Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Και μετά τι;


Αν δεν το έβλεπα με τα ίδια μου τα μάτια, δεν θα το πίστευα. Το κέντρο της Αθήνας ξαφνικά έμεινε άδειο από μετανάστες. Η «επανακατάληψη» του Σαμαρά, η «φιλοξενία» του Ξένιου Διός του Δένδια, και το «ξεβρώμισμα» της Χρυσής Αυγής έπιασαν τόπο. Μέσα σε λίγες κιόλας ημέρες το αίτημα του προεκλογικού δεξιού λαϊκισμού, υλοποιήθηκε (έστω και πρόσκαιρα) είτε μέσω νόμιμων, είτε παράνομων επιχειρήσεων. Και τώρα τί; Πώς ξεπεράσαμε την κρίση; Τί απαντήσεις έχει να δώσει η Χρυσή Αυγή στην υπόθεσή της ότι μία από τις αιτίες της κρίσης ήταν η μεγάλη λαθρομετανάστευση; (Αν και τελικά απεδείχθη ότι ο Ξένιος Ζευς «σκούπισε» κυρίως νόμιμους μετανάστες).

Το ίδιο ερώτημα βαραίνει και το άλλο φάσμα του αντιμνημονιακού μετώπου. Έστω ότι σήμερα κιόλας, μέσα σε μία έξαψη αλτρουισμού, οι δανειστές της χώρας αποφασίζουν να διαγράψουν όλο το χρέος. Μάλιστα, για να επιδείξουν την καλή τους θέληση, αποδεσμεύουν και το επόμενο πακέτο των 31 δις για την Ελλάδα χωρίς παραπάνω αξιώσεις αποπληρωμής. Σύσσωμη η τρόικα, μέσα σε πανηγυρικό κλίμα αποσύρει όλες τις απαιτήσεις της, σκίζει και όλα τα μνημόνια μπροστά στην κάμερα, ενώ για να κάνουμε ακόμα πιο kinky τη φαντασίωση, βλέπουμε την Μέρκελ με δάκρυα στα μάτια να ζητάει συγνώμη από τον ελληνικό λαό για την σκληρή της στάση τα τελευταία δύο χρόνια. Διαγράφεται λοιπόν το χρέος, ακυρώνεται το μνημόνιο και μάλιστα μετά τη σύσταση λαϊκού δικαστηρίου και Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου που βρίσκουν ένοχους για εθνική προδοσία και οικονομική κακοδιαχείριση 100-150 πολιτικούς, στήνονται οι σχετικές κρεμάλες στο Σύνταγμα. Πέφτει η «χούντα του ΔΝΤ» (sic), έρχεται η ελληνική λαϊκή δημοκρατία. Και μετά τί;

Τρία χρόνια τώρα, έχουμε στήσει όλα τα συμπτώματα της ελληνικής κρίσης στον τοίχο, και τα χτυπάμε αλύπητα από δεξιά και αριστερά. Ποτέ δεν ρίξαμε έστω και μία κλεφτή ματιά στις αιτίες. Μάλλον όσοι το έκαναν, καταπλακώθηκαν από αγανακτισμένες κραυγές εντός και εκτός Βουλής. Όσοι προσπαθούν να στρέψουν το βλέμμα της κοινωνίας στις αιτίες, και μιλάνε για ριζικές μεταρρυθμίσεις που θα στοχεύσουν σε αυτές, ώστε η κρίση να καταπολεμηθεί στις ρίζες της, συνήθως εισπράττουν τη χλεύη του όχλου.

Να εξαφανίσουμε τους μετανάστες, να εξαφανίσουμε την τρόικα, να οχυρωθούμε και απέναντι στους κακούς ξένους καπιταλιστές που θέλουν να μας φάνε ζωντανούς. Μετά τι; Έχουμε τις δομές πάνω στις οποίες, ως δια μαγείας θα στηθεί ένα κράτος δικαίου; Έχουμε δηλαδή κατάλληλους ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης, που περιτριγυρίζονται από αδιάφθορα, έντιμα και αξιοκρατικά επιτελεία που μπορούν να προσφέρουν τόσα πολλά πράγματα, αλλά το μοναδικό τους εμπόδιο είναι η «κακιά» τρόικα; Έχουμε νομικό και φορολογικό πλαίσιο που θα ενίσχυε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της επιχειρηματικότητας για να υπάρξει ανάπτυξη; Έχουμε έτοιμους κάποιους παραγωγικούς ιστούς σε διάφορους κλάδους που είναι έτοιμοι να παράγουν αγαθά και υπηρεσίες, αλλά δεν μπορούν μόνο τα τελευταία τρία χρόνια; Έχουμε κάποιο σημαντικό ρεύμα νοοτροπίας κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης; Έχουμε δείξει σε κοινωνικό επίπεδο την μαζική θέληση να ξεριζώσουμε τις κάθε λογής συντεχνίες που λυμαίνονται το Δημόσιο; Υπάρχει κάποια τάση ευνομίας και νομοταξίας διάχυτη μέσα στην ελληνική κοινωνία που δεν μπορεί να εκφραστεί λόγω κάποιας ξένης καταπίεσης;

Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω είναι κοινή, μονολεκτική, και θέλω να πιστεύω πως όλοι κατά βάθος την γνωρίζουν. Κάποιοι από εμάς αγανακτήσαμε νωρίς, πολύ πριν την κρίση, πολύ πριν τις υπογραφές των μνημονίων. Τότε που οι αιτίες ζυμώνονταν και που απλά έψαχναν κάποιες διεθνείς συγκυρίες για να εκδηλώσουν τα σημερινά συμπτώματα. Και όσο ολόκληρη η κοινωνία κάθεται και ασχολείται με τη βιτρίνα, στο εσωτερικό του μαγαζιού, η εντροπία των αιτιών θα αυξάνεται και η κατρακύλα θα συνεχίζεται. Διότι όσο φυλετικό ή ταξικό ρατσισμό και αν σπείρεις, όση ανακούφιση και αν σου δίνει πρόσκαιρα κάποια θεωρία συνωμοσίας, στο τέλος πάντα ξημερώνει η πραγματικότητα. Και όπως συμβαίνει στη ζωή του καθενός μας χωριστά, η πραγματικότητα είναι που τελικά πρέπει να αντιμετωπιστεί.


23 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια, για το εξαιρετικό άρθρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξέχασες να σημειώσεις το κυριότερο: Ότι αν υποθέσουμε ότι μας χαρίζουν ΟΛΑ τα χρέη αύριο,με την ελλειμματική (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δομή και νοοτροπία της κοινωνίας μας, πάλι το ίδιο πρόβλημα χρέους θα είχαμε σε δέκα χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η Ελλάδα είναι σαν τον τζίτζικα του μύθου του Αισώπου (τον κανονικό, όχι κάτι εξυπνάδες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο).

    Μία μικρή μικρή διεθνής ανατάραξη θα της δημιουργούσε προβλήματα. Η μεγάλη φουρτούνα που ήρθε από τις ΗΠΑ το 2008 την ΤΕΛΕΙΩΣΕ.

    Απλά πραγματα και σκληρά, αλλά αληθινα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αμαν!!! Δηλαδή δε θα διοριστώ ούτε και φέτος;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να σκεφτούμε κάτι από όλα αυτά. Έχει γίνει μια τεράστια ζημιά μέσα στο σπίτι μας και μας ενδιαφέρει να μην μπλέξουμε εμείς αλλά ο άλλος(Το ότι σε λίγο έτσι όπως πάμε θα μείνουμε χωρίς στέγη είναι ένα μικρό ασήμαντο έως και αμελητέο πρόβλημα). Δε θέλουμε να σκεφτούμε ψύχραιμα, και δε μας συμφέρει κι όλας. Γιατί αν το κάνουμε θα θυμηθούμε αδήλωτα, μαιμού συντάξεις, επιδόματα που πήγανε στο βρόντο, διαλυμένες υπηρεσίες υπό το βάρος της διαφθοράς και ψηφοκαπηλεία. Τώρα κάποιος θα πει εύλογα ότι και στο εξωτερικό τα ίδια γίνονται και πουθενά δεν είναι ο επίγειος παράδεισος. Σύμφωνοι! Αλλά εμείς εκεί που πραγματικά πάσχουμε είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε το πρόβλημα, δε το απομακρύνουμε ώστε τουλάχιστον να μην συσσωρεύεται σε βαθμό δυσλειτουργικό. Και έτσι ακόμα και αν κάποιος κονώντας κάποιο μαγικό ραβδάκι μας καθαρίσει, με το να μην υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου, θα μπουκωθούμε σιγά αλλά σταθερά πάλι στα προβλήματα

    ΥΓ παρακαλώ αν σου είναι εύκολο βγάλε τη λεκτική επαλήθευση γτ κάνει τη ζωή δύσκολή σε όσους θέλουν να αφήσουν ένα σχόλιο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ρε σεις εδώ δε ξέρουμε άν έχουμε να φάμε αύριο και θα ετοιμάσουμε 20 μακροπρόθεσμο σχέδιο ? πριν τη κρίση λέγανε ότι έχουμε υπεράριθμο δημόσιο τομέα και τώρα που γίνονται απολύσεις δε τις θέλουμε ? καλά έκανε και έγινε ο ξένιος δίας, έφυγαν οι λαθροπακιστανοί απ το κέντρο της αθήνας. αν ρωτήσετε όλους τους κατοίκους τους νιώθουν ασφαλέστεροι και καλύτερα! αφήστε που έτσι καταπολεμούνται και τα λουκέτα και αύξηση δημοσίων εσόδων. σταματήστε να γκρινιάζετε για τα πάντα και οβηθείστε όπως όλοι πρέπει τον σαμαρά να μπαλαντζάρει το καράβι. δε τον ψήφησα αλλά κάνει κινήσεις που μ αρέσουν, μπράβο του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χωρίς να διαφωνώ, τι σημαίνει ταξικός ρατσισμός; Δηλαδή είμαι ρατσιστής όταν αντιλαμβάνομαι ότι τα συμφέροντα του 2%-3% των Ελλήνων δεν ίδια ίδια με του 97% που πληρώνουν από υστέρημα τόσους φόρους;
    Δεν ξέρω πώς έτυχε κι έχουμε μία κοινή αγωνία για την αιτιολόγηση της κρίσης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά όλων τα συμφέροντα είναι διαφορετικά από όλων των άλλων. Αυτό όμως δεν σε κάνει ρατσιστή. Το να υπάρχει ένας ευρύτερος φθόνος για τον πλούτο όμως, νομίζω πως έχει μία δόση ρατσισμού.

      Διαγραφή
    2. Και οι πλούσιοι μισούν τους φτωχούς. Τους χαλάνε την μόστρα της ευδαιμονίας τους και προσβάλλουν την αισθητική τους με την φτώχια τους. Μην έχεις αυταπάτες και μην μπερδέυεσαι από τα ψίχουλα της φιλανθρωπίας τους που στην ουσία είναι ελεημοσύνη. Αν και τώρα τελευταία τα κόβουν και αυτά γιατί πρέπει να βγούν έξω τα λεφτά" και καλούνται οι φτωχοί από το υστερημά τους να συνδράμουν τους πλέον αναξιοπαθούντες. Παλαιότερα τουλάχιστον η φιλανθρωπία ήταν αποκλειστική δουλειά των πλουσίων. Τώρα σου λένε π.χ. ενώ ψωνίζεις στο σούπερ μάρκετ "πάρε και ένα πακέτο μακαρόνια για τους άπορους και ρίξτο στο καλάθι"!!! Ωραία πλάκα έτσι ; Η φιλανθρωπία είναι καλή για τους φτωχούς αν θέλουν οι πλούσιοι, αλλά μην τολμήσει και σκεφτεί ο φτωχός ότι αυτά είναι και κάποια δικαιώματα και προνόμια που θα έπρεπε ίσως να είχε χωρίς να γλύφει τα ψίχουλα από τα τραπέζια των εχόντων.
      Η αλήθεια -κατ'εμέ πάντα - αγαπητέ μου είναι ότι στην πραγματικότητα τα πάντα ανάγονται στις ταξικές διαφορές, ένα από τα λίγα ίσως πράγματα για τα οποία ο παππούς Μάρξ έχει διαχρονικά δίκιο.

      Υ.Γ. Ωραία ανάρτηση, αλλά φωνή βοόντως εφόσον όλοι είναι στην λογική "μακριά από τον κώλο μου και ας είναι σε όποιου νάναι" και κυρίως οι πλούσιοι.

      Διαγραφή
    3. Καλά, μη γενικεύουμε τόσο εύκολα. Έχω γνωρίσει αξιόλογους ανθρώπους που είναι είτε πλούσιοι είτε φτωχοί, αλλά και μέγιστους μαλάκες που επίσης είναι είτε πλούσιοι είτε φτωχοί.

      Διαγραφή
  8. Μπα... δε βαριέσαι... εγώ που τα γράφω τόσα χρόνια τι κατάλαβα που δεν το ήξερα ήδη; Παρεμπιπτόντως, αυτό με την επιτροπή για τις κυρώσεις για ανικανότητα και λάθη, και διαφθορά, που αρνούνται να εφαρμόσουν τα υπουργεία, έχει καμιά σχέση με το άρθρο σου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χμμμμ... μάλλον είμαστε ο πιο ανώριμος, μαλάκας λαός. Η κρίση μας έδωσε μια μοναδική ιστορικά ευκαιρία να αλλάξουμε και μεις προτιμήσαμε να αυτοκτονήσουμε.

    Με τις υγείες μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Υποθέτω το συμπέρασμα του διαχειριστή του ιστολογίου είναι οτι αν η ελληνική κοινωνία δεν είχε τις παθογένειες που αναφέρει (πχ διαφθορά) τότε η ελληνική οικονομία θα παρήγαγε κάποια αγαθά, για τα οποία θα υπήρχε ζήτηση, και έτσι θα μειωνόταν το έλλειμμα στο ισοζύγιο συναλλαγών και άρα το εξωτερικό χρέος.

    Δυστυχώς το συμπέρασμα του διαχειριστή του ιστολογίου είναι λάθος.

    Η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική. Ακόμα και αν οι συνθήκες της ελληνικής οικονομίας ήταν εξαιρετικές σε σχέση με την ευκολία ανάληψης επιχειρηματικής δραστηριότητας, ο συνδυασμός α) σταθερής ισοτιμίας με τη Βόρεια Ευρώπη λόγω του κοινού νομισματος β) αποπληθωριστικών πολιτικών της Βόρειας Ευρώπης και γ) μεταφοράς της πλεονάζουσας ρευστότητας της Βόρειας Ευρώπης προς τη Νότια Ευρώπη, ήταν δεδομένο οτι θα οδηγούσε στη χειροτέρευση των ισοζυγίων της Νότιας Ευρώπης, καθώς και τη δημιουργία φουσκών (στην περίπτωση μας στεγαστική).

    'Οπως παρατηρεί κι ο συγγραφέας της ανάρτησης, "η πραγματικότητα είναι που τελικά πρέπει να αντιμετωπιστεί."

    Συμφωνώ και ελπίζω να το πράξει κι ο ίδιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο διαχειριστής του ιστολογίου γράφει απλά ότι το μνημόνιο είναι σύμπτωμα της κρίσης και όχι η αιτία. Αναφέρει ρητά ότι η παγκόσμια οικονομική αστάθεια φυσικά και θα επηρέαζε την Ελλάδα, αλλά ότι αν οι εσωτερικές δομές της Ελλάδας ήταν πιο εξορθολογισμένες, τα ελλείμματα θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν πιο εύκολα (Πχ Ιρλανδία).

      Διαγραφή
    2. Δεν είναι η παγκόσμια αστάθεια που έφταιξε στην Ελλάδα (και επισης στις Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρο, Ισπανία και Σλοβενία), ούτε η διαφθορά. Είναι το Ευρώ. Κάποια στιγμή θα πρέπει να το αναγνωρίσεις αυτό και να σταματήσεις να εθελοτυφλείς. Η Ελλάδα (και οι υπόλοιπες χώρες) είχε τα ίδια ελαττώματα και όταν είχαμε τη Δραχμή. Τι άλλαξε και ενώ με τη Δραχμή είχαμε έλλειμμα ισοζύγιου συναλλαγών κατά μέσο όρο 3% του ΑΕΠ τα τελευταία 30 χρόνια (της Δραχμής), βρεθήκαμε με έλλειμμα στο ισοζύγιο συναλλαγών 15% το 2008;

      Γιατί η πιστωτική επέκταση που ζήσαμε με το Ευρώ (υπερδιπλασιασμός του ιδιωτικού χρέους) δεν έγινε με τη Δραχμή; Η απάντηση είναι οτι μια τέτοια πιστωτική επέκταση θα επιδρούσε αρνητικά στην ισοτιμία της Δραχμής, και η Τράπεζα της Ελλάδας δε θα μπορούσε να την ελέγξει μιας και δε θα είχε τα απαραίτητα αποθεματικά (ο παλιότεροι θα θυμούνται οτι η Ευρωπαϊκή Ένωση εφάρμοζε ένα σύστημα ημι-ελεγχόμενων ισοτιμιών, το λεγόμενο European Exchange Rate Mechanism).

      Τα παραπάνω ίσως σε κάνουν να εκτιμήσεις γιατί με τη Δραχμή είχαμε επιτόκια 20%, ενώ με το Ευρώ (του οποίου η ισοτιμία καθορίζεται απ' τις οικονομικές επιδόσεις 17 χωρών) 3%, και γιατί τα επιτόκια 3% έκαναν τεράστια ζημιά στην ελληνική οικονομία.

      Και ναι, τα επιτόκια τα θέτει πάντα η κεντρική τράπεζα και όχι οι "αγορές", εφόσον βέβαια η κεντρική τράπεζα είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει νομισματική πολιτική.

      Διαγραφή
    3. Αγαπητέ Jim, υπάρχει ο διάλογος, υπάρχουν και οι ατάκες τύπου "Κάποια στιγμή θα πρέπει να το αναγνωρίσεις αυτό και να σταματήσεις να εθελοτυφλείς."

      Έχουμε πήξει από οικονομικές και γενικά φιλοσοφικές και ιδεολογικές αυθεντίες, οπότε ειλικρινά δεν αντέχω άλλα σχόλια με τέτοιο ύφος, για τον απλούστατο λόγο ότι μπορώ κι εγώ να σου απαντήσω κάτι εξίσου εξυπνακίστικο και ρητά "αυθεντικό" και να ξεκατινιαζόμαστε για πολλά σχόλια.

      Έχεις κάποιες απόψεις (που δεν είναι η απόλυτη αλήθεια του σύμπαντος), κι εγώ κάποιες άλλες (που επίσης δεν είναι η απόλυτη αλήθεια του σύμπαντος). Έχεις ένα σκεπτικό και κάποια θεωρία, κι εγώ το ίδιο από τη δική μου πλευρά. Να μιλήσουμε όσες ώρες θες για το ποιο σκεπτικό πιθανόν να στέκει καλύτερα, αλλά να κάνουμε αξιώμα μία υποκειμενική αντίληψη, ευχαριστώ δε θα πάρω.

      Διαγραφή
    4. 'Οχι, με συγχωρείς πολύ. Γράφεις πράγματα τα οποία δεν τα στηρίζεις πουθενά, σε καμία οικονομική ανάλυση, σε κανένα οικονομικό στοιχείο, μόνο σε επιφανειακές ηθικοπλαστικές αναλύσεις του τύπου "υπάρχει οικονομική κρίση επειδή υπάρχει διαφθορά".

      Αυτά τα οποία γράφω δεν είναι προσωπικές μου απόψεις. Το πως επιδρά μια διακυμαινόμενη ισοτιμία σε σχέση με μια σταθερή ισοτιμία στην οικονομία μόνο "υποκειμενικές αντιλήψεις" δεν είναι. Το ίδιο ισχύει και για την δημιουργία μίας καταναλωτικής φούσκας μέσω μιας πιστωτικής επέκτασης την οποία τροφοδοτούν τα ακατάλληλα χαμηλά επιτόκια της κεντρικής τράπεζας.

      Και για να απαντήσω στην ανάρτηση σου, ναι, έχουμε έτοιμους παραγωγικούς ιστούς σε κλάδους που είναι έτοιμοι να πάραγουν αγαθά και υπηρεσίες, και δε μπορούν τα τελευταία τρία χρόνια λόγω της ιδιωτικής, κρατικής και εξωτερικής απομόχλευσης. Εκτός αν νομίζεις οτι όλη η Ευρώπη θα επιβάλλει παράλληλα λιτότητα, και οι εξαγωγές μας θα αυξηθούν ως δια μαγείας.. στον πλανήτη 'Αρη.

      Τα στοιχεία λένε οτι απ' το 2008 το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών στην απασχόληση έχει προέλθει απο τη μεταποίηση και τον κατασκευαστικό κλάδο (115 και 145 χιλιάδες αντίστοιχα) παρά απο το "κακό" εμπόριο (90 χιλιάδες). Επίσης, με έτος βάσης το 2005, ο δείκτης κατασκευών είναι στο 58, ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής στο 75, και η χρήση του παραγωγικού δυναμικού στο 66%.

      Διαγραφή
  12. Δηλαδή το παραγωγικό μοντέλο της Ελλάδας θα ήταν βιώσιμο χωρίς παρενέργειες στο διηνεκές;;; Το αντιπαραγωγικό δημόσιο επίσης; Δεν μπορούμε δε να αντιληφθούμε ότι οι πέντε κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες ήταν εξίσου βλαβεροί για την Ελληνική οικονομία με τους χιλιάδες απατεώνες που έκλεβαν από το ΙΚΑ μέχρι συντάξεις μαϊμού;

    Δηλαδή το μοντέλο δεν ήθελε αναμόρφωση; Κανείς δεν έφταιγε;

    Δεν αντιλαμβάνομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξαρτάται. Εξαρτάται απ΄το αν μιλάμε για την Ελλάδα μέσα στο Ευρώ ή έξω απ' το Ευρώ.

      Ειλικρινά, πρέπει να καταλάβουμε την κεφαλαιώδη διαφορά που συνεπάγεται το να έχεις δικό σου νόμισμα με το να χρησιμοποιείς ένα ξένο νόμισμα (Ευρώ).

      Στην περίπτωση της Δραχμής, η αντιπαραγωγική διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας θα ασκούσε πτωτικές πιέσεις στην ισοτιμία, η οποία θα προκαλούσε τη δική της προσαρμογή προς όφελος της εγχώριας παραγωγής, και η οποία επίσης θα έθετε ένα όριο στη διαφθορά του κράτους (σε απλά ελληνικά δε θα είχε νόημα το κράτος να δίνει επίδομα τυφλού σε όλη τη Ζάκυνθο αν η Ελλάδα δε μπορούσε να σιτήσει τον εαυτό της). Αυτός είναι και ο λόγος που με τη Δραχμή είχαμε κατά μέσο όρο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών γύρω στο 3% του ΑΕΠ, ένα ελεγχόμενο ποσοστό.

      Στην περίπτωση του Ευρώ, μπορούμε να συμπεράνουμε οτι επειδή η αγοραστική δύναμη του Ευρώ διαμορφώνεται απ' τις οικονομικές επιδόσεις 17 χωρών (δηλαδή οτι χάνει απ' την Ελλάδα το κερδίζει και με το παραπάνω πχ από τη Γερμανία), σε συνδυασμό με την τεράστια πιστωτική επέκταση που έγινε την τελευταία δεκαετία, γιγαντώθηκε όχι μόνο το ελλείμμα συναλλαγών, αλλά και η διαφθορά του κράτους.

      Απο 'κει και πέρα, θα πρέπει να γίνει ξεκαθαρο οτι η πιστωτική επέκταση δεν τροφοδοτεί μόνο την εγχώρια οικονομία, αλλά και τις οικονομίες των χωρών οι οποίες εμφανίζουν πλεόνασμα έναντι της Ελλάδας.

      Η ανάπτυξη προϋποθέτει ζήτηση, η ζήτηση χρήμα, και το χρήμα δημιουργείται μόνο μέσω δανεισμού, είναι τόσο απλό. Απλά αν εξάγεις, αναπτύσσεσαι χάρη στο δανεισμό κάποιου άλλου. Το ίδιο ισχύει και στην εγχώρια οικονομία για όσους δε δανείζονται και δε χρωστάνε, έναντι όσων δανείζονται και χρωστάνε. Χωρίς δάνεια δεν υπάρχει χρήμα. Το πρόβλημα είναι να μην υπάρχουν μεγάλες και χρόνιες ανισορροπίες.

      Η έξοδος απ' την ύφεση θα προκύψει όταν κάποιος τομέας της οικονομίας θα αρχίσει να αναπτύσσεται εκ νέου. Με δεδομένο οτι ο ιδιωτικός τομέας επιθυμεί να μειώσει τον υφιστάμενο δανεισμό του, και οι πλεονασματικές χώρες αρνούνται να προσαρμοστούν με το να συνεισφέρουν στην αντιστροφή των ανισορροπίων (τονώνοντας την εγχώρια τους ζήτηση), ενώ επίσης το κράτος - λόγω του οτι χρησιμοποιεί ένα ξένο νόμισμα - είναι δέσμιο σε οτι έχει να κάνει με την πιστωτική επέκταση, καταλήγω οτι μια επιστροφή σε εθνικό νόμισμα είναι η πιο επωφελής λυση, παρά τα όποια αρχικά προβλήματα προσαρμογής, και παρά τα χρόνια πολιτισμικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

      Εκτός και αν η Ευρώπη σταματήσει να εφαρμόζει υφεσιακές πολιτικές..

      Διαγραφή
    2. Επιστροφή σε νόμισμα δικό μας και ανεξαρτησία σημαίνει παραγωγή, μέσω ακατάπαυστης δουλειάς και εξαγωγικό προσανατολισμό σε ανταγωνιστικά προϊόντα, και όχι το σύστημα δασκαλάκος-φροντιστήριο-λίμπα το πανεπιστήμιο-διορισμός στο δημόσιο-τα παίρνω λόγω του ότι υποχρεώσεις και ευθύνες αρχίζουν ακριβώς ένα μέτρο μετά από μένα και φοροδιαφεύγω στην υγειά των κορόιδων, ενώ αν βρεθώ χωρίς δουλειά ανοίγω κατάστημα πρόχειρης εστίασης...

      Διαγραφή
    3. Έχουν ενδιαφέρον οι απόψεις σου Jim Slip. Δύο ερωτήσεις:

      α) Τι θα σταματήσει τις διεφθαρμένες Ελληνικές κυβερνήσεις να τυπώνουν δραχμές ώστε να τρώνε όσοι βρίσκονται κοντά στο κράτος (δημόσιοι υπάλληλοι, εργολάβοι κλπ) και να βιώνουν πληθωρισμό όσοι λαμβάνουν τις δραχμές τελευταίοι (ιδιωτικοί υπάλληλοι, άνεργοι, φοιτητές, μικροεπιχειρηματίες κλπ); Γιατί από ό,τι θυμάμαι στην Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου ο πληθωρισμός ήταν στα ύψη. Νομίζεις ότι με τη δραχμή θα έχει κάποιο κίνητρο το κάθε λαμόγιο που θα είναι πάνω για μία 4ετία να σταματήσει το εύκολο τύπωμα; Σου υπενθυμίζω ότι η υποτίμηση (και ο πληθωρισμός) τιμωρεί τους εργατικούς και όσους αποταμιεύουν. Αυτό το βρίσκω πολύ άδικο. Τουλάχιστον με ευρώ ΧΩΡΙΣ ΔΑΝΕΙΣΜΟ (όπως θεωρητικά θα είναι από εδώ και στο εξής) οι Έλληνες κρατιστές είναι ανίκανοι να κλέψουν τον υπόλοιπο κόσμο γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα "τυπώματος", δηλαδή υποτίμησης.

      β) Ενδεχομένως δεν καταλαβαίνω πλήρως όσα λές, έχω και άγνωστες λέξεις, μήπως μπορείς να μου δώσεις κάποιο link με περισσότερες εξηγήσεις της θεωρίας σου;

      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...