Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

Το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται από κότες

«Ο λαός ξεχνάει εύκολα». Ένα κλισέ που θα μπορούσε να συνοδεύεται και με το «ο λαός αποβλακώνεται εύκολα».

Τα σημάδια των καιρών δεν ξεπετιούνται από το πουθενά, γι’ αυτό ίσως και η ακριβέστερη διατύπωση θα ήταν «καμπύλες των καιρών». Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, οι έννοιες «φασισμός», «ακροδεξιά», «ρατσισμός» και άλλα τέτοια παρεμφερή, σπανίως χρησιμοποιούνταν στην καθημερινότητα της ελληνικής κοινωνίας. Όχι ότι δεν υπήρχαν, αλλά η εικόνα ενός ακροδεξιού, συνήθως φάνταζε σαν έναν κακιασμένο παππού, ψηφοφόρο της ΕΠΕΝ με γυαλιά ηλίου που έχει το πορτρέτο του βασιλιά πάνω από το κρεβάτι του, που γκρινιάζει όλη την ώρα και κανείς δεν του δίνει σημασία.

Με το πέρασμα του χρόνου όμως, αυτή η γραφική φιγούρα, άρχισε να μεταλλάσσεται. Σιγά σιγά, άρχισε να μειώνει την μέση ηλικία της, επεκτάθηκε στα ΜΜΕ, τη μικρομεσαία τάξη, στην νεολαία και τα σχολεία, και σύντομα έμελε να κατακλύσει όλο το εύρος της ελληνικής κοινωνίας, διεισδύοντας μάλιστα και μέσα στον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό.

Το πρώτο μεταπολεμικό μεταναστευτικό ρεύμα αλλοδαπών προς την Ελλάδα, κυρίως Αλβανών υπηκόων και Βορειο-ηπειρωτών ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και απορροφάται άμεσα από τις ανάγκες της οικονομίας για φτηνό εργατικό δυναμικό, κυρίως στον κατασκευαστικό κλάδο. Αν και αρχικά αδιάφορη, η ελληνική κοινωνία είχε ξεκινήσει ήδη την άνοδο της καχυποψίας της. Την ίδια περίοδο, ιδρύεται και το Κράτος το Σκοπίων, το οποίο φυσικά ως νέο κράτος και αναζητώντας μία ιστορική συνέχεια και εθνική ενότητα, καταφεύγει στην ιστορική κληρονομιά της Μακεδονίας. Οι επίσημες ελληνικές αντιδράσεις, τροφοδοτούν μία σειρά από υπερπατριωτικά και εθνικιστικά αισθήματα τα οποία εκμεταλλεύονται δεόντως τα ακροδεξιά στοιχεία της εποχής, προκειμένου να διεισδύσουν κυρίως στο μεσαίο χώρο.

Τα χρόνια περνάνε, η οικονομία και το βιοτικό επίπεδο βελτιώνονται συνεχώς, και ήδη οι πρώτες γενιές μεταναστών έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία, κυρίως ως η κοινωνική τάξη του χαϊμαλιού. Η συνύπαρξη αυτή, δίνει ακόμα περισσότερα ερεθίσματα και πατήματα σε ακροδεξιά στοιχεία να ξεκινήσουν την προπαγάνδα και την λαϊκίστικη προσέγγισή τους στο θέμα των μεταναστών, με αποτέλεσμα οι ιδέες τους να διεισδύουν ακόμα βαθύτερα στην ελληνική κοινωνία. Εκμεταλλευόμενοι τα μεγέθη της ανεργίας, που αν και πτωτικά συνέχιζαν να απασχολούν τον μέσο Έλληνα, καθώς και την άνοδο της δεξιάς στην υπόλοιπη Ευρώπη, η ελληνική ακροδεξιά προπαγάνδα αναμασούσε το γνωστό κλισέ «ένας ξένος εργάτης = ένας Έλληνας άνεργος».

Και επειδή, όπου υπάρχει αναμπουμπούλα, τρέχουν και οι κάμερες από πίσω, τα ΜΜΕ, κυρίως τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια, ξεκινάνε σιγά σιγά να προβάλλουν θέματα που «φοβίζουν» τον μέσο νοικοκυραίο. Σύντομα, η λέξη «αλλοδαπός» θα αναφέρεται όλο και πιο συχνά, κυρίως σε αστυνομικά ρεπορτάζ ή εγκληματικές πράξεις. Την ίδια περίοδο, ξεκινάνε και τα πρώτα κρούσματα όπου φρενιασμένοι γονείς αντιδρούν στα παιδιά μεταναστών που παίρνουν καλύτερους βαθμούς από τα δικά τους βλαστάρια, και δημιουργούν θέμα όσον αφορά τους σημαιοφόρους στις παρελάσεις.

Στο τέλος της δεκαετίας, και μετά από αλλεπάλληλα κρούσματα εθνικισμού και ρατσισμού, φαίνεται πως ο ακροδεξιός χώρος ήταν πλέον και πάλι στο παιχνίδι. Το μόνο που έλειπε, ήταν κάποια επίσημη εκπροσώπηση. Τη «λύση» ήρθε και έδωσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης όπου το Σεπτέμβριο του 2000, ιδρύει τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, προκειμένου να συσπειρώσει όλα αυτά τα ακραία μεμονωμένα στοιχεία.

Φυσικά, η ίδρυση του ΛΑΟΣ δεν είναι το εναρκτήριο ερέθισμα για την επάνοδο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα. Σίγουρα όμως αποτέλεσε μία κοινή βάση συσπείρωσης πολλών ακροδεξιών στοιχείων τα οποία σύντομα έμελλαν να ξεχυθούν και στην υπόλοιπη κοινωνία φορώντας «δημοκρατικές» μάσκες. Διότι, ο χρυσαυγίτης που θεωρείται ακραίο στοιχείο, είναι εύκολο να υποτιμηθεί στα μάτια του μέσου Έλληνα. Όμως ένας κουστουμαρισμένος βουλευτής, ακόμα και αν ασπάζεται τις ιδέες της Χρυσής Αυγής, βγάζει άλλη εικόνα… πιο «πολιτισμένη».

Την τελευταία δεκαετία, οι «κουστουμαρισμένοι» ακροδεξιοί κατάφεραν να πάρουν πολλούς πόντους. Με εισαγόμενες θεωρίες συνομωσίας, συνεχή φτηνό λαϊκισμό και ακατάπαυστη μπουρδολογία, έγιναν ιδιαίτερα αρεστοί στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και σε αγράμματους ανθρώπους. Η συνεχιζόμενη απλούστευση καταστάσεων και η παραχάραξη της ιστορίας, καθιερώθηκε ως μία πάγια τακτική, προκειμένου να πλησιάσουν ανθρώπους που ήταν έτοιμοι να δεχτούν οποιαδήποτε μασημένη τροφή. Μία τακτική που ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο, λόγω της πολιτικής κατρακύλας του τόπου τα τελευταία χρόνια.

Μέσα στην τελευταία δεκαετία, μαρτυρήσαμε τους «αγανακτισμένους» γονείς των παρελάσεων, τους χρυσαυγίτες ανάμεσα στις διμοιρίες των ΜΑΤ, την συνεχή άνοδο του ΛΑΟΣ, βιαιοπραγίες εναντίον μεταναστών, το διεθνές ρεζίλι του αποκλεισμού της παιδικής χαράς του Αγ. Παντελεήμονα, τους αγανακτισμένους «πολίτες» της Πάτρας να ζητούν «καθαρισμό» των δρόμων, επιθέσεις σε στέκια μεταναστών με χειροβομβίδες, συνεχιζόμενες κακοποιήσεις μεταναστών από όργανα της τάξης, τραμπουκισμούς και διακοπές σε παρουσιάσεις βιβλίων και διαλέξεις, ακραίες αντιδράσεις στην αλλαγή σχολικών βιβλίων Ιστορίας, την παραποίηση και συκοφάντηση της μελέτης της κ. Δραγώνα με ανόητους και λαϊκίστικους ισχυρισμούς, και το πιο πρόσφατο, την απαίτηση δημοψηφίσματος για τα δικαιώματα των μεταναστών 2ης γενιάς.

Η άνοδος της ακροδεξιάς, δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από ποσοστιαία άνοδο κάποιου ακροδεξιού κόμματος, όπως το ΛΑΟΣ. Αν μία κοινωνία έχει τάση προς ακροδεξιές αντιλήψεις, τότε αυτό φαίνεται από τις ανοχές που δείχνει απέναντι σε ακραίες θέσεις και άτομα. Και λέγοντας «κοινωνία» δεν εννοώ μόνο τους πολίτες. Αναφέρομαι και στο ίδιο το Κράτος. Δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, μετά από τη συκοφάντηση και τις ψευδοκατηγορίες που δέχτηκε η κ. Δραγώνα, η Πολιτεία να μένει αμέτοχη. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για στέλεχος της ίδιας κυβέρνησης.

Δεν είναι δυνατόν σε ένα τηλεοπτικό πάνελ να φιλοξενούνται σπουδαίοι ακαδημαϊκοί ή επιστήμονες μαζί με αγράμματα στελέχη ή βουλευτές του ΛΑΟΣ και η συζήτηση να γίνεται επί ίσοις όροις. Διότι, ναι μεν όλοι έχουν δικαίωμα και ελευθερία στο λόγο, αλλά το αν μία συζήτηση μπορεί να τηρηθεί σε σοβαρά επίπεδα ή όχι, εξαρτάται από τη νοημοσύνη ολόκληρου του πάνελ. Θα μπορούσε κανείς, για παράδειγμα, να διανοηθεί μία συζήτηση μεταξύ του κ. Λιακόπουλου και του Δρ. Νανόπουλου σχετικά με το σύμπαν; Και ακόμα και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ποιο θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα;

Έχουμε συνηθίσει (καλώς κατά μία άποψη) να δείχνουμε ανοχή στα πάντα, ακόμα και τους εχθρούς της ανοχής μας. Όμως ο τρόπος που εφαρμόζεται η συγκεκριμένη ανοχή, είναι ένα πολύ σημαντικό αλλά και λεπτό στοιχείο. Διότι η διατήρηση της πραγματικής δημοκρατίας είναι μία λεπτή ισορροπία μεταξύ της ελευθερίας και της κατάχρησης της ελευθερίας από τον καθένα μας. Όσο δίνεται βήμα λόγου σε ανθρώπους που καταπολεμούν τους θεσμούς της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη γνώση και τις επιστήμες και αυτό το βήμα αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και προσοχή, τότε αργά ή γρήγορα, η αμάθεια, και οι αντιδημοκρατικές ιδέες που πρεσβεύονται από αυτούς τους ανθρώπους, θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ισχύ και επιρροή.

Δεν μπορείς να κοιτάς απαξιωτικά και να σνομπάρεις τον αγράμματο ακροδεξιό. Διότι μόλις αποκτήσει λίγη περισσότερη δύναμη, αυτός θα σου πάρει το κεφάλι με συνοπτικές διαδικασίες. Και όποιος βλέπει μία δόση υπερβολής σε αυτό, αρκεί να διαβάσει λίγη ιστορία για την Ευρώπη της περιόδου 1930 – 1939˙ τότε που η απαξίωση και η υποτίμηση του φασισμού γινόταν σε διακρατικό επίπεδο.

Οφείλουμε ως κοινωνία, ως δημοκρατικό Κράτος και ως ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι να αντιδρούμε δυναμικά σε φαινόμενα που διακυβεύουν τόσο το δημοκρατικό πολίτευμα όσο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δύο στοιχεία που έχουν κερδηθεί με πολύ κόπο και αγώνα. Οφείλουμε να είμαστε πιο σκληροί και πιο ανένδοτοι στην ακατάπαυστη συνομωσιολογία, κινδυνολογία, μπουρδολογία και αμορφωσιά που με τη σειρά τους οδηγούν στον ρατσισμό και το φασισμό. Όχι μόνο εμείς, αλλά και το Κράτος επισήμως. Οφείλουμε να μην καθόμαστε σαν κότες στα αυγά μας και απλά να γελάμε μεταξύ μας για τα ακροδεξιά παραληρήματα που συνεχώς πληθαίνουν τριγύρω μας. Πρέπει να υποβαθμίσουμε συλλογικά και θεσμικά ιδέες και ανθρώπους που όχι μόνο αντιτίθενται στα δημοκρατικά κεκτημένα, αλλά χρησιμοποιούν και μεσαιωνικά σκεπτικά.

Στην τελική, είναι καιρός οι προοδευτικοί και διανοούμενοι άνθρωποι αυτού του τόπου να προστατέψουν την πατρίδα που βάλλεται από τους δήθεν «πατριώτες». Εάν η σημερινή κυβέρνηση θέλει να επιδείξει την πραγματική της αποφασιστικότητα για κοινωνική ευημερία και ανάπτυξη, οφείλει να αντιπαρατεθεί σφοδρά με τα οπισθοδρομικά και αντι-δημοκρατικά στοιχεία που πλέον διαβάλλουν σημαντικές θετικές προσπάθειες. Όσο αδιαφορεί ή ζυγιάζει το «λαϊκό» πολιτικό κόστος, τόσο το αυγό εκκολάπτεται.

26 σχόλια:

  1. @ Βρομιστεράκι

    Ευχαριστώ βρομιστεράκι (κάνει και ρίμα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απίθανο! ¨Ενα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο, από τα σχετικά άρθρα που έχω διαβάσει! Με την άδειά σου βάζω link στο FB!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιατί βρε παλικάρι δεν είσαι πατριώτης;

    Γιατί δεν διαβάζεις Λιακό;

    Γιατί δεν εκτιμάς τον Κύριο Μπουμπούκο;

    Α;

    Γιατί δεν θες να διατηρηθεί ατόφιο το Ιχώρ και το ΔιεΝέη μας που μας δίνει δυνατές στύσεις και έτσι γαμάμε συνέχεια και δεν κατουράμε καθόλου;

    Άντε καλή χρονιά και είθε ο Βελόπουλος να σε κάνει δεις τους Γίγαντες τους Αληθινούς και τα ναυτάκια τα Σειριανά.

    - Ο Μπάρμπας ο ΕΠΕΝίτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Al Theo

    Ευχαριστώ, και... ελεύθερα

    @ pølsemannen

    Λιακό θα διαβάσω όταν πάρει πρωτάθλημα η ΑΕΚ, και αφού μάθω για τις τεχνικές σωματικής ανύψωσης των αρχαίων ημών πρόγονοι θα έρθω να βρω εσένα και τον tikto εκεί ψηλά στα σύννεφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ θα έλεγα πως αυτοί οι ακαδημαικοί δέχονται να συζητάνε με βουλευτές του εν λόγω κόμματος. Μήπως θα έπρεπε να αρνηθούν να συμετέχουν σε τέτοια πάνελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πραγματικά πρόκειται για ένα εξαιρετικό κείμενο. Μεστό, ψύχραιμο και με προσεγγίσεις που μένουν προσκολλημένες στην κοινωνική πραγματικότητα της χώρας.

    Συμπληρώνω μόνο ότι κάνουμε για μία κοινωνία ραγιάδων που αναζητούν την εξουσία μέσα από ψεύτικα επιχειρήματα περι δημοκρατίας. Όταν η παιδέια μας ακόμα μένει στείρα εθνικοκεντρική και αρχαιολάγνα (παλαιότεερα ήταν χιλιάδες φορές χειρότερα) είναι λογικό να φοβόμαστε κάθε τι ξένο.

    Ας θυμόμαστε ακόμα ότι μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες (ας ορίσουμε ψιλοαυθαίρετα το '90) η εθνική ομοιογένεια έφτανε το 97-98% και η θρησκευτική ξεπερνούσε το 80%. Φυσικά σε τέτοιες καταστάσεις-καλλιεργούμενες αντιλήψεις ήταν λογικό να αναπτυχθεί ένα κίνημα ξενοφοβικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συγχαρητήρια για το blog σου και την ευθύτητα του λόγου σου! Καλή χρονιά και καλή συνέχεια. Χαιρετισμούς από ένα άλλο "ξενιτεμένο" ελληνάκι:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συμφωνω με ολα, ellinaki.
    Aπλα να υπενθυμισουμε οτι σε κατι τετοιους (κακως, για εμενα) δινεται η ευκαιρια να μιλανε σε πανελ, κλπ, ή να διαδηλωνουν ανενοχλητοι και με προστασια της αστυνομιας,(!)(Σουηδια και αλλου!) αφου οταν αυτοι εχουν την εξουσια στα χερια τους ξερουμε πολυ καλα οτι δεν θα επιτρεψουν σε κανενα αλλο κομμα να υπαρξει, πολυ δε περισσοτερο να του δωσουν και δικαιωμα να...μιλησει ανοικτα και να εξηγησει τις θεσεις του! Ας φερθουμε λοιπον κι εμεις κατα τον ιδιο τροπο, γιατι θα πρεπει δλδ να ειμαστε ανεκτικοι στο...αυγο του φιδιου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Το πρόβλημα αγαπητέ-ή, είναι ότι οι «προοδευτικοί και διανοούμενοι άνθρωποι», στους οποίους προσβλέπεις, δεν έχουν και ιδιαίτερη διάθεση να κάνουν κάτι. Τους πλάκωσε το πάπλωμα, τους φούσκωσε το στομάχι ο δωρεάν μπουφές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Λάμπρος Καρέντζης

    Ενδεχομένως ορισμένοι να το κάνουν ήδη. Μία τέτοια ενέργεια όμως, απαιτεί συλλογικότερες προσπάθειες. Και σίγουρα οι τελευταίοι ποθα συμμετείχαν σε κάτι τέτοιο θα ήταν πολιτικοί.

    @ δείμος του πολίτη

    Όσο συνεχίζουμε να έχουμε το πιο παράδοξο όνομα υπουργείου που επινοήθηκε ποτέ (Παιδείας και θρησκευμάτων), λογικό είναι οποιαδήποτε προσπάθεια βελτίωσης της παιδείας να περνάει μέσα από εθνο-ορθόδοξα φίλτρα. Ίσως είναι καιρός να ξεκινήσει ένας σταδιακός διαχωρισμός, κυρίως στο χώρο της παιδείας.

    @ globalgreek

    Καλή χρονιά και σε σένα! Ευχαριστώ για τα καλά λόγια.

    @ Elva

    Το συγκεκριμένο θέμα είναι λίγο πιο σύνθετο. Πιστεύω ότι ισχύει πως αν νομιμοποιείς κάτι, το ελέγχεις περισσότερο και δεν του δίνεις δικαίωμα να παρεκτραπεί. Εάν ξαφνικά μέσα σε μία μέρα γινόταν πολιτικός αποκλεισμός του ΛΑΟΣ, ενδεχομένως να ξεσάλλωναν πολύ περισσότερο.

    Το ζήτημα δεν είναι η ελευθερία του λόγου στην οποία φυσικά και έχουν κάθε δικαίωμα, αλλά η σημασία και η αξία που δίνει στο λόγο τους η υπόλοιπη κοινωνία, τα ΜΜΕ και ο πολιτικός κόσμος.

    Σε κάθε περίπτωση είναι λεπτή η ισορροπία που πρέπει να διατηρεί ένα πολίτευμα απέναντι σε τέτοια στοιχεία.

    @ apos

    Γι' αυτό και εγώ ευελπιστώ σε κλιμάκωση της οικονομικής κρίσης :) (μεταξύ σοβαρού και αστείου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μπράβο κι από μένα για το κείμενο σου ελληνάκι.

    Πολύ σωστή και η παρατήρηση του Λάμπρου Κερεντζή από την άλλη πλευρά βέβαια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καταπληκτικό κείμενο. Εγώ απλώς θέλω να επισημάνω

    "Στην τελική, είναι καιρός οι προοδευτικοί και διανοούμενοι άνθρωποι αυτού του τόπου να προστατέψουν την πατρίδα που βάλλεται από τους δήθεν «πατριώτες»."

    ότι σήμερα προοδευτικός κατάντησε να σημαίνει ο αριστερός. Δεν είναι δυνατόν να ακουστούνε οι πραγματικοί προοδευτικοί και διανοούμενοι. Μάλλον το "παιχνίδι" είναι χαμένο πριν καν αρχίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @δείμος του πολίτου

    "αρχαιολάγνα (παλαιότεερα ήταν χιλιάδες φορές χειρότερα)"

    δε νομίζω να είναι αρχαιολάγνα, μάλλον χριστιανο/βυζαντινολάγνα είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Επειδή ο λαός αποβλακώνεται εύκολα έχω μια ένσταση όσο αφορά την "μελέτη"της κ.Δραγώνα.
    Θεωρώ ότι είναι μια κάκιστη αντιγραφή κάποιων διανοούμενων όπως ο
    Κυριάκος Σιμόπουλος και ο Βασίλης Ραφαηλίδης οι οποίοι τα λέγαν αλλιώς και ΔΕΝ είχαν ταυτιστεί με καμιά ελληνική δημοκρατία γιατί δεν τα "έπαιρναν" από αυτή.
    Και επειδή διανοούμενοι και καλλιτέχνες ευτελείς δούλοι της εξουσίας,σε παραπέμπω σε "ένα αυγό του φιδιού" που δεν εκκολάφτηκε από "κότα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Προσυπογραφω μετα μανιας... με μια μικρή παρατήρηση:
    Ποιοι διανοουμενοι και αηδιες.... οταν ο Θεοδωρακης και μελη της ακαδημιας Αθηνων αναπαραγουν τις λασπες εναντιον της κας Δραγωνα. Η "διανοηση" της Ελλαδας τελικα μαλλον δεν υπάρχει.... πολλοι απ τους "διαννοουμενους" θα μπορουσαν να συστρατευτουν με τους κυριους του "φιδιου" με χαρακτηριστική άνεση - και αυτο αν θες ειναι το προβλημα.


    Παραπερα συμφωνω πως ο καιρος που τους περναμε στην πλακα εχει περασει ανεπιστρεπτει. Δεν μπορουμε πλεον απλα να γελαμε με ολες αυτες τις παπαρολογιες διοτι αν αφηθουν φυτρωνουν και βγαζουν και καρπους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ Kameleon

    Ευχαριστώ.

    @ Panos Konstantinidis

    Συμφωνώ. Το "κουτούπωμα" της προοόδου από διάφορους γραφικούς Αριστερούς, δεν οφελεί ούτε την πραγματική πρόοδο, ούτε ενδεχομένως ορισμένες σωστές αριστερές ιδέες.

    Θα συμφωνήσω και στην χριστιανο-βυζαντινολαγνία της ελληνικής παιδείας.

    @ tiktos

    Η Δραγώνα έκανε μελέτη. Δεν έγραψε κάποιο δοκίμιο με καθαρές προσωπικές απόψεις όπως έκαναν κατά κανόνα ο Σιμόπουλος και ο Ραφαηλίδης.

    @ zaphod

    Θέλω να ελπίζω πως η πραγματική διανόηση της Ελλάδας βρίσκεται στην αφάνεια. Δεν φαίνεται μεν, υπάρχει δε. Αλλά, στη χώρα της φωνής και των αλλαλαγμών, πώς να ακουστεί η φωνή της. Άλλωστε ένας πραγματικός διανοούμενος, δε θα μπορούσε να φωνάξει ποτέ. Θα μπορούσε όμως να επηρεάσει καταστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κάθε "δημοκρατία" έχει έναν Παπαρρηγόπουλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. το θέμα όπως και το κείμενο είναι αξιολογότατα όπως πάντα.

    Θέλω όμως κα κάνω μερικές παρατηρήσεις

    1/Η ξενοφοβία δεν γνωρίζει πολιτικό χώρο. Το ΛΑΟΣ εκφράζει ανοικτά αυτό που πολλοί ψηφοφόροι άλλων κομμάτων πιστεύουν (ειδικά κάποιων που θέλουν να λέγονται "προοδευτικα")

    2/Η αναλογία Ελλήνων/ξένων σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα είναι περίπου 1:10.
    Για μια χώρα με το μέγεθος και την διάρθρωση της Ελλάδας είναι οριακό. Θέλει προσοχή και κυρίως ΘΕΣΜΟΥΣ (που δεν έχουμε).
    Ετσι λοιπόν μάθαμε όλοι τον Οδυσσέα Τσενάι, επειδή κάποιοι θερμοκέφαλοι προσβλήθηκαν που θα σήκωνε την ελληνική σημαία (την οποία ειρήσθω εν παρόδω, καίνε στο ΕΜΠ)

    3/Σημαντικό είναι και το ζήτημα της παραγωγικής δομής.
    Η Ελλάδα δεν είχε παραγωγική δομή. Ανάπτυξη στρεβλή & με δανεικά.

    Οι μεγαλοαγρότες ήθελαν φτηνά χέρια & οι γονείς ήθελαν υδραυλικούς και χτίστες (αφού τα παιδιά τους έπρεπε να είναι πτυχιούχοι).

    Φτάσαμε λοιπόν σήμερα σε μιά κατάσταση με λίγες δουλειές, οι δε τεχνίτες κατά βάση είναι ξένοι.
    Τα παιδιά των πρώτων μεταναστών είναι πλέον de facto Ελληνες και συναγωνίζονται ευθέως τα τέκνα των γονέων που ανέφερα πιό πάνω.

    Προβλέπω ότι η κατάσταση δεν θα αλλάξει αν δεν βελτιωθεί η οικονομία (που δεν φαίνεται...)

    Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι να διαδώσουμε την ιδέα ότι όποιος έχει ελληνική παιδεία είναι Ελληνας, ασχετα από το τι διαβατήριο έχει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @ ser

    Συμφωνούμε. Κυρίως στο ότι το μεταναστευτικό είναι και θεσμικό θέμα. Διότι αν υπήρχαν οι υποδομές, ή αν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 20 χρόνων είχαν ασχοληθεί πιο σοβαρά με το μεταναστευτικό, ώστε να υπάρχξουν σωστές υποδομές (οικονομικές και κοινωνικές), η ενσωμάτωση των μεταναστών (οικονομικά και κοινωνικά) θα ήταν πολύ πιο ομαλή και αποδοτική.

    Ο νόμος για τα παιδιά 2ης γενιάς είναι ένα αρχικό βήμα, που άργησε όμως αρκετά χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Κάποτε που είχα μιλήσει με μία γνωστή μου, είχε εκφράσει την άποψη ότι οι Έλληνες είναι γενικά συντηρητικοί άνθρωποι. Μου φάνηκε κάπως απροσδόκητο στην αρχή (ήμουν είκοσι χρονών όταν το άκουσα κι αυτή πενήντα). Πλέον πιστεύω ότι έχει δίκιο κι αυτό ισχύει για όλες τις πτυχές του βίου του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @ Γιώργος

    Ο συντηριτισμός της ελληνικής κοινωνίας δεν βρίσκεται μόνο ανάμεσα σε δεξιούς ανθρώπους. Μπορείς να τον βρείς διάχυτο σχεδόν σε όλους τους επίσημους πολιτικούς χώρους. Γι' αυτό και στην ουσία δεν γίνονται εποικοδομητικοί διάλογοι που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε προοδευτικές διεξόδους στα προβλήματα της χώρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αριστα με τονο ελληνακι μας! :)

    Θυμηθηκα στη δικτατορια, οταν ο Παπαδοπουλος ειχε μαζεψει τον (μαραγκιασμενο) ανθο της διανοησης του τοπου στη Βουλη και τους εβγαλε ενα λογο απειλητικο.. "θα σας σπασω τα κεφαλια", τους ειχε πει στη κατακλειδα κι εκεινη (η διανοηση) εσκυψε τα κεφαλια και αρκετοι διοριστηκαν στη "συμβουλευτικη επιτροπη" -αν θυμαμαι καλα τον ορο.

    Τεσπα, παλια η γελοιοποιηση έπιανε τοπο, ξεσπαγε ο κοσμακης.. αλλα επισης, τοτε παλια, ακουγε μουσικη κι εβλεπε θεατρο και ειχε τη πνευματικη δυνατοτητα/ικανοτητα να αποκωδικοποιει καταστασεις.. άλλωστε, η δικτατορια ηταν εξουσια και ειχε πονεσει πολυ κοσμο με τα "μετρα" της -εξοριες, απειλες, κλπ.

    Σημερα, ευτυχως η ακροδεξια δεν ειναι εξουσια, ενα ανθυποκομματιδιο ειναι, ψηφισμενο κυριως απο τον παπου με τα μαυρα γυαλια, που γραφεις.. δεν ειδες παρελασεις των στελαχων και του αρχηγου στα γηροκομεια;

    Το ζητουμενο λοιπον δεν ειναι να στερηθουν το βημα εκφρασης της αποψης τους, το ζητουμενο ειναι η ψυχραιμη αντιμετωπιση της (μπαρ)ουφολογιας -βλ. Jungle Report, θεμα Δραγωνα. Να μη μενουν σε χλωρο κλαρι. Να τρεχουν να μαζευουν τα αμαζευτα, να ξεμπροστιαζονται. Αφου δεν το κανουν τα πολλα ΜΜΕ, ουτε τα κρατικα, δεν το κανουν οι "πνευματικοι" ανθρωποι που τεμπελιαζουν, ε, ας το κανουμε εμεις οι πολιτες, να δωσουμε γραμμη στα ΜΜΕ με τον τροπο μας. Οχι με χασκογελα, φυσικα, να βλεπουμε και να γελαμε δλδ, αλλα με απαξιωση των ΜΜΕ συλλογικα. Βλεπω το καναλι της Βουλης και το διαδιδω, μεχρι που το βλεπουν στη γειτινια μου ΟΛΑ τα γεροντια. Παπαλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Γενικά συμφωνώ (έχω γράψει κι εγώ σχετικά, βλ. και την τελευταία μου ανάρτηση στο http://yankogohome.blogspot.com) και θέλω να προσθέσω στα συμπτώματα, την διαπόμπευση του Τρεμόπουλου στις ευρωεκλογές 2009.

    Παρατηρούμε μια μονόπαντη σειρά character assassinations. Σοβαρό αντίβαρο δεν υπάρχει. Δεν εννοώ να "δολοφονηθούν" δηλ. να αποδομηθούν προσωπικότητες της άλλης πλευράς αλλά να υπάρξει μια δυναμική μαρτυρία ορθού λόγου. Είναι ανάγκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Φοβερή ανάλυση.
    Το έκανα ήδη ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @ Rodia

    Ακριβώς. Άλλωστε η στέρηση του βήματός τους θα ήταν σα να πολεμάς την καφρίλα με άλλη καφρίλα.

    Οι προσπάθειες του jungle-report είναι παράδειγμα προς μίμηση, αλλά και η συλλογικότερη υποβάθμιση των ακροδεξιών θέσεων. Τα ΜΜΕ (δυστυχώς) έχουν πολύ μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης απέναντι σε κάτι τέτοιο.

    @ Yank_o

    Αν κρίνω πάντως από το επίπεδο ορθολογισμού στη χώρα μας, μάλλον απογοητευτικό είναι. Ο παραλογισμός πλέον είναι πιο πιασάρικος, γιατί απλά είναι πολύ πιο εύκολος. Αυτό από μόνο του, καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνους τους δημαγωγούς του παραλογισμού.

    @ Βασίλης Αξέλης

    Ευχαριστώ και καλώς ήρθες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...