Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Μία τραγική εξέλιξη

Οι κοινωνικές ή οικονομικές κρίσεις, εκτός από αρνητικά στοιχεία, περιέχουν και θετικά. Το βασικότερο από τα τελευταία, είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για ριζικές αλλαγές σε διάφορα κοινωνικά θέματα. Ειδικά η παρούσα κρίση που έχει χτυπήσει την Ελλάδα, βγάζει στην επιφάνεια τα πραγματικά προβλήματα που μέχρι τώρα προτιμούσαμε να έχουμε κάτω από το χαλάκι. Γι’ αυτό άλλωστε, τα ζητήματα της κρίσης δεν είναι μόνο οικονομικά αλλά και βαθιά κοινωνικά.

Σε γενικές γραμμές, οι κρίσεις παρουσιάζουν μεγάλες ευκαιρίες για ανατροπές και μεταρρυθμίσεις, που σε περιόδους σταθερότητας και ανάπτυξης, είτε λόγω συντηρητισμού, είτε λόγω πολιτικής ατολμίας, τελικώς δεν προχωρούσαν. Οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται καθημερινά, σε κοινωνικό επίπεδο, για την διάλυση συγκεκριμένων παρασιτικών ομάδων του Δημοσίου, αλλά και κλικών σε συγκεκριμένα ελεύθερα επαγγέλματα, την επιθετική και δικαιότερη φορολογική πολιτική, την άσκηση μεγαλύτερων πιέσεων προς την εκκλησία, κλπ, είναι αμέτρητες. Παρομοίως αμέτρητη είναι και η κοινωνική ρητορική που εκφράζεται από όλους τους πολιτικούς χώρους, προκειμένου να επηρεάσουν όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται, λέει το λαϊκό γνωμικό, και στη συγκεκριμένη κρίση, ο λύκος που χαίρεται περισσότερο είναι ο κ. Καρατζαφύρερ. Και αυτό, όχι επειδή βλέπει με χαρά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας να διαρρέει σιγά σιγά προς τις αγκάλες του, καθώς και να διαλύεται καθημερινά από τις ασυνάρτητες νευρικές κινήσεις του ευρύτερου δεξιού χώρου, αλλά κυρίως επειδή βλέπει ότι στο πεδίο της αντιπολίτευσης δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός αντίπαλος.

Όπως συμβαίνει και σε Ευρωπαϊκές χώρες, κατά τη διάρκεια οικονομικών ή κοινωνικών κρίσεων, η ακροδεξιά πάντα ανεβαίνει σε δημοτικότητα. Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά το ζητούμενο δεν είναι τόσο οι αναλύσεις επί αναλύσεων, όσο οι πρακτικοί τρόποι με τους οποίους αυτή η άνοδος μπορεί να σταματήσει άμεσα. Όπως και να το κάνεις, είναι τραγικότατο για μία Δημοκρατία ή για ένα οποιοδήποτε Κράτος, η σοβαρότερη αντιπολιτευτική φωνή, να αρθρώνεται από την ακροδεξιά. Και αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς και αντικειμενικοί, δυστυχώς τους τελευταίους 2-3 μήνες, παρά τη λυσσαλέα επίθεση κατά της μεταναστευτικής μεταρρύθμισης, και παρά τη συνεχιζόμενη γελοιότητα των απανταχού στελεχών του, το ΛΑΟΣ κερδίζει πόντους, όχι μόνο στους ψηφοφόρους της δεξιάς αλλά και γενικότερα σε αποπροσανατολισμένο κόσμο.

Χρησιμοποιώντας την απλή τακτική κατά την οποία υπάρχει μία σταθερή ιδεολογική βάση, αλλά χωρίς να αποφεύγονται τα εύσημα προς τις σωστές κυβερνητικές αποφάσεις, ο κ. Καρατζαφύρερ έχει καταφέρει να σχηματίσει ένα σοβαρό πρόσωπο αντιπολίτευσης. Και ενώ συμβαίνει αυτό, η κυβέρνηση συνεχίζει να καθυστερεί στη λήψη σημαντικών αποφάσεων ή την ανάπτυξη θετικών δράσεων, ενώ ο ευρύτερος χώρος της Δεξιάς κοντεύει να διασπαστεί σε περισσότερες συνιστώσες και από αυτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Το χειρότερο όμως από όλα, είναι η στάση του χώρου της Αριστεράς, όπου παρά την άνοδο της ακροδεξιάς, παρά την διάλυση της ΝΔ, και παρά την κωλυσιεργία της κυβέρνησης, έχει κλειστεί μέσα σε μία γυάλα και φωνάζει τα ίδια ανεπίκαιρα συνθήματα που δεν έχουν καμία σχέση με την τρέχουσα πραγματικότητα. Εάν η Αριστερά δεν συνειδητοποιήσει σύντομα ότι οι φωνές είναι ένα καλό μέσον αντίδρασης, μόνον εφόσον συνοδεύονται και από σοβαρές προτάσεις, πολύ πιθανό να δούμε και περαιτέρω συρρίκνωση των ποσοστών της. Και αυτό δεν τιμάει μία δημοκρατική κοινωνία, δεδομένου ότι ο αριστερός χώρος μίας κοινωνίας, υποδηλώνει και την ωριμότητα των προοδευτικών τάσεών της. Όταν η Αριστερά, αρχίζει να ξεπερνάει σε συντηρητικότητα τη Δεξιά, και ταυτόχρονα δίνεται η ευκαιρία ο λόγος της ακροδεξιάς να ακούγεται πιο σοβαρός και ώριμος από τους υπόλοιπους χώρους εκτός κυβέρνησης, τότε υπάρχει σοβαρό θέμα, που δεν μας τιμάει συλλογικά ούτε ως πολίτευμα, ούτε ως κοινωνία.

16 σχόλια:

  1. Όπως είχε πει και ο Τσαρούχης:"η πολιτική είναι μια επιχείρηση από την οποία ο Έλληνας ζητά ένα αυτοκίνητο"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "ελληνική Αριστερα" και "σοβαρές προτάσεις" δεν πάνε μαζί στην ίδια πρόταση. όπως και η άνοδος των ποσοστών του καρατζαφέρη, αποδεικνύουν ότι είμαστε ανώριμοι (και) σε πολιτικό επίπεδο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γεια σου ελληνακι,

    η ακροδεξια εχει παντα ενα επικοινωνιακο πλεονεκτημα, τον εγγενη λαικισμο της, τον οποιον αναλογα με τις προσωπικες ικανοτητες του αρχηγου της μπορει να τον κανει να φαινεται και "σοβαρος" και ρεαλιστικος.

    Κυριως ομως η ακροδεξια μπορει να εκτονωνει συναισθηματικα τη λαικη οργη με το να την κατευθυνει εδω και τωρα σε συγκεκριμενους στοχους.

    Επισης εχω μια ερωτηση. Γιατι η ανοδος της ακροδεξιας να χρεωνεται στην οποια προβληματικη αριστερα και να μην χρεωνεται στην εξ ισου προβληματικη δεξια ή στην σοσιαλδημοκρατια;

    και την κριση στην αριστερα την χρεωνουν αρκετοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χρειαζόμαστε περί τα 40 δις, ενώ το ΔΝΤ μπορεί να μας δανείσει μόνο 13-18 δις (στην καλύτερη περίπτωση). Τα υπόλοιπα ποιός θα μας τα δώσει; οι Γκεγμανοί;
    Η οικονομία είναι σε βαθιά ύφεση, τα Ασφαλιστικά Ταμεία έχουν αδειάσει, οι συνήθεις φοροφυγάδες καγχάζουν, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών ισχύει στο ακέραιο, ο τουρκικός στόλος βολτάρει στο Σούνιο...
    Καλά κάνει κι ο Παπανδρέου, καλά κάνει κι ο Σαμαράς, καλά κάνει κι ο Καρατζαφύρερ, καλά κάνουν όλοι. O ελληνικός λαός να δω τι θα κάνει στις επόμενες εκλογές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ ηλιογράφος

    ...και μία 40ιντση plasma tv. (Για να το κάνουμε πιο 00's)

    @ i

    Προσπαθώ να βγάζω νοήματα μέσα από τις αντιφάσεις!

    @ cynical

    Γεια σου cynical,

    Σίγουρα για οποιοδήποτε "μεμονωμένο" πολιτικό φαινόμενο, υπεύθυνος είναι όλος ο πολιτικός κόσμος. Όμως ειδικά για την Ελλάδα, όπου πολλές φορές οι πολιτικοί χώροι μπερδεύονται για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους, η Αριστερά οφείλει να μην παίζει παρόμοιο παιχνίδι και να στέκεται στο ύψος της.

    Σε κάθε περίπτωση, εγώ δεν καταλόγισα πουθενά μόνο στην Αριστερά την άνοδο της ακριδεξιάς. Απλά διαπιστώνω δυστυχώς ότι η άνοδος της ακροδεξιάς, σε συνδυασμό με την άκαιρη στάση της Αριστεράς, δημιουργούν ένα πολύ αρνητικό μείγμα.

    @ Αγησίας

    Θα ψηφίσει το ρουσφέτι του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπάρχει βεβαίως και η εκδοχή ο κάθε χώρος όπως και αν ο καθένας αυτοπροσδιορίζεται, να φέρει ο ίδιος και ατόφια την κύρια ευθύνη και για τα πάνω και τα κάτω του και για την κατά καιρούς επιρροή του στην κοινωνία και για την μη αποδοχή του.

    Εγώ τουλάχιστον διακρίνω μια κοινωνία σε τέτοια σύγχυση που έχει βουλώσει με την απόγνωσή της και όλες τις τρύπες που πιθανόν κάποτε της επέτρεπαν να λειτουργεί με την αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων, τότε που το άδειασμα ενός πολιτικού χώρου, για τον οποιοδήποτε λόγο, σήμαινε αυτομάτως το γέμισμα ενός άλλου.
    Μια κοινωνία που ότι πλέον κι αν λέει στα λόγια και τα γκάλοπ πριν ή κατόπιν εορτής, είναι εμπράκτως πρόθυμη με την ψήφο της να εγκαταλείψει τις διαψευσμένες εκατέρωθεν θεωρίες της για χάρη του δια ταύτα και να επενδύσει κάθε φορά σ΄εκείνον τον αριστερό, τον δεξιό ή τον αριστεροδέξιο που θα της ορκιστεί ξανά ότι η πολιτική δεν είναι παρά η τέχνη του εφικτού.

    Η προσωπική μου άποψη, αν ορθώς πράττει η συγκεκριμένη κοινωνία κι αν όντως η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, ουδεμία αξία θεωρώ πως έχει επί του θέματος, όπως και η προσωπική άποψη κανενός μας, αφού πιστεύω ότι κόντρα ή συμμεριζόμενοι αυτό που εμείς πιστεύουμε ο σοφός λαός και η άτιμη κενωνία, αυτό αποδεικνύει καθημερινά σε όλους μας.

    Και καλύτερα να μην πιάσουμε και το ποιός είναι πλέον αριστερός, σοσιαλιστής, δεξιός και ποιός φασίστας, γιατί θα ξημερώσουμε με την ανάλυση και θα μεγαλώσουμε τη σύγχυση του τιμημένου εκλογικού σώματος.
    Γιατί είναι σίγουρα θέση αριστερή και υπέρ των συμφερόντων του λαού να καταγγέλεις στη βουλή επώνυμα τον επιχειρηματία που αντί για μερικά εκατομμύρια προστίμου για φοροδιαφυγή πλήρωσε ψίχουλα, αλλά το να σε περιμένει κάθε πρωί ο οδηγός για να σε πάει στη βουλή να παραστήσεις τον αριστερό, είναι νοοτροπία παραπέρα κι από δεξιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπάρχει και το πιό τραγικό, πλην ρεαλιστικό σενάριο:

    Το ΠΑΣΟΚ και ο ΓΑΠ να είναι αυτοί που έχουν πάρει διαζύγιο από την λογική και συγκλίνουν με τις ιδέες της δεξιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Πότμος

    Όταν ένα κόμμα αρχίζουν να το βρίζουν παπάδες (για το φορολογικό), δεξιοί (για το μεταναστευτικό), μπάτσοι (για τη δημιουργία του γραφείου αυθαιρεσίας), ρετιρέ δημοσίων υπαλλήλων (για τις περικοπές), μεγαλοδικηγόροι, μεγαλογιατροί και μεγαλομηχανικοί (για το φορολογικό), κοινώς μία μερίδα πολλών συντηρητικών στοιχείων, μάλλον δεν θα έλεγα ότι δεξιο-φέρνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. KKE & ΛΑΟΣ ειναι οι δύο αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος

    ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΑ και οι 2. Επομένως ήταν θέμα χρόνου αφού υπήρχε το ένα να εμφανιστεί και το άλλο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. προσυπογράφω απόλυτα το post σου.

    Θα μου επιτρέψει η/ο cynical να διαφωνήσω με την άποψη ότι η «ακροδεξιά έχει επικοινωνιακό πλεονέκτημα».
    Δηλαδή τα σλόγκαν «την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία» (ΚΚΕ) ή να «διορίσουμε 100 χιλιάδες στο Δημόσιο» (Τσίπρας, δεν λέω ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν ξέρω ποιον αντιπροσωπεύει αυτή η άποψη), είναι δύσκολα επικοινωνιακά; Ή μήπως αυτά δεν εκτονώνουν συναισθηματικά τη λαϊκή οργή;

    Η ακροδεξιά -δυστυχώς κατά την άποψή μου- «πουλά» τη δική της εκδοχή στο σύνθημα «ένας άλλος κόσμος είναι δυνατός».
    Και καλό θα ήταν να προβληματιστούμε γιατί σε λαϊκές συνοικίες της Αττικής και Θεσσαλονίκης το ΛΑΟΣ είναι τρίτο κόμμα. Και να μην σκάμε ιδιαίτερα για το ποιος θα χρεωθεί την άνοδό της. Αυτό είναι το ζητούμενο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ ser

    Συμφωνώ. Γι' αυτό και το σωστότερο θα ήταν όταν μιλάμε για άνοδο του ακραίου χώρου (ολοκληρωτισμού) στην Ελλάδα να αναφερόμαστε στο άθροισμα ΚΚΕ+ΛΑΟΣ.

    @ apos

    Συμφωνούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα ήθελα να συμφωνήσω με τον Cynical πως ο λαϊκισμός είναι το εγγενές χαρακτηριστικό του ΛΑΟΣ ίσως μαλιστα τον χαρακτηρίζει καλύτερα από το ακροδεξιά. Πρόκειται για ένα παρδαλό συνονθύλευμα ανθρώπων που οι απόψεις τους θυμίζουν τα +ιερά+ βιβλία του Μέγιστου τηλεπροφήτη Λιακό.
    Η μόνη ομοιότητα που έχει με τον δεινόσαυρο που ονομάζεται ΚΚΕ είναι κ. Κανέλλη η οποία εκφράζει την πιο φασιστική πλευρά της αριστεράς.
    Όσο για την δυναμική που προκαλούν οι κρίσεις μάλλον φοβάμαι πως εφαρμόζεται το Shock Doctrine
    http://www.lifo.gr/mag/columns/2738

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Στα μέρη σας βρέχει ή μας φτύσατε;;;; :)))))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ' ΑΛΩΝΙ

    Χε! Ενδιαφέρον! Προφανώς το σχόλιό σου έσκασε την ώρα που εγώ ήδη απαντούσα αλλού, και το έφαγε η μαρμάγκα :)

    Η προσωπική μου γνώμη πάντως είναι ότι μία συγχισμένη κοινωνία στην ουσία είναι γεμάτη τρύπες έτοιμες να γεμίσουν με νέες ιδέες, αρκεί οι τελευταίες να είναι αρκετά διεισδυτικές. Άρα μάλλον ο ελληνικός πολιτικός χώρος είναι που έχει στερέψει από ιδέες "διείσδυσης", που με τη σειρά οδηγεί την κοινωνία στο στάδιο απόγνωσης που περιγράφεις, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πέραν από την ενεργοποίηση των συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας (που δεν είναι δικό μας προνόμιο), πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και το εξής : ο έλληνας θέλει πάντα να μπορεί να κατηγορήσει κάποιος άλλον για τα δεινά του. Χρειάζεται ένα άλλοθι απέναντι στις ευθύνες του και αυτό το άλλοθι παρέχει η όποια ακραία ιδεολογία (φταίει το κεφάλαιο, οι μετανάστες, οι πολιτικοί κλπ κλπ). Το γεγονός όμως ότι τα συνθήματα της ακροδεξίας έχουν μεγαλύτερη διείσδυση στην ελληνική κοινωνία μπορεί να αποδοθεί στην τεράστια προβολή που απολαμβάνουν τα στελέχη της καθώς και στο γεγονός ότι καμουφλάρουν αποτελεσματικά την ακραία ιδεολογία τους, τακτική που δεν μπορούν να ακολουθήσουν ή να επιτύχουν οι κομμουνιστές. Σε όλα αυτά προσθέστε και το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία απαρτίζεται στο μεγαλύτερο ποσοστό της από υποκείμενα χαμηλής νοημοσύνης και αντιλήψεως και ιδού η βάση για ένα εκρηκτικό κοκτέηλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ ESKARINA

    Η γενικότερη ανοησία ευνοεί πολλά εκρηκτικά κοτέηλζ για πολλά θέματα τελικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...