Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

100 ημέρες ατολμίας

Το ορόσημο των 100 ημερών που το ίδιο το ΠΑΣΟΚ είχε θέσει προεκλογικά, λειτούργησε ανάμεικτα τελικά. Από τη μία δημιούργησε ένα τεχνητό χρονικό περιθώριο δράσης που λειτούργησε ως πίεση για τη λήψη αποφάσεων, από την άλλη δημιούργησε και μία ψευδή υπεραισιοδοξία στην κοινωνία για τις αλλαγές που θα μπορούσαν να γίνουν.

Αυτές τις μέρες γίνονται διάφοροι απολογισμοί για τα 100ήμερα της νέας κυβέρνησης. Στη γενικότερη σύγχυση που επικρατεί σχετικά με επικείμενες κυβερνητικές αποφάσεις, σχέδια, νόμους και τα έως τώρα πεπραγμένα, αλλά και λόγω των αγαπημένων σπορ της νοοτροπίας μας, ήτοι της γκρίνιας, της ισοπέδωσης και της πόλωσης, φαίνεται πως χάνουμε την ευρύτερη αίσθηση. Και όπως κάθε αίσθηση, έτσι και αυτή περιέχει τα θετικά και τα αρνητικά της.

Ένας καλός κανόνας για να μπορούμε να διαχωρίζουμε αυτή την ευρύτερη αίσθηση από τα αποσπασματικά πεπραγμένα μίας κυβέρνησης είναι να σκεφτόμαστε την ιστορία του μέλλοντος. Πώς θα αναφέρεται η Ελλάδα στις αρχές του 21ου αιώνα από την Ιστορία; Για παράδειγμα τι είναι πιο πιθανό να αναγράφεται; Η αύξηση των τελών κυκλοφορίας των ΙΧ, ή η εισαγωγή του δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες; Η καθυστέρηση στην πρόσληψη των γενικών γραμματέων ή η αναβάθμιση της αξιοκρατίας και του ρόλου του ΑΣΕΠ;

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα θετικά στοιχεία των πρώτων 100 ημερών μπορούν να εστιαστούν στη θέληση για θετικές αλλαγές σε θέματα που λιμνάζουν πολλά χρόνια τώρα και ουδείς τολμούσε να αγγίξει, ακόμα και όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν στην εξουσία παλιότερα. Το γεγονός ότι πλέον ακούγονται από επίσημα κυβερνητικά πρόσωπα προτάσεις-ταμπού για την ελληνική κοινωνία, όπως η νομιμοποίηση μεταναστών, η φορολόγηση της εκκλησίας, η εξυγίανση του αστυνομικού σώματος, η βελτιστοποίηση του διοικητικού χάρτη κλπ, όσο κλισέ και να ακούγονται, δεν παύουν να έχουν «επίσημη» υπόσταση. Και αυτό για μία συντηρητική κοινωνία σαν την ελληνική είναι θετική εξέλιξη. Εξαγγελίες που δείχνουν έναν πιο ώριμο πολιτικό τρόπο σκέψης, αρκούν για να υποδείξουν μία θετικότερη πορεία στην πολιτική ζωή της χώρας, ακόμα και αν τελικά δεν υλοποιηθούν όλες. Καλό είναι, άλλωστε να διατηρούμε πάντα ένα ρεαλισμό όσον αφορά την ετοιμότητα της ελληνικής κοινωνίας για αλλαγές σε τόσους πολλούς κλάδους.

Τα αρνητικά στοιχεία συνοψίζονται κυρίως σε δύο: Την ατολμία και τη σύγχυση. Μάλιστα, όσον αφορά τη σύγχυση, ενδεχομένως η βασική αιτία να είναι η ατολμία. Είναι κρίμα, αλλά και πολιτικά άκομψο, μία τόσο μεγάλη δυναμική, από νέους ανοιχτόμυαλους και μορφωμένους πολιτικούς, που μάλιστα στηρίζονται από μία πρόσφατη μεγάλη εκλογική νίκη, να επιβραδύνεται λόγω ατολμίας. Αυτό που παρατηρείται μέχρι στιγμής είναι το εξής. Κυβερνητικά στελέχη ξεκινάνε θέματα στο βήμα ανοιχτής διαβούλευσης, ή αφήνουν επίτηδες να διαρρεύσουν διάφορες ιδέες, προκειμένου να «ψηλαφίσουν» την κοινή γνώμη και να καταγράψουν αντιδράσεις. Φυσικά κάτι τέτοιο καλό είναι και πρέπει να συμβαίνει, ώστε να μην χάνεται εντελώς η επαφή με την υπόλοιπη κοινωνία, αλλά όταν συμβαίνει κατά κόρον και μάλιστα για σημαντικά θέματα που χρήζουν άμεσης και τάχιστης λήψης αποφάσεων, τότε ορθώς υποτιμάται και η ικανότητα της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα δημιουργούν περισσότερη σύγχυση στις αρχικές προτάσεις που με τη σειρά τους δημιουργούν συνθήκες κακοδιαχείρισης.

Αυτό που παραδέχονται όλοι είναι ότι στην Ελλάδα χρειάζεται πολιτική συγκρούσεων με πολλούς κλάδους και μέρη της κοινωνίας, προκειμένου να ξεκολλήσουμε από αρνητικές καταστάσεις. Εάν δεν υπάρξουν οι εν λόγω συγκρούσεις τώρα που υπάρχει και η σχετική κοινωνική και πολιτική δυναμική, δεν πρόκειται να υπάρξουν ποτέ. Και τελικά η αξιοπιστία του ΠΑΣΟΚ, θα κριθεί σε αυτό ακριβώς. Στο κατά πόσο δηλαδή είχε την ικανότητα και την τόλμη να συγκρουστεί, προκειμένου να επιφέρει θετικές αλλαγές στη χώρα.

Από εκεί και πέρα, καλό είναι να έχουμε υπόψη ότι στον σχεδιασμό κινήσεων και στην τελική λήψη αποφάσεων ισχύει ο κανόνας του ξυλοκόπου και του δέντρου: Αν έχεις 1 ώρα για να κόψεις ένα δέντρο, καλύτερα για 55 λεπτά να σχεδιάζεις πως θα κοπεί με την καλύτερη κοψιά και σε 5 λεπτά να το κόψεις με δύο τσεκουριές ακριβείας, παρά επί μία ώρα να κοπανάς το δέντρο με το τσεκούρι όπως όπως ελπίζοντας πως κάποια στιγμή, με κάποιον τρόπο το δέντρο θα πέσει. Εάν το σκεπτικό της κυβέρνησης είναι παρόμοιο, τότε τα σημάδια είναι θετικά. Εάν το σκεπτικό είναι το ροκάνισμα του χρόνου ψηλαφίζοντας την κοινή γνώμη και εσωκομματικά μικροσυμφέροντα, τότε σύντομα η ανικανότητα αυτή θα αναδειχτεί και θα οδηγήσει τη διαχείριση της χώρας σε ακόμα βαθύτερη κρίση.

9 σχόλια:

  1. Εγώ είδα και μια άλλη θετική αλλαγή τώρα επί ΠΑΣΟΚαρας...
    Τέτοιες ζέστες Χριστουγεννιάτικα δεν είχε ξανακάνει ποτέ..
    Έδωσα τα τέλη σήμερα.. αυτό πόνεσε..
    καλημέρα αδερφέ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα συμφωνήσω με το σχόλιό σου. Βέβαια το μέλλον δεν είναι εγγυητής κρίσης (γιατι τα ιστορικά ερωτήματα τίθενται πάντα υπό το πρισματικό φως της κοινωνικής ηθικής κάθε εποχής), αλλά σε γνεικές γραμμές θεωρώ ότι προσεγγίζεις τις δικές μου εκτιμήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Aφου περασαμε τις 100 ημερες ατολμιας,οπως σωστα λες, τι μπορει να περιμενει κανεις, εκτος ισως απο περισσοτερη...συγχηση; :)
    Λυπαμαι και συναμα οικτιρω αυτους που ψηφιζουν Ν.Δ / ΠΑΣΟK, εναλλαξ, καθε φορα,προσδοκωντας την..
    'αλλαγη', οπως αυτοι την εννοουν βεβαια! Ποσα επιτελους χρονια πρεπει να περασουν για να καταλαβουν καποιοι το αυτονοητο;
    Αλλαγη σημαινει συγκρουση και εκει ειναι το προβλημα, επειδη κανενα απο τα δυο αυτα κομματα δεν θελει να τα βαλει με το κεφαλαιο, ουτε να θιξει τα κακως κειμενα! Οταν καποτε δουμε να συμβαινουν τετοια..
    κοσμογονικα πραγματα στη συντηρητικη αυτη και
    εκκλησιοκρατουμενη χωρα, τοτε ισως μπορουμε να μιλησουμε και να ελπιζουμε σε πραγματικη αλλαγη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σόρυ αλλα αυτή τη στιγμή ένα πράγμα καίει, και αυτό είναι η οικονομία. Και εκεί το ΠΑΣΟΚ δεν τα πάει καθόλου καλά, αρνούμενο πεισματικά να κόψει δαπάνες και να τα βάλει με το διογκωμένο δημόσιο (που το ίδιο δημιούργησε τη δεκαετία του '80) και προσπαθώντας να αυξήσει τα έσοδα σε καιρό ύφεσης, μια προσπάθεια χαμένη απο χέρι. Το 2010 θα είναι χειρότερο του 2009.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Prophet Estarian

    Να πουλήσεις την Cayenne-S για να μην πονάν τα τέλη.

    @ δείμος του πολίτη

    Η ιστορία όμως γράφεται οριζόντια και ανάλογα τον ιστορικό επιστήμονα, ενδεχομένως να γίνεται και κάθετη σε κάποιες περιόδους που χρήζουν μεγαλύτερη ανάλυση. Και πάλι δε νομίζω ότι κάποιος θα αναφερθεί στα τέλη κυκλοφορίας :)

    @ Elva

    Δε νομίζω ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων ΝΔ/ΠΑΣΟΚ προσδοκα κάποια αλλαγή. Το αντίθετο μάλιστα. Προσδοκά το βόλεμα μέσω των κομματικών διασυνδέσεών του. Η μειοψηφία των ψηφοφόρων τους είναι που προσδοκά την αλλαγή και φέρνει και τα εναλλάξ αποτελέσματα.

    Από εκεί και πέρα, το είπες και μόνη σου. Σε μία συντηρητική, εκκλησιοκρατούμενη χώρα δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά.

    Γι' αυτό, θεωρώ ότι ακόμα και τα ελάχιστα θετικά που γίνονται από την τωρινή κυβέρνηση θα πρέπει να αναδεικνύονται, προκειμένου να περνάει το μήνυμα ότι ως κοινωνία εκσυγχρονιζόμαστε και έχουμε πολλές περισσότερες απαιτήσεις από την κοινότυπη σαπίλα που μας έχουν συνηθίσει έως τωρα ΝΔ/ΠΑΣΟΚ.

    @ Jim Slip

    Ναι, όταν αναφέρομαι σε ατολμία, εννοώ καθαρά τις αποφάσεις πάνω στην οικονομία. Και όταν υπάρχουν ακόμα και πασόκοι βουλευτές που για ψηφοθηρικούς λόγους ετοιμάζονται να στηρίξουν συνδικαλιστικά ατοπήματα ή αρνούνται να μιλήσουν για πραγματικό "σφύξιμο του ζωναριού", τότε όντως είναι πιο ανησυχητικά τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πάντως εγώ ρε παιδιά εδώ και μια εικοσαετία όλο για αλλαγή ακούω και αλλαγή δε βλέπω... ούτε η δευτέρα παρουσία δεν αργεί τόσο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι, βασικά είναι απλό. 'Οταν 1 στους 5 δουλεύει στο δημόσιο (που δεν παράγει τίποτε) και δε χρειαζόμαστε ούτε το 1/3 (έχουμε περισσότερους δημοσιους υπαλλήλους απ' την Αγγλία των 60 εκατομμυρίων κατοίκων), τότε de facto οι πόροι μετακυλίονται απ' τον ιδιωτικό τομέα στον δημόσιο τομέα. Η τεράστια παραοικονομία είναι ακριβώς αποτέλεσμα αυτής της δυσμορφίας. Μια οικονομία λειτουργεί πάντα σε equilibrium. Υπάρχει συγκεκριμένη ποσότητα κεφαλαίων, και κάπου κατευθύνονται.

    Μέχρι τώρα τα ελλείμματα και το χρέος αντισταθμιζόταν απ' την ανάπτυξη (μειωνοταν η αναλογία ΑΕΠ/ χρέος). Τώρα που τέλειωσε η αναπτυξη (που βασίστηκε στην οικοδομή και το εμπόριο, που με τη σειρά τους βασίστηκαν στο περιβάλλον των χαμηλών επιτοκίων της Ευρωζώνης), οι τόκοι του χρέους θα αρχίσουν να τσούζουν άσχημα το κράτος - που λόγω συρρίκνωσης του ΑΕΠ θα έχει και λιγότερα έσοδα.

    Βασικά η Ελλάδα είναι ο ορισμός της φούσκας. Ωραία ζούσαμε και παλιότερα και με το 1/100 των σημερινών καταστημάτων, και χωρίς multiplex σινεμά, και χωρίς playstation.

    Η ανάπτυξη που σημειώθηκε δεν αντανακλά στο ελάχιστο την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη μας έδωσε μια μοναδική ευκαιρία να αναδιοργανώσουμε την οικονομία μας, και αντί γι' αυτό συνεχίσαμε να προσλαμβάνουμε κομματικούς στρατούς στο δημόσιο. Δε μας φταίει κανείς, τα θέλαμε και τα πάθαμε.

    'Ετσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα τώρα, οι οποιες αλλαγές θα είναι επώδυνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Panos Konstantinidis

    Είναι ένα από τα πολλά παράδοξα της Ελλάδας. Όλοι (πολιτικοί και πολίτες) παραδέχονται ότι χρειάζονται αλλαγές γενικά, πράγμα που σημαίνει ότι ξέρουμε πως δεν είμαστε και στα πολύ καλά μας. Στην πράξη όμως...

    @ Jim Slip

    "Η ανάπτυξη που σημειώθηκε δεν αντανακλά στο ελάχιστο την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας. Η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη μας έδωσε μια μοναδική ευκαιρία να αναδιοργανώσουμε την οικονομία μας, και αντί γι' αυτό συνεχίσαμε να προσλαμβάνουμε κομματικούς στρατούς στο δημόσιο. Δε μας φταίει κανείς, τα θέλαμε και τα πάθαμε."

    Nuff said.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Να πουλήσω το μαύρο καγιέν και να κρατήσω το μπλε τουλάχιστον;; :p
    :p
    Παπάρα! :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...