Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

Ο αντικαπνιστικός νόμος και οι στάχτες του


Ας φωνάζει ο Γεωργελές για την εθελοτυφλία μας απέναντι στα πραγματικά προβλήματα της χώρας. Ας φωνάζω κι εγώ, μαζί με κάτι ελάχιστους γραφικούς κάθε τόσο για το αυτονόητο που έχει καπελωθεί από οπαδούς ιδεολογιών που ούτε οι ίδιοι καταλαβαίνουν. Στο τέλος, στον πυρήνα κάθε ευφάνταστου λαϊκισμού και παθιασμένου αγώνα, αυτό που μένει είναι η καθημερινότητα του καθενός. Για κάποιους δύσκολη, για κάποιους άλλους πιο εύκολη. Στο τέλος, μένει η λεπτομέρεια του τούνελ, ο φοροφυγάς, το λαμόγιο και ο «κουμπάρος» που θα συνεχίσουν να κουβαλάνε τα ίδια μυαλά με οποιαδήποτε πολιτική απόχρωση έχει η κυβέρνηση που ψήφισαν, είτε συναλλάσσονται με ευρώ, είτε με δραχμές.

Όταν ξένοι φίλοι με ρωτάνε τι συμβαίνει επιτέλους με την ελληνική κρίση, προσπαθώντας να βγάλουν νόημα, αντί πολύπλοκων οικονομικών αναλύσεων, προτιμώ να τους μιλάω για τον θρυλικό αντικαπνιστικό νόμο του 2010. Για τον απλούστατο λόγο ότι συσσωρεύει όσο καλύτερα γίνεται τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας που προβάλλουν τα σημερινά αδιέξοδα. Διότι, όταν ένας τόσο απλός νόμος που έχει σκοπό το κοινό καλό, που αποφέρει έσοδα στο κράτος, που μακροπρόθεσμα ανακουφίζει τα ασφαλιστικά ταμεία, κατακρεουργείται ομόφωνα από την πλειοψηφία της κοινωνίας, τους κρατικούς ελεγκτές και τα θεσμικά όργανα, ανεπίσημα, κάτω από το τραπέζι, και τελικά δεν εφαρμόζεται, καταλαβαίνεις τι περιθώρια συνεννόησης και συλλογικότητας έχουμε σε πιο σοβαρά και σύνθετα ζητήματα που εν τέλει αφορούν και τα οικονομικά μας. Η αποτυχία εφαρμογής του αντικαπνιστικού νόμου συμβολίζει την συνολική μας αποτυχία ως κοινωνία και αποδεικνύει περίτρανα τη νοοτροπία που διαπερνά οριζόντια όλα τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά στρώματα.

Κάπως έτσι, γενικώς και αορίστως ο καθένας αποφασίζει τι είναι σωστό και τι όχι για όλους τους υπόλοιπους, και πράττει ανάλογα, χωρίς φυσικά να αναλαμβάνει καμία ευθύνη. Και μου θέλεις τώρα εσύ, με τέτοια μυαλά, να βγούμε από την κρίση, ή έστω να αποφασίσουμε σε κοινωνικό επίπεδο πως θέλουμε να πορευτούμε. Όχι. Αυτά δεν ανήκουν στην νεοελληνική ψυχοσύνθεση. Σε εμάς ανήκει ο τσαμπουκάς, η μαγκιά και το τσαγανό που πουλάνε οι δύο υποψήφιοι αυριανοί Πρωθυπουργοί. Που μιλάνε χρησιμοποιώντας ορολογία πολιτικού λόγου της δεκαετίας του ’80, και μπορούν και πείθουν τα πλήθη. Τριάντα χρόνια ανθρώπινης εξέλιξης, εμείς στην Ελλάδα προτιμήσαμε τη στασιμότητα της μαγκιάς.

Προσπαθώ ένα μήνα τώρα να καταλάβω τι είναι αυτό που με χαλάει τόσο πολύ στην ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και η απάντηση είναι αυτή. Το κόμμα που ως ύψιστη λύση για την έξοδο από την οικονομική κρίση έχει τον εκβιασμό και τον τσαμπουκά στους ευρωπαίους εταίρους, εμπνέει τον κόσμο ακριβώς για αυτό. «Δεν τους συμφέρει να μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη, οπότε εμείς θα τους εκβιάζουμε για να συνεχίζουν να μας τα σκάνε χωρίς καμία υποχρέωση από μέρους μας». Πόσο μοιάζει με το «Θα συνεχίζω να καπνίζω μέσα στη μούρη σου, γιατί κανείς δεν θα μου βάλει πρόστιμο». Πόσο cool! Πόσο ελληναρίστικο. Τόσο trendy συμπεριφορά που ήδη μονοπωλεί το 75% του εκλογικού σώματος. Οι πολιτικοί χώροι είναι διαφορετικοί, ο ελληναρισμός διάχυτος παντού.

Το στοίχημα πλέον δεν είναι η εφαρμογή ή όχι του μνημονίου, η παραμονή ή όχι στην ευρωζώνη. Οι έννοιες αυτές έχουν ευτελιστεί τόσο πολύ στον δημόσιο πολιτικό λόγο που είναι σα να μην υπάρχουν καν. Το στοίχημα πλέον είναι αν η πενιχρή μειοψηφία των ανθρώπων που έχει απομείνει σε αυτή τη χώρα και προβληματίζεται με αυτές τις νοοτροπίες, θα αναγκαστεί να απορροφηθεί τελικά από αυτόν τον ελληναρισμό ή θα καταφέρει να συνεχίσει να σκέφτεται διαφορετικά.



46 σχόλια:

  1. Ταυτίζομαι απόλυτα, προσυπογράφω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δηλαδη να βγει ΝΔ/ΣΟΚ ;;;;

    Χιλιες φορες ΣΥΡΙΖΑ/(με οτι πασοκ, ρουφηξε)

    Αυτο ειναι το θεμα αυτων των εκλογων..Απ`το χειροτερο στο κακο

    και αυτο ειναι (αν και δυστυχως) προοδος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, εσύ αυτό κατάλαβες από αυτήν την ανάρτηση;
      Καλά κρασιά....

      Διαγραφή
    2. Καλα κρασια και καλα ντουμανια ;)

      Γιατι εσυ τι καταλαβες δλδ ;

      Η μηπως περιμενεις να εφαρμοστει ο αντικαπνιστικος νομος, συντομως ;;;

      Το ΜΟΝΟ θεμα ολων, γι`αυτο το μηνα, ειναι να παει στα σκουπιδια το ΝΔ/ΣΟΚ, to οποιο καλως η κακως σημαινει οτι πρεπει να ψηφισουμε ΣΥΡΙΖΑ

      μετα βλεπουμε

      Διαγραφή
  3. Το χειρότερο με τον αντικαπνιστικό νόμο ήταν η δικαιολογία που χρησιμοποιούσαμε. Ότι δεν έχει ληφθεί υπόψη η ελλήνικη πραγματικότητα (είναι δυνατόν ο ελληναράς να μην καπνίζει στα μπουζούκια κ.α.). Μόνιμη δικαιολογία σε οτιδήποτε πάει να αλλάξει...

    @banana_joe το ΠΑΣΟΚ του '81 δεν είναι πρόοδος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξερω φιλε/η μου, αλλα δεν παει αλλο με ΝΔ/ΣΟΚ..
      Οτιδηποτε εκτος αυτου ειναι "προοδος" ! Ελεος πια μ`αυτους

      οσο για τον αντικαπνιστικο νομο, ο τυπικος Ελληναρας ειναι τοσο γουρουνι και γαιδαρος, που θα πρεπει να γινει πραγματικος πολεμος για να, οντως, εφαρμοστει κατι τετοιο

      κατα τη γνωμη μου το κρατος θα`πρεπε να
      /ξεκινησει σοβαρη καμπανια
      /επιβαλλει γενναια προστιμα στους ιδιωκτητες
      /μεγαλες αυξησεις στο φορο καπνοπροιοντων

      μονο οι μαλακες και οι μαζοχες θα πρεπε να καπνιζουν

      Διαγραφή
  4. Δεν ξέρω αν συμφωνώ. Η ψήφιση ενός νόμου -ειδικά όταν ο πολίτης απέχει από όλες τις διαδικασίες της- δεν είναι πανάκεια ούτε ευαγγέλιο. Οι νόμοι ακυρώνονται θεσμικά ή στην πράξη και αυτό γίνεται από τότε που έχουμε την πρώτη τους καταγραφή.
    Δε θέλω να μπω στις λεπτομέρειες του αντικαπνιστικού νόμου, ειδικά όταν δε έγινε καμία ουσιαστική προσπάθεια διαπαιδαγώγησης. Ο νόμος ουσιαστικά στόχευε στη λειτουργία του ως εισπρακτικού μέσου (όπως και οι αυξήσεις προστίμων του ΚΟΚ κλπ). Όχι ότι διαφωνώ με το νόμο, αλλά χρειάζονταν κι άλλα πρόσθετα μέτρα δίπλα του.
    Σχετικά δε με τον τσαμπουκά, δε νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που το συναντάμε παλαιότερα. Ο μέσος Έλληνες θέλει να φύγει το μνημόνιο επειδή του έχει κοστίζει υπερβολικά πολλά. Δε συμφωνώ ότι είναι ένας ανέξοδος και μάγκικος τσαμπουκάς, αλλά μία οργή για όσα έχασε και χάνει, και δεν είναι λίγα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η ψήφιση ενός νόμου -ειδικά όταν ο πολίτης απέχει από όλες τις διαδικασίες της- δεν είναι πανάκεια ούτε ευαγγέλιο

    Δείμο ο πολίτης συμμετέχει σε όλες τις διαδικασίες, μέσω κατάθεσης, ψήφισης και εφαρμογής του νόμου. Αν δεν το γνωρίζεις (πολύ πιθανόν) έχουμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπου ψηφίζεις αντιπροσώπους και τους δίνεις το δικαίωμα να πράξουν ό,τι είναι ωφελιμότερο για εσένα.

    @Ελληνάκι είσαι πολύ σωστός για ακόμη μία φορά. Κι εγώ όταν θέλω να καταείξω την κατάντια του νεοέλληνα φέρω ως παράδειγμα τον αντικαπνιστικό νόμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντιπροσώπευση, Παναγιώτη, δε σημαίνει ότι όποιος συνδυασμός κυβερνήσει επιβάλλει διά νόμου τις επιθυμίες του. Αντιπροσώπευση σημαίνει ότι η νομοθετική εξουσία εκλέγεται βάσει ενός προγραμματικού λόγου (αφήνουμε τα τυχόντα εκτός).
      Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν ορίζουμε αντιπροσώπους που γνωρίζουν το καλύτερο για μένα ή την κοινωνία (αλλά δεν το γνωρίζω εγώ ή η κοινωνία !!!). Ακριβώς για το λόγο αυτό η δημοκρατία εφηύρε το διάλογο. Και διάλογο σπάνια έχουμε πριν την ψήφιση ενός νόμου.

      Διαγραφή
    2. Δείμο, αν έχεις παρακολουθήσει ποτέ συζητήσεις στη Βουλή θα έχεις δει ότι βουλευτές αγορεύουν εκ του βήματος, πριν την ψήφιση ή τροπολογία ενός νόμου. Έτσι οι αντιπρόσωποι οι δικοί σου κάνουν διάλογο με τους αντιπροσώπους των συμπολιτών σου. Πάντοτε έχουμε διάλογο πριν την ψήφιση κάποιου νόμου.

      Όποιος συνδυασμός κυβερνήσει δεν επιβάλλει τις επιθυμίες του αλλά τις επιθυμίες μας, ή, για να είμαι πιο σαφής, τις επιθυμίες της πλειοψηφίας των ψηφισάντων. Αν στην πλειοψηφία δεν αρέσει οι νόμοι που επιβάλλονται, νομίζει ότι ο συνδυασμός κάνει άλλα από αυτά που υποσχέθηκε, ή απλώς (η πλειοψηφία) άλλαξε γνώμη, μπορεί κάλλιστα και χωρίς αιματοχυσίες και επαναστάσεις να γκρεμίσει και να καταστρέψει το συνδυασμό με το να τον καταψηφίσει στις επόμενες εκλογές.

      Διαγραφή
    3. Πάνο, δεν κατάλαβες ότι η δημοκρατία λειτουργεί πια τυπικά,. Ο πολίτης συμμετέχει μόνο σε εκλογικές διαδικασίες και αυτό ουσιαστικά αποτελεί το έλλειμμά της. Δημοκρατία δεν είναι ο κοινοβουλευτικός διάλογος, αλλά και ο διάλογος με τους πολίτες. Η λογική του "μας" είναι εντελώς αποπροσανατολιστική.

      Ο νόμος έχει νόημα απόλυτα για μία κοινωνία όταν οι ρυθμίσεις του αποτελούν μέρος ή τυπική καταγραφή της γενικότερης κοινωνικής ηθικής (ή εξειδίκευσή της). Στη Φιλοσοφία του Δικαίου είναι φανερό αυτό. Ένας νόμος που επιβάλλεται από τα πάνω χωρίς προαπαιτούμενες διαδικασίες συμμετοχής, είναι καταδικασμένος (ειδικά όταν απουσιάζουν εντελώς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί). Και τούτο δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο.
      Στη δε Κοινωνιολογία του Δικαίου η ηθική της κοινότητας και ο διάλογος/συμμετοχή παίζουν κεντρικό ρόλο. Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελούν οι νόμοι που συνοδεύουν τα μνημόνια.

      Διαγραφή
    4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    5. Δημοκρατία δεν είναι ο κοινοβουλευτικός διάλογος, αλλά και ο διάλογος με τους πολίτες.

      Ο διάλογος πολιτών-αντιπροσώπων έλαβε χώρα πριν τις εκλογές, όταν οι αντιπρόσωποι κάνανε την προεκλογική τους εκστρατεία. Από εκεί και πέρα δίνεις χρόνο στους αντιπροσώπους σου να εφαρμόσουν αυτά που συζητάσατε στους διαλόγους.

      Ο νόμος έχει νόημα απόλυτα για μία κοινωνία όταν οι ρυθμίσεις του αποτελούν μέρος ή τυπική καταγραφή της γενικότερης κοινωνικής ηθικής (ή εξειδίκευσή της).

      Και ποιός είπε ότι ο συγκεκριμένος νόμος δεν αντανακλά τη γενικότερη κοινωνική ηθική; Αν δεν την κατέγραφε δε θα ψηφιζόταν από τους αντιπροσώπους μας, με τη λογική ότι δε θα τους δίναμε την εντολή να τον ψηφίσουν. Πάντως θα συμφωνήσω εν μέρη με το παρακάτω

      Και τούτο δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο.

      δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά όχι και παγκόσμιο. Τριτοκοσμικό είναι, σε όλα τα κράτη του Δυτικού κόσμου οι νόμοι εφαρμόζονται και επιβάλλονται, μόνο κάτι υπανάπτυκτοι σαν κι εμάς δεν μπορούν να τους επιβάλλουν.

      Διαγραφή
    6. Ενδιαφέρουσα θέση. Δηλαδή, επειδή έγινε διάλογος με τα κόμματα και τους υποψήφιους βουλευτές προεκλογικά και επί συγκεκριμένης πάντα ατζέντας, η συμμετοχή του πολίτη σε ένα διάλογο δεν αποτελεί στοιχείο δημοκρατίας ή είναι πολύ τραβηγμένο.
      Ποιος πολιτικός συζήτησε με πολίτες τα μνημόνια, τον αντικαπνιστικό νόμο, τους φορολογικούς νόμους κλπ; Κανένας. Άρα μιλάμε για νόμους μακριά από κάθε διάλογο. Μόνη επιλογή του πολίτη κατά τη γνώμη σου είναι εκ των υστέρων κι αφού ο νόμος επιβληθεί -σχεδόν αυταρχικά, αλλά νόμιμα και "δημοκρατικά"- να καταψηφίσει τον πολιτικό ή το κόμμα (κι αν γίνει λέμε ότι είναι ψήφος οργής και όχι πολιτική στάση, κοίτα που οδηγεί η σκέψη σου).
      Ο νόμος είναι αναγκαίος σε μία κοινωνία μόνο όταν γίνει αποδεκτός από την κοινωνία. Μόνο όταν η κοινωνία αποδεχτεί τη λογική του, την αιτιολόγησή του κλπ (πχ καμία χώρα δεν πέρασε ποτέ εύκολα της εφαρμογή νόμων για ζώνες ασφαλείας και κράνη στους εθνικούς ΚΟΚ. Έγιναν αποδεκτές οι διατάξεις μόνο εκ των υστέρων που πείστηκε ο λαός για την αναγκαιότητά τους, αλλά μετά από ενημέρωση και διαλόγους).
      Οι ΗΠΑ έκαναν 20 χρόνια να επιβάλλουν νόμους για την οδική ασφάλεια. Ακόμα παιδεύονται να κάνουν νόμους για την περιβαλλοντική προστασία. Η Βραζιλία δεν έχει νόμους για ιατρική περίθαλψη σε απόρους, όπως και οι ΗΠΑ. Γιατί όποτε βγαίνει ένας νόμος, κάποιος διαμαρτύρεται. Μόνο που εκεί γίνεται σε υψηλά κλιμάκια και ο διαμαρτυρόμενος έχει χρήματα κι εξουσία. Μόνο σε τρικοτοκοσμικές χώρες...
      Και επειδή τώρα κατάλαβα ότι μιλάς για το συγκεκριμένο νόμο, πριν απαντήσεις κάνε τον κόπο και ξαναδιάβασε το αρχικό μου σχόλιο. Θα δεις τι έγραψα για το νόμο... Γιατί στην τελική δεν έχει σημασία αν εγώ αποδέχομαι το νόμο ή όχι (πάντα σε μπαλκόνι κάπνιζα, ακόμη και τώρα που ατμίζω), αλλά τη δείχνει η κοινωνία και βλέπει τον τσαμπουκά αυτόν η ΦΙλοσοφία και η Κοινωνιολογία του Δικαίου.

      Διαγραφή
    7. Η κοινωνία αποδέχεται το νόμο (τη λογική του και την αιτολόγησή του) τη στιγμή που τίθεται από τους νομοθέτες και εκτελείται από τους υπουργούς, ή τουλάχιστον οφείλει να τον αποδεχτεί αφού αυτή η ίδια είναι που ζήτησε τη νομοθέτησή του. Νόμος που υπερψηφίστηκε δημοκρατικώς δεν είναι ποτέ αυταρχικός. Αν ήταν γιατί η πλειοψηφία να δώσει εντολή να δημιουργηθεί ένας νόμος που να είναι εναντίον της;

      Το αν πολιτικός συζήτησε με τους πολίτες αυτό δεν αφορά το νόμο, αφορά τους ίδιους τους πολίτες που έπρεπε να ξέρουν τί, ποιον και πώς ψηφίζουν. Οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι εναργείς και οξύνοες ώστε να δούνε τι πρεσβεύει ο κάθε πολιτικός. Ο πολίτης βεβαίως οφείλει να κρίνει καθημερινώς τον αντιπρόσωπό του και να τον καταψηφίσει στις επόμενες εκλογές αν δεν του αρέσει. Το αν είναι πολιτική στάση ή ψήφος οργής βασίζεται στο επίπεδο παιδείας του πολίτη.

      Και κάτι άλλο, δεν μπορούμε να μιλάμε για "αποδοχή" ή όχι των διατάξεων, ο νόμος είναι νόμος, το αν τον αποδέχεται ο πολίτης δεν πρέπει να είναι στο χέρι του αλλά να επιβάλλεται από την Πολιτεία (με τις όποιες κυρώσεις αυτό επιφέρει για τη μη επιβολή του). Κοινώς ο νόμος είναι πάνω από όλα (εκτός των φυσικών δικαιωμάτων της ζωής και της κτήσης).

      Διαγραφή
    8. Πάνω, σίγουρα δε θα συμφωνήσουμε. Επίτρεψέ μου να σημειώσω (ελπίζω κατάλαβες την ουσία αυτών που επισημαίνω, κι όχι για τον ίδιο το νόμο) ότι ο νόμος δεν είναι ούτε θέσφατο ούτε ιδεοληπτική διαδικασία, γιατί αλλιώς δε θα άλλαζαν ποτέ οι νόμοι. Η κοινωνική ηθική καταργεί ή όχι ένα νόμο και οι διαδικασίες θέσμισής του (αν δηλαδή συντάσσεται με την ευρύτερη κοινωνική ηθική -ας προσθέσω και το διάλογο εδώ). Αυτό ως αρχή είναι γενική για μένα. Αλλιώς επαναλαμβάνω δε θα άλλαζαν οι νόμοι. Και αυτοί αλλάζουν είτε επειδή αλλάζουν κοινωνικές συνθήκες είτε λόγω εξελίξεων.

      Ο πολιτικός/βουλευτής δεν μπορεί να συζητά με τους πολίτες όλες τις ενδεχόμενες ή εμφανείς αποφάσεις που θα κληθεί να πάρει. Και αυτό είναι το ένα πρόβλημα της δημοκρατίας μας. Δεν έχει θεσπίσει ανοιχτές διαδικασίες πριν από κάθε ψηφοφορία (σημειώνω ως θετικό βήμα του κουτσό του opengov).

      Διαγραφή
    9. Δείμο δε διαφωνούμε στο αν αλλάζουν οι νόμοι· οι νόμοι είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης της κοινωνίας και άρα αλλάζουν συμφώνως με το κοινωνικό επίπεδο. Η διαφωνία μας έγκειται στην επιβολή του νόμου. Εγώ λέω ότι ο νόμος πρέπει να επιβληθεί μαχαίρι εσύ ότι πρέπει να ωριμάσει πρώτα η κοινωνία και να υπάρχει το κατάλληλο ήθος ώστε να τον δεχτεί.

      Εκεί διαφωνώ, με το σκεπτικό ότι αφού θεσπίστηκε ο νόμος η κοινωνία είναι ήδη ώριμη και έτοιμη (διαφορετικώς δε θα θεσπιζόταν).

      Διαγραφή
    10. Ένας νόμος μπορεί να θεσπιστεί -σύνηθες στη "δημοκρατία"- και μόνο από τα πάνω χωρίς την ανάλογη ωρίμανση των κοινωνικών συνθηκών. Παραδείγματα άπειρα. Και ένας νόμος που επιβάλλεται από 150+ άτομα, δεν μπορεί να λειτουργεί επιβλητικά στο λαό (μιλώ για συντριπτική πλειοψηφία, βέβαια). Δες τι έγινε με το νόμο για το δωρεά οργάνων ή τις αλλαγές του ΚΟΚ (εκεί είναι πιο εμφανής η χαμηλή ανταπόκριση κι υπακοή του κόσμου).

      Διαγραφή
    11. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    12. Αριστερά λόγια, λόγια, λόγια.

      Στην Ελλάδα ακόμη δεν έχουμε καταλάβει ότι ο νόμος είναι το τελευταίο καταφύγιο του αδύναμου.

      Ποιον βολεύει η “σχετικότητα” των νόμων? Το αδύναμο απλό πολίτη ή τον όποιο κουμπάρο, συντεχνιάκια, κρατικοδίαιτο επιχειρηματία, συνδικαλιστή?

      Αν οι απλοί πολίτες αρέσκονται στο να ερμηνεύουν τον νόμο με “σχετικότητα” τότε να είναι έτοιμοι να υποστούν αυτή την “σχετικότητα” και από την μεριά της εξουσίας.

      Άλλωστε, λίγη παραπάνω αστυνομική βία και αυθαιρεσία κάνει πάντα καλό: Βοηθάει τα θύματα να εμπεδώσουν τις αρετές της “σχετικότητας” των νόμων. Ρωτήστε και την ζαρντινιέρα.

      Διαγραφή
  6. Τη νοοτροπία και τη δημόσια συμπεριφορά δεν την καθορίζουν, νομίζω, ούτε οι νόμοι ούτε οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Κι αν μεταξύ μας έχουμε καλώς ή κακώς διαμορφώσει έναν κώδικα επικοινωνίας το τελευταίο διάστημα, ο οποίος -κακώς κατά τη γνώμη μου- έχει τα χαρακτηριστικά της μαγκιάς και του τσαμπουκά, δεν σημαίνει ότι κι οι ευρωπαίοι ή οι όποιοι άλλοι αποδέκτες των μηνυμάτων είναι υποχρεωμένοι να τον κατανοήσουν ή να τον ανεχτούν. 'Ισως δεν έχουμε αντιληφθεί επαρκώς, ότι το πρόβλημα το έχουμε κατ΄αρχήν και κατά κύριο λόγο εμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι, γι' αυτό απέτυχε ο αντικαπνιστικός νόμος - γιατί οι Έλληνες είναι Ελληνάρες στην πλειοψηφία τους. Όχι γιατί όσο περισσεύει η απελπισία, αυξάνει και η κατάχρηση νόμιμων και παράνομων ναρκωτικών. Απλουστεύσεις για να φτάσουμε σε αυτό που θέλετε να πείτε και να εξισώσετε το ΣΥΡΙΖΑ με τη Συντήρηση που, παρεμπιπτόντως, μας έφτασε ως εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όσοι χρησιμοποιούν το επιχείρημα του αντικαπνιστικού νόμου, ή δεν έχουν ζήσει εκτός Ελλάδας ή έχουν ζήσει μόνο στις χώρες όπου ο νόμος εφαρμόζεται απόλυτα και ολοκληρωτικά (πχ. Μεγάλη Βρετανία).

    http://www.thelocal.de/society/20110503-34771.html

    Χρησιμοποιώ την Γερμανία ως παράδειγμα επειδή έχω περάσει αρκετό καιρό εκεί. Το ίδιο συμβάινει (ή τουλάχιστον συνέβαινε μέχρι πριν από 1-2 χρόνια) στην Ισπανία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ή έχουν γυρίσει σχεδόν ολόκληρη την Ευρώπη και για μια σατανική σύμπτωση πήγαιναν σε μέρη που εφαρμοζόταν ο νόμος. Εκτός αν έχουμε διαφορετικό timing, καθώς Γερμανία ήμουνα το '96, όπου υπήρχαν μέρη καπνιζόντων ή μη-καπνιζόντων, αλλά στους τελευταίους δεν άναβε σπίρτο.

      Διαγραφή
    2. Μ. Βρετανία που ζούσα τα τελευταία έτη εφαρμόζεται ο νόμος με χειρουργική ακρίβεια.

      Διαγραφή
    3. Δε μιλάμε ούτε για το '96, ούτε για περιπτώσεις μαγαζιών που είτε είναι μη καπνιζόντων είτε έχουν ξεχωριστούς χώρους για καπνιστές και μη καπνιστές. Άλλωστε και στην Ελλάδα υπάρχουν μαγαζιά που θέτουν τους δικούς τους κανόνες καπνίσματος, κανόνες που τηρούνται κανονικά εδώ και χρόνια.

      Μιλάμε για τον αντικαπνιστικό νόμο, ο οποίος έχει επιβληθεί τα τελευταία 5-6 χρόνια σε χώρες της Ευρώπης, όχι με την ίδια επιτυχία παντού. Στο Βερολίνο πχ. η εφαρμογή του έχει αποδειχτεί δύσκολη, το ίδιο και σε ορισμένες πόλεις της Ισπανίας. Το πρώτο σχόλιο κάτω από το άρθρο στο οποίο σε παρέπεμπψα, ανταποκρίνεται απόλυτα και στη δική μου (πολύ πρόσφατη) εμπειρία:

      "Smoking ban, what smoking ban... its ridiculous and an embarrassment to the rest of Europe. I live in Berlin and it is almost impossible to go into a bar without smoking...."

      Δε νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι οι χώρες με τα πιο υψηλά ποσοστά καπνιστών στην Ευρώπη (Ελλάδα, Γερμανία, Ισπανία) είναι και οι χώρες που έχουν δυσκολευτεί πιο πολύ στην εφαρμογή του νόμου.

      Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι χώρες που έχουν επιλέξει ο νόμος να είναι απόλυτος (πχ. Μεγάλη Βρετανία) έχουν καταφέρει να τον εφαρμόσουν με μέγιστη - απόλυτη, θα έλεγα - επιτυχία, ενώ στις χώρες που έχουν επιτρέψει εξαιρέσεις (Ελλάδα, Γερμανία, Ισπανία, αλλά και Γαλλία και Πορτογαλία) τα ποσοστά μερικής εφαρμογής ή και απόλυτης ανυπακοής είναι και μεγαλύτερα. Είναι λογικό άλλωστε...από τη στιγμή που θα επιτρέψεις τη λειτουργία μαγαζιών καπνιζόντων, δημιουργείς πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στα υπόλοιπα, ιδίως αν μιλάμε για χώρες/πόλεις με υψηλό ποσοστό καπνιστών.

      Από την άλλη, και η απόλυτη εφαρμογή του νόμου έχει τα δικά της προβλήματα, καθώς πχ. στη Μεγάλη Βρετανία, τα κέρδη πολλών χώρων διασκέδασης έχουν πληγεί σημαντικά, πράγμα που έχει αποδειχτεί ιδιαιτέρως δύσκολο για τις μικρότερες/ανεξάρτητες pubs, για τις οποίες ούτως ή άλλως η οικονομία της Μεγαλής Βρετανίας, εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια, δεν έχει υπάρξει ιδιαιτέρως φιλική.

      Ίσως λοιπόν το μοντέλο της απόλυτης επιβολής κι εφαρμογής να μην είναι το πιο κατάλληλο για την Ελλάδα, από τη στιγμή που ακόμα έχουμε κατά πολύ το μεγαλύτερο ποσοστό μικρών επιχειρήσεων σε όλη την Ευρώπη και οι υποδομές για την ανάπτυξη μεγαλύτερων εταιρειών διασκέδασης - που θα μπορούσαν ενδεχομένως να ανταπεξέλθουν καλύτερα στην απώλεια ζήτησης - απουσιάζουν, τουλάχιστον προς το παρόν.

      Διαγραφή
    4. Ο νόμος επίσης εφαρμόζεται με απόλυτη επιτυχία στην Κροατία, μΙα χώρα με πολλούς καπνιστές. Μέσα στην παγωνιά του χειμώνα, βλέπεις ανθρώπους να βάζουν το παλτό τους, να παίρνουν το κρασί τους στο χέρι τους και να βγαίνουν στην παγωνιά για να καπνίσουν.

      Διαγραφή
  9. Στην Τουρκία επίσης ο νόμος πλήρους απαγόρευσης σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους εφαρμόζεται κανονικά. Τα ίδια και στην Ιταλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. στη Μεγάλη Βρετανία, τα κέρδη πολλών χώρων διασκέδασης έχουν πληγεί σημαντικά, πράγμα που έχει αποδειχτεί ιδιαιτέρως δύσκολο για τις μικρότερες/ανεξάρτητες pubs, για τις οποίες ούτως ή άλλως η οικονομία της Μεγαλής Βρετανίας, εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια, δεν έχει υπάρξει ιδιαιτέρως φιλική.

    Το αντίθετο συμβαίνει. O αντικαπνιστικός νόμος έχει επιφέρει μεγαλύτερα κέρδη στους χώρους εστίασης και διασκέδασης. Οι μικρές μπυραρίες έχουν όντως πληγεί αλλά ο αντικαπνιστικός νόμος ελάχιστα ευθύνεται γι' αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://www.telegraph.co.uk/news/politics/3405482/Pub-trade-suffering-from-smoking-ban.html

      Υπάρχουν κι άλλα άρθρα για όποιον ενδιαφέρεται να ψάξει.

      Αυτόν τον καιρό ζω στη Μεγάλη Βρετανία και έχω μιλήσει με αρκετούς επιχειρηματίες, οι περισσότεροι από τους οποίους επιβεβαιώνουν το παραπάνω άρθρο.

      Φυσικά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται, πρακτικά, σε ύφεση εδώ και πολύ καιρό, οπότε υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που οι χώροι διασκέδασης έχουν πληγεί.

      Γενικώς πάντως επιμένω ότι ο αντικαπνιστικός νόμος δεν προσφέρεται ως επιχείρημα για όσους θέλουν να ισχυριστούν ότι οι Έλληνες είναι "υποανάπτυκτοι" ή "τσάμπα μάγκες". Αντιθέτως, επειδή είναι σχετικά καινούργιος νόμος που εφαρμόστηκε, πάνω κάτω, την ίδια περίοδο σε μια πληθώρα από χώρες αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και με ποικίλα αποτελέσματα, αυτό που ο αντικαπνιστικός νόμος δείχνει είναι ότι η επιτυχής εφαρμογή ενός νόμου εξαρτάται από ποικίλες συνιστώσες (κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές, νομικές) και ότι η χρήση εύκολων κλισέ για την κουλτούρα του ενός ή άλλου λαού δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδος ανάλυσης κοινωνικών φαινομένων.

      Διαγραφή
    2. ΟΚ. Θες να πιάσουμε τον ΚΟΚ;

      Διαγραφή
    3. Άλλα λένε αυτά τα άρθρα

      http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/3015995.stm
      http://www.moneyweek.com/investment-advice/will-the-smoking-ban-stub-out-leisure-sector-profits
      http://www.freebingo.us.com/news/gala-bingo-profits-increase-despite-smoking-ban.php

      Υπάρχουν κι άλλα άρθρα για όποιον ενδιαφέρεται να ψάξει.

      Και επειδή τυχαίνει και ζούσα στη Μ.Β. (για 13 έτη) και είχα μιλήσει κι εγώ με πολλούς ιδιοκτήτες μπυραριών και άλλων χώρων, οι πιο πολλοί επιβεβαιώνουν τα παραπάνω άρθρα.

      Διαγραφή
  11. Καλησπέρα ελληνάκι. Άσχετο το παρακάτω link με την παρούσα ανάρτηση αλλά μόλις διάβασα την είδηση και νομίζω σε ενδιαφέρει άμεσα. Όχι τόσο για την παραίτηση αλλά κυρίως για τα αίτια. http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231199153 . Κρίμα, ειλικρινά λυπάμαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Απόλυτα σωστά τα περί τσαμπουκά του Ελληναρά, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι το θέμα του καπνίσματος είναι καλό παράδειγμα. Η αντικαπνιστική προσπάθεια ξεκίνησε από τις ΗΠΑ (υποκριτικά μια που δεν τους πειράζει να καπνίζουν σε όλο τον τρίτο κόσμο και συνεχίζουν την παραγωγή κατά κείθε) και έπιασε στην Δυτική Ευρώπη. Στην Ανατολή και στον Τρίτο κόσμο θα κάνει καμιά δυό γενιές ακόμη πριν αρχίσουν να το σκέφτονται. Η Ελλάδα είναι το σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, τρίτου κόσμου και Δυτικού. Απλά δεν είναι ακόμα έτοιμη.

    Εγώ λέω με χαρά και ειλικρινά ότι δεν χρειάζεται να καπνίσω όταν δεν καπνίζουν οι γύρω μου, και βγαίνω στο πεζοδρόμιο ή στο μπαλκόνι όταν και αν θέλω, και με την ίδια χαρά πληροφορώ όποιον με ρωτήσει μέσα στο σπίτι μου ότι μπορεί να καπνίσει όπου θέλει και πόσα σταχτοδοχεία θέλει να του φέρω. Και σαν καπνιστής που μόλις αγόρασα 16.320 τσιγάρα duty free για τον επόμενο χρόνο, στραβοκοιτάω με θυμό όποιον δεν σεβαστεί ένα τόπο όπου απαγορεύεται το κάπνισμα. Δεν είναι έτοιμη για τέτοια η Ελλάδα Ελληνάκι μου... Ακόμα δεν έχει παραδεχτεί ότι είναι 50-50 ανατολή-δύση και 50-50 δύση και τρίτος κόσμος. Εδώ ο Έλληνας έρχεται σε τέτοια ύψη ασχετοσύνης και ανιδεότητας που εξισώνει τον νόμο περί καπνίσματος με τον νόμο περί εικαζόμενης συναίνεσης δωρεάς οργάνων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα όμως που τώρα ήρθε η ώρα να επιλέξουμε μεταξύ ανατολής και δύσης, ή Ευρώπης και υποσαχάριας Αφρικής όπως λέει ο Ράμφος. Αυτό ότι ανήκουμε 50-50 δύση και ανατολή μου φαίνεται ότι το γράφεις λίγο κολακευτικά, ενώ κατά την γνώμη μου είναι η κατάρα που μας ακολουθεί παλαιόθεν..

      Διαγραφή
  13. τσιγαρο, κοκ, ανακυκλωση, ηχορυπανση, "εκμεταλλευση" δημοσιων χωρων και αλλα πολλα ειναι λιγα απο τα χαρακτηριστικα, χαζοτσαμπουκαλικια του Ελληναρα.."δε μασαμε ρεεεεε" η συνηθης ατακα/σλογκαν...

    οπως πολυ ευστοχα διαβασα σε ενα συνθημα γραμενο σ`ενα τοιχο

    "Σαβατο βραδυ τσαμπουκας, Δευτερα πρωι χαλβας"

    στις βλακειες ολο μαγκιες βλεπεις..Οταν ειναι για δουλεια και προοδο ολη η μπεσα και η καλως ενοουμενη "μαγκια" πανε, συνηθως, περιπατο

    Ελπιζω ολη αυτη η κριση να μας βαλει και λιγο μυαλο, αν δεν μας καψει και αυτο το λιγο που χει μεινει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θα διαφωνήσω μαζί σου, όχι στο σκεπτικό που θα έπρεπε να είναι σωστό αλλά στο σκεπτικό του νόμου.

    Ο νόμος αυτός είναι καθαρά εισπρακτικός. Βασικά είναι ένας νόμος απο ένα κράτος που κανένας δεν εμπιστευεται. Απο εκεί ξεκινούν όλα τα δεινά.

    Για παράδειγμα δεν είδαμε ίδια πρεμούρα για την ρύπανση των βιομηχανιών στο περιβάλλον, για την βελτίωση του ΚΟΚ και την εκστρατία κατά των τροχαίων ατυχημάτων που κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή του πάνω απο 2.000 άτομα και 3.000 ανάπηρους.

    Σχολιάζουμε το πως δεν θα αναπνέουμε τον καπνό του δίπλα όταν πίνουμε την Φραπεδούμπα και μάλιστα σε ΞΕΝΟ μαγαζί και δεν βλέπω να γκρινιάζει κανένας για τα διπλώματα Μαιμού, τον απαράδεκτο ΚΟΚ τον ελλειπή έλεγχο τροχοφόρων ή και βιομηχανιών για το περιβάλλον.

    Στο φινάλε φίλοι μου ο νόμος αφορά το ΔΙΚΟ ΜΟΥ μαγαζί. Οι περισσότεροι πελάτες είναι καπνιστές. Αν δεν γουστάρεις δεν σε θέλω. Μην έρχεσαι.

    Στον δρόμο όμως ή στο περιβάλλον, το "μαγαζί" είναι όλων. ΕΚΕΙ θα έπρεπε να ξεκινήσουν πρώτα οι νόμοι, να εφαρμοστουν και μετά πέρνα και στα υπόλοιπα.

    μερικοί σχολιαστές εδώ πέρα ρίχνουν τσάμπα χολή. Να ρίξουν και για τον αντικαπνιστικό ΑΛΛΑ είναι σταγόνα μπροστά σε σημαντικότερα θέματα υγείας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ωραίο και δεκτό ποστ για τη νοοτροπία της Ελλάδας, αλλά η αλήθεια παραμένει οτι:

    α) εκτός Ευρώ η Ελλάδα δε θα είχε δει ποτέ το έλλειμμα στο ισοζύγιο συναλλαγών να εκτοξέυεται στο 15% του ΑΕΠ.

    β) το Ευρώ εμποδίζει την Ελλάδα να προσαρμοστεί υποτιμώντας το νόμισμα της και ελέγχοντας τα επιτόκια.

    Φυσικά μπορείς να περιμένεις πότε η Ελλάδα - ενώ βρίσκεται σε σταθερή ισοτιμία και σκληρό νόμισμα - θα παράγει προϊόντα και υπηρεσίες ποιόητας ικανά να χρηματοδοτήσουν την οικονομία της (μιας και τα δανεικά προς το παρόν τελείωσαν, και για τον δημόσιο, και για τον ιδιωτικό τομέα).

    Το πρόβλημα είναι οτι θα περιμένεις πολύ. Γιατί; Την απάντηση τη δίνεις μόνος σου, με την ανάρτηση σου.

    "Προβληματικές" χώρες χρειάζονται τα εργαλεία που τους παρέχει το δικό τους νόμισμα. Είναι τόσο απλό. Αλλιώς οι οικονομίες τους καταστρέφονται.

    Η Ελλάδα δε θα καταφέρει ποτέ να ορθοποδήσει στο σημερινό Ευρώ. Η μοναδική περίπτωση να τα καταφέρει είναι αν η Ευρωζώνη αποφασίσει δημοσιονομικές μεταφορές κάποιου τύπου. Αλλίως, νομοτελειακά, τα ευρώ θα λιγοστέψουν σε τέτοιο βαθμό που η λειτουργία της οικονομίας της θα είναι αδύνατη.

    Το γεγονός οτι 3 χώρες είναι σε μνημόνια, και έπονται άλλες 2 (Ισπανία, Κύπρος) θα έπρεπε να σε προβληματίζει ως προς την αρχιτεκτονική του ευρώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. β) το Ευρώ εμποδίζει την Ελλάδα να προσαρμοστεί υποτιμώντας το νόμισμα της και ελέγχοντας τα επιτόκια.

      Δεν εμποδίζει το ευρώ την προσαρμογή, αλλά οι παθογένειες του συστήματος. Αν το πρόβλημα ήταν το ευρώ τότε θα είχαμε προσαρμογή και απί δραχμής, πράγμα το οποίο δε συνέβαινε.

      Διαγραφή
    2. Το γεγονός οτι 3 χώρες είναι σε μνημόνια, και έπονται άλλες 2 (Ισπανία, Κύπρος) θα έπρεπε να σε προβληματίζει ως προς την αρχιτεκτονική του ευρώ.

      Δε φταίει η αρχιτεκτονική του ευρώ. Το ευρώ είναι ένα νόμισμα που έχει την "ατυχία" να βγάζει προβλήματα στη φόρα, να τα ξεριζώνει και όχι να τα κουκουλώνει. Είναι σαν τους παράνομους που σταθμεύουν στα πεζοδρόμια και έχεις έναν ασυνείδητο και διεφθαρμένο αστυνομικό (δραχμή) να κάνει τα στραβά μάτια. Ξαφνικά πεθαίνει ο διεφθαρμένος αστυνομικός και τον αντικαθιστά ένας έντιμος και αδιάφθορος (ευρώ) και αρχίζει να μοιράζει κλήσεις. Τότε αρχίζουν να παραπονιούνται οι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων ότι φταίει ο αστυνομικός και όχι η δική τους η παρανομία.

      Αυτό ακριβώς γίνεται και με το ευρώ.

      Διαγραφή
  16. Φταίει ξεκάθαρα το ευρώ.

    Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία η κεντρική τράπεζα να μην εγγυάται τα επιτόκια δανεισμού του κράτους. 'Η μάλλον ακριβέστερα, να μη διαχειρίζεται τη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα προκειμένου να επιτυγχάνονται τα επιτόκια αυτά.

    Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία μια νομισματική περιοχή να έχει διαφορετικά επιτόκια, όπως συμβαίνει τώρα στην Ευρωζώνη.

    Η ιστορία έχει δείξει οτι οι σταθερές ισοτιμίες πάντα σπάνε.

    Το ευρώ είναι ένα νόμισμα που άμα δυσλειτουργεί ο τραπεζικός τομέας, η χρηματοδότηση της οικονομίας επιτυγχάνεται μόνο μέσω του εξωτερικού τομέα, δηλαδή μέσω των εξαγωγών.

    Μια νομισματική περιοχή λειτουργεί πάντα μέσω κάποιας μορφής επιδοτήσεων. Ο πιο εύκολος τρόπος να το σκεφτεί κάποιος είναι να το αντιπαραθέσει με το τι ισχύει σε χώρες που διατηρούν δικό τους νόμισμα, οπού οι πλούσιες περιοχές επιδοτούν τις πτωχές περιοχές μέσω της κεντρικής κυβέρνησης. Απλά η Ευρωζώνη ανακαλύπτει οτι δε θέλει να το κάνει αυτό γιατί δεν υπάρχει η απαιτούμενη αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς της Ευρώπης. Είμαστε 'Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, και όχι Ευρωπάιοι.

    Το ευρώ θα αποδειχτεί τεράστιο ιστορικό λάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό

      "Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία η κεντρική τράπεζα να μην εγγυάται τα επιτόκια δανεισμού του κράτους. 'Η μάλλον ακριβέστερα, να μη διαχειρίζεται τη ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα προκειμένου να επιτυγχάνονται τα επιτόκια αυτά."

      Δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού επιτυγχάνονται μέσω κυρίως της υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής και του ελέγχου των βραχυχρόνιων μεταβολών του επιπέδου του ΑΕΠ ή του επίπεδου του πληθωρισμού (δηλαδή GDP ή Inflation targeting). Αυτό το λέει η οικονομική θεωρία και τα σχετικά εμπειρικά δεδομένα που την επιβεβαιώνουν (και όχι οι αμπελοφιλοσοφίες του καφενείου). Υπάρχουν επίσης σημαντικές ενδείξεις για το γεγονός πως η ανεξάρτητη (από εσωτερικές κυβερνητικές παρεμβάσεις) νομισματική πολιτική εξασφαλίζει μικρότερα επίπεδα πληθωρισμού και συνεπώς χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού και αυτός είναι και ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην ΟΝΕ. (επίσης δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά τα δάνεια μας είναι ομολογιακά - δηλαδή εξασφαλίζονται με την τακτική της δημόσιας προσφοράς στις αγορές και τη συμμετοχή επενδυτών και όχι δια του εγχώριου τραπεζικού τομέα).



      Ούτε το παρακάτω σημαίνει κάτι

      "Το ευρώ είναι ένα νόμισμα που άμα δυσλειτουργεί ο τραπεζικός τομέας, η χρηματοδότηση της οικονομίας επιτυγχάνεται μόνο μέσω του εξωτερικού τομέα, δηλαδή μέσω των εξαγωγών."

      Κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσουμε πως το πρόβλημα μας είναι δημοσιονομικό. Δεύτερον τα οι εξαγωγές δεν αποτελούν εναλλακτικό του εγχώριου τραπεζικού τομέα. Δεν εξασφαλίζουν την απαραίτητη για τη λειτουργία της οικονομίας *πίστωση*. Τα εμπορικά πλεονάσματα απλά αυξάνουν τα επίπεδα του Α.Εγχ.Π μέσω της διάθεσης της εθνικής παραγωγής στην αλλοδαπή. Τα εμπορικά ελλείμματα καλύπτονται εν μέρει βέβαια μέσω της αύξησης του εθνικού δανεισμού (ή της μεταβίβασης κεφαλαίου) - δεν αναφέρομαι στον εγχώριο τραπεζικό δανεισμό αλλά την παροχή πιστώσεων από την αλλοδαπή.


      Δίκαιο έχετε στο ότι η δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση είναι απαραίτητες.

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...