Δευτέρα, 16 Απριλίου 2012

Η ψήφος μου (Μέρος 1ο)


Αν δεις και παλαιότερες προεκλογικές αναρτήσεις μου, πάντα δίνω έμφαση στη σημασία των εκάστοτε εκλογών. Όχι λόγω της κρισιμότητας της χρονικής περιόδου που διανύουμε τα τελευταία 3 χρόνια, αλλά γιατί η στιγμή μπροστά στην κάλπη είναι η στιγμή που αφήνουμε όλοι τα λόγια και τις αμπελοφιλοσοφίες και περνάμε στο διά ταύτα. Η στιγμή που σωπαίνουν όλες οι κραυγές, οι αγανακτήσεις, οι «επαναστάτες» και οι «σωτήρες», οι πολιτικές τακτικές, οι ελιτίστικες ιδεολογίες, τα τσιτάτα κλισέ από τους απανταχού «ειδήμονες», και ο καθένας από εμάς στέκεται ενώπιος του εαυτού του και των ευθυνών του. Πίσω από το παραβάν που βάζεις την ψήφο σου στο φακελάκι, γνωρίζεις ότι εκείνη τη στιγμή, μόνος σου παίρνεις την οποιαδήποτε απόφαση, και με πλήρη ευθύνη, την καταθέτεις στην υπόλοιπη κοινωνία. Αυτό το 0,00001% που σου αναλογεί, αποκτά σάρκα και οστά.

Όσοι απαξιώνουν την εκλογική διαδικασία, στην ουσία απαξιώνουν το δικαίωμα αυτής της κατάθεσης. Είτε επειδή είναι πιο εύκολο και βολικό να απαξιώνουν από το να συνθέσουν την δική τους πολιτική άποψη, είτε επειδή δεχόμενοι ότι οι συνδυασμοί που εκπροσωπούν τις δικές τους ιδεολογίες, δεν θα συγκεντρώσουν σημαντικά ποσοστά, ξεπέφτουν στην άκρως ελληναρίστικη συμπεριφορά του «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Ξεχνάνε ότι για αυτό το δικαίωμα της ψήφου, ιστορικά, έχει χυθεί αίμα και έχουν γίνει διαδηλώσεις μαζικότερες και από τα πιο τρελά όνειρά τους. Μιλάνε για κοινωνική αλληλεγγύη και σεβασμό στην δημοκρατία, όταν οι ίδιοι αδυνατούν να σεβαστούν τις διακριτές ψήφους της πλειοψηφίας. Προφανώς, σύμφωνα με τη δική τους αντίληψη, δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία είναι αυτή που συμπλέει μόνον με τις δικές τους απόψεις, ενώ όλοι οι άλλοι είναι εξαπατημένοι, ή ανόητοι, ή κομφορμιστές ή γενικώς κάποιο άλλο υποδεέστερο είδος πολίτη.

Κάπου σε αυτό το σημείο βρίσκεται κρυμμένο και το «μυστήριο» της νεοελληνικής αριστεράς, που έχει καταντήσει να είναι το ίδιο ολοκληρωτική στις νοοτροπίες της με την ακροδεξιά. Κάπου εκεί έχει χαθεί και το παιχνίδι της πραγματικής αμφισβήτησης του συστήματος. Διότι, αν η αριστερά (με εξαίρεση το σταλινικό κομμάτι της), υποτίθεται ότι πρεσβεύει το επαναστατικό, το ανατρεπτικό και το μεταρρυθμιστικό, τότε στη δική μας περίπτωση θα πρέπει να μιλάμε για πλήρη απουσία οποιουδήποτε πραγματικά αριστερού σχηματισμού στην ελληνική πολιτική σκηνή. Μοναδική συνέπεια στις ολοκληρωτικές απόψεις της παραδοσιακής, σταλινικής αριστεράς, κατέχει το ΚΚΕ και κάποιες αφελείς φοιτητικές κυρίως ομάδες που προσπαθούν σώνει και καλά να διαχωρίσουν την μαρξιστική θεωρία από την πραγματικότητα της ιστορίας.

Εκεί κάπου έγκειται και η εμπάθεια που δείχνω ανά καιρούς στις δημόσιες και επίσημες τοποθετήσεις αριστερών κομμάτων, ή διαφόρων κινημάτων που στηρίζονται από αυτά. Στο γεγονός, δηλαδή, ότι οι εμμονές της αριστεράς για συγκρουσιακές συνθήκες ανά πάσα στιγμή με το σύστημα, αψηφούν τον ολοκληρωτισμό που πρεσβεύουν αυτές οι εμμονές επί της ουσίας σε διάφορες χρονικές περιόδους. Στην ανάγκη για ενδυνάμωση της οικονομίας, η νεοελληνική αριστερά απαντά με σαμποτάζ της οικονομίας. Στην ανάγκη για ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, η νεοελληνική αριστερά απαντά με κρεμάλες. Στην ανάγκη για αποβολή των συνδικαλιστικών συντεχνιών από το Δημόσιο, η νεοελληνική αριστερά απαντά με τη στήριξη αυτών των συντεχνιών. Στην ανάγκη για αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η νεοελληνική αριστερά επιμένει στη συνεχή υποβάθμισή της, κτλ.

Αυτή η ασυνέπεια με την πραγματικότητα παίζει και τον ρόλο της στην απότομη άνοδο της ακροδεξιάς. Η ισοπέδωση των πάντων, η αδυναμία διαχωρισμού σωστών και λανθασμένων κυβερνητικών αποφάσεων, καθώς και η απαξίωση κάθε δημοκρατικού θεσμού της χώρας, εκτός από τις καιροσκοπικές βλέψεις της νεοελληνικής αριστεράς, βοηθά και στην δημιουργία ολοκληρωτικών αντιλήψεων οι οποίες ξαφνικά «κουμπώνουν» εύκολα στις συνειδήσεις πολλών ανθρώπων. Οι φοβίες μου για την εξέλιξη του κινήματος των αγανακτισμένων, του ιδεολογικού μείγματος που ξεπήδησε και της σταδιακής εξέλιξης της νοοτροπίας της ισοπέδωσης, δεν μου δημιουργούν κανένα αίσθημα δικαίωσης, αλλά έντονη ανησυχία για τις κοινωνικές εξελίξεις που επέρχονται και τις κυρίαρχες νοοτροπίες που θα νομιμοποιηθούν άτυπα στην κοινωνία μας.

Η λαϊκή δεξιά που εκφράζεται από τους πολιτικούς σχηματισμούς της Νέας Δημοκρατίας και των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», ποτέ δεν ήταν τόσο κοντά ιδεολογικά με την Χρυσή Αυγή και τον ΛΑΟΣ, όσο σήμερα. Ο κ. Καμένος, στις δημόσιες τοποθετήσεις του έχει πάντα ανεβασμένο τόνο φωνής, ενώ έχει μάθει να ακροβατεί περίτεχνα μεταξύ λέξεων και όρων όπως «δωσίλογοι», «χούντα», «προδότες», «κρεμάλες». Επενδύει στον συναισθηματισμό, την οργή και την απόγνωση εις βάρος της ψύχραιμης λογικής, με όρους μίσους, αυτοδικίας και φτηνής συνωμοσιολογίας που συμπίπτει σε πολλά σημεία με τη νεοελληνική αριστερά. Ο κ. Σαμαράς χρησιμοποιεί την ίδια φρασεολογία και τόνο φωνής που χρησιμοποιεί εδώ και αρκετούς μήνες. Η φωνή της «θιγμένης μαγκιάς» αντί της σαφούς πολιτικής τοποθέτησης. 

Τα δύο μεγάλα κόμματα δεν διαφοροποιούνται σε κάτι. Η γνωστή επικοινωνιακή τακτική της τελευταίας 30ετίας είναι και πάλι εδώ. Η Νέα Δημοκρατία επενδύει στην αμνησία του εκλογικού σώματος, και το ΠΑΣΟΚ στην ξαφνική επιφοίτηση που ως δια μαγείας θα μεταμορφώσει την πλειοψηφία των παραδοσιακών καιροσκοπικών στελεχών του σε υπεύθυνους και σοβαρούς πολιτικούς. Σχεδόν ανύπαρκτη αυτοκριτική, και φυσικά μηδενική ανάληψη ευθυνών, κυρίως από την μεριά της ΝΔ για την οικονομική κατάσταση της χώρας και κυρίως από το ΠΑΣΟΚ για την ανικανότητα μεταρρυθμιστικής διακυβέρνησης.

(συνεχίζεται… Μέρος 2ο)



15 σχόλια:

  1. Σωστά τους κατακρίνεις όλους, να δω τι θα μείνει για να ψηφίσεις τελικά!
    Μήπως σ΄ αυτές τις εκλογές θα πρέπει να κάνουμε διαφορετική προσέγγιση για να βρούμε κόμμα να ψηφίσουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Dyer,

    Υπομονή. Έχει και 2ο μέρος ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. στη εποχή των ακρων η μετριοπάθεια εμφανιζεται ως ακροτητα .. Σε λίγο θα σε πουν ακραιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αριστερά ως προς τι; Όρισε μου την δεξιά ή το κέντρο σήμερα στην Ελλάδα για να καταλάβω τι εννοείς λέγοντας αριστερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λοιπόν, πάντα με εντυπωσιάζουν τα κειμενα που δημοσιεύεις. Κυρίως γιατί, ενώ έχεις δίκιο σε βαθμό κακουργήματος, αυτοί που πραγματικά πρέπει να το διαβάσουν, ακόμα κι αν βρέθουν εδώ με αναζητήσεις του τύπου "της Λόλας τα βυζιά" σιγουρά θα σε κατακρίνουν, θα σε πουν δεξιο αν είναι αριστεροί και αντιστρόφως (άσε που δίνεις πάτημα και στους δύο) και δεν θα ξαναμπουν ούτε για να δουν αν απάντησες στο σχόλιο που θα αφήσουν, με τριάκοσιες λέξεις τις οποίες αν λογοκρίνεις θα μείνουν ακέραια μόνο το "ρε" και το "αναρχοκουμούνι/φασίστα". Παρ' όλα αυτά, σίγουρα κάνεις καλό στην ψυχολογία μου, αφου βλέπω λογική ακόμα και στη χώρα "του υπαρκτού σουρεαλισμου" και, όσο κι αν δε σημαίνει τίποτα για μένα (καμία χώρα, όχι μόνο η Ελλάδα), αυτό είναι παρήγορο.

    ...Πότε να περιμένω το part 2;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Βρε, που την θυμήθηκες την Αριστερά; Σε καλό σου! Τελευταία φορά που την είδα εγώ ήταν στην Σόλωνος έξω από ενα φροντηστήριο το '75 κι έτρωγε σουβλάκι χωρίς κρεμμύδι να μη βρωμάει το βράδυ στην επαναστάτρια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ grasshopper

    Έχω αποτάξει τις έννοιες "δεξιά-αριστερά" από τις ουσιαστικές πολιτικές τοποθετήσεις μου. Τις χρησιμοποιώ μόνο συμβατικά, για να γίνομαι κατανοητός από όσους αυτοπροσδιορίζονται δεξιοί ή αριστεροί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θα καής στην πιρά, άτυμε πορδότη. Και μη γράφεις δύσκολες λέξεις, μπερδεύεις τον κόσμο :p ελιτιστή του κώλου :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Prophet Estarian

    Και που να δεις το δεύτερο μέρος όπου γράφω τί θα ψηφίσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Θα περιμένω τη συνέχεια..,. Σίγουρα έχουμε να καταλογίσουμε πολύ περισσότερα σε όλους, αλλά η λογική πρέπει εν τέλει να επικρατήσει. Εξαρτάται και η απαίτηση του ατόμου που θέλει μία πράξη "ευθύνης" φοβούμενο το μέλλον. Κι εδώ έρχεται ακριβώς να κολλήσει η έννοια που προσδίδει ο καθείς στην "ευθύνη"... Περιμένω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φίλε ellinaki γεια σου! Έγώ δεν περιμένω το 2ο μέρος της ανάρτησης σου για να δω και τι πρόταση έχεις. Ξέρω ότι αρέσκεσαι στα αιρετικά και τις διαφοροποιήσεις και κάτι ανάλογο θα βγάλεις. Εκείνο που με ώθησε στο παρόν σχόλιο είναι αυτή η υπέρμετρη εξιδανίκευση της σημασίας των εκλογών που κάνεις στην πρώτη παράγραφο, παρ'όλο που και εγώ είμαι υπέρ της συμμετοχής σε αυτή τη διαδικασία. Απλά τώρα ενεργώ ως "συνήγορος του διαβόλου" και το κάνω αυτό γιατί με εκπλήσσει το πως εσύ ένας πανέξυπνος άνθρωπος χρησιμοποιείς για το θέμα μια πρετεντέρεια γλώσσα τη στιγμή που ξέρεις πολύ καλά ότι όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια το εκλογικό σώμα μανιπουλάρεται άγρια από τα μίντια με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο σχετική η σημασία των εκλογών. Έτσι τα γράφω αυτά ως μεγαλύτερος μη σου την πέσει και κανένας διαφωνών......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν υπάρχει ιδανικό πολίτευμα και ιδανική πολιτεία γιατί δεν υπάρχει ιδανική κοινωνία. Η ανησυχία και ο προβληματισμός σου για τα έργα και ημέρες της απροσδιόριστης θυμωμένης πατριωτικής αριστεράς του κώλου και της απροσδιόριστης θυμωμένης “ευσεβούς” πατριωτικής δεξιάς του κώλου, προσδιορίζει και τα πλαίσια του πολιτικού γίγνεσθαι των επικείμενων εκλογών. Η ρητορική και οι αντιδράσεις της θυμωμένης μαϊμούς είναι αποτέλεσμα της παιδείας του λαού που θεωρεί δημοκρατικό λόγο το ρέψιμο του μεθυσμένου και αντίσταση στην ξεφτίλα το κράξιμο στο βουλευτή που δεν πρόλαβε να τον διορίσει. Συμφωνώ απόλυτα σε ότι γράφεις περί της αξίας των εκλογών και περιμένω στο “part II” να προσδιορίσεις όχι τι θα φηφίσεις αλλά τι είναι η σύγχρονη αταξική αριστερά, πως προσδιορίζεται ηθικοφιλοσοφικά και ποιός ο ρόλος της στη κοινωνία και στη λύση της κρίσης.
    Κατά τ' άλλα, περαστικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. εάν οι εκλογές άλαζαν κάτι θα ήταν παράνομες. όποιος ψηφίζει κόμμα είναι σε εγκεφαλικό κώμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ navarino-s

    Πού χάθηκες εσύ;;
    Δεν γνωρίζω την πρετεντέρεια διάλεκτο, μιας και δεν παρακολουθώ τον δημιουργό της. Απλά αποτυπώνω τις σκέψεις μου δυνατά. Το ότι το εκλογικό σώμα μανιπιουλάρεται από media και δημαγωγούς δεν είναι κάτι καινούργιο. Τα αποδεικνύουν τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών, αλλά και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις.
    Δεν γράφω για να αφυπνίσω συνειδήσεις ή για να διαφημίσω την ψήφο μου. Γράφω για να καταλάβουν όσοι έχουν απομείνει που καταλαβαίνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...