Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Της παρέλασης τα τύμπανα

Αφήστε τα "παιδιά" να κερκιδοποιήσουν την πολιτική. "Παιδιά είναι". Αφήστε την οργή να μετουσιωθεί σε χαβαλέ, βία και γήπεδο, αντί για δημιουργία, έργο και θετικό αντίλογο. Επαναπαυτείτε στις ιδεολογικές κορώνες σας, χαζεύοντας την ακροδεξιά, τη λαϊκή δεξιά και την παλαβή αριστερά να ανέρχονται. Και σε λίγα χρόνια που αυτά τα ήθη και οι αξίες ενδεχομένως να κατακλύσουν τον τόπο, δηλώστε αθώοι γιατί τα έχουμε ξαναπεί... οι ξένοι φταίνε για όλα. 


10 σχόλια:

  1. Το "ενδεχομένως" δεν είναι απαραίτητο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτά τα ήθη και οι αξίες ενδεχομένως να έχουν ήδη κατακλύσει τον τόπο. Θα δούμε στις εκλογές.
    Εξαιρετικό σχόλιο πάντως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφοριστικός πολύ. Τα παιδιά έχουν κάθε δικαίωμα να αντιδρούν. Είναι ο δικός του τρόπος να διεκδικήσουν ένα μέλλον που μαυρίσανε κάποιοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Ellinaki: Υπεράξιος!

    @ Δήμο: ναι, αλλά, σαν παιδιά κι αυτά δεν έχουν την επιλογή αντίδρασης που εμμέσως προτείνει το Ελληνάκι; Τι μας λέει η επιλογή που κάνουν; δεν μιλά κατ' ευθείαν για τους γονείς και την ανατροφή/αξίες/μεθοδολογία που δώσανε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποια είναι τα παιδιά (σε εισαγωγικά στην ανάρτηση), Thinks; Τα παιδιά και τα "παιδιά" έχουν κάθε δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν. Τα "παιδιά" είναι ο τάχα κυρίαρχος λαός. Αλλά προφανώς μόνο όταν αντιπολιτευόμαστε τον θέλουμε τον λαό κυρίαρχο. Όταν στηρίζουμε μία κυβέρνηση ή πολιτική τότε ο λαός γίνεται "παιδιά"...

      Διαγραφή
    2. Τώρα "μπήκα" Δήμο (με εισαγωγικά). Συμφωνώ.

      Διαγραφή
    3. Δείμο, τα "παιδιά" μπαίνουν σε εισαγωγικά όταν χρησιμοποιούνται στην φράση "εντάξει μωρέ, παιδιά είναι". Αναφέρομαι σε κυριολεκτικά παιδιά. Αν ήθελα να μιλήσω για τον λαό, θα έγραφα για λαό.

      Και εν πάσει περιπτώσει, όσο σέβομαι τις επιλογές του "κυρίαρχου λαού" (αν υπάρχει τελικά τέτοιο φρούτο), άλλο τόσο έχω και δικαίωμα να κατακρίνω αυτές με τις οποίες διαφωνώ.

      Ποτέ δεν θα επαινούσα την καφρίλα, ακόμα και απέναντι σε ένα καθεστώς που δεν έχω ψηφίσει και με το οποίο διαφωνώ 1000%.

      Διαγραφή
  5. Τα “μικρά παιδιά” που μπερδεύουν τα λόγια τους, που μιλούν με νοήματα στο παιγνίδι τους, που ψηφίζουν στα σχολικά συμβούλιά τους ποιό μεγάλους χαβαλέδες, που αγωνίζονται με “καταλήψεις” των σχολείων τους γιατί οι οι δάσκαλοί τους δεν μπορούν να κάνουν πληρωμένες απεργίες, που η μόνη πολιτισμική δραστηριότητά τους είναι το μπουγέλο και το κάψιμο των βιβλίων τους στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Τα παιδιά που ο αγώνας τους για την συντήρηση και διατήρηση της παραπαιδείας των διορισμένων κυρίως καθηγητών με το υστέρημα των γονιών τους, δίνει το δικαίωμα στο κάθε μαλάκα να είναι περήφανος για την αυριανούς πολίτες που θα τον φάνε. Για τα άλλα παιδιά που σίγουρα υπάρχουν αλλά δυστυχώς δεν ξέρω, ζητώ συγνώμη που δεν μπόρεσα ακόμα να τα γνωρίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι πολύ αν έχεις αυτή την αντίληψη για τα παιδιά... Λυπάμαι πραγματικά για τα εφόδια που δίνουμε όταν μόνο τα κατηγορούμε και δεν μπορούμε να δούμε τι κοινωνία τους δίνουμε (και δε βάζω πολιτική διάσταση καμία).

      Διαγραφή
  6. Δεν ξέρω αν πραγματικά κάποιος μπορεί να αναπαύεται σε ιδεολογικές κορώνες, το αντίθετο θα έλεγα.Πάντως εδώ που φτάσαμε δεν νομίζω ότι μας έφτασε ούτε η ακροδεξιά ούτε η παλαβή αριστερά και μάλλον ούτε καν η λαϊκή δεξιά. Μάλλον το μεγάλο χωνευτήρι/βολευτήρι που λέγεται κέντρο είχε τον πρώτο ρόλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...