Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Οι γιατροί κρατάνε την αναπνοή τους μέχρι να τους πάρουμε παγωτό

Σε μια περίοδο που προσπαθώ να διατηρήσω ακάθεκτη την ψυχραιμία μου, θεωρώντας φυσιολογικό το γεγονός ότι η χώρα, εν μέσω οικονομικής κατάρρευσης είναι κομμένη σε πεντακόσια εξήντα δώδεκα κομμάτια από κάτι χοντρούς αγροτοπατέρες, διαβάζω στις σημερινές ειδήσεις :

«Με ανακοίνωση του ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (Ι.Σ.Α) καλεί σήμερα τα μέλη του σε 24ωρη αποχή από τα ιατρικά τους καθήκοντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αντιμετώπισή τους από τα ΜΜΕ της χώρας. Συμμετέχουν οι γιατροί όλων των υγειονομικών σχηματισμών του Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα της υγείας και των Ασφαλιστικών Ταμείων.»

Περισσότερες λεπτομέρειες σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας, εδώ.

Και αφού η πίεση βαράει 20άρι, σκέφτομαι: Τι έχουμε εδώ; Ένας καταξιωμένος κλάδος, που είναι στελεχωμένος από μορφωμένους και εγγράμματους ανθρώπους, που έβγαλαν τα μάτια τους για 10 χρόνια πάνω σε επιστημονικά βιβλία και στο τέλος έδωσαν όρκο υπέρ της ανθρώπινης υγείας και του επαγγελματισμού τους, συμπεριφέρεται σαν ένα κακομαθημένο 10χρονο. Για την ακρίβεια, σαν ένα 10χρονο που επειδή δεν του πήρε παγωτό σοκολάτα η μαμά, αρχίζει στις κλωτσιές τον μικρό του αδερφό.

Δεν ξέρω από πού να πρωτοπιάσω αυτή την απόφαση του ΙΣΑ. Από την παντελή απουσία ωριμότητας; Από την έλλειψη στοιχειώδους ευαισθησίας; Από την κατάφωρη αθέτηση του Ιπποκρατικού Όρκου; Από το «κακομαθημένο» περίβλημά της; Από την αντιδραστικότητα της;

Αντί να ασχοληθώ με το τρεις-λαλούν-και-δυο-χορεύουν σκεπτικό της, λέω να ρίξω, και εγώ με τη σειρά μου το επίπεδο το παρόντος ιστολογίου, προσωρινά. Αφού, όλα δείχνουν ότι είτε είσαι αγρότης, είτε σοβαρός επιστήμονας, στην Ελλάδα πάντα διαπραγματεύεσαι με όρους πιάτσας, τότε ας διατυπώνονται και όλες οι γνώμες με διάλεκτο πιάτσας. Και επειδή, ενδεχομένως σήμερα, όχι μόνο θα ταλαιπωρηθεί κόσμος από προβλήματα υγείας, αλλά αρκετοί γιατροί θα βρουν την ευκαιρία να ανεβάσουν και το κασέ τους σε φακελάκια μίας και η «ζήτηση» θα ανέβει κατακόρυφα σε σχέση με την «προσφορά», ας τα πούμε και λίγο πιο χύμα. Δεν πειράζει. Στην τελική η ταλαιπωρία ενός παππού έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από λίγα μπινελίκια, τουλάχιστον για μένα.

Βγάζοντας στην άκρη το θέμα καθαρότητας της ιατρικής κοινότητας, καθώς και της διεθνούς φήμης λασπολογίας των ελληνικών ΜΜΕ, ας ξεκινήσουμε με την έννοια της απεργίας. Θα έπρεπε να ξέρεις λοιπόν αγαπητέ γιατράκο, αγρότη, και κάθε είδους καραγκιόζη που δηλώνεις «απεργία», ότι η ιστορία αυτού του θεσμού ξεκίνησε με πολύ σοβαρότερους και ικανότερους ανθρώπους από σένα. Ξεκίνησε ως το ύστατο όπλο απέναντι στην εργοδοτική καταπίεση που ένοιωθαν άνθρωποι που βρίσκονταν σε πολύ χειρότερη μοίρα από τη δική σου. Απεργία σημαίνει κυρίως «αυτοθυσία». Σημαίνει ότι θυσιάζεις όσα μεροκάματα χρειαστούν, μέχρι ο εργοδότης σου να αρχίσει να παρουσιάζει οικονομικές ζημιές. Σημαίνει σθένος και αλληλεγγύη μέχρι τελικής πτώσης και μέχρι κάποιος συγκεκριμένος εργοδότης ή κρατικός παράγοντας πιεστεί σε τέτοιο βαθμό που αναγκάζεται να σε ακούσει. Χάρη στο θεσμό της απεργίας, πολλά από τα εργατικά κεκτημένα που εσύ θεωρείς δεδομένα κερδήθηκαν και πολλές φορές βάφτηκαν και με αίμα, εξαθλίωση, διάκριση και προσωπική ή οικογενειακή κατάρρευση.

Απεργία δεν σημαίνει ότι επειδή έχεις ένα αίτημα, αρπάζεις μια ντουντούκα για να φωνάξεις, και μετά πετάς τη ντουντούκα στο κεφάλι του πρώτου περαστικού. Δεν σημαίνει ότι απαιτείς κάτι από ολόκληρη την κοινωνία, ενώ το αίτημά σου αφορά μόνο ένα μικρό κομμάτι της. Δεν σημαίνει ότι παρανομείς κατά συρροή, εις βάρος μίας ολόκληρης κοινωνίας, χωρίς να έχεις κυρώσεις. Δεν σημαίνει ότι τελείς υπό κάποιου είδους «απεργιακή ασυλία» για όσες παρανομίες κάνεις και όσες αρνητικές επιδράσεις έχουν οι πράξεις σου στην υπόλοιπη κοινωνία. Και κυρίως, δεν σημαίνει ότι μπορείς να επικαλείσαι το δικαίωμα στην απεργία για θέματα που τα έχεις σκατώσει εσύ ο ίδιος. Όλα αυτά ονομάζονται «ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ» και όχι απεργία.

Για να το πούμε και πιο ξάστερα, η σωστή απεργία είναι μαγκιά. Εάν μπορείς μέσω μίας απεργιακής σου κινητοποίησης να τρέψεις το αντίπαλο στρατόπεδο σε φυγή, έχοντας και την υπόλοιπη κοινωνία στο πλευρό σου, τότε εκτός από νικητής είσαι και μάγκας. Οτιδήποτε άλλο, πέρα από αυτό, σε καθιστούν κακομαθημένο βουτυρομπεμπέ για πολλές σφαλιάρες που δεν ξέρει ούτε πώς να διεκδικήσει σωστά το δίκιο του, ούτε πώς να σέβεται τα δικαιώματα άλλων.

Και είτε σου αρέσει, είτε όχι, στην ίδια κοινωνία ζούμε όλοι. Μαγκιά είναι να μπορείς με έναν έξυπνο τρόπο να χτυπήσεις τον τύπο που σε αδικεί. Το να παίρνεις ένα όπλο και να βαράς αδιακρίτως ή να γεμίζεις ολόκληρο τον κόσμο με βόμβες ναπάλμ μέχρι να πετύχεις αυτόν που σε αδικεί, όχι μόνο δεν σε καθιστά μάγκα, αλλά σου ανοίγει διάπλατα και τις ιερές πύλες της βλακείας.

Να μιλήσουμε λίγο για ωριμότητα. Να ορίσουμε, μάλλον την ωριμότητα για να δούμε ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τις πράξεις σου. Ωριμότητα σημαίνει ανάληψη ευθύνης για τις αποφάσεις σου. Για παράδειγμα, είσαι αγρότης και επιδοτείσαι 20 χρόνια τώρα μπας και αλλάξεις την παραγωγή σου, αλλά εσύ επιμένεις να αγοράζεις αυτοκίνητα και armani; Έπαιξες άτιμα και ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Κατάπιε τον! Είσαι γιατρός και σε ενοχλεί που τα ΜΜΕ σε θεωρούν διεφθαρμένο; Να βρεις τους πραγματικά διεφθαρμένους συνάδελφούς σου, και να τους βγάλεις έξω από τον κλάδο σου. Όχι μόνο για να κλείσεις τα στόματα των ΜΜΕ, αλλά και για προσωπικό σου όφελος. Για το όφελος του κλάδου σου και της ανθρώπινης υγείας και αξιοπρέπειας, πάνω στην οποία έδωσες και όρκο. Καραγκιόζη!

Ωριμότητα θα πει να κάνεις συνεχώς αυτοκριτική και να βελτιώνεσαι. Να βρίσκεις τρόπους να κινείσαι έξυπνα και να παίζεις το παιχνίδι σωστά και δίκαια. Όχι να είσαι βολεμένος, και όταν κάποιος σε κάνει ντα, να κάθεσαι στη μέση του δρόμου και να χτυπιέσαι, επειδή τόσα χρόνια δεν σε κούναγε κανείς. Ωριμότητα σημαίνει γενικώς να σου κόβει. Να βλέπεις τα νέα δεδομένα του κλάδου σου ως προκλήσεις, που καλείσαι να αντιμετωπίσεις και εν ακολουθία να λύσεις. Δεν σημαίνει, ούτε να γκρινιάζεις, ούτε να κλείνεις τους δρόμους και τα νοσοκομεία για ψύλλου πήδημα. Ωριμότητα σημαίνει, ότι μπορείς να επιβιώσεις και να ανταπεξέλθεις στις δυσκολίες και χωρίς τη μαμά, που μέχρι να ενηλικιωθείς ξελάσπωνε πάντα για σένα.

Μάθαμε όλοι την καραμέλα με το Κράτος, το Κεφάλαιο, τους Αμερικάνους, τα Συμφέροντα, τα ΜΜΕ, τους μεγαλο-εκδότες, τους Εβραίους, τα Νεφελίμ και κάθε είδους αοριστολογίες και βρήκαμε τους φταίχτες για τα πάντα αλλού, μακριά από τους εαυτούς μας.

Καλά μυαλά!

9 σχόλια:

  1. Θίγεις πολλά θέματα. Θα αναφερθώ μόνο στο εξής:

    Οι γιατροί, όπως και πολλές άλλες επαγγελματικές κατηγορίες βλέπουν ότι τα πράγματα Αμερικανοποιούνται. Ξέρεις, στις ΗΠΑ περιμένει έξω από το μαιευτήριο ένας άγνωστος δικηγόρος και ρωτάει τη γυναίκα που μόλις γέννησε: "γέννησες καλά;", ναι απαντάς εσύ, και ο δικηγόρος ξαναρωτάει: "οκ, θέλεις όμως να κάνουμε μια μήνυση στο δικηγόρο, και ότι βγάλουμε μισά-μισά". Τα όρια αρχίζουν να χάνονται.

    Αυτό απο τη μια μεριά είναι καλό αλλά από την άλλη όπως αντιλαμβάνεσαι δημιουργεί φοβερές δυσλειτουργίες. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών από την εποχή που ορισμένα πράγματα θα ντρεπόμαστε καν να τα σκεφτούμε.

    Τώρα πήγαμε στο άλλο άκρο και θα δούμε πολλά επεισόδια ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και υπάρχει λόγος που το λέω αυτό αφού ο υπερτονισμός στις ατομικές ευθύνες

    -που πάντοτε υπάρχουν-

    αποτελεί κοινωνική μυωπία.

    Δηλαδή, π.χ. πέφτει το αεροπλάνο και η ευθύνη είναι του μηχανικού προσωπικά (ή του πιλότου), καίγεται η μισή Πελοπόννησος και η ευθύνη είναι του επιβλέποντα συντονιστή κατάσβεσης (ή μόνο της ΝΔ), μετά τα Ύμια έφταιγε μόνο ο ΓΕΕΘΑ και πάει λέγοντας.

    Πίσω όμως από κάθε μεγάλο λάθος υπάρχουν οι συνθήκες που καλλιεργήθηκε. Μια επιστημονικά ώριμη κοινωνία θα πρέπει να ψάχνει για τις αιτίες.

    Για παράδειγμα οι αιτίες των αγροτικών κινητοποιήσεων είναι κατά τη γνώμη μου:

    1) Ότι το κράτος δεν συμπεριφερόταν έως τώρα έντιμα (ρουσφέτια, μίζες, κακοδιαχείριση, δάνεια για να πληρώσει κάποιες συντεχνίες κτλ). Συνεπώς σκέφτονται οι αγρότες "γιατί όχι και εμείς".

    2) Δεν βγήκε κανείς να τους πει την αλήθεια, ότι δηλαδή ό,τι και να παράγουν μπορούμε να το αγοράζουμε από τριτοκοσμικές χώρες στο 1/5 της τιμής που το παράγουν αυτοί. Οπότε αγροτικός τομέας τέλος. Εκτός αν κάποιος να σκεφτεί κάτι φοβερά επινοητικό που δεν μπορεί να το σκεφτεί το κράτος.

    3) Η αλήθεια είναι ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις είναι μικρή δευτερεύουσα συνέπεια των αλλαγών που επιτελέστηκαν στον αγροτικό κλάδο. Όλα τα κοινωνικά φαινόμενα έχουν κάποιες συνέπειες.

    Θυμάμαι ένα πόρισμα της FAA για μια Κορεάτικη νομίζω εταιρεία που είχε χάσει αεροπλάνα, και ενώ οι ιδιοκτήτες το απέδιδαν στην ανικανότητα των πιλότων η FAA έβγαλε πόρισμα που έλεγε ότι η εταιρεία εξαντλεί τους εργαζομένους με συνεχείς πτήσεις σε διαφορετικές ζώνες ώρας που αποσυντονίζουν το νευρικό τους σύστημα!

    Σε μια άλλη περίπτωση που ένας μηχανικός παραδέχτηκε ο ίδιος ότι δεν είχε ακολουθήσει τη διαδικασία προκαλώντας αεροπορικό δυστύχημα η FAA ερεύνησε το γιατί δεν ακολούθησε τη διαδικασία διαπιστώνοντας μετά από πολλές έρευνες ότι πολλές συντηρήσεις δεν ακολουθούσαν τον κανονισμό, και βέβαια πάρθηκαν μέτρα ουσιαστικά πολύ ανώτερα από την καταδίκη προσώπων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Chi

    Τις κρύες αυτές μέρες, το χώσιμο ζεσταίνει τα αίματα!

    @ Greek Rider

    Εννοείται ότι κάθε κλάδος ή ακόμα και κάθε μέλος ενός κοινωνικού συνόλου δεν δρα ούτε αυτεπάγγελτα, ούτε καθαρά ως μονάδα. Όλα συνδέονται και όλα είναι μια αλληλουχία γεγονότων.

    Το παράδειγμα της "αμερικανοποίησης" που αναφέρεις ισχύει μέν, αλλά δεν είναι απόλυτο δε. Δηλαδή, η ελευθερία που έχεις στις ΗΠΑ να καταγγέλεις έχει δημιουργήσει πολλά θετικά, όπως η υπεύθυνη παραγωγή προϊόντων και η αύξηση ποιότητας σε παρεχόμενες υπηρεσίες. Από την άλλη όμως, έχει ξεπεράσει τον σκοπό της και έχει μπει στο αρνητικό φάσμα σαν το παράδειγμα που ανέφερες.

    Άρα δεν μπορούμε να πούμε ότι το συγκεκριμένο θέμα της ατομικής ευθύνης είναι είτε μαύρο, είτε άσπρο. Μπορεί να είναι και γκρι, με τα θετικά του και τα αρνητικά του.

    Τα παραδείγματα που θέτεις για την FAA παρουσιάζουν ενδιαφέρον, ακριβώς επειδή οι υπηρεσίες αεροπορίας θεωρούνται από τις πιο τεχνοκρατικές και αυστηρές υπηρεσίες σε κάθε χώρα του κόσμου. Πράγμα που φυσικά είναι κατανοητό, δεδομένου ότι μία μηχανική βλάβη σε συνδυασμό με τον ανθρώπινο παράγοντα, μπορούν να στοιχίσουν πολλές ζωές.

    Όμως η συγκεκριμένη αυστηρότητα, εμένα με βρίσκει σύμφωνο. Σε μία σειρά γεγονότων που ενδεχομένως αποβούν μοιραία και κοστίσουν δεκάδες ζωές, είναι καλή η υπερβολική αυστηρότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, από τα 1000 πορίσματα που βγάζει είτε η FAA, είτε η JAA, είτε η ΥΠΑ, λογικό είναι 10 από αυτά να είναι αντικειμενικά υπερβολικά. Τα υπόλοιπα 990 όμως διασφαλίζουν ασφαλείς πτήσεις.

    Επίσης συμφωνώ, ότι στο θέμα των αγροτών, δεν μπορούμε να ρίξουμε το 100% του φταιξίματος σε μία πλευρά. Σίγουρα αν κάποιος αναλάμβανε να κάνει μία σοβαρή ποιοτική και ποσοτική ανάλυση για το όλο θέμα, με οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις, θα βρίσκαμε διάφορους παράγοντες. Όμως από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε, όπως και κάπου πρέπει να επιρίψουμε ένα βασικό μερίδιο ευθύνης, και από εκεί και πέρα να δούμε πώς θα προχωρήσουμε.

    Δες το αλλιώς. Η εταιρίες Χ και Ψ είναι στα πρόθυρα χρεωκοπίας, έχοντας το ίδιο ιστορικό με την ίδια σειρά γεγονότων που οδήγησαν σε αυτή τη φάση.

    Στην εταιρία Χ, στο ΔΣ, ο ένας κατηγορεί τον άλλο για τα χάλια τους και διαρυγνύοντας τα ιμάτιά του, ζητά αποζημιώσεις από τους άλλους. Αυτό γίνεται κάθε μέρα.

    Στην εταιρία Ψ, στο ΔΣ, ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του, και με γνώμωνα τα λάθη του παρελθόντος επανασχεδιάζουν την στρατηγική της εταιρίας για να αποφύγει τη χρεοκοπία.

    Ποια από τις δύο εταιρίες, έχει προοπτική επανόδου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "...Απεργία σημαίνει κυρίως «αυτοθυσία». Σημαίνει ότι θυσιάζεις όσα μεροκάματα χρειαστούν, μέχρι ο εργοδότης σου να αρχίσει να παρουσιάζει οικονομικές ζημιές. Σημαίνει σθένος και αλληλεγγύη μέχρι τελικής πτώσης και μέχρι κάποιος συγκεκριμένος εργοδότης ή κρατικός παράγοντας πιεστεί σε τέτοιο βαθμό που αναγκάζεται να σε ακούσει. Χάρη στο θεσμό της απεργίας, πολλά από τα εργατικά κεκτημένα που εσύ θεωρείς δεδομένα κερδήθηκαν και πολλές φορές βάφτηκαν και με αίμα, εξαθλίωση, διάκριση και προσωπική ή οικογενειακή κατάρρευση..."
    Μόνο και μόνο γι' αυτό το απόσπασμα αυτή τη μεγάλη αλήθεια που όλοι ξεχνάμε σήμερα και των blogs συμπεριλαμβανομένων, εγώ ellinaki μου σου βάζω άριστα και σ'ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν βλέπω τηλεόραση εδώ και κάτι χρόνια, μου φαίνεται πως θα σταματήσω και τις εφημερίδες και θα διαβάζω μόνο το ιστολόγιό σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ελληνάκι δεν διαφωνώ σε όσα λες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλά τα λες ελληνάκι, αλλά αποκλείεται να τα καταλάβουν οι γιατροί. Θα επιστρατεύσω τη γνώμη ενός πολύ φίλου μου γιατρού, ο οποίος έχει πει το εξής:

    - Θυμήσου ποιοι από τους συμμαθητές μας γίναν τελικά γιατροί. Όλοι αυτοί οι βουτυρομπεμπέδες που είχαν πολλά λεφτά από τον μπαμπά, και καθόλου μυαλό και βούληση, γιατί ακριβώς ποτέ δεν τα χρειάστηκαν!

    Νομίζω ότι η περιγραφή αυτή τα λέει όλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ navarino-s

    Να'σαι καλά και συ!

    @ ηλιογράφος

    Μη νομίζεις ότι βλέπω εγώ. Κάποια νέα τα βλέπω ξώφαλτσα στο διαδίκτυο, και όταν μου προκαλλούν την προσοχή, με βάζουν σε σκέψεις, αν και προσπαθώ να αποφεύγω να γράφω για την επικαιρότητα. Οπότε ατύχησες αν ψάχνεις περισσότερα νέα εδώ :)

    @ Batcic

    Οι γιατροί, όπως και ο κάθε βουτυρομπεμπές, λειτουργούν στο πλαίσιο που του παίρνει να λειτουργούν. Όταν λοιπόν ξέρουν πως μπορούν να δρουν έτσι χωρίς να έχουν κυρώσεις, και χωρίς να τους πάρουν με τις ντομάτες, θα συνεχίσουν να το κάνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...