτυπηθούμε κάτω, αργά ή γρήγορα.

    Και αυτό που λες που είναι απόλυτα σωστό και κανείς δεν θα το καταλάβει ποτέ όσο μπορούν να λενε "ναι, αλλά..." και να επιστρέφουν σε δικαιολογίες της μη-ευθύνης, είναι ότι "οι ερχόμενες εκλογές ετοιμάζονται να αναδείξουν ακραίες τάσεις του πολιτικού χώρου", και ότι "το πελατειακό σύστημα άντεξε και ψάχνει νέους τρόπους να επιβιώσει".

    Δεν νομίζω πάντως οτι μιλάμε για 2-3 χρόνια. Έξι μήνες το πολύ. Δύο για εκλογές, τρείς για τον μήνα του μέλητος, και ένας για να ξαναρχίσει το γαϊτανάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εξαιρετικο και πάλι
    http://nosferatos.blogspot.com/2012/02/blog-post_4547.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τελικά μάλλον θα είμαι χαζό... Δηλαδή ανήκεις στους ευχαριστημένους (δεδομένων των συνθηκών εννοώ); Επειδή εγώ βλέπω ευθεία κυριαρχική παρέμβαση στο πολίτευμα (βλ. απαίτηση για συνταγματική αναθεώρηση μόνο για το χρέος κι όχι πχ για τη λειτουργία της δημοκρατίας, τις αποζημιώσεις των βουλευτών, την ασυλία -εκτός αν είμαι λαίκιστής, οπότε σιωπώ), βλέπω να χρωστώ 120%, βλέπω να σώζομαι πάλι με τα δικά μου λεφτά και το θάνατο των παιδιών μου... Κι άλλα βλέπω αλλά εσύ τι είδες; Δεν κατάλαβα. Και μη μου απαντήσεις την ανάγκη να αλλάξουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με το συμπάθειο, Δήμο, αλλά στην έκφραση "ευθεία κυριαρχική παρέμβαση στο πολίτευμα" η ενεργή λέξη είναι η λέξη "κυριαρχική". Αν όσο έχουμε την κυριαρχία μας δεν πληρώνουμε τα λεφτά που πήραμε, σημαίνει ότι οι οφειλέτες δεν μπορούν να τα πάρουν πίσω (χωρίς παρέμβαση στο πολίτευμα μας που αλλιώς δεν θα τους τα δώσει), άρα το σκεπτικό σου μπορεί να τραβηχτεί στο άκρο του ότι εμείς θα τα παίρνουμε από όποιον μας τα δίνει, και εκείνοι δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα να τα πάρουν πίσω για να μην επέμβουν στην κυριαρχία μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Δείμος

    Ανήκω στους προβληματισμένους και νομίζω ότι αυτό βγάζει και το άρθρο. Αν με ρωτάς να επιλέξω μεταξύ χρεοκοπίας/απομόνωσης και πακέτου στήριξης/ παραμονής στο ευρώ, θα σου απαντήσω σίγουρα το δεύτερο. Καλύτερο το 120% από το 170%, και όλα αυτά τα συνταγματικά που λες και είναι φυσικά σωστά δεν υπάρχει κάποια υπόνοια ότι θα διασφαλίζονταν σε περίπτωση χρεοκοπίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σφάλμα ο φιλόλογος στη διατύπωση> Ανασκευάζω σε "ευθεία παρέμβαση στο κυριαρχικό μας δικαίωμα στο πολίτευμα". Στην ουσία μας κάνουν ό,τι θέλουν και η κυβέρνηση το δέχεται, ακόμα κι αν χρεοκοπεί ο λαός της για να μη χρεοκοπήσει η εθνική ελίτ κι οι τράπεζες... Κατά τα άλλα έσωσαν την πατρίδα χρεοκοπημένων πολιτών....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το "δεν υπάρχει κάποια υπόνοια ότι θα διασφαλίζονταν" είναι τόσο μα τόσο φάουλ!
    Δηλαδή "ναι, όντως τα χάνουμε τώρα με το μνημόνιο αλλά ίσως τα χάναμε και στην χρεοκοπία, οπότε καλως τα χάνουμε".
    Θα μπορούσε το επιχείρημα να ήταν "δεν υπάρχει κάποια υπόνοια ότι θα χάνονταν". Το ίδιο κενό θα ήταν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. ΟΚ, να ρωτήσω κάτι; Ας βγάλουμε τα τελευταία 2 "μνημονιακά" χρόνια έξω.

    Μέχρι το 2009 σε ποια Ελλάδα ζούσαμε δηλαδή; Υπήρχε κάποια υπόνοια για βελτίωση του Συντάγματος, της ποιότητας ζωής και γενικά της Δημοκρατίας; Εκτός αν ζούσαμε σε διαφορετικές χώρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δηλαδή, η συνταγματική αναθεώρηση για το χρέος, αποτελεί στοιχέιο βελτίωσης του πολιτεύματος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Και γιατι θα πρεπει να "διαλεξεις" εσυ,μεταξυ σωσιματος μεσω μονιμου μηχανισμου στηριξης (δηλαδη "Σπιναλογκα") η χρεοκωπιας/δραχμης-καταστροφης;
    Επιλεγει για εσενα ο σακατης ο Σοιμπλε και οι τελειωμενες αδερφαρες των Βρυξελων και τελειωνει το παραμυθι.
    Σιγα να μη σε ρωτησει, κι'ολας.

    Για να μη κουραζεσαι βρε αδερφε.
    Αφου φταιει η κατατομη του Ελληνα και η καταρα του για το οτι δεν εχει οικονομια της προκοπης και οχι το σιδηροδεσμιο δεσιμο στο οποιο υπεβληθει απο την ληξη της ναυμαχιας του Ναυαρινου,τοτε περιμενε τις καλυτερες μερες,με τα δανεια,τα οποια δεν θα φτασουν ποτε στα χερια σου.
    (και οχι...κυριαρχια δεν υφισταται,εδω και 200 χρονια.Αν τα συνεχη δανεικα-τα οποια ξεπληρωνονται εις το 5πλασιο,σε κανουν να μη βλεπεις απ'τη χαρα σου,ειναι αλλο θεμα)

    Και αν μετα απο την "ανακουφιστικη" 3ετια-που προβλεπεις- οτι θα ανασανουμε (ηθελα να ηξερα τι διαολο διβαζεις; Τον παντελη τον καψη;) μετα τι θα κανεις; Θα απλωσεις παλι το χερι,θα παρεις το 1/10 των χρηματων που ζητας,και θα πληρωσεις ξανα εις το αρτιον ολοκληρο το δανειο με τοκους Κογκο;

    Και που θα παει αυτη η δουλεια;
    Σου εχει περασει ποτε απο το μυαλο να αφησεις τον νταβατζη και να βρεις μια δουλεια της προκοπης;

    Το "φταιμε εμεις και καλα θα κανουμε να σκασουμε και δανειστε μας και πηδειξτε μας" μπορει να ειναι το μοτο σου.

    Που να τρεχεις τωρα για ανατροπες και αναδιαταξεις; Μεινε εκει που εισαι "ελληνακι" (διχως κανενα κεφαλαίο γραμμα,αφου και τα "κεφαλαια" σου σαν χωρα,τα δινεις για ενα κομματι ψωμι,μονο και μονο για να μη σε ξυπνησει ποτε κανεις απο το αιωνιο ραχατι σου)

    Και αφου για τα περισσσοτερα φταιει ο "Ελληναρας" αλλα και τιποτα απο την αλλη δεν μπορει να κανει απο το να συνεχιζει να κρεμεται απο τα αρχιδια του καθε σακατη Ουνου,σε τι διαολο διαφερεις εσυ ρε μεγαλε "Ελληναρα"; Αφου και εσυ, δανεια,δοσεις και παραταση ζητας.
    Δηλαδη απλα λιγο λαδι στην χειροπεδα.
    Αλλα και στην τρυπα,για να μη ποναει τοσο.
    Καλη 3χρονη "ανακουφηση" σου ευχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εγώ πάλι δεν έχω τις κατάλληλες γνώσεις να γνωρίζω αν η δραχμή ή το ευρώ είναι η κατάλληλη λύση.

    Αυτό που βλέπω είναι μπουτζαχεντιν υποστηριχτές του Ευρό με αστεία επιχειρήματα και της δραχμής χωρίς επιχειρήματα, αφού οι καταστάσεις που ακολουθούν είναι χαοτικές.

    Θεωρώ, πως ούτως ή άλλος δεν είναι στο χέρι μας.
    Δεν γίνεται να μην έχουν καταλάβει οι Ευρωπαίοι οτι ένας κοινωνικός ιστός δε μπορεί να αλλάξει με μια τόσο απότομη διαδικασία. Ασφαλώς δε τους κατηγορώ για τα χάλια μας.

    Το σίγουρο είναι ότι με 450 Ευρώ το μήνα σήμερα στον ιδιωτικό τομέα, όχι όνειρα για να ζήσεις ανεξάρτητος δε μπορείς να κάνεις, άλλα με το ζόρι θα καταφέρνεις να ζήσεις... αφού ΟΛΟΙ ξέρουμε καλά ότι οι τιμές ελάχιστα θα κατέβουν.

    Γι' αυτό ο κοινωνικός διχασμός Ευρώ - Δραχμής είναι κυρίως άνευ ουσίας, εξυπηρετεί τους λίγους και εδράζεται σε παλαιά απωθημένα. Και με στεναχωρεί όταν μπαίνουν σε τέτοια διλήμματα άτομα που δεν είναι "επαγγελματίες" προπαγανδιστές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...