Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Η γενιά που στρογγυλοκάθησε...

... που φόρεσε καμαρωτά την ταμπέλα «Η Γενιά του Πολυτεχνείου», παρόλο που μόνο ορισμένοι από αυτούς όντως αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν, διώχθηκαν και ακόμα θανατώθηκαν. Η γενιά που συμβολίζει την είσοδο στην μεταπολίτευση, την ακραία κομματικοποίηση, τον ακραίο συνδικαλισμό, τον ακραίο κρατικισμό και τον ακραίο ατομικισμό. Η γενιά που επωφελήθηκε από την εισροή ρευστού από την ΕΟΚ - μετέπειτα Ε.Ε. - και που εξίσου καμαρωτά βολεύτηκε στις πολυθρόνες, τα δημόσια αξιώματα και τις θέσεις ευθύνης. Η γενιά που δε δίνει δεκάρα για τις επερχόμενες γενιές.

Αλήθεια, γιατί την ονομάζουμε «γενιά του Πολυτεχνείου» και όχι «γενιά της διαφθοράς»; Γιατί, εξυμνώντας τα κατορθώματα ορισμένων πραγματικών αγωνιστών, να πλαισιώνουμε με αυτά μία ολόκληρη γενιά που κατά την επέλασή της από τον τόπο καλλιέργησε τα θεμέλια για τη σημερινή κατάντια; Γιατί οι βίαιοι τραμπουκισμοί της δεκαετίας του ’60, θεωρούνται πιο σοβαροί από τους κοινωνικούς και οικονομικούς τραμπουκισμούς του σήμερα; Στην τελική, γιατί να επιτρέπουμε σε σημερινά λαμόγια να καρπώνονται την ανατρεπτικότητα, την αγωνιστικότητα και τα δημοκρατικά ιδεώδη ορισμένων πραγματικών επαναστατών της γενιάς του Πολυτεχνείου;

Οι μεγάλες κορώνες είναι μία καθ’ όλα ελληνικότατη συνήθεια. Το ίδιο και οι σπουδαίοι τίτλοι και οι δάφνες της δόξας. Οι πράξεις όμως αυτές καθεαυτές, δεν συνοδεύουν τις αντίστοιχες κορώνες. Εάν ρωτήσεις τους γονείς σου «τί κατάφερε η γενιά σας;» θα σου μιλήσουν για Δημοκρατία, για επαναστατικά ιδεώδη, για το ξεβόλεμα από τον καναπέ, τις μαχητικές πορείες και το χτίσιμο των θεμελίων για μία καλύτερη κοινωνία. Αν τους ρωτήσεις όμως, «και τελικά τα θεμέλια αυτά, τί οικοδόμημα στηρίζουν;», μάλλον θα σαστίσουν. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει οικοδόμημα. Μπήκαν τα θεμέλια, φτιάχτηκε ένα πρόχειρο ισόγειο, πέταξαν μέσα δυο τρεις πολυθρόνες, στρογγυλοκάθησαν και θεώρησαν ότι έφτιαξαν τον μεγαλύτερο ουρανοξύστη.

Αυτές τις μέρες θα παρακολουθήσουμε και πάλι το γνωστό τσίρκο. Όλοι μα ΟΛΟΙ οι βουλευτές θα καμαρώσουν για τη «Δημοκρατία» που έφερε η γενιά τους. Οι αριστεριστές θα γεμίσουν αφίσες τα Εξάρχεια με αγωνίστριες γκομενίτσες που φωνάζουν με ντουντούκες. Οι αντιεξουσιαστές θα κάνουν τα γνωστά μπάχαλα. Η αστυνομία θα προβεί σε αυθαίρετες προσαγωγές και ξυλοδαρμούς. Οι πολιτικοί αρχηγοί θα πάρουν δέκα με τόνο στην έκθεση ιδεών. Το ΠΑ.ΜΕ. θα καταγγείλει τις κάμερες, ενώ ο εισαγγελέας απλώς θα επιπλήξει λεκτικά τους μπάτσους που στοχεύουν τις κάμερες σε πρόσωπα. Οι δημοσιογράφοι θα αρθρογραφήσουν με μεγάλο πολιτικό σθένος και οι συνεντεύξεις από αυτούς που «ήταν στο Πολυτεχνείο» θα πέφτουν σύννεφο. Ο Κυρ Μήτσος από το Αιγάλεω θα ξύσει τα αρχίδια του καθώς κάνει zapping, ενώ η Κυρά Μαρία από την Εκάλη θα αρπάξει την ευκαιρία για ένα τριήμερο στην Αράχωβα. Οι πιτσιρικάδες θα ξεχυθούν στις καφετέριες. Οι Οννεδίτες, οι Πασπίτες και οι Κνίτες θα παίξουν πόλεμο με τα καδρόνια και τα συνθήματα θα είναι πάλι τα ίδια.

Και όλο αυτό το τσίρκο είναι τελικά το σημερινό πολιτικό και κοινωνικό οικοδόμημα, χωρίς κανείς να αναρωτηθεί γιατί δεν φτιάχτηκαν και οι υπόλοιποι όροφοι ή γιατί η κατασκευή δεν συνεχίζεται. Η «γενιά του Πολυτεχνείου» που αγωνίστηκε και βολεύτηκε, ξέχασε τις επερχόμενες γενιές. Ανέτρεψε τη Δικτατορία, καλλιέργησε τη διαφθορά, καταβρόχθισε τα δημόσια ταμεία, φαλίρισε τα ασφαλιστικά ταμεία, απαξίωσε κάθε Δημοκρατική λειτουργία, απαξίωσε την Παιδεία, κατέστρεψε το περιβάλλον, έφτιαξε αυθαίρετα σε όλη την επικράτεια και δέθηκε με αλυσίδες πάνω στις πολυθρόνες της. Σε λίγα χρόνια που θα αποτραβηχτεί τελείως, θα πετάει κορώνες κοινωνικής επανάστασης και Δημοκρατίας μέσα σε ένα ερειπωμένο περιβάλλον, μία αποδομημένη κοινωνία με πλήρως απαξιωμένους θεσμούς και αρχές.

Οι σημερινοί πραγματικοί αγωνιστές και λογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι, γνωρίζουν τελικά πώς συνέβαλε η «γενιά του Πολυτεχνείου» στο καλό του τόπου. Μπορούν να διαχωρίσουν τις πραγματικές αξίες από τις πλαστικές και τους ανθρώπους από τα ποντίκια. Χωρίς να χάνω τη ρεαλιστική αντίληψη των πραγμάτων, μπορώ να δω τους συγκεκριμένους ανθρώπους να αλλάζουν σταδιακά το σάπιο καθεστώς της μεταπολίτευσης. Να μαζέψουν τα περιττώματα και τις πολυθρόνες της «γενιάς του Πολυτεχνείου» να τα πετάξουν μακριά, και να συνεχίσουν το οικοδόμημα όπως το έχουν οραματιστεί πολλοί Έλληνες στο παρελθόν, αλλά είδαν τις προσπάθειές τους να σκάνε στον τοίχο.

12 σχόλια:

  1. Διαβαζουμε οτι συμφωνα με την εκθεση της Διεθνους
    Αμνηστιας 2007 η Ελλαδα κατακρίνεται σε εντονο βαθμο για κακή μεταχείριση των κρατουμένων στα αστυν. τμήματα(ο αγριος ξυλοδαρμος
    του Κυπριου φοιτητη σε αστ.
    τμημα τα λεει ολα!)Πως γινεται λοιπον να υπαρχει κοσμος που ακουει ομιλιες για δηθεν 'πρόοδο της χωρας' & δεν αγανακτει ειδικα μαλιστα οταν γινονται τοσες συζητησεις και αναφορες τελευταια πανω
    στα γεγονοτα του Πολυτεχνείου; Πραγματι για πολλους, απο αυτη τη γενια,
    ισχυει αυτο που γραφεις εδω και εσυ: 'Η «γενιά του Πολυτεχνείου» αγωνίστηκε, βολεύτηκε και ξέχασε τις επερχόμενες γενιές'.Μηπως ειναι λοιπον καιρος να ξεχασουμε κι εμεις σαν πολιτες ολους αυτους που μας 'ξεχασαν' συστηματικα και να ασχοληθουμε μονο με οσους θυμουνται τι εγινε και δεν ξεπουλανε το κοσμο για καποιες θεσεις και μισθους; Ολο και καποιοι θα υπαρχουν, αν το ψαξουμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλά τα λες φίλε ελληνάκι. Το... αγωνιστικό παρελθόν αποτελεί δυστυχώς το πιό ευρέως χρησιμοποιούμενο «άλλοθι», για να καλύψει κάθε αμαρτωλή πράξη!

    Ένα (από τα πολλά) παράδειγμα: ο κ. Λαλιώτης που σε κατηγορίες εις βάρος του για κακοδιαχείρηση και κατάχρηση δημόσιου χρήματος, απάντησε «μα, εγώ είμαι αριστερός, ήμουν στο Πολυτεχνείο»!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το χειρότερο απ' όλα ?

    όλοι αυτοίμεταδίδουν τη νοοτροπία του βολέματος,του αράγματος και της ήσσονος προσπάθειας και στα παιδιά τους

    για να μη χάσει η βενετιά βελόνι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καμιά φορά, σκέφτομαι μήπως μετά από 30 - 40 χρόνια, η νέα γενιά λέει τα ίδια για μας...Μήπως κι εμείς σήμερα, προσβλέπουμε στην "είσοδό" μας στο "σύστημα" (βλ. to greek dream του Δημοσίου) και μετά αφού στρογγυλοκαθήσουμε να μη μας ενδιαφέρει τίποτα. Ellinaki, αυτή η κανονικότητα στις συμπεριφορές και η συνέχεια στην κουλτούρα, καμιά φορά με τρομάζει..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Noμίζω πως κάπως έτσι θα πάνε τα πράγματα, δεν βλέπω τίποτα γύρω μου ν΄αλλάζει, δυστυχώς.

      Διαγραφή
  5. Ελληνάκι, όλες οι μεγάλες ιδέες έχουν λίγο-πολύ την ίδια πορεία.
    Μην ξεχνάς το ρητό " Ο δρόμος προς την κόλαση είναι σπαρμένος όλο απο καλές προθέσεις!"
    Όποια ιδεολογία κι αν πάρεις την ίδια πορεία θα δεις. Κοίτα πχ τη ζωή του Ιησού και σύκρινέ την με αυτή των εκπροσώπων του σήμερα διεθνώς. Δες σε τι στόχευε ο Μάρξ και σύκρινε με το Στάλιν, δες με τι πνεύμα ξεκίνησαν οι Ολυμπιακοί και που κατέληξαν, δες με τι μοντέλο ξεκίνησε η δημοκρατία στην αρχαί ελλαδα και που έφτασε σήμερα.
    Πάντα ισχύει το ρητό του Ιησου ¨Πολλοί οι κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί."
    Σήμερα, έχουμε τη χαρά να ζούμε στην εποχή όπου το ψέμα και οι φούσκες σκάνε επιτέλους και οι ανθρώπινες αξίες αρχίζουν και πάλι να δείχνουν την αιώνια δύναμή τους. Μακάριος εκείνος που τις πίστευε πάντα και τις εφαρμόζει. Δε θα φτωχύνει ποτέ! Δε θα τον αγγίζει ποτέ η χρεωκοπία της φούσκας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ suncitizen

    Μα η γενιά του Πολυτεχνείου δεν στόχευε σε κάτι συγκεκριμένο. Ορισμένοι άνθρωποι εκείνη την εποχή είχαν οράματα και αγωνίστηκαν πραγματικά, αλλά η πλειοψηφία απλά επωφελήθηκε από την τάξη πραγμάτων της μεταπολίτευσης.

    Οι τότε αγωνιστές, αγωνίστηκαν απλά ώστε να επανέλθει η Δημοκρατία στη χώρα. Τα μεγαλύτερα οράματα πιστεύω πως ήταν παραπλήσια αιτήματα ανάμεσα στην αναμπουμπούλα, αλλά ουδέποτε έγιναν πράξη.

    Συμφωνώ στο ότι αλλιώς οραματίστηκαν κάποιοι άνθρωποι τις ιδέες τους, και αλλιώς αυτές εφαρμόστηκαν, αλλά δεν βλέπω μία γραμμική συνέχεια όπου όλες οι μεγάλες ιδέες φθίνουν στο τέλος. Άλλωστε το ότι ο Στάλιν καταχράστηκε πολιτικά ορισμένες ιδέες του Μάρξ, ή ότι η Εκκλησία κάνει συνεχώς κατάχρηση της ανθρώπινης φύσης και αφέλειας, δεν έχει να κάνει με ιστορία που επαναλαμβάνεται.

    Οπότε για το ρεζουμέ της υπόθεσης, θεωρώ ότι η γενιά του Πολυτεχνείου, απλά εκμεταλεύτηκε την παθητική αντίσταση ορισμένων αγωνιστών, προκειμένου να εδραιώσει το βόλεμά της πλειοψηφίας της.

    Και μπορείς να κάνεις μία άμεση μεταξύ των κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που οδήγησαν οι αντίστοιχοι ξεσηκωμοί φοιτητών σε ΗΠΑ και Γαλλία, και σε τί οδήγησε το Πολυτεχνείο.

    Εδώ σε λίγο θα μπαίνει ο μπάτσος σπίτι σου να σε τσουβαλίαζει στο ξύλο και ο παπάς θα στο αγοράζει για μία φέτα ψωμί, μέσω συμβολαιογραφικών που θα συντάσει δικηγόρος επειδή θέλει την ευλογιά της Παναγίας.... τί να λέμε;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Nαι, αλλά από το ισόγειο με τις πολυθρόνες εξείχαν σαν τσουτσούνια τα σίδερα για το πατροπαράδοτον "πανωσήκωμα".

    Κάτι δεν είναι και αυτό; E; E; :-P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η γενιά του Πολυτεχνίου είναιη γενιά που λοιδωρήθηκε πολύ για τα κακώς κείμενα της Ελληνικής κοινωνίας.
    Η γενιά που αμαυρώθηκε από αυτούς που ερμηνεύτηκαν αυθαίρετα, ή και αναπόφευκτα επιπόλαια, σαν εκφραστές της (Λαλιώτης, Δαμανάκη)
    Η γενιά που μέσα από την απολογία της, μπορεί να ερμηνεύσει την πραγματικότητα. Είναι η γενιά που βοηθά στη συνειδητοποίηση.
    Είναι η γενια που μπορεί, αλλα και οφείλει να εντοπίσει το γιατί, να ερμηνεύσει την αιτία της αποτυχίας της επαναστατικής διαδικασίας, και να προσφέρει γιά δεύτερη φορά, πιό ουσιαστικά σ΄αυτό τον τόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γιατί αν τους ονομάσεις γενιά διαφθοράς θα είσαι σα χάνος δεξιός που νομίζει πως η χώρα ήταν Ελβετία πριν το '81. Γι'αυτό. Πολύ παρωπίδες τώρα τελευταία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Λες και η "γενιά του Πολυτεχνείου" ήταν κόμμα ή κίνημα που κατέλαβε την εξουσία. ΓΙα το τι αρνητικό ή θετικό έγινε στην ελλάδα τα χρόνια μετά το 74 ευθύνονται οι ΕΚΛΕΓΜΕΝΕΣ ελληνικές κυβερνήσεις. Όλα τ'αλλα είναι μπαρούφες. αφήστε ήσυχο το πολυτεχνείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...