Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

Πασχαλινές σκηνές ελληνικού κάλλους

Σκηνή 1 - Η αναχώρηση

Το λιμάνι του Πειραιά αναδύει μία ευχάριστη μπόχα. Όσο θολά και αν είναι τα νερά, όσο κι αν βρωμάει το μαζούτ, ξέρεις ότι σε λίγες ώρες θα βρίσκεσαι πολύ μακριά από τη χαβούζα. Αφήνεις την αθηναϊκή ανοησία για να πας σε αυτή της επαρχίας.

Σκηνή 2 - Η άφιξη στο χωριό

Μια γεύση την παίρνεις από το λεωφορείο. Ή θα είναι κάποιο τσόκαρο που μιλάει δυνατά με τις ώρες στο κινητό για ότι πιο άκυρο μπορεί να κατεβάσει ανθρώπινος εγκέφαλος, ή θα είναι μία παρέα από 20χρονα μπακούρια που μετά τα δέκατα γενέθλιά τους, ξέχασαν να κλείσουν τα έντεκα, τα δώδεκα, κ.ο.κ. Οι ατάκες πέφτουν βροχή η μία μετά την άλλη και κάθε φορά γίνονται όλο και χειρότερες. Μετά από κανά μισάωρο καταλαβαίνεις γιατί το ενδεχόμενο να μετακομίσεις σε χωριό και να μεγαλώσεις παιδί, θα ήταν ξεκάθαρη κακοποίηση της προσωπικότητάς του.

Το λεωφορείο φτάνει επιτέλους στο χωριό και φυσικά σε αφήνει στην κεντρική πλατεία. Αυτόματα, κάθε βλέμμα πέφτει πάνω σου και κολλάει. Σε κοιτάνε από το καφενείο, από το περίπτερο, από το δίπλα μαγαζί, από τα μπαλκόνια. Μέχρι και οι περαστικοί κοντοστέκονται για να κοτσάρουν από πάνω μέχρι κάτω.

Σκηνή 3 - Η ζωή στο χωριό

Ησυχία, ηρεμία, φύση και φυσικοί ήχοι. Όμορφα πράγματα. Εκεί που χαλάει η συνταγή είναι, πού αλλού, στους ανθρώπους. Πέρα από τις διάφορες, διάσπαρτες αξιόλογες εξαιρέσεις, ένα πέπλο συντηρητισμού, αμορφωσιάς, καχυποψίας και ψευτομαγκιάς καλύπτει την τοπική κοινωνία. Ως εξωτερικός παρατηρητής όμως μπορείς και γελάς. Πώς να κρατηθείς, για παράδειγμα, όταν σου μιλάει μία χαμογελαστή γιαγιά από το μπαλκόνι της, και ταυτόχρονα σου μιλάει και η χαμογελαστή γειτόνισσά της, που μένει χρόνια από κάτω, ξέροντας ότι οι δύο γιαγιάδες μεταξύ τους δεν μιλιούνται λόγω κάποιας παλιάς, ξεχασμένης παρεξήγησης; Κοιτάς τη μία, κοιτάς και την άλλη, απαντάς και στις δύο, τους χαμογελάς, σου χαμογελούν και αυτές, αλλά μεταξύ τους τίποτα. Παγωμάρα. Άντε μετά να πάει μπροστά ο τόπος.

Σκηνή 4 - Η Κυριακή του Πάσχα

Το σκηνικό: Ένας ελαιώνας σε ύψωμα με θέα το Λιβυκό Πέλαγος και διάφορα ψηλά βουνά τριγύρω. Μυρωδιές από χορτάρια, και ήχοι μόνο από πουλάκια. Ψυχή τριγύρω.

Η ψησταριά έχει πάρει φωτιά για τα καλά και η σκιά κάτω από μία μεγάλη ελιά έχει γεμίσει τα απαραίτητα «διαιτητικά» σεμνά και ταπεινά φαγώσιμα, κατά τις επιταγές του πασχαλινού σαβουάρ βιβρ. Τα ψητά πάνε και έρχονται, υπό τους ήχους δεκάδων διαφορετικών τιτιβισμάτων και κάτι απόμακρων βελασμάτων. Το βλέμμα χάνεται πότε στο Λιβυκό, πότε στα τριγύρω βουνά και πότε στο τοπίο που είναι γεμάτο ελαιώνες.

Η ομορφιά, η ησυχία και τα εδέσματα, επιτάσσουν μία χαλαρότητα που αρχίζει να αφυπνίζει καλοκαιρινές αισθήσεις. Ανοιξιάτικες μυρωδιές, ήλιος, ζέστη και μία θάλασσα που μαγνητίζει. Ξαφνικά ακούγονται κορναρίσματα. Όλα τα κεφάλια γυρνούν προς την κατεύθυνση του αγροτικού που έρχεται γκαζωμένο προς το κτήμα. Τα κορναρίσματα συνοδεύουν κάτι ακατάληπτες αγριοφωνάρες που είναι δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν. Είναι φιλικές; Είναι εχθρικές; Ουδείς καταλαβαίνει. «Είναι πολύ καλός άνθρωπος. Απλά όταν πίνει ξεφεύγει λίγο», μας καθησυχάζει ένας γνωστός του.

Το αγροτικό σταματάει σχεδόν πάνω μας. Η πόρτα ανοίγει, και νευρωτικός τύπος με πλαστική σαγιονάρα και σορτσάκι πετάγεται γεμάτος ενθουσιασμό. «ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! ΘΑ ΣΑΣ ΦΙΛΗΣΩ ΟΛΟΥΣ ΡΕ, ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΑΣ», αλαλάζει.

Πρώτος τυχερός εγώ. Όλοι οι υπόλοιποι στη σειρά. Δεν γλύτωσε κανείς. Στο καπάκι, βγαίνουν από το αγροτικό ένας πιτσιρικάς γύρω στα 19 (ο υιός), μία γυναικούλα (η σύζυγος), μία έγκυος κοπελίτσα, κρατώντας ένα υπερφυσικό μωρό με το ένα χέρι στην αγκαλιά της, και ένα κοριτσάκι με το άλλο (δικά της και τα δύο, ζωή να’ χουν), ενώ κάνα δυο άτομα μένουν μέσα στο αγροτικό σα να υποδηλώνουν μία κάποιου είδους βαρεμάρα.

«ΡΕ! ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΡΕ;», φωνάζει ο τύπος. Ρίχνει ένα σφύριγμα, και ο υιός τρέχει, ανοίγει καπό, βγάζει από το αγροτικό δύο καλώδια, τρία καφάσια, έναν ενισχυτή και δύο ηχεία. Σε χρόνο dt, το ηχοσύστημα έχει συνδεθεί στη μπαταρία του αγροτικού και να σου κάτι Περπινιάδηδες και κάτι Καζατζίδηδες στη διαπασών.

Η πιτσιρίκα με το υπερφυσικό μωρό, φωνάζει στο κοριτσάκι να μην τρέχει. Η γυναικούλα χαμογελαστή, κοιτάει το υπερπέραν. Ο υιός τρέχει να δυναμώσει τον ήχο. Ο τύπος γκαρίζει: «ΤΟ ΕΦΤΑ! ΒΑΛΕ ΤΟ ΕΦΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΡΙΑ». Και δώστου πάλι τα «γεια μας», και ξανά τα «ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΡΕ, ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΑΣ!»

Τα τιτιβίσματα εξαφανίζονται, προφανώς μαζί με τα πουλάκια, τα προβατάκια χορεύουν το χορό του Ζαλόγγου, και ο κάμπος πλημμυρίζει με στίχους, υπό τις μελωδίες του ξεκούρδιστου αρμονίου, του σκυλολαϊκού μπουζουκιού, και του ρελαντί της μηχανής:

«Αυτά λοιπόν τα νέα της Αλεξάνδρας,
που σου ‘λεγε δεν ξέρει τι θα πει άντρας»

Με κάθε παραγγελιά του κυρ-σαγιονάρα, ο υιός πετάγεται για να βάλει το κατάλληλο κομμάτι.

Η αρχική φυγή προς την ψησταριά, που ήταν 10 μέτρα πιο πέρα δεν επαρκούσε, οπότε μετά από λίγη ώρα, κάποιοι πήραμε τα βουνά. Κυριολεκτικά. Οι άτυχοι εναπομείναντες προσποιούνταν ότι όλα είναι καλά, ενδεχομένως ψάχνοντας απελπισμένα για μία βιντεοκάμερα για να αποτυπώσουν το σκηνικό.

Δυστυχώς κάμερα δεν βρέθηκε, αλλά ευτυχώς η επίσκεψη δεν κράτησε πολύ. Μετά από λίγη ώρα, το αγροτικό φορτώθηκε πάλι με καφάσια, ενισχυτή, ηχεία, καλώδια, πιτσιρίκια, και λοιπή κομπανία και αποχώρησε για άλλα παϊδάκια, αλλού.

Η ηρεμία και η χαλάρωση, επανήλθαν μετά από περίπου δύο ώρες και αφού χρειάστηκε να κάνουμε ένα μικρό μουσικό διάλειμμα με live ούτι. Ταυτόχρονα, έπρεπε να περάσει και η ώρα για να επιστρέψουν τα πουλάκια, να αλλάξουν χρώματα η κοιλάδα και η θάλασσα και να επιστρέψουμε πάλι σε εκείνη την καλοκαιρινή αύρα.

Σκηνή 5 - Οι βόλτες στο χωριό

Λένε ότι η Αθήνα στην ουσία δεν είναι μία μεγάλη πόλη, αλλά πάρα πολλά χωριά μαζί. Δεν έχουν και άδικο. Αν μπορούσε ο κάθε σύγχρονος Έλληνας, Αθηναίος ή μη, να έχει αρκετά λεφτά ώστε να φτιάξει σπίτι, θα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να χτίσει το πιο κιτς, άσχημο και βλαχοκυριλάτο σπίτι, της ευρύτερης περιοχής. Λες και μετά την ανέγερση θα μπορεί να κομπάζει: «Κοίτα πόσο πιο χειρότερη αισθητική μπορώ να έχω από αυτή του γείτονα! Κοίτα με πόση σοφία και μεθοδικότητα γαμάω το τοπίο!».

Κάπως έτσι και το συγκεκριμένο χωριό έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος της ομορφιάς του, με διάφορα σωμών / ροζουλί, διώροφα, τσιμεντόκουτα να αντικαθιστούν σιγά σιγά τα παραδοσιακά πετρόχτιστα. Με τον μεγαλογιατρό του χωριού να υποδηλώνει τη «μεγαλοσύνη» του χτίζοντας ένα κηφισιώτικο wannabe αίσχος στη μέση του χωριού, και με τον ανώνυμο καραγκιόζη να κόβει έναν τεράστιο πλάτανο και να πετάει τον κορμό απέναντι από το νεόδμητο εξάβλωμά του, σαν τρόπαιο προς δημόσια θέα. Για να υποδηλώσει την υποταγή της φύσης από την αρχοντιά του; Για να μοστράρει την πρόσοψη του εξαβλώματος στους περαστικούς; Μήπως επειδή έχει ξεχάσει τη δροσιά και ομορφιά που προσφέρουν τα πλατάνια; Ποιος ξέρει...

Και αν στην Αθήνα, οι γάιδαροι παρκάρουν πάνω στα πεζοδρόμια επειδή και καλά δεν βρίσκουν εύκολα θέσεις, εκεί παρκάρουν ακριβώς πάνω στην κεντρική πλατεία, παρά τον απεριόριστο χώρο. Εκεί που παίζουν τα παιδιά και κάνουν ποδήλατο. Για να τη σπάσουν στα παιδιά; Για να επιδείξουν το όχημα; Μήπως επειδή έχουν ξεχάσει σε τι χρησιμεύουν οι πλατείες; Ποιος ξέρει…

Αντιγράφοντας την προσπάθεια των Αθηναίων να βρωμίζουν την πόλη τους με διαφόρων ειδών σκουπιδάκια, έτσι και οι χωριανοί έχουν μετατρέψει ρεματιές ή μικρά πλατώματα σε μίνι χωματερές. Επειδή απλά δεν κοπιάζουν να πάνε 100 - 200 μέτρα πιο κάτω. Έχοντας πάρει το κολάι, διακοσμώντας τους επαρχιακούς δρόμους με άδεια πλαστικά ποτήρια από φραπέ, μπουκαλάκια νερού ή ότι άλλο «περισσεύει» μέσα στο αυτοκίνητο, ρίχνουν και τα μεγαλύτερα σκουπίδια όπου τους βολεύει. Για να προκαλέσουν; Επειδή απλά βαριούνται; Μήπως επειδή δεν σέβονται τον ίδιο τους το χώρο; Πάλι ποιος ξέρει…

Σκηνή 6 - Η ατάκα των ημερών

Σκάει στο σπίτι τύπος γύρω στα 40-50 που κάποτε έμενε Εξάρχεια και ήταν του χώρου, μέχρι που κάποια στιγμή τα παράτησε και κατέβηκε Κρήτη για να βρει την ηρεμία του. «Εμείς ήμασταν οι ωραίοι, οι φιλόσοφοι, και περνάγαμε καλύτερα. Όμως το δίκιο το είχαν οι άλλοι».

Σκηνή 7 - Η επιστροφή

Το λιμάνι του Πειραιά αναδύει μία απαίσια μπόχα. Τα νερά είναι τόσο θολά και το μαζούτ βρωμάει τόσο πολύ, που δε βλέπεις την ώρα να επιστρέψεις γρήγορα σπίτι σου και να χαθείς μέσα στη χαβούζα. Αφήνεις την ανοησία της επαρχίας για να επιστρέψεις σε αυτή της Αθήνας.

11 σχόλια:

  1. "....κεί που χαλάει η συνταγή είναι, πού αλλού, στους ανθρώπους...."

    Παντού και πάντα στους αιώνες των αιώνων.
    Τώρα αν αυτοί οι άνθρωποι είναι και απόγονοι των el γ&%*@α.....

    Πάντως κρίμα. Κρίμα που δεν βρέθηκε μια κάμερα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Me kaneis na min metanoiwnw pou den gyrisa Ellada gia pasxa!!! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν τοσο δεν σου αρεσε , θα μπορουσες να πας στο Παρισι (οπως τοσοι και τοσοι βγηκαν εκτος Ελλαδος) , και εκει στις βολτες σου στον Σηκουανα,και επισκεψεις σε μικρα χαριτωμενα βιβλιοπωλεια οπου θα βρεις πρωτοτυπες εκδοσεις που θα αποδεικνυουν (?) την απουσια Θεου, θα χαρεις που ξεφυγες απο την καφριλα της ελληνικης επαρχιας και θα αναπνευσεις φρεσκο γαλλικο σκατο στα πεζοδρομια των Παρισιων πινοντας τον γαλλικο σου καφε ακουγοντας απαλη τζαζ και οχι Περπινιαδη. Ή να πας στο Νεπαλ (νεα ταση), και να βρεις νεο υλικο για τα επομενα σου αρθρα εναντια της χριστιανικης θρησκειας.Αλλα οχι,προτιμησες να πας στην αθανατη ελληνικη επαρχια οπως τοσοι και τοσοι αλλοι,για νας φας και να πιεις τζαμπα,και μετα να σχολιασεις αηδιασμενος για την ελλειψη πολιτισμου που ειδες (τς,τς,τς...).Μεγαλωμενος σε χωριο,οσο κι αν καποιες περιγραφες απηχουν μια καποια αληθεια ,απο ενα σημειο και μετα σταματησα να διαβαζω.Κακοχωνεμενα κλισε,που αμφιβαλλω εστω και αν το 1/10 εγιναν μπροστα σου ή απλα τα φανταζεσαι για να κανεις πιο juicy την περιγραφη σου.Και στο κατω κατω θεωρω και προσβλητικες ορισμενες απο τις περιγραφες για την ελληνικη επαρχιας ("αμορφωσιας" και τα λοιπα-σιγα ρε μορφωμενε που εφερες τον μορφωμενο κ..ο σου να μας διδαξεις αγωγη).
    Καημενε τι τραβηξες και εσυ κι αυτο το Πασχα.Ελπιζω να μην τραβηξες βλεμματα την Μ.Παρασκευη ενω ετρωγες γυρο (αν κι αποκλειεται να ετρωγες γυρο με ολα αυτα τα ξιγκια και τα κρεμμυδια,αισχος).
    Α...Χρονια Πολλα και Χριστος Ανεστη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ρε σε...με λίγη τσικουδιά θα ήσουν σε αστρική προβολή και δεν θα σε ενοχλούσε τίποτις.:D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και γαμώ τα γέλια έριξα γειά σου ρε Ελληνάκι. Τόσο πολύ, που μου'ρχεται να σου ρίξω και κανα 2-3 χριστοπαναγίες, μέσα απ'την καρδιά μου, για να δείς πόσο σε εκτιμώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ' ΑΛΩΝΙ

    Άσε και πρώτη φορά φαντάστηκα τον εαυτό μου να παίρνει μέρος σε φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους.

    @ Dimos El Grec

    Εξαρτάται από ποια οπτική το βλέπει κανείς ;)

    @ Homer Simpson

    Ρε συ Homer, να σου κάνω μία ειλικρινή ερώτηση. Μπαίνεις στο blog μου, από αυτά που γράφω καταλαβαίνεις ό,τι να'ναι και στο τέλος μου τη λες όλη την ώρα. Οπότε αφού σε χαλάει ρε παιδί μου γιατί το παλεύεις; Εγώ πχ άμα δεν καταλαβαίνω τί γράφει κάποιος ή με εκνευρίζουν αυτά που διαβάζω, ή είχα μία συνεχή καχυποψία, δεν ξαναμπαίνω στο ιστολόγιό του. Εσύ τί ζόρι τραβάς; Ειλικρινά.

    @ BioLogos

    Καλά είσαι. Επιτέλους εξηγήθηκε ο λόγος που οι Κρητικάτσ' πίνουν τσικουδιές όλη την ώρα.

    @ aoua

    Γεια σου ρε aoua χορατατζη! Με σκλαβώνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για κατι τετοιες σκηνες με..κάλους παρεμεινα στο Βορρα και αυτο το Πασχα, (και για πολλα αλλα στο μελλον,απ ο τι βλεπω...) :))

    Του χρονου διαλεξε αλλο μερος οπωσδηποτε! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πες μου τι δεν καταλαβα , αληθεια Ελληνακι ; Την μην-μου-απτου υπεροψια σου απεναντι σε ενα κομματι Ελλαδας ; Το κοιτα-τους-αμορφωτους-Ελληναρες (ενω στα αστικα κεντρα δεν βρισκει "αμορφωσια"-δικος σου χαρακτηρισμος) attitude ; Η μονιμη σου επωδος ειναι αυτη -δεν καταλαβα, κτλ- αλλα ποτε δεν μου απαντησες με ενα τοσο δα επιχειρημα ; Γιατι δεν πηγες καπου αλλου , μακρια απο Ελληναρες ; Για Παρισι,Νεπαλ θελεις να τα επαναλαβω ; Εχει αλλου αμορφωτους ή μονο στα θρησκοληπτα χωριουδακια ; Ηταν ολο το κειμενο αληθινα γεγονοτα ή κατα ενα μεγαλο μερος προϊον φαντασιας ; Θεωρεις ευατον "ανωτερο" απο τον μεσο Ελληνα που ειναι βυθισμενος στον σκοταδισμο της θρησκειας ενω εσυ και οι λοιποι παρευρισκομενοι συνεχιστες του ευρωπαικου διαφωτισμου ; Εισαι και εσυ ενα τυπικο δειγμα Ελληναρα που δογματιζει και δεν δεχεται κριτικη (τι κανεις στο blog μου κτλ ) ? Ειναι τα blogs χωρος δημοκρατικης ανταλλαγης αποψεων ή ακομα ενα μεσο να συναθροιζεστε οι 10 το πολυ σχολιαστες (θελεις να τους μετρησουμε ?) και να ανταλλασετε συγχαρητηρια ;
    Α...και τελευταια ερωτηση..ποσους παιρνει ενα αγροτικο ; 4 το πολυ-εχει κατι πολυ στενες θεσεις πισω σε κατι ενα μοντελα αγροτικων.Εκτος αν κατεβηκαν απο την καροτσα,αλλα οχι θα μας το ελεγες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Homer Simpson

    Μα εσύ ονομάζεις υπεροψία αυτό που εγώ ονομάζω παρατήρηση.

    Πώς ακριβώς εννοείς το "επιχείρημα" δηλαδή για να καταλάβω; Πως να επιχειρηματολογήσω όταν μου γράφεις:

    "Το κοιτα-τους-αμορφωτους-Ελληναρες (ενω στα αστικα κεντρα δεν βρισκει "αμορφωσια"-δικος σου χαρακτηρισμος) attitude

    Ενώ στο κείμενό μου (που μόνος σου είπες ότι τελικά δεν διάβασες) γράφω:

    "Aφήνεις την αθηναϊκή ανοησία για να πας σε αυτή της επαρχίας"

    και πιο κάτω...

    "Αν μπορούσε ο κάθε σύγχρονος Έλληνας, Αθηναίος ή μη, να έχει αρκετά λεφτά..."

    και πιο κάτω...

    Αφήνεις την ανοησία της επαρχίας για να επιστρέψεις σε αυτή της Αθήνας"

    Εξήγησέ μου ακριβώς, πώς θέλεις να επιχειρηματολογήσω σε κάτι που λες και πριν καν τελειώσεις την πρόταση που γράφεις αναιρείσαι από μόνος σου;

    ΚΑΙ Παρίσι έχω πάει ΚΑΙ Νεπάλ. Εξήγησέ μου για άλλη μία φορά ΤΙ σχέση έχει αυτό, μιας και το κοπανάς κάθε λίγο και λιγάκι.

    Και τέλος, το αγροτικό χωράει 3 μπροστά και καμιά δεκαριά στην καρότσα. Άιντε...

    Και για να τελειώνουμε με τις εμμονές σου, φυσικά και είναι βήμα ανοιχτού διαλόγου, φυσικά και ο καθένας καταθέτει τις απόψεις του, αλλά για 326429642η φορά στο επαναλαμβάνω: Το κόλημά σου και η εμμονή να προσάπτεις προσωπικούς αυθαίρετους και ανυπόστατους χαρακτηρισμούς, τόσο σε μένα, όσο και σε τρίτους αναγνώστες, δεν ονομάζεται "διάλογος".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μου θύμησες μέσα σ'όλα ένα κουίζ που είχα βάλει προ τριετίας (και σιγά μην έπαιρνα απάντηση). Πως είναι δυνατόν ο τόσο... θρήσκος Έλληνας που μέχρι και για το θρήσκευμα στις ταυτότητες αντιδρά να είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ λαός που βρίζει τα θεία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ Hades

    Εγώ πάντως όσο γηράσκω, καταλήγω στο ότι αν κάτι βγάζει λογική μέσα στα ελληνικά πράγματα, τότε κάτι δεν πάει καλά. Ο παραλογισμός είναι τόσο σφιχτά συνυφασμένος με τον σύγχρονο Έλληνα που οτιδήποτε εκτός παραλόγου, θα ήταν... ύποπτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...