Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Συνηθισμένοι στη Χρυσή Αυγή


Ανοίγεις ένα τυχαίο κανάλι στην TV και βλέπεις την απόγνωση. Βλέπεις τη δίψα του δημοσιογράφου να βγάλει όση περισσότερη απελπισία μπορεί από τον δύσμοιρο περαστικό στο δρόμο που βρίσκει λίγα δευτερόλεπτα προβολής στο γυαλί. Βλέπεις την ηθική εξαθλίωση που επιβάλλουν τα «πολιτικά» πρωινάδικα, με αγριοφωνάρες, μεγαλοδημοσιογράφους που προσπαθούν να βγάλουν ένα ύφος που συμπάσχει με τον «δοκιμαζόμενο λαό».

Βλέπεις τον κωμικό της Τρίτης. Στη σάτιρα επιπέδου καραγκιόζη. Το εύκολο γέλιο της απόγνωσης. Κατευθύνει την ατζέντα όπου θέλει, μπροστά από τα ορθάνοιχτα στόματα που καταπίνουν σαν αποβλακωμένα.

Βλέπεις τον πολιτικάντη, που έχει αραχνιάσει ο κώλος του στο έδρανο, να χορεύει ζεϊμπεκιές. Να χτίζει αυθαίρετα, να βολεύει έργα από εδώ και εκεί και να συνεχίζει να εκλέγεται. Η Δικαιοσύνη δεν τον αγγίζει. Το ίδιο και το λαϊκό αίσθημα. Τόσοι βολεμένοι, με καμάρι θα τον ξανασταυρώσουν.

Βλέπεις μία αστυνομία γεμάτη φασιστοειδή στοιχεία που αυτοδικούν στο όνομα της εξουσίας τους. Χωρίς καμία επίγνωση του θεσμού που υπηρετούν. Χωρίς κυρώσεις, εκτός από φανφάρες άνευ έμπρακτης σημασίας του αρμόδιου Υπουργού.

Βλέπεις τα Πανεπιστήμια να μετατρέπονται σε εστίες τραμπουκισμού, φασισμού και τρομοκρατίας. Στο όνομα οποιασδήποτε ιδέας κατεβάσει το κάθε φυντάνι που χρησιμοποιεί του χώρους του Πανεπιστημίου για να προπαγανδίσει τον ιδεολογικό σκοταδισμό του. Μίας ιδέας που «γαργαλάει» το πάθος και την οργή ενός μετεφηβικού αδιεξόδου. Η τραγική ειρωνεία: Οι χώροι της ζύμωσης ιδεών, της προόδου και της επιστήμης, γεμάτοι σκοταδιστικά, συντηρητικά και ολοκληρωτικά σκουπίδια.


Βλέπεις τη Δικαιοσύνη να αθωώνει τους τραμπούκους του Γερμανού πρόξενου. Λαϊκοί αγωνιστές της πλάκας που μετά βίας τελείωσαν ένα Δημοτικό και δεν έχουν τα μούτρα να σταθούν ακέραιοι στις ιδέες τους μέσα στο Δικαστήριο. Και το Δικαστήριο τους επιβραβεύει. Τραμπουκίστε ελεύθερα. Κι εμείς λαϊκό δικαστήριο είμαστε… μαζί σας!

Βλέπεις την παρανομία διάχυτη σε κάθε γωνιά. Δεν έχει μείνει πινακίδα του ΚΟΚ χωρίς την «υπογραφή» ποδοσφαιρικών χουλιγκάνων. Και δεν τρέχει μία. Παιδιά είναι. Ας μουτζουρώνουν και ας μουντζώνουν προς τη Βουλή. Διεκδικούν τα όνειρά τους. Μακριά από τα δικά μας. Ας κάνουν ότι θέλουν. Ας γεμίζουμε κάθε ελεύθερο τετραγωνικό τοίχου με λόγια μίσους. Μαζική μιζέρια.

Βλέπεις ισοπέδωση των εννοιών. Η «βία», η «χούντα», οι «δωσίλογοι», το «αίμα», οι «ανθρωποφάγοι». Όλες αυτές οι υπέροχες λέξεις σε μία ομοιογενή σαλάτα. Ξεχνάμε ιστορία, ξεχνάμε ανθρώπινες θυσίες, βασανιστήρια, θανάτους, πολέμους, εξορίες, χίλιες δυο αμαυρωμένες σελίδες της ιστορίας μας. Για χάρη του πάθους, της γιούχας και της έντασης που με το παραμικρό ανοίγει κεφάλια στα δύο.

Βλέπεις μία Αριστερά που πλέον απλά σιγοντάρει οποιαδήποτε ιδέα, πράξη ή λόγο που αποδομεί την Δημοκρατία. Την ήδη κατακερματισμένη Δημοκρατία. Αυτή για την οποία πάλεψαν οι μεγαλύτεροι αγωνιστές του αριστερού χώρου. Βλέπεις λεκτικά και νομικά παιχνίδια με την «ρατσιστική βία» και τις συντεχνίες. Καραγκιοζηλίκια μέσα και έξω από το κοινοβούλιο με πανό, ντουντούκες και φωνές.

Παντού φωνές. Ποτέ διάλογος. Μόνο συνεχής τονισμός των υποκειμενικών απόψεων του καθενός. Και όσο φωνάζει ο τάδε, τόσο δυναμώνει τη φωνή του ο δείνα. Το συναίσθημα καταπλάκωσε τη λογική. Οι άμεσες και οριζόντιες λύσεις, καταπλάκωσαν την σοβαρή, οργανωμένη και σωστή μεθοδικότητα. Η μοιρολατρία πάντα υπεράνω της ανθρώπινης ικανότητας. Ο καθένας το τομάρι του.

Αλλά ο καθένας πάντα κοίταγε το τομάρι του δεκαετίες πριν την κρίση. Διαχρονικά. Πριν και μετά την Επανάσταση του ’21. Άξεστοι και αγροίκοι, αποδεκατισμένοι πληθυσμοί, συνηθισμένοι σε συγκρούσεις, κοτζαμπάσηδες, φορομπήχτες, ληστές και αμόρφωτους. Πληθυσμοί που ποτέ δεν είδαν έναν σοβαρό λόγο να λειτουργήσουν συλλογικά, αλληλέγγυα, υπό ένα ελάχιστο κοινωνικό συμβόλαιο που θα εξασφάλιζε στοιχειώδεις αρχές σαν αυτές που διέδωσε ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός. Εκατοντάδες διάσπαρτες κοινωνίες με εκατοντάδες διαφορετικές, εσωστρεφείς καταβολές, που ποτέ δεν ανέχονταν την παραμικρή διαφορετικότητα.

Συνέχισε τώρα να αναλύεις γιατί η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή και γιατί πλέον σε κάθε πόλη ανυψώνονται περήφανα πανό σε μπαλκόνια όπου ανοίγουν τοπικά γραφεία της. Αναλώσου σε θεωρίες και αντί-θεωρίες των άκρων αποφεύγοντας περίτεχνα να δεις τα καχύποπτα βλέμματα που υπήρχαν διαχρονικά σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια χρόνια τώρα.  Σε όλους τους πολιτικούς χώρους και πολίτες αυτής της χώρας που απλά έβλεπαν τη Δημοκρατία ως ένα μέσο νόμιμης ασυδοσίας.


45 σχόλια:

  1. Συμπυκνώνεις σε ένα κείμενο όχι μόνο την εικόνα της σημερινής Ελλάδας, αλλά και κάποιους από τους βαθύτερους λόγους για το σημείο που έχει φτάσει.
    Ζω στο εξωτερικο εδω και πάνω από δύο χρόνια και το μόνο που εχω μετανοήσει είναι που δεν το έπραξα πολύ νωρίτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Πληθυσμοί που ποτέ δεν είδαν έναν σοβαρό λόγο να λειτουργήσουν συλλογικά, αλληλέγγυα, υπό ένα ελάχιστο κοινωνικό συμβόλαιο που θα εξασφάλιζε στοιχειώδεις αρχές σαν αυτές που διέδωσε ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός"

    Γιατί δεν "είδαν τον λόγο"; Για την ίδια αιτία η οποία τώρα τώρα τους οδηγεί στον τσίπρα ή τα αυγά. Την εξήγησες ο ίδιος παραπάνω: "ο καθένας πάντα κοίταγε το τομάρι του". Το δράμα είναι ότι καθώς ο καθένας κοιτάει το τομάρι του σ' αυτόν τον τόπο, παριστάνει τον προφέσορα. "Φωνές, ποτέ διάλογος". Το θέμα είναι ότι ο jdelis στο από πάνω σχόλιο έχει δίκιο. Δεν υπάρχει άλλη λύση ούτε πρόκειται να αλλάξουν οι άνθρωποι αυτού του τόπου ποτέ, είτε τον τσίπρα φέρουνε είτε τα κλούβια αυγά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να εξαιρείς απ' τις κουβέντες σου τον Τσίπρα, thinks. Ο Αλέξης έχει ήδη ξεκινήσει τη "στροφή στο ρεαλισμό" (αν μπορούσε ας έκανε κι αλλιώς).

      Διαγραφή
    2. Μα αγαπητέ μου Λάκωνα, εγώ δεν μιλώ για τον Αλέξη Τσίπρα. Αν έχεις προσέξει και εδώ και στο μπλογκ μου γράφω για τσίπρα, με μικρό ταφ, εννοώντας το προϊόν, όχι συγκεκριμένο άνθρωπο. Τον άνθρωπο άλλωστε δεν τον ξέρω προσωπικά. Το προϊόν μόνο ξέρω, που το αγοράσανε και το '80-81 και το ξαναγοράζουνε τώρα σε νέα συσκευασία...

      Διαγραφή
    3. Μα κι εγώ για το προϊόν μιλάω...

      Η διαφορά του προϊόντος του '81 από αυτό του '12 είναι πως τη στροφή ο Ανδρέας την έκανε μετά τις εκλογές. Ο τσίπρας την έκανε από τώρα, και όσο βλέπει να ανεβαίνει τόσο θα "προσγειώνεται στην πραγματικότητα"...

      Διαγραφή
    4. Η ερώτηση είναι πότε θα το χαμπαριάσουν αυτό οι ..."προοδευτικοί".

      Διαγραφή
    5. Αν το χαμπαριάσουν εγκαίρως δε θα μπορούν να μιζεριάζουν "κατόπιν εορτής". Και πρωην Αριστερός χωρίς μιζέρια για τους "χαμένους αγώνες και οράματα" είναι σαν μαγιονέζα με χαμηλά λιπαρά.

      Διαγραφή
    6. Τζατζίκι χωρίς σκόρδο. Ντολμάδες χωρίς τουρλού. Φραπές χωρίς αφρό.

      Διαγραφή
  3. Ελληνάκι, εξαιρετικός ! (Εντάξει δεν είναι και τίποτα καινούργιο).
    Δεν αφήνεις βέβαια και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, τα οποία νομίζω ότι όλως περιέδγως τα δυμιουργούν οι απαισιόδοξοι... σαν εσένα και τους δυο προηγούμενους σχολιαστές
    Εκτός αντιθέτου άποψης .. αναδημοσιεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το δράμα των απανταχού φιλελευθέρων: Εμείς ξέρουμε, αλλά οι γύρω μαςείναι πάντα αμαθείς, εγωιστές, αγροίκοι. Ακόμα κι όταν οι Ευρωπαίοι τους τιμωρούν για τις αμαρτίες τους, εκείνοι δεν καταλαβαίνουν το λάθος, αλλά σπρώχνονται ακόμα περισσότερο στο δρόμο της απωλείας. Καλά να πάθουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όλη η βλακεία ,η αλαζωνία και η διαστρέβλωση της ιστορίας των (νεο)φιλελεύθερων συμπηκνωμένη σ ένα κείμενο. Εύγε, ο Μανδραβέλης μπορεί να κοιμάται ήσυχος,έχει διαμορφώσει αρκετές απομιμήσεις του. Μόνο που αυτές δεν έχουν ούτε καν τα λιγοστά τεκμηριωμένα επιχειρήματα που έχει εκείνος. Μόνο απλοικότητες .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Από τα καλύτερα κείμενα που διάβασα τελευταία.
    Οι περισσότεροι δεν έχουν (ή κάνουν πως δεν έχουν) καταλάβει πως ότι ζούμε τώρα είναι το αποτέλεσμα κάποιων άλλων πραγμάτων. Δεν γέννησε τα προβλήματα η τρόικα και η κακή Ευρώπη, δε συνωμοτεί όλο το σύμπαν εναντίον μας γιατί είμαστε οι πιο έξυπνοι και όλοι μας ζηλεύουν. Κοιμώμαστε όπως στρώσαμε εδώ και δεκαετίες/αιώνες. Αυτοί είμαστε. Έχω πέσει στην παγίδα να πιστέψω κι εγώ ότι στην επόμενες (και για κάποια περίοδο στις προηγούμενες) εκλογές θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα. Τί να αλλάξει; Ο κόσμος ίδιος είναι. Αντιδρά γιατί ξεβολεύτηκε και θα ψηφίζει μέχρι να βρει κάποιον να τον βολέψει πάλι. Δεν ξέρει να κάνει κάτι άλλο. Όταν η σύνθεση της βουλής είναι κατά 90% ίδια κάθε φορά, με διάφορες εσωτερικές μεταγραφές, τί να πεις για το εκλογικό σώμα; Αυτούς τους επαγγελματίες βουλευτές έχουμε, αυτούς βγάζαμε, βγάλαμε και θα βγάζουμε εις των αιώνα των αιώνων, αμήν.
    Το χειρότερο είναι ότι βλέποντας ο κόσμος το αποτέλεσμα των επιλογών του, ψάχνει αλλού για τον φταίχτη. Δεν είδα να κάνει κανένας αυτοκριτική. Και δεν πρόκειται δηλαδή. Προφανώς υπήρχε πολύς κόσμος που θεωρούσε ότι η ελλινική φούσκα δε θα σπάσει ή ότι δεν υπήρχε φούσκα καν και όλες οι cayenne που κυκλοφορύσαν πριν 4-5 χρόνια ανταποκρίνονταν πλήρως στο επίπεδο πλούτου της χώρας.
    Παρά τις αντικειμενικά δύσκολες (σε σχέση πάντως με τις προηγούμενες, επίσης αντικειμενικά, υπερβολικά καλές) συνθήκες που ζει ο κόσμος, έβλεπα την τωρινή κατάσταση σαν μια ευκαιρία να αλλάξει νοοτροπία ο κόσμος και για να είμαι ρεαλιστής θεωρούσα ότι θα χρειάζονταν 2-3 γενιές αρχής γενομένης από την τωρινή νέα για να καλλιεργηθεί μια άλλη νοοτροπία. Αλλά εδώ μιλάμε για αρρώστια που κρατάει χρόνια. Δεν ξέρω. Ελπίζω το όλο θέμα να μην καταλήξει πολύ άσχημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τί να λέμε τώρα, όσο μεγαλύτερη εξαθλίωση (και ανομία) υπάρχει τόσο πιο πολύ θα παίρνει η ΧΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτή η κοινωνία απελευθερώθηκε το ’21 ως έθνος από ευρωπαίους φιλέλληνες με προορισμό να γίνει ένα “αρχαιο-ελληνικό μπιμπελό” της γηραιάς ηπείρου. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο. Κανείς δεν ρώτησε αυτόν τον συγκεκριμένο λαό τι δομές θέλει να έχει και τι τον εξυπηρετεί. Του φόρεσαν γραβάτα ιδέες και τρόπους της «Εσπερίας» με το στανιό, ενώ χίλια χρόνια Βυζαντίου και τετρακόσια χρόνια τουρκιάς σμίλεψαν ψυχοσυνθέσεις και νοοτροπίες με πολλές αντιφάσεις και μύριες όσες ιδιαιτερότητες οι οποίες επί της ουσίας δεν έγιναν σεβαστές ποτέ από κανέναν ευρωπαίο «σύμμαχο».
    Αυτή τη θεώρηση της ιστορίας και της πολιτισμικής μας διαδρομής προτιμάτε εντέχνως να την ξεχνάτε και την αφήνετε απ’ έξω όταν καταπιάνεστε με τους λόγους και τις αιτίες που ο μέσος κυρ-Ανέστης και κυρα-Μαριώ γοητεύονται σήμερα μετά από 190 χρόνια από τους Κασιδιάρηδες και τους Μπαρμπαρούσηδες παρά το νεο-ναζιστικό παρελθόν τους και υπόβαθρο.
    Οι τελευταίοι, παρ’ όλη τη νοσηρότητα, την επικινδυνότητα και τη χοντροκοπιά τους, μεταξύ άλλων αγγίζουν όμως και υγιείς χορδές του μέσου Έλληνα που καμία άλλη παράταξη δεν τόλμησε να ακουμπήσει. Το να αναλύουμε αφ’ υψηλού για ποιό λόγο κομμάτι του ελληνικού λαού έλκεται από τους χρυσαυγίτες, είναι σαν να κάνουμε φιλοσοφική συζήτηση των αιτιών που οδηγούν μια γυναίκα απογοητευμένη από τον μετριοπαθή αλλά ανίκανο σύζυγό της να καταφύγει στην αγκαλιά ενός αλητάμπουρα που όμως την κάνει να νιώθει γυναίκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω στο:
      "Κανείς δεν ρώτησε αυτόν τον συγκεκριμένο λαό τι δομές θέλει να έχει και τι τον εξυπηρετεί. Του φόρεσαν γραβάτα ιδέες και τρόπους της «Εσπερίας» με το στανιό, ενώ χίλια χρόνια Βυζαντίου και τετρακόσια χρόνια τουρκιάς σμίλεψαν ψυχοσυνθέσεις και νοοτροπίες με πολλές αντιφάσεις και μύριες όσες ιδιαιτερότητες οι οποίες επί της ουσίας δεν έγιναν σεβαστές ποτέ από κανέναν ευρωπαίο «σύμμαχο»."

      Και σίγουρα θίγεις ένα θέμα που σηκώνει πολύ συζήτηση, υπό την έννοια ότι δεν είναι εύκολο να καταλήξει κάποιος σε ασφαλή συμπεράσματα για το τι θα ήταν καλύτερο στην τελική. Η αυτοδιάθεση του κάθε λαού θα πρέπει να γίνεται σεβαστή. Από την άλλη όμως, τί γίνεται στην περίπτωση που ένα μέρος του συγκεκριμένου λαού έχει πιο φιλοευρωπαϊκή συνείδηση; Υποθέτω πως το δικαιότερο είναι να αφεθούν οι δύο ιδέες να ζυμωθούν μέχρι να προκύψει ένα τελικό κοινωνικό σύμφωνο.

      Εμένα προσωπικά δεν θα με ενοχλούσε αν επισήμως ως κοινωνία και ως Κράτος δηλώναμε ότι θέλουμε να συνεχίσουμε της αντιλήψεις της "Ανατολικής Ρωμανίας" και να διατηρήσουμε το βαλκανο-ανατολίτικο χαρακτήρα μας εκτός Ε.Ε. και Δυτικής Ευρώπης γενικότερα. Θα ήταν 100% σεβαστό και στην τελική δε θα ήμουν εγώ ή οποιαδήποτε φιλοευρωπαϊκή μειοψηφία σε θέση να μιλάμε για φιλοευρωπαϊκές πολιτικές και κατευθύνσεις την ώρα που το σύνολο της κοινωνίας και του Κράτους έχουν ρητή άποψη.

      Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι θέλουμε να αποκομίζουμε τα θετικά της Ευρώπης (ανθρώπινα δικαιώματα, ελεύθερη και ανοιχτή κοινωνία, τις 3 διακριτικές εξουσίες της Δημοκρατίας, κλπ), αλλά επιλεκτικά και διατηρώντας τον "ρωμανικό" χαρακτήρα μας.

      Διαγραφή
    2. Όχι απαραίτητα. Είναι λογικώς βέβαιο, πως αν πρόσληψη ιδεωδών του Διαφωτισμού είχε γίνει με ηπιότερη κεντρική κατεύθυνση χωρίς να καταλήγει σε πολιτισμική βιαιοπραγία με όρους μειονεξίας απέναντι στους δυτικούς, το έθνος μας θα είχε δείξει μεγαλύτερη προθυμία και βούληση να τα ενστερνιστεί. Ο τρόπος που επιχειρήθηκε από τα έκγονα του Καρλομάγνου και τους δικούς μας απογόνους «ενωτικών» με το αιώνιο σύμπλεγμά τους, να μοιάσουμε π.χ. στους σκανδιναβούς, τους βικτοριανούς Άγγλους, τους Κεντροευρωπαίους ή τους Αμερικάνους, είχε ως αποτέλεσμα να φέρει τον λαό στην περίεργη θέση να λαμογιάρει με αυτόν τον στόχο όποτε τον συμφέρει, ενώ υπέφωσκε πάντοτε η τάση της εσωστρέφειας όταν το όλο σχέδιο βρισκόταν σε αναπόφευκτα αδιέξοδα λόγω του άγαρμπου και ασεβέστατου τρόπου που εφαρμόσθηκε στην πράξη.

      Διαγραφή
    3. Επιπροσθέτως, η άρνηση του δόγματος «ανήκουμε στη Δύση» δεν συνεπάγεται ανατολίτικη οπισθοδρόμηση. Τα Βαλκάνια ήταν και είναι ιδιάζουσα πολιτισμική περίπτωση, γι’ αυτό και ο Βίσμαρκ είχε χαρακτηρίσει την περιοχή ως ευρωπαϊκή πυριτιδαποθήκη. Ο γόρδιος τρόπος με τον οποίο οι δυτικοί επιχείρησαν από θέση ισχύος να προσεγγίσουν τον ευρύτερο αυτό νοτιοανατολικό χώρο έβαλε το χέρι του χοντρά ώστε να δημιουργηθεί η σημερινή σχιζοειδής εθνική μας ιδιοσυγκρασία και των υπόλοιπων βαλκανικών λαών.

      Διαγραφή
  10. Ο τελευταίος παραλληλισμός μάλιστα μπορεί εκ πρώτης να ξενίζει και να μη φαίνεται πετυχημένος αλλά έχει μπόλικη ουσία. Η γυναίκα αυτή ξέρει οτι η παρόρμηση της είναι αυτοκαταστροφική και κατά πάσα πιθανότητα θα πληρώσει την έλξη της αυτή κάποια στιγμή, ενδεχομένως ακριβά. Ως διαπίστωση όμως πρακτικά είναι αδιάφορη και δεν αρκεί για να ανακόψει την δυναμική που αναπτύσσεται μεταξύ αυτής και του ρεμαλιού που την γοήτευσε και δείχνει πως ξέρει να πατήσει τα κουμπιά της. Η ορθολογική μας κριτική για την κίνησή της λίγη σημασία μπορεί να έχει. Η ζωή δεν αρχίζει και τελειώνει στη λογική, η λογική είναι απλή παράμετρος.
    Μπορούμε να το αναλύουμε όσο θέλουμε, αλλά τελικά η γυναίκα αυτή δεν θα κατέληγε ποτέ στην αγκαλιά του αλήτη, αν ο μετριοπαθής σύζυγος δεν αποδεικνυόταν ανίκανος να την καταλάβει, να μετριάσει τους φόβους της, να απαλύνει τον πόνο της, να της πει «σε γουστάρω για αυτό που είσαι, όχι για εκείνο που πιστεύω οτι σου ταιριάζει ή θεωρώ πως θα μπορούσες υπό προϋποθέσεις να γίνεις με μπόλικο φτιασίδωμα». Αν ήθελε ο σύζυγος να της αλλάξει μυαλά εκεί που χρειάζεται, υπήρχαν κομψότεροι τρόποι.
    Η ηγεσία είναι δύσκολο πράγμα και πολύπλοκη τέχνη. Όταν αποτύχει παταγωδώς, ανοίγει αυτομάτως το καπάκι του υπονόμου. Κι αυτό αφορά κάθε λαό, κάθε έθνος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Με δυο λογία μια απόλυτα φιλελεύθερη κοινωνία είναι στα δύσκολα και αυτοκαταστροφική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ απόλυτα φιλελεύθερη κοινωνία. Τουλάχιστον όχι σε αυτόν τον αιώνα.

      Διαγραφή
    2. Επειδή πράγματι το “απόλυτα” δεν υπάρχει διορθώνω με το “ακραία”. Και η ακραία φιλελεύθερη κοινωνία πάντα σε επίπεδο παιδείας και φιλοσοφίας.

      Διαγραφή
  12. Θα συμφωνήσω σε όλα, θα διαφωνήσω στο ότι όλα αυτά τα περιγραφόμενα στοιχεία της ψυχοσύνθεσης του Νεοέλληνα τον οδήγησαν να ψηφίσει Χρυσή Αυγή. Νομίζω απλά πως τους ψήφισε γιατί λόγω της κακής του κατάστασης και της απελπισίας λειτούργησε καθαρά συναισθηματικά και έριξε το ψηφοδέλτιο "για να τιμωρηθούν επιτέλους οι κλέφτες, να μπαίνουν στη Βουλή και να φοβούνται" (τα εισαγωγικά επειδή πάμπολλες φορές έχω ακούσει αυτή την αιτιολογία). Φυσικά και για να προλάβω αντιδράσεις, η εξήγηση αυτή όχι μόνο δεν δικαιολογεί τους ανεγκέφαλους αυτούς ψηφοφόρους αλλά αντιθέτως δείχνει ακόμα περισσότερο τη στόφα ενός λαού που δεν μπορεί να μάθει πως στις εκλογές αντιδρούμε με λογική και σύνεση και όχι εν είδει εξωσυζυγικής σχέσης (άλλο το ποιος θα σε κυβερνήσει και άλλο το ποιος θα σε πηδήξει...) και κυρίως σκεφτόμαστε λιγάκι πριν αποφασίσουμε ποιους θα βάλουμε στη Βουλή με φόβο να καταλυθεί η δημοκρατία και οι θεσμοί. Γιατί αντί για κλέφτες το να ψηφίζεις ένα μάτσο δολοφόνους δεν είναι και καμία βελτίωση. Αλλά μάλλον ως λαός είμαστε πολλοί κοντόφθαλμοι και "παθιασμένοι" για να το δούμε αυτό.

    Υ.Γ. Ας δώσουμε μονάχα ένα ελαφρυντικό σε αυτούς που πραγματικά υποφέρουν και έχουν χάσει την ικανότητα της ορθής σκέψης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από ελαφρυντικά, στην Ελλάδα, άλλο καλό :-)
      Από ευθύνη, αναλαμβάνει κανείς;

      Διαγραφή
    2. Εγώ, εσύ, όλοι μας μεμονωμένα μπορεί να είμαστε πολύ λογικοί άνθρωποι αλλά όταν φτιάξουμε σύνολο προκύπτουν απρόβλεπτες αναδυόμενες ιδιότητες.
      Μπορεί να ακούγεται φθηνό, αν όμως η δυναμική μεταξύ ηγεσίας – πλήθους κατανοηθεί μέσα από την στερεότυπη οπτική αρσενικού – θηλυκού λύνονται πολλές απορίες όπου στην ανάγνωση της παγκόσμια πολιτικής ιστορίας και επικαιρότητας αρκετά κουτάκια μπαίνουν στη θέση τους, σαν Tetris.
      Η ευθύνη βαραίνει κυρίως τις προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου. Δεν είναι όλα οικονομία σε αυτή τη ζωή. Μπορεί για παράδειγμα η αριστερά να έχει τις ιδέες της για έξοδο απ’ τον δημοσιονομικό μας πάτο, αλλά από τη στιγμή που μεταξύ άλλων προτάσσει και ανεδαφικούς κοινωνικούς στόχους που δεν αρμόζουν στην ψυχοσύνθεση του πυρήνα της νεοελληνικής πραγματικότητας ή την γεωστρατηγική θέση της χώρας, τότε ο πυρήνας αυτός δεν θα ακούσει ούτε τα όσα εφικτά έχεις να του προτείνεις. Αντιθέτως τον δίνεις στο πιάτο εκείνων που δεν πρέπει να πάει. Με τη λογική λειτουργούν τα άψυχα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Το οτι είμαστε τα εξυπνότερα πλάσματα στον πλανήτη, δε σημαίνει πως δεν εξακολουθούμε ως είδος να κινούμαστε κι εμείς συλλογικά με συναισθηματικούς όρους, όπως κάθε ζώο. Όποτε αυτή η παράμετρος περιφρονείται, θα προσφερθούν άλλοι κύκλοι να δηλώσουν τη βούληση και την ικανότητά τους να δώσουν τη δέουσα σημασία.

      Διαγραφή
    3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    4. Νομίζω ότι μια κατάλληλη προσαρμογή του μοντέλου αρσενικό-θηλυκό είναι το παράδειγμα της ηλίθιας χαζογκόμενας (συνειδητός πλεονασμός) που θέλει ο άντρας της να της αγοράζει πράγματα. Δεν την νοιάζει αν τη βρίζει, τη δέρνει, την προσβάλει. Αυτό που δε δέχεται είναι να μην της αγοράζει πράγματα. Τότε θα τον αφήσει και θα βρει τον επόμενο, που μπορεί να είναι χειρότερος, αλλά της κάνει αν της αγοράζει αυτά που θέλει. Οι εκπρόσωποι της εξουσίας καλόμαθαν για πολύ καιρό τους πολίτες και οι πολίτες διαλέγουν τους εκπροσώπους εκείνους που θα τους καλομάθουν.
      Δεν πρέπει πάντως να δεχόμαστε αξιωματικά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων. Αν δεν ταιράζει στην ψυχοσύνθεσή μας να πληρώνουμε φόρους ή να σκεφτόμαστε το συλλογικό καλό, αυτό δε σημαίνει πως ο νομοθέτης ή η δικαιοσύνη πρέπει να φτιάχνουν και να ερμηνεύουν τους νόμους με βάση την "ιδιαίτερη ψυχοσύνθεσή" μας. Στην Ελλάδα βρίσκει κάποιος και τα κάνει. Υπό άλλες συνθήκες και σε άλλο περιβάλλον, πχ εξωτερικό, μια χαρά προσαρμόζει ο Έλληνας τις ιδιαιτερότητές του στους ισχύοντες κανόνες.

      Διαγραφή
    5. Μιας που αναφέρθηκες στο φορολογικό, απλώς να προσθέσω πως στην προεπαναστατική κοινωνία των Ρωμιών, φορολογικό υποκείμενο ήταν η κοινωνία και όχι το άτομο. Κάθε χωριό, κάθε τοπική κοινωνία πλήρωναν τον φόρο τους στον Τούρκο βάσει του συλλογικού σωρευόμενου πλούτου. Δεν απευθυνόταν ο έφορος σε κάθε άτομο χωριστά.
      Μετά την απελευθέρωση πήραμε και μεταφυτέψαμε με το στανιό (μετακένωση) κοινωνικές λειτουργίες που αφορούσαν άλλους λαούς, άλλα συλλογικά υποκείμενα, άλλους πολιτισμούς.
      Είναι τουλάχιστον λυπηρό να βλέπεις σήμερα πως ο περισσότερος κόσμος ψέγει τον νεο-έλληνα επειδή δεν αντέγραψε τους ευρωπαίους στον βαθμό που εκείνοι θεωρούν οτι θα έπρεπε. Εντοπίζουν ως πηγή της κακοδαιμονίας μας το γεγονός οτι δεν απαρνηθήκαμε την βυζαντινή πολιτισμική μας ταυτότητα –η οποία να σημειωθεί πως επί τουρκοκρατίας κατάφερε να παράγει πολιτισμό και να διασώσει ετερότητα και συλλογικό πλούτο.
      Ο αυτοπροσδιορισμός μας ως «Έλληνες» και της χώρας μας ως «Ελλάδα» (και όχι το ορθότερο «Ρωμανία») ήταν μια κίνηση που βόλευε εμάς αλλά και τους ευρωπαίους να μας αποδεχθούν. Αν δηλώναμε «απόγονοι Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να μας επέτρεπαν οποιασδήποτε μορφής παλιγγενεσία, μπελάδες στο κεφάλι τους θα έβαζαν; Εξάλλου το brand name “Ελλάδα” μας έχει ξελασπώσει αρκετές φορές από τότε στην διεθνή σκηνή, δεν είναι κακό. Αλλά βλέπεις στην πορεία το πιστέψαμε τόσο πολύ, που καταλήξαμε να αλληλοκατηγορούμαστε μεταξύ μας ή να απολογούμαστε στο εξωτερικό για πιο λόγο δεν διασώσαμε πολιτισμική συγγένεια με τους αρχαίους. Αν είναι δυνατόν!

      Διαγραφή
    6. Αλεξιάννα
      Προσπάθησε να διαβάσεις το κλείσιμο του άρθρου λίγο διαφορετικά πχ // "ψηφίζαμε" Χρυσή Αυγή εδώ και δεκαετίες//

      Διαγραφή
  13. Ελληνάκι,

    Επίσης βλέπεις την πολιτική ηγεσία του τόπου να διαπλέκεται σκανδαλωδώς με την εγχώρια οικονομική ελίτ (βλέπε ΑΤΕ κτλ). Βλέπεις τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ να επιμένουν ότι αυτοί οι πολιτικοί αποτελούν τη μόνη ελπίδα της χώρας και ότι οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα έχει ως αποτέλεσμα να μας εκπαραθυρώσουν από το Ευρώ, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, την Ουέφα, την Γιουρολίγκα και τη Γιουροβίζιον.

    Συνέχισε τώρα να αναλύεις πως κάτι μαϊμού συντάξεις, ένα γκρουπ ανθρώπων που σπάνε βιτρίνες και μερικές δεκάδες άνεργοι οπλισμένοι με αυγά και καφέδες ευθύνονται δήθεν για τη διάλυση της χώρας.


    Υ/Γ: ο δοκιμαζόμενος λαός γιατί μπήκε σε εισαγωγικά; Περνάει καλά και δε το ξέρει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν γράφεις κάτι που δεν γράφω ήδη. Βιάζεσαι να στρατοπεδεύσεις μου φαίνεται.

      Διαγραφή
    2. Που ακριβώς γράφεις για τη διαπλοκή πολιτικών-ΜΜΕ-ελίτ;

      Διαγραφή
    3. Παράγραφοι 1, 3 και 11 στο παρόν και αρκετές αναρτήσεις στο παρελθόν. Θέλω να πιστεύω πως όταν μιλάμε για κοτζαμπάσηδες είναι ξεκάθαρος ο παραλληλισμός με την κάθε ελίτ.

      Διαγραφή
    4. Στη πρώτη παράγραφο μιλάς για τους δημοσιογράφους, όχι για το πως οι εργοδότες των δημοσιογράφων διαπλέκονται με την πολιτική ηγεσία και την οικονομική ελίτ.

      Η αναφορά σε κοτζαμπάσηδες υπονοεί κάποια διαπλοκή με την πολιτική ηγεσία, όχι όμως και το οργανωμένο κύκλωμα πολιτικών-ολιγαρχίας-ΜΜΕ. Ομοίως και η αναφορά σε "βολέματα έργων".

      Παρεμπιπτόντως, ο όρος "βόλεμα" ακούγεται πολύ ήπιος σε σχέση με τα "τραμπουκισμός", "τρομοκρατία", "σκοταδισμός" που χρησιμοποιείς για να περιγράψεις το πολύ μικρότερο σε έκταση πρόβλημα της βίας στα πανεπιστήμια. Γενικότερα δε διστάζεις να καυτηριάσεις οτιδήποτε έχει να κάνει με τα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας, αλλά περιορίζεσαι σε μονολεκτικές αναφορές στα καμώματα των "επάνω".

      Διαγραφή
    5. Υπάρχει που λες το γνωστό ρητό που λέει "I am responsible for what I say, not for what you hear". Και θα μείνω σε αυτό ;)

      Διαγραφή
    6. Εάν δεν είμαστε υπεύθυνοι για το τι αντιλαμβάνεται ο ακροατής μας (σε κάποια πλαίσια βέβαια), τότε γιατί χρησιμοποιούμε κανόνες όπως η γραμματική και το συντακτικό; Είναι προφανές ότι κάνουμε διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων στην Ελλάδα, όχι των κειμένων σου. Αντί να καταφεύγεις σε ευφυολογήματα και εάν δεν έχεις διάθεση να συζητήσεις, μπορείς κάλλιστα να μου ζητήσεις να αποχωρήσω. No hard feelings, που λέει και μια έκφραση.

      Διαγραφή
    7. Μου ζητάς να σου αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Δεν μπορώ να μπω σε τέτοιου είδους συζήτηση.

      Διάβασες ένα κείμενο και σύμφωνα με τη δική σου αντίληψη βρίσκεις ένα "κενό" προς την κριτική μου στις ελίτ (πολιτικές, κοινωνικές και ΜΜΕ). Σου εξηγώ (ως δημιουργός του κειμένου), ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το να συνεχίζεις μετά να προσπαθείς να μου αποδείξεις ότι σου λέω ψέμματα δεν καταλαβαίνω που οδηγεί.

      Το ιστολόγιο αυτό έχει 400+ αναρτήσεις τα τελευταία 4 χρόνια μέσα από τις οποίες είναι σαφείς οι απόψεις μου για κάθε είδους μικρά και μεγάλα συμφέροντα της κοινωνίας μας. Μπορεί να δυσκολεύει το γεγονός ότι δεν κάνω ταξικούς διαχωρισμούς αλλά η όλη ουσία παραμένει ίδια. Οι αναρτήσεις είναι στη θέση τους, οπότε μπορείς ανά πάσα στιγμή να τις διαβάσεις. Μη μου ζητάς όμως να αποδεικνύω πράγματα που τα έχω αποδείξει πολύ πιο αναλυτικά πολλές φορές στο παρελθόν.

      Διαγραφή
  14. Εξαιρετικό άρθρο Ελληνάκι.

    Εύγε σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. "Βλέπεις μία Αριστερά που πλέον απλά σιγοντάρει οποιαδήποτε ιδέα, πράξη ή λόγο που αποδομεί την Δημοκρατία."

    Ποιά δημοκρατία ακριβώς αποδομεί;
    Υποθέτω αυτή που στηλιτεύεις στις προηγούμενες παραγράφους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς αυτή. Το ότι μία Δημοκρατία είναι δυσλειτουργική και κατακρεουργημένη δεν σημαίνει ότι βελτιώνεται κάνοντάς την ακόμα πιο δυσλειτουργική και κατακρεουργώντας τη.

      Διαγραφή
  16. Χαμένοι-καμένοι-βολεμένοι-σωσμένοι: όλα μετοχές της παθητικής φωνής.
    Ελληνάκι μου αρέσει ο τρόπος σκέψης σου και νομίζω θα τα λέμε συχνά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Δεν έχω λόγια ικανά να δείξουν πόσο με εκφράουν οι απόψεις αυτές αλλά και ποσο με τρομάζει η διαπίστωση της κατάντιας μας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δεν έχω λόγια ικανά να δείξουν πόσο με εκφράουν οι απόψεις αυτές αλλά και ποσο με τρομάζει η διαπίστωση της κατάντιας μας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καταπληκτικό άρθρο!!!
    Η σημερινή Ελλάδα σε όλο της το μεγαλείο!!!
    Θα μου επιτρέψεις να το αναδημοσιεύσω, με το όνομά σου φυσικά, σε κάποιο φόρουμ που γράφω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η πιο αντικειμενική, ειλικρινής, ιστορικά αδιάψευστη, και συνάμα θλιβερή άποψη που επιτέλους εκφράστηκε στο διαδύκτιο για το δήθεν "φαινόμενο" XA που έχει τόση σχεση με τον εθνοσοσιαλισμο όση έχει και ο πλεύρης με την οικολογία.

    Μπράβο σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...