Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Ο λαός, ο ΛΑΟΣ και ο κ. Βορίδης


Μια κάποια αναστάτωση επικρατεί στο βασίλειο της «Νότιας Δανιμαρκίας». Η ακροδεξιά μπήκε στην κυβέρνηση, και οι μισοί κοιμούνται ενώ οι άλλοι μισοί ωρύονται. Δεν μπορείς να πεις ότι και τα δύο μέρη έχουν 100% άδικο, αλλά σίγουρα μπορείς να τους καταλογίσεις ένα ποσοστό αφέλειας.

Μπορεί το εθνικό άθλημα της «ταμπελοποίησης» να δίνει και να παίρνει στον δημόσιο διάλογο, αλλά όταν ερχόμαστε στο θέμα της ακροδεξιάς, δεν μπορούμε να πλαισιωνόμαστε μόνο από τα γνωστά σύμβολα και τους επίσημους πολιτικούς εκπροσώπους της. Η ακροδεξιά είναι κάτι παραπάνω από αυτό. Είναι η γενικότερη συμπεριφορά μέσα στην οποία εναγκαλιάζονται ο φασισμός και ο ρατσισμός. Υπό αυτή τη συνθήκη, η ακροδεξιά όχι μόνο προϋπήρχε στην ευρύτερη εξουσία, αλλά καθημερινά ασκείται όλο και περισσότερο διάχυτα μέσα στην κοινωνία.

Ιστορικά, οι οικονομικές κρίσεις έδιναν πρόσφορο έδαφος στην άνοδο της ακροδεξιάς, επειδή στη συνείδηση της ευρύτερης κοινωνίας οι θεσμοί της Δημοκρατίας δεν ήταν αρκετοί για να αντιμετωπίσουν την ύφεση. Και φυσικά όταν καταρρέει το κοινό σύστημα αξιών και εμπιστοσύνης, οι άνθρωποι απομονώνονται, γίνονται καχύποπτοι, ευκολόπιστοι, ψάχνουν απεγνωσμένα μεσσίες, φωνάζουν πιο δυνατά και βασίζονται περισσότερο στα ένστικτά τους παρά στον πολιτισμό τους. Εκεί η λαϊκή δεξιά βάζει τις βάσεις, και η ακροδεξιά αλωνίζει ελεύθερα.

Η ακροδεξιά ανθίζει στην Ελλάδα όσο το επίπεδο δημοσίου διαλόγου χαμηλώνει αισθητά. Ανθίζει με κάθε μούντζα προς το κοινοβούλιο και κάθε απόπειρα σωματικού ή λεκτικού τραμπουκισμού. Ανθίζει όταν η δήθεν αριστερή διανόηση βαυκαλίζεται με βιντεάκια του υπερσυντηρητικού και ευρωσκεπτικιστή Nigel Farage. Ανθίζει με αθώα δήθεν ρεπορτάζ που συνδέουν τη λέξη «αλλοδαπός» με κάθε πτυχή εγκληματικότητας στην ελληνική κρίση. Ανθίζει με πράξεις υπερπατριωτισμού, αδιαλλαξίας, ψωροπερηφάνιας, σοβαροφάνειας και ισοπέδωσης. Ανθίζει με το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε». Χαρακτηριστικά που βρίσκουμε καθημερινά γύρω μας, αλλά αποδεχόμαστε ως κανόνα.

Ανθίζει όμως και με την σταδιακή αποχώρηση από δημοκρατικά κεκτημένα και αξίες για χάρη ενός υπέρτατου πατριωτικού σκοπού. Με λύπη διαπιστώνω μία προσπάθεια που γίνεται από διάφορους, δήθεν εκσυγχρονιστικούς και φιλελεύθερους χώρους, να υποτιμήσουν την είσοδο του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση, επικαλούμενοι την ύψιστη ανάγκη τεχνοκρατικής διακυβέρνησης. Σύμφωνοι. Ένας τεχνοκράτης είναι πλέον πιο χρήσιμος από έναν πολιτικάντη της μεταπολίτευσης, αλλά όταν ο συγκεκριμένος τεχνοκράτης διέπεται από ρατσιστικές ή φασιστικές νοοτροπίες, υπάρχει πρόβλημα.  Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον κ. Βορίδη ως φασίστα, διότι κανείς δεν έχει αρκετά στοιχεία για να αναγνωρίσει την μεταστροφή στη ζωή του, εκτός από τον ίδιο. Μπορεί όμως κάποιος να τον κατηγορήσει για το γεγονός ότι δεν δηλώνει επίσημα μετάνοια για τις πράξεις και την ιδεολογία του στο παρελθόν, και αυτό όσο ακίνδυνο αν ακούγεται για κάποιους, όσο θέμα πολιτικής τακτικής και αν είναι, δεν παύει κατά κάποιον τρόπο να συνεχίζει να εμπνέει και να βάζει ιδέες σε διάφορους.

Αλλοίμονο αν επιστρέφαμε στις εποχές δήλωσης πολιτικού φρονήματος, αλλά σε ορισμένα θέματα, υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί και έχουν ανεβάσει ήδη τον πήχη της Δημοκρατίας σε ένα άλλο επίπεδο. Πώς μπορεί λοιπόν να συμμετέχει σε μία δημοκρατική διακυβέρνηση ένας ή περισσότεροι άνθρωποι που δεν αναγνωρίζουν αυτά τα δικαιώματα; Δεχτήκαμε ότι οικονομικά θα επιστρέψουμε μερικές δεκαετίες πίσω. Γιατί να κάνουμε το ίδιο και κοινωνικά; Επειδή στο όνομα της εθνικής ενότητας πρέπει να ακούμε από κυβερνητικά στελέχη, ότι πρώτη προτεραιότητα του Υπουργείου Παιδείας πρέπει να είναι η επιστροφή των Θρησκευτικών ως υποχρεωτικό μάθημα; Ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνει η ΝΔ όταν γίνει κυβέρνηση θα είναι η κατάργηση του μεταναστευτικού νόμου (μία πανανθρώπινη κατάκτηση, και όχι μόνο ελληνική); Η μήπως τιμούν την Δημοκρατία η μπέσα του κ. Σαμαρά και οι ρακιές του κ. Ροντούλη που κατά ειρωνεία της τύχης του κατέληξε να συγκυβερνά με τα «γομάρια» που είχε επικαλεστεί μέσα στο Κοινοβούλιο;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα έπρεπε να θέτουμε ως κοινωνία αυτό τον καιρό. Και αν τελικά αυτός ο γενικός και αόριστος λαός πρέπει να εκπροσωπεί την κοινωνία, τότε οι πλατείες θα έπρεπε να ασφυκτιούσαν από τον «λαό» που ζητά απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα και όχι από αυτόν που φωνάζει επειδή του πήγαν το εισόδημα από τα 1200 στα 800 ευρώ. Διαφορετικά ίσως θα πρέπει πλέον να αρχίσουμε να συνηθίζουμε και σε εξώφυλλα όπως το ακόλουθο, που δημοσιεύονται με τις ευλογίες της ακροδεξιάς, το κλείσιμο του ματιού της λαϊκής δεξιάς (ΝΔ) και την αδιαφορία του κόσμου.



15 σχόλια:

  1. Η απάντηση σε περιόδους κρίσης οφείλει να είναι "περισσότερη Δημοκρατία". Κατά την άποψή μου αυτή την απάντηση πήγε να δώσει ο ΓΑΠ με το δημοψήφισμα, αλλά δεν του ... επετράπη. Το γεγονός οτι συγκροτήθηκε μία κυβέρνηση με άλλον Πρωθυπουργό, ειδικού σκοπού κλπ είναι μία παράκαμψη της Δημοκρατίας λόγω κρίσης. Δεν ξέρω αν θα μας βγει σε καλό σε επίπεδο κοινωνίας.

    Το θέμα δεν είναι αν ο Βορίδης είναι ακροδεξιός, το θέμα είναι οτι ο σχηματισμός αυτής της κυβέρνησης είχε συγκεκριμένους χορηγούς. Δεν υπήρχε καμία αναγκαιότητα να μπει το ΛΑΟΣ σε αυτή την κυβέρνηση και όμως πήρε Δημόσια Έργα και Ναυτιλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα μείνω στην τελευταία σου παράγραφο. Τελικά κατάλαβε κανείς γιατί το ΛΑΟΣ μπήκε στην κυβέρνηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από Ευρώπη έως βαθειά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κανίς δεν ήθελε κυβέρνηση συνεργασίας των δύο, ή κυβέρνηση τεχνοκρατών αλά Ιταλικά, αλλά κυβέρνηση Εθνικής ενότητας που θα χρειαζόταν να έχει μέλη από παντού, και τελικά έχει μέλη από όσους δέχτηκαν. Που τυχαίνει να είναι οι δύο και ο Φύρερ. Αλλά "τυχαίνει". Δεν είπε κανείς στην Αλέκα τον Τσίπρα και τον άλλον τον πωστονλένε να κάτσουν απ' έξω. Επιλογή τους. Η ερώτηση δηλαδή είναι όχι γιατί είναι μέσα ο Καρατζά αλλά γιατί επέλεξαν να μείνουν απ' έξω οι άλλοι. Αυτή δεν είναι η επίσημη εκδοχή; τι δεν κατάλαβα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ ellinaki

    Αν δει κανείς ποιά Υπουργεία πήρε και ποιοί προβάλουν συνεχώς τους Μπουμπούκο και Βορίδη, καταλαβαίνει πολλά πιστεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όπως έγραφε κάποτε και ο Τερζάκης, η δημοκρατία δεν είναι πολίτευμα, αλλά το ανώτατο στάδιο του πολιτισμού. Είναι ο σεβασμός στην ουρά, στο γείτονα... Αν το δούμε από μία τέτοια σκοπιά, είμαστε το λιγότερο ακροδεξιοί ως κοινωνικά όντα, απέχοντας λίγο από το ναζιστικό κανιβαλισμό. Θα συμφωνήσω ελληνάκι και το κείμενο θα το συγκαταλέξω επίσης στα καλύτερά σου (δοκιμιακού χαρακτήρα, επίσης, υπό την έννοια της διαχρονικότητας και της καθαρότητας της σκέψης).

    Απέναντι σε μία κυβέρνηση περιορισμένης δημοκρατικής/λαϊκής νομιμοποίησης, μερικές φορές τα σύμβολα έχουν το δικό τους ρόλο. Ίσως τούτη η συνεργασία μας βοηθήσει να δούμε τον κίνδυνο που χρόνια αποφεύγαμε να δούμε όταν άλλοι καθημερινά τον πρόβαλαν στις τηλεοπτικές μας οθόνες. ίσως αποφασίσουμε να σκεφτούμε πιο καθαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ thinks

    Είναι και αυτή σημαντική ερώτηση. Αλλά νομίζω πως πλέον είναι ξεκάθαρο ότι την τελευταία 10ετία (ίσως και παραπάνω) δεν υφίσταται ούτε σαφής αριστερή πρόταση, αλλά ούτε και υπεύθυνη αριστερή στάση. Άρα γιατί να υπήρχε τώρα;

    @ δειμος

    Δεν ξέρω τί μπορεί να προκύψει από αυτό. Το σίγουρο πάντως είναι ότι υπάρχει ένα ευρύτερο μούδιασμα. Θα μπορούσε να σημαίνει την ησυχία για να σκεφτούμε ψύχραιμα κάποια πράγματα, αλλά θα μπορούσε να σημαίνει και την ηρεμία πριν την καταιγίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μολονότι διατηρώ γενικά επιφυλάξεις για τις πρακτικές της Αριστεράς, θα ήθελα να θυμίσω ότι στην παρούσα φάση κανείς δεν τους κάλεσε να μετάσχουν στις διαβουλεύσεις. Ίσως αυτό να τους βόλεψε, ίσως να έλεγαν και πάλι όχι, αλλά γεγονός είναι ότι κανείς δεν κάλεσε ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΚΚΕ να συζητήσουν. Ακόμη και τον ΛΑΟΣ αργά τον κάλεσαν - και αφού ο κ. Καρατζαφέρης είχε καταδικάσει τις προσπάθειες σχηματισμού συγκυβέρνησης με μιαν ανόητη παραβολή για την Μαιρούλα και τον Γιωργάκη...
    Θα θυμίσω ακόμη ότι το βράδυ της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση Παπανδρέου όλοι κοιμηθήκαμε και στ' αυτιά μας αντηχούσαν οι φωνές και τα κηρύγματα για Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, όχι για δικομματική τρικομματική Κυβέρνηση. Παρ' όλ' αυτά, την επόμενη Κυριακή, ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να υπάρξει συνάντηση μόνον με τον κ. Σαμαρά, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τι μεσολάβησε κι αρχίσε απλώς η αναζήτηση μιας δικομματικής συνεννόησης; Κι ακόμη: γιατί την κρισιμότερη στιγμή έπεσε στο τραπέζι το όνομα του κ. Πετσάλνικου, αντί για το όνομα ενός οποιουδήποτε εγνωσμένου κύρους πολιτικού προσώπου. Ξαφνικά κι από το πουθενά βρεθήκαμε μπροστά στο δίλημμα "Πετσάλνικος ή Παπαδήμος"...
    Αστειότητες - η τραγωδίες... Θα δείξει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γίνεται άραγε να γυρίσει κανείς μερικές δεκαετίες πίσω οικονομικά, αλλά να προχωρήσει κοινωνικά ;
    Κάτι σαν κοινωνιολογικό "αεικίνητο" μου μοιάζει, αν μου επιτρέπεται ο νεολογισμός.
    Όσο για τα υπόλοιπα, πιστεύω ότι ο ΛΑΟΣ μπήκε στην κυβέρνηση σαν την απαραίτητη τσόντα για να αναδειχτεί η "πολυσυλλεκτικότητα".
    Από την άλλη, οι φασίστες παραμένουν φασίστες, ασχέτου περιβολής.
    Θέλεις να σου πω γιατί κατά τη γνώμη μου ο φασισμός είναι τόσο ελκυστικός σε δύσκολες ώρες ;
    Είναι επειδή υπόσχεται την τιμωρία των ενόχων και όχι επειδή υπόσχεται την καλυτέρευση των συνθηκών. Ποντάρει στο αρχέγονο αίσθημα της εκδίκησης και της Βιβλικού τύπου ανταπόδοσης.
    Μην μου πεις ότι και εσύ καμία φορά δεν υποκύπτεις ενδόμυχα σε τέτοια συναισθήματα ;
    Απλά η διαφορά στον σκεπτόμενο και μορφωμένο άνθρωπο, είναι πως τα χαλιναγωγεί και ελπίζει σε τιμωρία μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας. Η οποία τιμωρία, αλίμονο, σπάνια είναι αρκετή ή ικανοποιητική.

    Υ.Γ. Πολύ καλή ανάρτηση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. H συγκαλυπτόμενη ακροδεξιά είναι αυτό που με φοβίζει περισσότερο δηλαδη η οικειοποίηση δήθεν δημοκρατικων ιδεων απο ακραία στοιχεία για να πεισουν την ευρεία μαζα ότι δεν κουβαλανε την αποκρουστικη ταμπελα του ακροδεξιού ενώ αυτό ειναι στην πραγματικότητα.. Επίσης το να μη συνειδητοποιει καποιος ότι ειναι ακροδεξιός (ανεξάρητα με το τι δηλώνει). Δεν μπορεις να δηλώνεις εγω δεν ειμαι ακροδεξιός αλλά οταν ερθει διπλα σου στο μετρο καποιος εγχρωμος να αλλάζεις θέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ Asteroid:

    Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, αλλά η εντύπωση που δημιουργήθηκε από τα νέα που έβλεπα ήταν ότι και η Παπαρήγα και ο Τσίπρας απέκλεισαν συνεργασία γαυγίζοντας πολύ δυνατά πριν να έχει κανείς ευκαιρία να τους καλέσει, και μετά το κάλεσμα θα ήταν α-νόητο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ελληνάκι μου αγαπημένο, θα διαφωνήσω μαζί σου! (Για ακούστε και έναν δεξιό!)

    Τον χώρο της δεξιάς δεν τον ξέρεις από ότι μου φαίνεται. Να ξεκινήσουμε από τα βασικά ... το ΛΑ.Ο.Σ. δεν είναι ακροδεξιά! Ακροδεξιά είναι η Χρυσή Αυγή. Εσύ λες το ΛΑ.Ο.Σ. “άκρα δεξιά” γιατί σε σχέση με αυτό που πιστεύεις έτσι σου φαίνεται “ακραίο” άλλα δεν είναι ακριβώς έτσι. Το ΛΑ.Ο.Σ. είναι ένα περίεργο αμάλγαμα του δεξιού χώρου. Στο ΛΑ.Ο.Σ. πήγαν όλοι όσοι δεν τους εξέφραζε η παραδοσιακή “δεξιά” παράταξη (ΝΔ), συμπεριλαμβανομένων και πολλών ακραίων στοιχείων, δεν αντιλέγω.

    Πως λέμε ... κουτσοί, στραβοί;

    Όπως καταλαβαίνεις είναι λογικό να έχει και πολλούς λοξούς. Δεν είναι όμως αυτό που συμβαίνει ... δεν ανεβαίνει η άκρα δεξιά! Ανεβαίνει η δεξιά! Απλά η δεξιά στην Ελλάδα όσο και αν σου φαίνεται περίεργο ΔΕΝ είναι η Νέα Δημοκρατία. Όποτε όλοι όσοι είμαστε δεξιοί και δεν είμαστε ανυπότακτοι και αγαπάμε την πατρίδα μας και στεκόμαστε όταν ακούμε τον εθνικό ύμνο και βλέπουμε τον Αντωνάκη και γελάμε, έχουμε φλερτάρει κατά καιρούς με το ΛΑ.Ο.Σ. (πολλοί το ψήφισαν κιόλας).

    Μπορεί να μας λένε/τε φασίστες, αλλά ούτε την δημοκρατία θέλουμε να καταλύσουμε, ούτε τον νόμο 4000 να επαναφέρουμε, ούτε τους ξένους να κρεμάσουμε. Απλά είναι πολλοί που ψηφίζουν ΛΑ.Ο.Σ. γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει άλλη δεξιά παράταξη!

    Αμφιβάλλει κανείς ότι πολλοί “φιλελεύθεροι” ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ με βαριά καρδιά σαν την χειρότερη (για αυτούς) λύση;

    Για αυτούς που σκέφτονται σενάρια συνωμοσίας για συγκάλυψη και “κρυφά περασμένα” μηνύματα ... στο τέλος της μέρας, όπως σου έχω γράψει άπειρες φορές: aint democracy a bitch?

    @Amalius ... άλλο ο ακροδεξιός, άλλο ο φασίστας, άλλος ο εθνικιστής, άλλο ο εθνιστής, άλλο ο πατριώτης, άλλο ο ξενόφοβος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ ajaxoftelamon

    Νομίζω πως το ΛΑΟΣ θα ήθελε να έχει αυτό τον ρόλο που περιγράφεις, αλλά τελικά είτε απέτυχε να τον διατηρήσει λόγω συγκυριών, ή επίτηδες δεν τον διατηρεί.

    Για μένα προσωπικά, κωλοτούμπες όπως αυτή (http://www.youtube.com/watch?v=qlU9uLcuoVk) ειτε στον χώρο της ακροδεξιάς, είτε στης ακρο-αριστεράς είναι πιο απικίνδυνες από την ρητή δήλωση πολιτικών πεποιθήσεων ενός κόμματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τσούγδω ο ΓΑΠ είχε δύο χρόνια να κάνει δημοψήφισμα. Το θυμήθηκε όταν δεν γινότανε. Κουτός ή πονηρός? Μάλλον κουτοπόνηρος..

    Asteroid ο Τσίπρας και το απάτητο Στρούντελ δεν πήγαν κάν στη συνάντηση των αρχηγών που κάλεσε ο προεδράρας της δημοκρατιάρας μας. Λές να συμμετείχαν σε οποιαδήποτε κυβέρνηση?

    Προς όλους. Ο Βορίδης δεν εχει σημασία αν είναι φασίστας. Είναι εκλεγμένος εκπροσωπος κάποιων ανθρώπων και αρα πρέπει να συνομιλούν μαζί του οι υπόλοιποι.

    Επίσης όπως ακριβώς όλα όσα λένε οι ακροαριστεροί δεν είναι λάθος έτσι και όλα όσα λένε οι ακροδεξιοί δεν είναι κατ ανάγκη λάθος. Ξέρω οτι σας σοκάρει αυτό αλλα έτσι είναι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αγαπητό Ελληνάκι,

    μια φιλικότατη διευκρίνιση:

    και ο δικός σου, γενικά εξαίρετος, λόγος έχει λίγα "εξόχως αριστερά" ίχνη συλλογιστικής, με την έννοια της υπερβολής. Θα σου δώσω ένα -δημογραφικό- παράδειγμα:

    Τον αμερικανικής έμπνευσης νόμο περί συλλήβδην Ιθαγένειας (ορθότερα: Λευκής Γενοκτονίας) των παιδιών των Αλβανών μεταναστών συνανθρώπων μας, τον έλυσαν οι ίδιοι: Μόνο 2-3.000 έκαναν αίτηση για ιθαγένεια των παιδιών τους και οι υπόλοιποι πήραν τα παιδιά τους και γύρισαν σπίτι τους, για να ζήσουν εκεί με αξιοπρέπεια.

    Στην Ευρώπη, δεν υπάρχει μόνο ο ο νόμος που δίνει ιθαγένεια- και αυτό με ουσιαστικές προϋποθέσεις και μάλλον εκουσίως: Υπάρχει και η πολιτική που διατηρεί τις δημογραφικές ισορροπίες και που επιτρέπει και χωρίς την τοπική ιθαγένεια να ζεις σαν άνθρωπος. Στην Ελλάδα, αυτό το δικαίωμα ισχύει μόνο για τους αλλοδαπούς από τη "Δύση", των οποίων τα παιδιά δεν ενδιαφέρονται συνήθως για την ελληνική ιθαγένεια.

    Ο νόμος για την ιθαγένεια είναι μέρος μιας στυγνά υπολογισμένης πολιτικής για τη διατήρηση του μη ενταγμένου συνδικαλιστικά αλβανικού εργατικού δυναμικού στη χώρα, για λόγους ελάττωσης του μισθού. Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε ελάχιστο ενδιαφέρον για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν θα είχε εξαπολύσει διωγμό κατά των αδυνάτων.

    Επίσης, η αριστερά στην Ελλάδα, έχει αφήσει την πολύτεκνη μάνα και τη μητρότητα, χωρίς επαρκή κάλυψη. Σε μια κοινωνία όμως αληθινά ελεύθερη, η πιο σημαντική κατάκτηση δεν είναι η άμβλωση, αλλά η δυνατότητα να μεγαλώσεις όσα παιδιά επιθυμείς (από 1 ως ν) με αξιοπρέπεια και με βοήθεια.

    Μην εκπλήσσεσαι λοιπόν που μεγάλο μέρος του λαού μας είναι δεξιό ή ακροδεξιό: Η αριστερά εθελοτυφλεί σε τόσα πολλά ακόμα και τώρα, που το ποσοστό θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερο. Ελπίζω να πάψει να εθελοτυφλεί, διότι είναι η μόνη μας ελπίδα βραχυπρόθεσμα για αλλαγή πορείας.

    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...