Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Πανελλαδική τρομοκρατία

Η τρόμο-λαγνεία γεννά την τρομοκρατία. Και φυσικά, ένα υστερικό και τρόμο-λάγνο έθνος σαν το ελληνικό δεν θα μπορούσε να μην δημιουργεί άσκοπες εντάσεις, υστερικές καταστάσεις και τρομοκρατικές νοοτροπίες που επηρεάζουν την κοινωνία. Εάν κάποιος με ρωτούσε τί θεωρώ ως μεγαλύτερο παράδειγμα τρομοκρατίας στο γίγνεσθαι της ελληνικής κοινωνίας, η απάντησή μου θα ήταν σαφής: Τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Πριν λίγα χρόνια, είχε δημιουργηθεί η ανάγκη δημιουργίας μίας σαφούς περιγραφής του όρου «τρομοκρατία». Επειδή, φυσικά, το ζήτημα αφορούσε συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες, τελικά ο ορισμός κατέληξε να αναφέρεται σε καθαρά πολιτικά ζητήματα ή γεωστρατηγικές τακτικές που εξυπηρετούσαν τις σκοπιμότητες αυτές. Ο ορισμός αυτός όμως, φαίνεται αρκετά πρόχειρος. Για παράδειγμα, η «άσκοπη χρήση βίας» ακούγεται παράλογη σαν φράση δεδομένου ότι η χρήση βίας είναι άσκοπη εξ’ ορισμού. Το ίδιο παράλογο ακούγεται και το «τυφλό χτύπημα», δεδομένου ότι ένας «τρομοκράτης» ξέρει πολύ καλά που χτυπάει.

Η τρομοκρατία είναι ένα εργαλείο που δεν χρησιμοποιείται μόνο άμεσα από κάποιους ανθρώπους, αλλά πολλές φορές δημιουργείται ακούσια μέσα σε μία κοινωνία. Τα στοιχεία τρομοκρατίας που συγκεντρώνονται γύρω από το θεσμό των πανελλαδικών εξετάσεων είναι παραδείγματα τέτοιων ακούσιων διαδικασιών, δεδομένου ότι οι εξεταζόμενοι και ο οικογενειακός ή κοινωνικός τους περίγυρος υποβάλλονται σε μία κακόγουστη ψυχολογική δοκιμασία, για μία σεβαστή περίοδο, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Τα κατάλοιπα αμορφωσιάς της προηγούμενης γενιάς και η υστερία για το βόλεμα σε μία σίγουρη υψηλόμισθη δουλειά της σημερινής γενιάς, συνθέτουν το καταλληλότερο κοκτέιλ ψυχολογικής τρομοκρατίας τόσο από τα ΜΜΕ, όσο και από το ίδιο το εθνικό σύστημα παιδείας. Διότι, ως γνωστόν, η μαζική υστερία είναι η αγαπημένη ενασχόληση των ελληνικών ΜΜΕ, ενώ όποτε κάποιο υπουργείο μπορεί να μετακυλήσει την ανικανότητά του στις πλάτες των πολιτών (Πχ το υπουργείο παιδείας και αστρολογίας όσον αφορά το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση), δεν διστάζει να το κάνει και μάλιστα ελαφρά τη συνειδήσει.

Το πιο τραγικό σε όλη αυτή την ιστορία δεν είναι μόνο η ανούσια ψυχολογική πίεση που δέχονται ξαφνικά όλοι οι 17χρονοι αυτής της χώρας, αλλά η διαιώνιση αυτής της πάγιας ελληνικότατης νοοτροπίας που αναγνωρίζει σε ένα πτυχίο το άλφα και το ωμέγα της παιδείας και της προσωπικής καλλιέργειας του καθενός. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για πτυχία που κτώνται μέσα σε ένα συνεχώς υποβαθμιζόμενο σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτό όμως είναι αλλουνού τράγου ευαγγέλιο.

Τα αγαθά κόποις κτώνται. Όταν όμως το αγαθό της παιδείας και της πανεπιστημιακής γνώσης, που είναι και ο πρώτος στόχος σε μία σειρά στόχων ενός νέου ανθρώπου, θεοποιείται σε βαθμό παραλογισμού και μαζικής υστερίας, τότε οι κόποι γίνονται εξίσου παράλογοι. Διότι, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η ελληνική κοινωνία, ένα πτυχίο δεν εξασφαλίζει ούτε επίπεδο γνώσεων, ούτε εργασία, ούτε προσωπική καλλιέργεια. Ακολούθως, η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορεί να διασφαλίζεται μόνο βάσει παπαγαλίσματος, ή «βατών θεμάτων» ή μίας τυχερής ημέρας. Ως εκ τούτου, όλο αυτό το τσίρκο που στήνεται κατά την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων, είναι κυρίως παιχνίδι ευρείας κατανάλωσης που παίζεται με τους ίδιους και απαράλλαχτους όρους, οι οποίοι τελικά μόνο τρομοκρατικοί θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Η σκέψη είναι σκέψη. Δεν διαχωρίζεται σε «βατή» και σε «ΣΟΣ», ούτε μετριέται σε μονάδες εκατοντάδων ωρών παπαγαλίσματος. Το ίδιο ισχύει και για τη γνώση.

Εν αναμονή του Αυγούστου για να δώσουμε τα συγχαρητήριά μας και να καταπραΰνουμε τις τρομοϋστερικές αγωνίες της ελληνικής οικογένειας.

9 σχόλια:

  1. Να κι ένα άρθρο σου με το οποίο διαφωνώ σε μερικά σημεία. Ευκαιρία για συζήτηση :-)

    Νομίζω ότι υπερβάλλεις πολύ όταν λές «τρομοκρατία», και είναι λάθος η χρήση του όρου σε αυτό το context. Δε μου φαίνεται το ίδιο η χρήση φυσικής βίας και η δολοφονία πολιτών για την προώθηση ενός πολιτικού στόχου, με την πίεση που τρώει ένας δεκαεπτάχρονος να μπεί στο πανεπιστήμιο.

    Μακάρι οι πανελλήνιες να ήταν το μεγαλύτερο παράδειγμα τρομοκρατίας στην ελλάδα. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν υπάρχει ακροδεξιά με χειροβομβίδες, ότι δεν υπάρχουν μηδενιστές δεκαπεντάχρονοι χωρίς πολιτικό λόγο αλλά με καλάσνικοφ, ότι η αστυνομία έχει επαγγελματισμό και ακολουθεί πάντα το γράμμα του νόμου, και άλλα τέτοια αστεία σενάρια. Μέχρι να καταφέρει κάποιος ηλίθιος φασίστας μπάτσος να τσαντίσει τους μουλάδες, και να προστεθεί σ'αυτό και η θρησκευτική τρομοκρατία, που ευτυχώς δεν υπάρχει ακόμα στην Ελλάδα.

    Βασικά, όχι μόνο δεν είναι τρομοκρατία το να αγχώνεται κανείς λόγω του πολύ μεγάλου ανταγωνισμού, αλλά θα έλεγα ότι οι πανελλήνιες (ως μηχανισμός) είναι από τα λιγότερο χαλασμένα κομμάτια της ελληνικής παιδείας, και από τα λίγα παραδείγματα όπου μηχανισμοί του κράτους έχουν σχεδιαστεί βασικά ενάντια στη διαφθορά. Η δυσλειτουργία τους οφείλεται σε άλλες παθογένειες που ξεκινάνε από το δημοτικό, και διαρκούν και μέχρι το πανεπιστήμιο, αλλά και στα κολλήματα των γονιών. Η κατάσταση πριν το λύκειο και στο πανεπιστήμιο είναι η βασική προτεραιότητα κατά τη γνώμη μου, και αν δεν αλλάξει αυτή πρώτα, οποιαδήποτε προσπάθεια να αλλάξει αυτό που γίνεται στις πανελλήνιες θα αποτυγχάνει, και θα καταλήγει σε διαγωνισμό παπαγαλίας.

    Σίγουρα υπάρχουν φαινόμενα σχετικά με τις πανελλήνιες (παπαγαλία, υπερβολικό άγχος, παραπαιδεία, κλπ) που δεν είναι καλά, είναι δυσάρεστα, και καλό θα ήταν να μην υπήρχαν.
    Από την άλλη, το να πάρει κανείς πτυχίο ελληνικού πανεπιστημίου σημαίνει συνήθως ότι η τελευταία φορά που έδειξε επαγγελματισμό και προσήλωση στο (οποιοδήποτε) «καθήκον» ένιωθε ότι είχε, καθημερινά, και για ένα ολόκληρο συνεχόμενο χρόνο, ήταν στις πανελλήνιες. Αυτό είναι μάλλον δυσφήμιση για τον πτυχιούχο, παρά προσόν. Γι' αυτό και η απόπειρα κάθε καινούριου υπουργού να φτιάξει την παιδεία με αλλαγές μόνο στις πανελλήνιες (οσοδήποτε καλές προθέσεις και να έχει, κι όσο κι αν δεν είναι ανίκανος) είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

    Η μανία αυτή των Ελλήνων γονιών για πτυχία δεν θα ήταν απαραίτητα κακή για την κοινωνία, αν υπήρχαν καλύτερα πανεπιστήμια. Είναι φυσιολογικό ο κάθε γονιός να θέλει να μορφωθεί το παιδί του, καλά κάνει. Και αναγκαστικά όταν όλοι θέλουν να σπουδάσουν γιατροί ή δικηγόροι στην Αθήνα, θα υπάρχει ανταγωνισμός, πίεση, άγχος, και κάποιοι θα απογοητευτούν. Ελπίζω όμως κάποια στιγμή όλοι στην Ελλάδα να έχουν τριτοβάθμια εκπαίδευση, και αυτή να είναι καλύτερη απ' ότι τώρα. Ακόμα κι αν αγχώνονται και κουράζονται για να την αποκτήσουν. Αυτό γίνεται παντού, και δεν είναι τρομοκρατία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τρομοκρατία είναι οτιδήποτε σε καθηλώνει κάπου μέσω των μηχανισμών του φόβου, του άγχους, κλπ χωρίς την δυνατότητα εναλλακτικής λύσης/εξόδου διαφυγής.

    Τρομοκρατία είναι οι διαγωνισμοί του ΑΣΕΠ με την μέγιστη χρήση σαδισμού σε ένα ετερόκλητο και με άλλες ανάγκες και προτεραιότητες κοινό, τρομοκρατία οι πανελλήνιες, τρομοκρατία το φιάσκο της γρίπης των πουλιών ή των χοίρων, και των κάθε σχετικών ρεπορτάζ για μετανάστες, εγκληματικότητα, κλπ, τρομοκρατία τα μπλόκα και οι έφοδοι μπάτσων/εφοριακών, κλπ σε δρομους, μαγαζιά, τρομοκρατία οι νέοι φόροι, οι περικοπές εργασιακών δικαιωμάτων, κλπ, κλπ.

    Οπου καραδοκεί ο έλεγχος και η επιβολη της εξουσίας με άσκηση έιτε φυσικής έιτε συμβολικής βίας στις ζωές μας, τότε βιώνουμε τρομοκρατία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δε ξερω αν 'τρομοκρατια' ειναι οι Πανελλαδικες, που στο κατω κατω αφορουν μια μικροτερη μεριδα του πληθυσμου, αλλα για εμενα o ορος 'τρομοκρατια' περιλαμβανει οποιoδηποτε μηχανισμο εκφοβισμου, ή καθηλωσης πολιτων, ωστε να μη πραγματοποιησουν τα σχεδια τους.Προχθες μαλιστα ακουσα οτι δεν δινονται αδειες σε κατηγοριες υπαλληλων, για να μη πανε να ψηφισουν και οτι σε περιπτωση που θα τους δωθει αδεια θα πρεπει να ειναι με τη συμφωνη γνωμη του προισταμενου τους.Τι αλλο θα ακουσουμε πια; Αυτο δεν ειναι μια ακομη μορφη τρομοκρατιας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τρομοκρατία κατ' αρχήν είναι να βλέπεις τηλεόραση και να σκέφτεσαι ότι δεν διαθέτεις πυρηνικό καταφύγιο για να προστατευτείς από την επερχόμενη καταστροφη

    Όσον αφορά τις εξετάσεις καθ' εαυτές-
    η νοοτροπία του "χαρτιού" αλλά όχι της γνώσης οδηγεί στον παραλογισμό και την παράκρουση.
    Ευκολα θέματα, βατά, sos και κουραφέξαλα.

    Ότι και ναναι τα θέματα το ποσοστό των επιτυχόντων θα είναι το ίδιο.
    Το ζητούμενο είναι να είναι ΔΥΣΚΟΛΕΣ οι εξετάσεις ώστε να μπουν αυτοί που πραγματικά αξίζουν.

    Και άντε και μπήκες πες στη Νομική. Γιατί να πανηγυρίσεις όταν ενας υδραυλικός έχει πιό σίγουρη και ομαλή επαγγελματική αποκατάσταση ?

    Και αντε και δεν μπήκες- τι έγινε? Εχεις να διαλέξεις από το παράρτημα του πανεπιστημίου της Χαράρε μέχρι εκείνο του Πεσαβαρ

    Περνας μερικά χρονάκια, πληρώνεις αρκετά χιλιαρικάκια και μετά αγωνίζεσαι να βρεις δουλειά των 700 ευρώ (και πολλά σου είναι)
    Στο ενδιάμεσο "χτυπάς" όλους τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ για να κατακτήσεις την πολυπόθητη μονιμότητα.

    Και όταν την αποκτήσεις τότε ασκείς τρομοκρατία (του Δ.Υ στους υπηκόους...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ polyvios

    Χαίρομαι να διαφωνώ με ομοϊδεάτες μου :)

    Καταρχήν θα συμφωνήσω απόλυτα με την προτελευταία παράγραφό σου.

    Κατά δεύτερον, δεν αναφέρομαι στην βίαια πλευρά της τρομοκρατίας, αλλά στην ψυχολογική / εγκεφαλική.

    Δεν εστιάζω τόσο στην πίεση που δέχονται οι μαθητές όσο στο hype που έχει δημιουργηθεί γύρω από το θέσμο των πανελληνίων, όπου ξαφνικά κάποιες εξετάσεις γίνονται το πρωτοσέλιδο της χώρα για μία εβδομάδα λες και είναι το σημαντικότερο γεγονός της χρόνιας.

    Ο λόγος που δίνω τόσο μεγάλη σημασία, είναι ότι αυτή η υποκρισία για την αξία των πανελλήνιων, είναι στην ουσία η πρώτη άνευ ουσίας πίεση που δέχεται ένας πολίτης αυτής της χώρας. Είναι σα να του κάνουν εισαγωγή για το τι έπεται μετά. Εάν ο στρατός είναι η "μικρογραφία" του ελληνικού δημοσίου, τότε οι πανελλήνιες είναι κάτι αντίστοιχο από άποψη ανουσιότητας.

    @ Tyler Durden

    Θα έβαζα και τα περιοδικά μόδας, αλλά θα ξέφευγε...

    @ Elva

    Τότε και ο δικός μου ορισμός ταιριάζει στο δικό σου.

    @ Ser

    Νομίζω το εξέφρασες καλύτερα από εμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ελληνάκι
    το θέτεις πολύ σωστά το θέμα και δεν θα σταθώστην ανάλυση των λέξεων.
    Η τρομοκρατία ξεκινά ήπια με τον μπαμπούλα και το επόμενο βήμα είναι οι πανελλαδικές.
    Είναι τραγικό να καθορίζεται η ζωή σου σε μια στιγμή.Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα ή όχι.
    Διότι όπως λέει και ο φιλόσοφος Ζώρζ Πιλαλί"τα πανεπιστήμια βγάζουν ειδικότητες και όχι προσωπικότητες".
    Στη συνέχεια θα συμφωνήσω με τον Tyler Durden.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το "τρίτο" στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι όπως το "τρίτο" τριτοκόσμική χώρα, ε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Βρομιστεράκι

    Γενικώς ο αριθμός 3 είναι πολύ σημαντικός για το έθνος μας. Εδώ κοτζάμ Σύνταγμα ξεκινάει με την πρόταση: "Εις το όνομα της αδιαιρέτου και ομοούσιου αγίος ΤΡΙΑΔΟΣ"... τί να λέμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σχόρνα παναγιά μου τρυπητή για τη βλασφήμια αλλά είναι για τη σημαντικότητα του αριθμού που παίρνουμε τα 3 μόνιμα, ε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...