Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Οι εκλογές στον βωμό της ιδιώτευσης


Η επίκληση για εκλογές είναι αδιαμφισβήτητα μία άκρως δημοκρατική ενέργεια. Το να θέτεις όμως ψευδοδιλήμματα τύπου «άνθρωποι ή ντουβάρια» στο θέμα των εκλογών τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι είτε πολιτική σκοπιμότητα είτε εφηβική αφέλεια. Μπορούμε έτσι να ασκούμε το εθνικό σπορ και να μιλάμε με τις ώρες σε θεωρητικό επίπεδο για την αποκορύφωση του δημοκρατικού μας δικαιώματος που είναι οι εκλογές, αποφεύγοντας περίτεχνα το διά ταύτα της πραγματικότητας.

Παρατηρώντας το μένος ορισμένων και την επιμονή για την άμεση διεξαγωγή εκλογών, μου δημιουργήθηκαν κάποιες απλές απορίες. Ας παρακάμψουμε τα αυτονόητα, όπως το γεγονός ότι έχουν περάσει μόλις 2,5 χρόνια από τις προηγούμενες εκλογές ή ότι, παρά τους αλαλαγμούς δεξιόθεν και αριστερόθεν, συνταγματικά δεν υπάρχει κάποιο κώλυμα με την παρούσα κατάσταση, και ότι αν τελικά το πρόβλημα ήταν ο ΓΑΠ που παραπλάνησε το εκλογικό σώμα με μία και μόνο φράση, τότε αυτός έχει φύγει ουσιαστικά από τη μέση. Ας παρακάμψουμε και την «αυτιστική» εμμονή του κ. Σαμαρά με την εξουσία, και τη διαχρονική ασέβεια της Αριστεράς σε όλα σχεδόν τα εκλογικά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης.

Καταρχάς, είχα την αίσθηση ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας μας θεωρεί, και δικαίως μάλιστα, ότι το υπάρχον πολιτικό σύστημα είναι σάπιο και πρέπει να αλλάξει. Ποιο είναι αυτό το νέο μαζικό ιδεολογικό ρεύμα που έχει μετασχηματιστεί σε πολιτικό κόμμα και διεκδικεί άμεση είσοδο στη Βουλή για να μεταμορφώσει τη σαπίλα σε κάτι νέο; Τον «Νεοέλληνα» του Τζιμάκου δεν τραγουδάει ο αριστερός χώρος; Πότε πρόλαβε και πέθανε ο «νεοέλληνας» και γεννήθηκε ο σωστός, υπεύθυνος και κοινωνικός Έλληνας για να αναδείξει τους σωστούς και υπεύθυνους εκπροσώπους του στο κοινοβούλιο που θα καθαρίσουν τη σαπίλα;

Το πλέον εμφανές είναι ότι υπό τη σκιά του αντι-μνημονιακού λάβαρου, άνοδο σημειώνουν άκρως συντηρητικά κόμματα τόσο από τον χώρο της δεξιάς όσο και της αριστεράς. Εν τέλει, όσο «μπαλαμουτιασμένα» και αν είναι τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, δεν παύουν να δείχνουν μία σχετικά ρεαλιστική εικόνα. Πράγμα που όπως έχει επαναληφθεί πολλάκις, είναι απόλυτα φυσιολογικό εν μέσω οικονομικής ύφεσης και λιτότητας. Το ότι είναι φυσιολογικό όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφεθούμε σε αυτό λες και μέσα στην αβουλία μας βάζουμε τον αυτόματο πιλότο που θα ανεβάσει στην εξουσία συντηρητικά, εθνικιστικά και οπισθοδρομικά στοιχεία.

Άξιο προβληματισμού είναι επίσης το ποσοστό αποχής ή η ευκολία που αναμασιέται η προτροπή για λευκή ή άκυρη ψήφο. Ποια ακριβώς είναι η αντίληψη των «εκλογολάγνων» για την συνεισφορά των παραπάνω στην πολιτική και δημοκρατική ποιότητα του συστήματος; Η είσοδος της Χρυσής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων, και η ενδεχόμενα οριακή είσοδός της στη Βουλή, χάρη στην αποχή, δεν ταρακουνάει την συνείδηση κανενός; Εκτός πια αν ως πολίτες έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ιδιώτευσης που στην απεγνωσμένη επιθυμία μας να έρθει το μάνα εξ ουρανού επιτρέπουμε τέτοιες καταστάσεις με οποιοδήποτε τίμημα.

Φυσικά και να ανατρέψουμε το υπάρχον πολιτικό τέλμα, και φυσικά να αλλάξουμε τη σύσταση της υπάρχουσας Βουλής. Φυσικά και να εκφράσουμε γνώμη και βούληση για τις παρούσες κρίσιμες καταστάσεις. Το ανακάτεμα της τράπουλας όμως με τα ίδια σημαδεμένα φύλλα δεν προσφέρει κάτι νέο στο υπάρχον παιχνίδι.

Υπάρχει βέβαια πάντα και ο απόλυτα σεβαστός αντίλογος που προτάσσει ότι στον βωμό της δημοκρατίας, οποιαδήποτε συνθήκη είναι υποδεέστερη. Έτσι αν οι Έλληνες πολίτες αποφασίσουν να αναδείξουν μία Βουλή με το υπάρχον σάπιο και συντηρητικό πολιτικό σύστημα θεωρώντας ότι με κάποιον μαγικό τρόπο θα βελτιώσει την κατάσταση, έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Μέχρι στιγμής άλλωστε, η εναλλακτική πρόταση στην υπάρχουσα κατάσταση είναι η «μπέσα», το τσαγανό, ο τσαμπουκάς και η εθνική απομόνωση. Εάν θεωρούμε ότι αυτά εκφράζουν την πλειοψηφία της ηθικής της κοινωνίας μας, πολύ σωστά η δημοκρατία θα πρέπει να παρέχει το μέσον ώστε αυτή η ηθική να εκφραστεί και κοινοβουλευτικά.


8 σχόλια:

  1. Οι εκλογές είναι βέβαια αναγκαίες, ιδίως όταν το εκλεγμένο κόμμα έχει καταρρεύσει στα μέσα της θητείας του.

    Το τι αλλαγές στο σύστημα θα έφερναν οι εκλογές, ή οι πολίτες, ή το σύστημα, εξαρτάται από το κατά πόσον ο σκορπιός θα είχε μπορέσει να υπερνικήσει την φύση του και να μην δαγκώσει τον βάτραχο που τον περνούσε στην άλλη άκρη του ποταμού.

    Στην προκειμένη περίπτωση και συγκυρία, το τι περιμένουμε από τις εκλογές μου θυμίζει την ιστορία του χωριού που είχε ένα ψηλό γκρεμό με ωραία θέα που τραβούσε τουρίστες, αλλά πολλοί πέφτανε και σκοτωνόντουσαν όταν πήγαιναν στην άκρη να κοιτάξουν. Και οι χωριανοί χωρίστηκαν στα δύο. Οι μισοί θέλανε να βάλουν ένα φράχτη στην άκρη του γκρεμού, και οι άλλοι μισοί, αντί για φράχτη, ένα ασθενοφόρο, κάτω στην πεδιάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επειδή όμως φοβάσαι το αποτέλεσμα, δεν σημαίνει ότι μπορείς να ζητάς να παραταθεί επ' αόριστον μία μη αντιπροσωπευτική κατάσταση, όπως ισχύει σήμερα στη βουλή.

    Και δεν νομίζω τα τελευταία 2,5 χρόνια να μπορούν να συγκριθούν με κάθε άλλη προηγούμενη τερταετία. Επίσης, τα τελευταία 2,5 χρόνια σημαδεύτηκαν μόνο από μία φράση του ΓΑΠ; Όλα τα υπόποιπα που έχει υποστεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού (και κυρίως των ανέργων) δεν έχει φέρει μεγάλες αλλαγές στην αντιπροσωπευτικότητα της βουλής;

    Και εγώ δεν είμαι σίγουρος αν το αποτέλεσμα των εκλογών θα φέρει κάτι καλύτερο η χειρότερο για αυτή τη χώρα, αλλά δεν είναι αυτό λόγος για να μην ερωτηθεί ο λαός για τους αντιπροσώπους του, μετά από 2,5 χρόνια ραγδαίων αλλαγών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βρίσκω πως ολόκληρο το άρθρο στηρίζεται σε ένα τεράστιο tu quodque: από τη μία, γίνεται δεκτό πως
    έχουν άδικο όσοι υποστηρίζουν πως οι εκλογές μπορούν να γίνουν στο τέλος της τετραετίας, από την άλλη όμως, έχουν άδικο και όσοι θέλουν να γίνουν τώρα.

    Το κεντρικό ερώτημα για μένα είναι αλλού. Ναι, το να εξαντλήσει την τετραετία η παρούσα Βουλή είναι νόμιμο. Είναι όμως και ηθικό; Και, έστω πως οι συμπολίτες μας θα ψηφίσουν όπως περιγράφεις (κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου δεδομένο). Στην περίπτωση λοιπόν που εκλεγεί το ίδιο σάπιο πολιτικό προσωπικό, από πλευράς αντιμνημονιακών, θα έχει καταρρεύσει το βασικό άλλοθι. Και τότε θα πρέπει να έρθουμε όλοι αντιμέτωποι με την αλήθεια.

    Αυτό θα συμβεί είτε τώρα, είτε στο τέλος της τετραετίας.

    Κι εγώ βαριέμαι να περιμένω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπάρχει και μία αισιόδοξη άποψη που διάβασα εδώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητό ελληνάκι, επειδή το μότο σου είναι "Verba volant, scripta manent", και τα γραπτά μένουν όντως, σου θυμίζω πως την Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου του 2008, είχες ποστάρει το κείμενο με τίτλο: "Η Κυβέρνηση πρέπει να πέσει".
    Σε αυτό το κείμενο, και με αφορμή τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου και τις αντιδράσεις των πολιτών που ακολούθησαν, μεταξύ άλλων έγραφες:
    […]
    Όταν η αλητεία, η ασυδοσία και η αλαζονεία καλλιεργούνται μέσα στο αστυνομικό σώμα, ανάμεσα στους εκπροσώπους και θεσμοφύλακες του Πολιτεύματος και της Πολιτείας, φυσικό είναι τα ίδια στοιχεία να διαχέονται και στους πολίτες. Όταν φωνάζεις για τα στοιχειώδη δικαιώματά σου, απέναντι σε κλειστά αυτιά που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τη δημοκρατία της χώρας, φυσικά και θα ψάξεις να βρεις ένα βάζο.
    Σήμερα, δεν θέλει και πολύ να σηκώσεις μολότοφ και πέτρες. Αρκεί να πέσεις σε έναν διεφθαρμένο γιατρό, ή να γίνεις θύμα ενός "μεμονωμένου περιστατικού" αστυνομικής αλητείας, ή να βλέπεις κάθε, μα κάθε μέρα την Κυβέρνηση να σε αποκαλεί "μαλάκα" και να χαμογελάει, κάνοντας πλιάτσικο στο ασφαλιστικό σου ταμείο και το εισόδημά σου για να το διαχέει μετά σε σπάταλες, αδιαφανείς διαδικασίες και ρασοφόρους μαφιόζους.
    […]
    Η Κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί σύσσωμη και να φύγουν όλοι τους με σκυφτό το κεφάλι. Δεν τρέφω αυταπάτες για τους επόμενους, που ενδεχομένως ήδη ακονίζουν τα μαχαιροπίρουνά τους. Αλλά μέχρι τότε η κοινωνία θα συνεχίσει να πλάθεται και στο πιο αισιόδοξο σενάριο των περιπτώσεων, ίσως να είναι αρκετά ώριμη ώστε να κάνει σαφές στους επόμενους ότι υπάρχει και ένα όριο στην ύβρη.
    http://ellinaki.blogspot.com/2008/12/blog-post_10.html

    Τι έχει αλλάξει τόσο προς το καλύτερο, που σήμερα θεωρείς πως πρέπει να παραμείνει στην κυβέρνηση ένας μη εκλεγμένος πρωθυπουργός, ενός κυβερνητικού σχήματος που μετά τη δημοκρατικότατη διαγραφή των διαφωνούντων έχει χάσει και τη δεδηλωμένη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Ερωτών

    Δε νομίζω ότι οι συνθήκες είναι ίδιες. Πριν τρία χρόνια και πριν κατανοήσουμε την ύφεση προ των πυλών, είχαμε μία κυβέρνηση που έκανε αυτά που γράφω. Σήμερα έχουμε μία προσωρινή κυβέρνηση που έχει να φέρει εις πέρας συγκεκριμένη αποστολή και υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η ύπαρξη της τωρινής κυβέρνησης διασφαλίζει έστω και μία εικονική σταθερότητα, προκειμένου η χώρα να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.

    Άλλωστε, εγώ δεν καταλήγω ότι το σωστό είναι να μην γίνουν εκλογές. Ένα δίλημμα θέτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μου προξενεί τεράστια και αρνητική εντύπωση το ότι εξισώνεις την σημασιακή αξία της αποχής -που ουσιαστικά δίνει το μήνυμα "δε με νοιάζει, δεν ασχολούμαι"-, του άκυρου -που δίνει το μήνυμα ότι είναι κάποιος σε τέτοιο βαθμό μωρός που δεν μπορεί να βάλει ένα σταυρό δίπλα σε ένα όνομα χωρίς να σημαδέψει με άλλον τρόπο το ψηφοδέλτιο, έστω κι αν γράφει πολιτικά σχόλια πάνω του- και του λευκού - που δηλώνει μια συνειδητή μη-επιλογή κανενός από τους υποψηφίους και κατ'επέκταση των αρχών τους και του οποίου την αξία ο στρεβλός ισχύων εκλογικός νόμος αλλοιώνει και αψηφά. Η λευκή ψήφος είναι μια ορθή ψήφος με σαφή έννοια και ο παρών εκλογικός νόμος πρέπει άμεσα να αλλάξει και να την λαμβάνει υπόψιν στην καταμέτρηση. Και τότε να σκιστούν οι πολιτευτές να ξεφύγουν από τα μονοψήφια ποσοστά τους (γιατί τέτοια θα είναι με την καταμέτρηση των λευκών ως ισχύοντα) αλλάζοντας πολιτικές, αξίες, πρακτικές και λόγο.

    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νίκο, στη δική σου ή τη δική μου συνείδηση όντως η αποχή, το λευκό και το άκυρο έχουν τελείως διαφορετικές ερμηνείες και σίγουρα περνάνε διαφορετικά μηνύματα.
    Επί του πρακτέου όμως, στο δια ταύτα δηλαδή, απλά αβαντάρουν τα εκλεγμένα κόμματα, κυρίως αυτά που είναι στην κορυφή. Άρα (για να καταρήψουμε και τον μύθο με το 51% λευκών), ακόμα και 99% να είναι τα λευκά ή τα άκυρα, το 1% είναι αυτό που θα μετρήσει και θα κατανείμει τις έδρες στη Βουλή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...