Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

Η υποχρεωτική θρησκευτική παιδεία συνιστά παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Το αρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην σελίδα:

http://www.secularism.org.uk/compulsoryreligiouseducationanab.html

Αναφέρθηκε από τον Omadeon σε συζήτηση στο ιστολόγιο του Διαγόρα του Μήλιου.

Η μετάφραση έγινε από την Αόρατη Μελάνη.


Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008 ότι η επιβολή υποχρεωτικών μαθημάτων θρησκευτικής παιδείας και ηθικής στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο στην Τουρκία παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και σύστησε στην τουρκική κυβέρνηση να εναρμονίσει το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα και την εθνική της νομοθεσία με το Άρθρο 2 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αρ.1 της Σύμβασης, το οποίο αφορά το θέμα του δικαιώματος στην παιδεία.

Στις 2 Ιανουαρίου του 2004 ο Hasan Zengin, 47 ετών, και η κόρη του Eylem Zengin, 19 ετών, που ασπάζονται τον Αλεβισμό, κατέθεσαν καταγγελία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Όταν κατατέθηκε η καταγγελία, η Eylem παρακολουθούσε την εβδόμη τάξη σε δημόσιο σχολείο της περιοχή Avcılar της Ισταμπούλ. Ως μαθήτρια του δημόσιου σχολείου ήταν υποχρεωμένη να παρακολουθεί μαθήματα θρησκευτικής παιδείας και ηθικής.

Σύμφωνα με το Άρθρο 24 του Τουρκικού Συντάγματος και το μέρος 12 του Βασικού Νόμου αρ. 1739 περί εθνικής παιδείας, η θρησκευτική παιδεία και ηθική είναι υποχρεωτικό μάθημα στο δημοτικό σχολείο και στο γυμνάσιο στην Τουρκία. Το Φεβρουάριο του 2001 ο προσφεύγων κατέθεσε μια αίτηση στην Επαρχιακή Διεύθυνση Εθνικής Παιδείας για εξαίρεση της κόρης του από το μάθημα θρησκευτικής παιδείας και ηθικής. Όταν οι αρχές απέρριψαν την αίτησή του, ο Hasan Zengin απευθύνθηκε στα διοικητικά δικαστήρια, ισχυριζόμενος ότι το εν λόγω μάθημα ήταν ασύμβατο με τις αρχές της εκκοσμίκευσης και ότι τα μαθήματα, τα οποία βασίζονταν στις διδαχές του Σουνιτικού Ισλαμισμού, δεν ήταν ουδέτερα.

Στις 28 Δεκεμβρίου 2001, το Διοικητικό Δικαστήριο της Ισταμπούλ απέρριψε το αίτημα με την αιτιολογία ότι το μάθημα της θρησκευτικής παιδείας και ηθικής ήταν σύμφωνο με το Σύνταγμα και με την τουρκική νομοθεσία. Ο προσφεύγων απευθύνθηκε στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο, το οποίο στήριξε την προηγούμενη δικαστική απόφαση.

Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι ο τρόπος διδασκαλίας της θρησκευτικής παιδείας και ηθικής στην Τουρκία παραβιάζει το δικαίωμα της Eylem στη θρησκευτική ελευθερία και το δικαίωμα των γονέων της να διασφαλίσουν ότι η μόρφωσή της θα είναι σύμφωνη με τις δικές τους θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Αφού έκρινε αποδεκτή την υποβολή καταγγελίας τον Ιούνιο του 2006, το δικαστήριο του Στρασβούργου αποφάσισε ομόφωνα εχτές ότι παραβιάσθηκε το Άρθρο 2 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αφορά το δικαίωμα στην παιδεία.

Σύμφωνα με το Άρθρο 41 της Σύμβασης, το οποίο αφορά την αποζημίωση, το δικαστήριο αποφάσισε ότι η επισήμανση της παραβίασης συνιστούσε ικανή αποζημίωση για την μη χρηματική βλάβη την οποία υπέστησαν οι προσφεύγοντες.

Σύμφωνα με το Άρθρο 46, το οποίο αφορά το δεσμευτικό χαρακτήρα και την εφαρμογή των αποφάσεων, το δικαστήριο έλαβε υπόψη του το γεγονός ότι η ως άνω παραβίαση προήλθε από ένα πρόβλημα στην εφαρμογή του σχολικού προγράμματος θρησκευτικής διδασκαλίας στην Τουρκία και από την απουσία κατάλληλων μεθόδων για την διασφάλιση του σεβασμού στις πεποιθήσεις των γονέων. Ως εκ τούτου αποφάσισε ότι η εναρμόνιση του τουρκικού εκπαιδευτικού συστήματος και της τουρκικής νομοθεσίας με το Άρθρο 2 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αρ.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα συνιστούσε κατάλληλη μορφή αποζημίωσης. Τέλος, επιδικάστηκε στους προσφεύγοντες το ποσό αποζημίωσης των 3,726.80 για κάλυψη εξόδων, κατόπιν παρακράτησης του ποσού των 850 ευρώ που χορηγήθηκε για νομική βοήθεια.

Ο Τούρκος Rıza Türmen, μέλος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η θητεία του οποίου λήγει σε λίγους μήνες, συμμετείχε στο επταμελές δικαστικό τμήμα που έλαβε την παραπάνω απόφαση.

Αν και η θρησκευτική παιδεία είναι υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία της Βρετανίας, οι γονείς έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν εξαίρεση των παιδιών τους τόσο από τη θρησκευτική παιδεία όσο και από τις ομαδικές πράξεις λατρείας.

©2008 National Secular Society (Limited by Guarantee).

Δείτε άλλα άρθρα με το ίδιο θέμα:

http://www.pluralism.org/news/article.php?id=17838

http://sim.law.uu.nl/SIM/CaseLaw/hof.nsf/d0cd2c2c444d8d94c12567c2002de990/890d6714703b60e3c125736f002da351?OpenDocument

Το πλήρες κείμενο της απόφασης εδω.

Hasan and Eylem Zengin v. Turkey, application no. 1448/04, §101, ECHR 9-10-2007

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

4 σχόλια:

  1. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών

    απ'ότι βλέπω το μόνο που ΙΣΩΣ πιάσει είναι ο δημόσιος χλευασμός

    το κράξιμο

    χοντρό κράξιμο- αυτοί έχουν πιό πολλά να χάσουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και ο Συλιάνίδης δε δέχτηκε την απόφαση του δικαστηρίου.
    Συμφωνώ με το Σέρ, μόνο ο χλευασμός και η μαζική κινητοποίηση γονέων ώστε να πάρουν - έστω- απαλλαγή τα παιδιά τους από το μάθημα αυτό.
    Αλλά ψάξε να βρεις πάνω από ένα ζευγάρι γονιών ανά τάξη στη θρησκόληπτη αυτή γαμόχωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ ser

    Μέσα στη γενικότερη φασαρία που επικρατεί στην πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα, χάνεται και το κράξιμο. Ίσως πιο χρήσιμο θα ήταν πλέον το κράξιμο να απευθύνεται στους πολίτες που στηρίζουν τους αντίστοιχους πολιτικούς.

    @ patsiouri

    Ο Στυλιανίδης αναγκάστηκε να δεχτεί το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Επειδή όμως "φοβάται" ότι το παπαδαριό και η κυρά Κατίνα της γειτονίας ενδεχομένως να θιχτούν από αυτά τα σατανιστικά ανθρώπινα δικαιώματα, σε κάθε ευκαιρία κάνει επικοινωνιακά παιχνίδια.

    Έτσι συνεχίζει και εμμένει στην υποχρεωτική φύση του μαθήματος των θρησκευτικών και ότι απλά είναι προαιρετικά για λόγους συνείδησης. (Πρόσφατα εξέφρασε και τα ρατσιστικά του σύνδρομα αποκαλόντας χριστιανούς ορθόδοξους όλους τους έλληνες, και αλλόθρησκους όλους τους αλλοδαπούς).

    Κοινώς κάνει τα γλυκά μάτια και στην Ευρώπη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και στην Ελλάδα της καταπάτησης αυτών. Επαγγελματίας πολιτικός είναι ο άνθρωπος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτός ο τύπος ήταν κάποτε υπεύθυνος για τα θέματα των Ελλήνων στην αλλοδαπή... Δυστυχώς οι κατέχοντες ανάλογα πόστα δεν απέχουν από τη μισαλλοδοξία.

    Η λεκτική επαλήθευση που μου έλαχε είναι "sylidis"... Spooky?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...