Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Λόλα να ένα "Α"

Όπως ίσως παρατηρήσατε (sic), εδώ και λίγες μέρες υπάρχει ένα «Α» κάτω από την αφεντομουτσουνάρα μου, με σύνδεσμο τη σελίδα της δράσης Outcampaign του Richard Dawkins. Η περιγραφή και οι σκοποί της δράσης αναφέρονται ξεκάθαρα στην ιστοσελίδα της, οπότε δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνονται.

Φυσικά, το θρησκευτικό φρόνημα, οι μεταφυσικές ανησυχίες, και ψυχώσεις του καθενός, είναι καθαρά προσωπικά ζητήματα, σε αντίθεση με τη συνεχή στάση του ελληνικού κράτους και της εκκλησίας που επιθυμούν να τα ανάγουν σε δημόσια. Αντικειμενικά μιλώντας, η δημόσια προβολή μίας προσωπικής άθρησκης αντίληψης ίσως είναι το ίδιο γελοία και ανούσια όσο η δημόσια προβολή μίας προσωπικής θρησκευτικής αντίληψης.

Το συγκεκριμένο «Α» όμως είναι κάτι παραπάνω από τη δήλωση, ή καλύτερα την απουσία, ενός θρησκευτικού φρονήματος. Δείχνει την ανάγκη που υπάρχει, ιδίως στην Ελλάδα, οι άνθρωποι που αποτελούν ιδεολογικές μειονότητες να σταματήσουν να σιωπούν, να σταματήσουν να νοιώθουν μειονεκτικά και να δηλώσουν δυνατά τις απόψεις και τις ιδέες τους.

Ο αθεϊσμός, είναι απλά ένα λαμπρό παράδειγμα στο μεσαιωνικό σκοτάδι της ελληνικής θρησκόληπτης κοινωνίας που δεν ανέχεται όχι μόνον τους αλλόθρησκους, αλλά και τους σκληρούς επικριτές της θρησκείας και του φορέα αυτής˙ της εκκλησίας. Όπως υπάρχουν άθεοι, υπάρχουν και άλλοι συμπολίτες μας με θετική σκέψη, εκσυγχρονιστικές ιδέες και απόψεις που εναντιώνονται σε πολλά σάπια κατεστημένα, τόσο στην πολιτική όσο και στην κοινωνική αντίληψη των πραγμάτων. Επειδή όμως η οχλαγωγία, ο λαϊκισμός, ο σκοταδισμός και η φασαρία βρίσκονται διάχυτα παντού, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι απλά «ψιθυρίζουν» αυτά που έχουν να πουν και τελικά δεν ακούγονται.

Το «Α», δεν είναι μόνο η δημόσια έκφραση του αθεϊσμού, που στην τελική δεν αφορά κανένα, αλλά η ενθάρρυνση της προσωπικής έκφρασης των διαφορετικών μειονοτήτων, που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Δηλώνει την επίκαιρη ανάγκη, οι θετικοί άνθρωποι αυτής της χώρας να σταματήσουν να ντρέπονται ή να νοιώθουν ανασφάλεια για τις απόψεις τους και να τολμήσουν να έρθουν σε ευθεία σύγκρουση με το συντηρητισμό, τη δεισιδαιμονία, τη μιζέρια, τον λαϊκισμό και όλα εκείνα τα αρνητικά στοιχεία που συνθέτουν το σημερινό ελληνικό τέλμα.

20 σχόλια:

  1. σωστός, αλλά το να υποστηρίζουμε έναν επιστήμονα ο οποίος με τις θεωρίες του επιβάλλει άλλον ετεροκαθορισμό στη ζωή μας, από την παντοκρατορία του θεού ή των άστρων περνώντας στην παντοκρατορία των γονιδίων και του βιολογικού ντετερμινισμού, δεν αλλάζει τίποτε ουσιαστικό, απλή αλλαγή ρόλων εξουσιαστών και ιερατείου: Η εξουσία της αλήθειας παραμένει ακλόνητη, ίσως και πιο ισχυροποιημένη με τον μανδύα της επιστημονικής τάχα αντικειμενικότητας.

    Σε βαθύτερο επίπεδο αυτό είναι που ενοχλεί όλους εμάς του άθεους σε κάθε θρησκεία: Αυτό που σου επιβάλλεται ως αλήθεια, είτε ως εξ' αποκαλύψεως, είτε ως δήθεν προϊόν αντικειμενικής έρευνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. από το ένα άκρο στό άλλο ?

    Δεν συμφωνώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ Tyler Durden

    Γι΄αυτό προσπάθησα να δώσω ένα περαιτέρω συμβολισμό στο "Α" του Dawkins. Άλλωστε, δε νομίζω ότι κάποιος που συμφωνεί με τις αθεϊστικές απόψεις του Dawkins, συμφωνεί απαραίτητα και με τον βιολογικό ντετερμινισμό του.

    @ ser

    Δεν ζητάω η αθεϊα να αντικαταστήσει τον θεϊσμό. Ξεκαθαρίζω ότι το θρησκευτικό φρόνημα του καθενός είναι προσωπική του δουλειά και ατομικό του δικαίωμα.

    Θέλω μόνο να αναδείξω τη φωνή της ευρύτερης ιδεολογικής μειονότητας στην Ελλάδα, μία από τις οποίες τυχαίνει να είναι και οι άθεοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ίσως τελικά το μεγαλύτερο έλειμμα στην Ελλάδα να είναι έλειμμα σεβασμού στο διαφορετικό. Κοντολογίς έλειμμα δημοκρατίας και πολιτισμού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βου και α βα, γου και α γα, κλπ.

    Καμιά φορά πρέπει κανείς να αρχίζει από τα βασικά, όταν ο εγκέφαλος και η κριτική ικανότητα τόσων ανθρώπων έχει υποστεί τόσο μεγάλες ζημιές από τα θρησκευτικά παραμύθια.

    Οι θρησκείες είναι κατασκευάσματα με τους εξής στόχους:

    1) Εξασφάλιση εξουσίας για τα ιερατεία και την άρχουσα τάξη.

    2) Ρύθμιση της κοινωνίας και των κοινωνικών σχέσεων σύμφωνα με τα ήθη και τις σκοπιμότητες που υπήρχαν την εποχή που ανδρώθηκε η κάθε θρησκεία.
    Π.χ. οι μπούρκες και οι κλειτοριδεκτομές είναι ένας πρωτόγονος τρόπος ελέγχου των γεννήσεων και εξασφάλισης της "συζυγικής πίστης".

    Φυσικά η επιβολή τέτοιων κατευθυντήριων γραμμών είναι ευκολότερη αν χρησιμοποιείς τον μπαμπούλα κάποιας "ανώτερης δύναμης" και εκμεταλλευόμενος τον φόβο του θανάτου, υποσχόμενος μετά θάνατον ζωή με αγγελάκια ή ακόμα καλύτερα με 72 παρθένες με μεγάλα βυζιά. Και φυσικά σε αντίθετη περίπτωση ψήσιμο στα κάρβουνα.

    Φυσικά η ηθική συμπεριφορά και η ευημερία του είδους μας, μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τις αρχές του ανθρωπισμού και όχι με διάφορους μπαμπούλες και εξουσίες.

    Γι αυτό απαιτείται πνευματική ωριμότητα, πράγμα δύσκολο από ανθρώπους που δεν έχουν μάθει να σκέφτονται, ήτοι θρησκευόμενους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ser

    > από το ένα άκρο στό άλλο ?

    Μόνο που το ένα είναι επιστημονικό άκρο ενώ το άλλο βλακείες (για να μη χρησιμοποιήσω πιο βαριές εκφράσεις).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η επιστήμη όμως ούτε σου επιβάλλει να πιστέψεις σ'αυτήν ούτε σε διώκει αν έχεις αντίθετη άποψη - και αλλάζει τις θεωρίες της έτσι και διαψευστεί από τα ευρήματα, προκειμένου να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

    Η θρησκεία απαιτεί να πιστέψεις της κοτσάνες της. Κι αν δεν πιστεύεις, την έκατσες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. η επιστήμη δεν είναι κοινωνικά ουδέτερη σου επιβάλλει εκάστοτε την εξουσία της αλήθειας νομιμοποιώντας ειδεχθείς πολιτικές (ψυχιατρεία, γενετικοί έλεγχοι, υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, ιατροφαρμακευτικό κατεστημένο, πυρηνικό λόμπυ, μεταλλαγμένα, για να μην πάμε παλιότερα σε θέματα σεξουαλικών δηθεν παρεκτροπων, φυλετισμού, κλπ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @πανο
    δεν θα υιοθετούσα τόσο σκληρές εκφράσεις.
    Προσωπικά μπαίνω στην εκκλησία ανάβω ένα κερί και φεύγω. Και όταν κάθομαι (σπανιότατα) το κάνω επειδή γουστάρω.
    Τους θρησκοληπτους τους σιχαίνομαι, όπως και τους μηδενιστές

    Το θέμα είναι ότι στην Ελλάδα η διαφορετικότητα δεν γίνεται αποδεκτή.

    Προχθές βγήκε πχ η απόφαση για τον φορέα AIDS που λέει ότι καλώς απολύθηκε.
    Άρα αύριο μαζευόμαστε καμιά 10αριά και λέμε ότι δεν μας αρέσει η φάτσα σου και ξου.
    Κοινωνικό είναι το θέμα και ακολούθως περνάει και στους θεσμούς.

    Πχ γιά κάποιο λόγο παντρεύομαι με πολιτικό γάμο - γιά να βαφτίσω το παιδί μου πρέπει να κινησω γη και ουρανό
    Το παπαδαριό είναι που θέλει περιορισμό (και ράβδο....)

    Κατ' ουσίαν πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν υπάρχει ισότητα σε θέματα πίστεως στην Ελλάδα.

    Και πριν φτάσουμε στους άθεους και τους 12-θειστές ας περάσουμε από τους Καθολικούς και Εβραίους ΕΛΛΗΝΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ser

    > Το θέμα είναι ότι στην Ελλάδα η διαφορετικότητα δεν γίνεται αποδεκτή.

    Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα των θρησκειών, η ισοπέδωση των πάντων, η ισοπέδωση της ανομοιομορφίας, η ισοπέδωση της διαφορετικότητας. Αυτό το πράγμα δε γίνεται με την επιστήμη. Άρα το να μιλάς για δύο ακραίους πολους (θρησκεία - επιστήμη) είναι εξ ορισμού άκυρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. «Η θρησκευτική καχεξία είναι, κατά ένα μέρος, η έκφραση της πραγματικής καχεξίας και, κατά ένα άλλο, η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική καχεξία. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα ενός κόσμου απ' όπου το πνεύμα έχει λείψει. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού».

    Κάρλ Μάρξ: «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου»

    Από εκείνη την τόσο παρεξηγημένη φράση του Μάρξ (οι περισσότεροι στέκονται στη λέξη «όπιο», αποσιωπώντας σκοπίμως την σπαρακτική αγωνία του («ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, το πνεύμα εκεί που δεν υπάρχει πνεύμα…»), από εκείνη την φράση λοιπόν και μετά την δια της βίας επιβολή αθεϊστικών καθεστώτων, ποιος και τι κατόρθωσε να δώσει πνεύμα, θαλπωρή, καρδιά, παρηγοριά σ’ αυτόν τον κόσμο; Μήπως οι μηχανιστικοί και χυδαίοι υλιστές και οι δικτατορίες που εγκαθίδρυσαν; Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα ψυχιατρεία; Ποιος και τι μπόρεσε να δώσει παρηγοριά και γαλήνη στις ψυχές; Να δώσει απάντηση στις μεταφυσικές αγωνίες του, στο αιώνιο ερώτημα του νοήματος της ύπαρξης; Αυτοί που στο πρόσωπο του ανθρώπου βλέπουν μόνο νεύρα, μύες, ιστούς και κόκαλα; Οι «επιστήμονες», που συνεχώς βλέπουν τη μια θεωρία τους να ανατρέπει την προηγούμενη; Η μαζική στροφή των λαών του πρώην ανατολικού μπλόκ και πάλι προς τις θρησκείες το αποδεικνύει. Τίποτα. Μόνο η Τέχνη και φιλοσοφία μπορούν έστω και για λίγο να απαλύνουν τον πόνο (και τον τρόμο μπροστά στο αναπόδραστο τέλος), όταν δεν γίνονται και αυτές υπαρξιακή αγωνία και άγνοια για τα πάντα (ένα ξέρω, ότι τίποτα δεν ξέρω, έλεγε ο Σωκράτης). Τι είναι Θεός; Τι είναι το Θείο; Βρίσκεται μέσα μας; Έξω μας, Μήπως όλα είναι ένα; Μήπως ο Θεός είμαστε εμείς; Γιατί είμαστε εδώ; Ποιος ο λόγος; Για να κατασκευάζουμε μηχανήματα, να βλέπουμε τηλεόραση και να ζούμε όπως οι κότες, απλώς περιμένοντας να περάσουν τα χρόνια και να πεθάνουμε; Τι είναι πνεύμα, τι είναι ύλη, τι είναι ο μη αισθητός κόσμος, τι ακριβώς είναι ο αισθητός, τι μπορούμε να καταλάβουμε, και αυτό που καταλαβαίνουμε όντως το καταλαβαίνουμε; Τι είναι λογική; Λόγος; Περιλαμβάνει τα πάντα; Τι σημαίνει καταλαβαίνω;
    Γιά όλα αυτά τα πράγματα, λόγο έχουν και οι θρησκείες, είναι το κατεξοχήν πεδίο των θρησκειών και της φιλοσοφίας, αφήνουν όμως αδιάφορους τους στείρους τεχνοκράτες που στέκονται στις προφανείς παιδικότητες της Αγίας Γραφής και του τυπολατρικού ευσεβισμού.
    Όλα αυτά τα γράφω χωρίς να ανήκω στο στρατόπεδο των θρησκόληπτων, ούτε καν των θρησκευόμενων, Πρέπει να είναι κανείς βλάκας για να πιστεύει στον Θεό -Πατέρα παντοκράτορα, και αιμοσταγή τιμωρό Γιαχβέ, και στα καζάνια και τα πιλάφια, αλλά δεν είναι αυτό η θρησκευτικότητα. Αυτά είναι ο τύπος, απαραίτητα κάποτε για να ζουν οι άνθρωποι με αρμονία και γαλήνη στην καρδιά, αλλά ποια είναι η ουσία; Ποιο το Ένα; «Όταν πιστεύω δεν πολυπιστεύω ότι πιστεύω, και όταν δεν πιστεύω, δεν πολυπιστεύω ότι δεν πιστεύω» έλεγε ο Κίρκεγκωρ και είναι αυτό ένας ορισμός ενός αγωνιώδους παλατζαρίσματος, του αγνωστικισμού αν θέλετε…
    Δεν υπερασπίζομαι λοιπόν τη θρησκοληψία, ούτε βεβαίως τον φονταμενταλισμό, αλλά ούτε και τους άθεους χυδαίους υλιστές. Δεν μ’ αρέσει να χλευάζονται έτσι άκριτα κάποια πράγματα που για άλλους είναι ιερά. Βεβαίως είναι και θέμα βιώματος, όπως λέει και ο Γιανναράς, η ορθοδοξία (και φαντάζομαι και ο Βουδισμός, και το Ταλμούδ, και ο μουσουλμανικός μυστικισμός, και τα Ελευσίνια Μυστήρια και δεν ξέρω τι άλλο…) είναι βίωμα, και όποιος δεν έχει νοιώσει, δεν θα νοιώσει ποτέ, θα βλέπει παντού «βλακείες», «σκοταδισμούς» και τα παρόμοια. Προσωπικά, αν και μάλλον διαφωνώ με όλους εδώ, προτιμώ έναν ταπεινό άνθρωπο που κάνει το καλό και αποφεύγει την αδικία κάνοντας το σταυρό του γιατί έτσι έμαθε, παρά έναν αδίστακτο, άθεο, ξερόλα, χυδαίο υλιστή, που δεν έχει κανένα ηθικό φραγμό για τις επιδιώξεις του, μια που «δεν υπάρχει κόλαση», εκτός του ότι υπάρχει και λέγεται συνείδηση… Το τι υπάρχει και τι όχι, το τι είμαστε και που πάμε, θα συνεχίσουμε (αναπόδεικτα) να το ψάχνουμε, άλλωστε, ακόμα και περί της ύπαρξης ή μη της πραγματικότητας, ο Κάντ απέδειξε δια παντός ότι δεν αποδεικνύεται… Κοντολογίς, ας κοιτάξουμε και λίγο προς τα μέσα, καλό θα μας κάνει. Γι’ αυτό λοιπόν δεν κατηγορώ κανέναν και ούτε είμαι φανατικός με τίποτα, δεν θεωρώ ότι εγώ «ξέρω» και οι άλλοι όχι. Και ακόμα, αν καμιά φορά περνάω από κάνα εκκλησάκι και μου’ ρθει έτσι χωρίς λόγο να σταυροκοπηθώ, πια δεν ντρέπομαι να το κάνω και αυτό το θεωρώ απελευθέρωση…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Μεγαλοκοπέλα

    ...πράγμα που όσο περισσότερο ζεις σε αυτή τη χωρά, συνειδητοποιείς όλο και περισσότερο σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας.

    @ pølsemannen

    Ω πόσα σεντόνια θα μπορούσαν να γραφτούν! Ορθώς λαλείς.

    @ Αιρετικός

    Ίσως τελικά οι περισσότεροι άνθρωποι να μην αντέχουν τη συνεχή αμφιβολία της επιστήμης, και να αρκούνται στη σίγουρη στειρότητα και ανοησία της θρησκείας.

    @ Tyler Durden

    Ορισμένα από αυτά που αναφέρεις είναι αποτέλεσμα "κακοδιαχείρισης" της επιστήμης. Δεν μπορείς, Πχ να κατηγορήσεις του αδελφούς Wright για τα σύγχρονα βομβαρδιστικά, ενώ ξέρουμε ότι συνεχώς πίστευαν ότι το αεροπλάνο θα ένωνε τους λαούς. Δεν πιστεύω ότι ο σωστός επιστήμονα κάνει metadata analysis στα αποτελέσματά του. Πάει την ανθρώπινη γνώση ένα βήμα μπροστά. Εαν αυτό το βήμα μετά γίνει εκμεταλεύσιμο εξουσιαστικά, πολιτικά ή οικονομικά, είναι ευθύνη άλλων ανθρώπων.

    @ Ser

    Για το ίδιο πράγμα μιλάμε. Για την ισονομία και την αναγνώριση της διαφορετικότητας.

    @ Σπεσιαλίστας

    Θίγεις πολλά ζητήματα, τα οποία θα μπορούσε το καθένα από αυτά να έχει και ένα κατεβατό από αναλύσεις.

    Εγώ θα σταθώ σε ένα από αυτά, γιατί θεωρώ ότι αδικεί ευθέως τους άθεους... το ζήτημα της ηθικής.

    Η ηθική λοιπόν, όχι μόνο δεν μονοπωλείται από τη θρησκεία, αλλά ιστορικά ανέκαθεν καταπολεμούνταν από τη θρησκεία. Διότι, πολύ απλά, η "ηθική" που διδάσκεται μέσω κατήχησης, προσυλιτισμού και που βασίζεται στο φόβο και την ενοχή, μόνο ηθική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

    Ο άνθρωπος που μαθαίνει την ηθική μόνος του, βάσει της κριτικής σκέψης του, έχει πολύ πιο υγιή κριτική από τον ταπεινό και ανασφαλή κακομοίρη που συνεχώς σταυροκοπιέται επειδή μετριάζει τις ενοχές σε κάθε πράξη του.

    Και να στο θέσω πιο απλά.

    Ο άνθρωπος Α, καλλιεργεί συνεχώς το μυαλό του, διαβάζει, ταξιδεύει, παρατηρεί τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους και από μόνος του καταλαβαίνει τα θετικά της αμοιβαίας συνεργασίας και της ανθρώπινης ζωής μέσα στην κοινωνία. Ξέρει ότι αν σκοτώσει, είναι υπόλογος στο σύστημα Δικαιοσύνης που θεσπίστηκε από τους ανθρώπους της κοινωνίας του.

    Ο άνθρωπος Β, από μικρός μαθαίνει ότι κάθε κίνησή του κρίνεται από ένα αόρατο πλάσμα, το οποίο έχει πει ρητά σε ένα "ιερό βιβλίο" ότι δεν πρέπει να σκοτώνουμε και ότι αν σκοτώσεις θα τιμωρηθείς σκληρά μετά το θάνατό σου. Ξέρει ότι αν σκοτώσει, ακόμα και αν γλυτώσει τη σύλληψη, θα πληρώσει για το έγκλημά του όταν πεθάνει.

    Ποιος από τους δύο τελικά είναι πιο συνειδητοποιημένα ηθικός; Ο άθεος Α ή ο θρήσκος Β;

    Ποιον θα εμπιστευόσουν πιο πολύ; Αυτόν που έχει μάθει να σέβεται την ανθρώπινη ζωή από τις προσωπικές του παρατηρήσεις , ή αυτόν που από μικρό του λένε ότι "άμα σκοτώσεις, θα πας στην κόλαση";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ελληνάκι

    έγραψα ότι η επιστήμη ΔΕΝ είναι κοινωνικά ουδέτερη. Μπορεί κάποιες ανάγκες του συστήματος που καλείται να εξυπηρετήσει να ωφελούν παράπλευρα και το κοινωνικό σύνολο (πχ αεροπλάνο, τραίνο, κλπ), αλλά υπάρχουν και πληθώρα αναγκών του συστήματος (κυριαρχία, κερδοσκοπία, διαίώνισή του, κλπ) που δεν έχουν την παραμικρή ωφέλεια στο σύνολο, αλλά είναι εντελώς ενάντιά του.

    Και δυστυχώς η έρευνα στρέφεται προς αυτές τις κατευθύνσεις, την εξυπηρέτηση των λίγων και της κερδοσκοπίας. Μια άλλη κοινωνία θα είχε και άλλη μορφή επιστήμης με άλλα ερευνητικά πεδία και ενδιαφέροντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ενα ατομο που σεβεται την ανθρωπινη ζωη και εχει προσωπικες αξιες λογιαζεται
    για εμενα εκατο φορες περισσοτερο σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ απο καποιον που δηλωνει
    'θρησκος', αλλα δεν εχει ηθικους ενδοιασμους στο να καταπατησει δικαιωματα αλλων, ή και να σκοτωσει ακομα στο ονομα καποιας θρησκειας. Εφοσον, δε, η θρησκεια χρησιμοποιειται απο την εκαστοτε εξουσια σαν οπιο για το πολυ κοσμο τοτε γιατι θα πρεπει να ανεχτω να με κοροιδευουν στο ονομα μιας θρησκευτικοτητας που τελικα δεν διαλεξα εγω;
    Σχετικα με την αντικειμενικοτητα της επιστημης θα συμφωνησω με τον Τyler μια και δυστυχως υπαρχουν κλαδοι οπου τα βαπτιζονται 'ουδετερα'
    & 'αντικειμενικα',αλλα
    καθε αλλο παρα αυτο
    ειναι. Η ταση παντως που επικρατει ειναι η κερδοσκοπια να επηρεαζει τα αποτελεσματα και μετα να παρουσιαζονται στον μεσο ανυποψιαστο πολιτη σαν 'επιστημονικα συμπερασματα βασισμενα σε ερευνα χρονων'! Όλοι ομως καταλαβαινουμε οτι ακομα και οι στατιστικες που παρουσιαζουν στο κοσμο ειναι φτιαγμενες και τροποποιημενες ετσι που να δειχνουν το ποθητο αποτελεσμα! Τα καλα και συμφεροντα δλδ. και εδω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @ Tyler Durden

    Δεν διαφωνούμε. Από πότε όμως η αθεΐα έγινε συνώνυμο της επιστήμης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. δεν είναι συνώνυμο της επιστήμης, αλλά πολλοί τα συνχέουν: αντιπαραθέτουν τον λόγο της επιστήμης στον λόγο της θρησκείας για να την ξεπεράσουν, αλλά είναι τραγικο λάθος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ellinaki, δεν έγραψα εδώ 2 μέρες γιατί είχα πρόβλημα (πάλι!) με το ιντερνετ. Έχει βγεί πιά το θέμα, αλλά δεν πειράζει, θα πω δυο λόγια. Εννοείται πως έτσι όπως το θέτεις, προτιμότερος είναι ο συνηδειτοποιημένος. Αλλά το ερώτημα είναι περιοριστικό, γιατί δηλαδή ένας ηθικός θρησκευόμενος και ένας ταπεινός άνθρωπος πρέπει να είναι ένα "ανθρωπάκι που σταυροκοπιέται και μετριάζει τις ενοχές του"; Δεν μπορεί να είναι ελεύθερο πνεύμα και ανοιχτό μυαλό; Εγώ για τον σεβασμό σε μια πνευματικότητα και μια πιο φιλοσοφική θεώρηση των πραγμάτων που περνάει καί μέσα απ' τη θρησκεία, μίλησα, δεν υπερασπίστηκα δεσιδαίμονες. Προτιμώ λοιπόν και από τις δυο "κατηγορίες" ανθρώπους με ανοιχτά μυαλά και με έντονο αίσθημα και συνείδηση δικαιοσύνης. Απλά εγώ πιστεύω πως γι' αυτό το έμφυτο αίσθημα σωστού και λάθους που έχουμε όλοι μας είναι το "Θείο" που μιλάει μέσα μας, με τη γενικότερη έννοια και όχι βέβαια ο Γιαχβέ και όποια άλλη τυπολατρεία. Αυτά σε προσωπικό επίπεδο. Το αρχικό ερώτημα όμως ήταν με τι αντικατέστησε ο επίσημος αθεϊσμός των πρώην ανατολικών χωρών, τον συνεκτικό, παρηγορητικό και πνευματικό ρόλο που έπαιζε η θρησκεία στο λαό και το πόσο ριζωμένη και έμφυτη είναι η αίσθηση του Θείου μέσα στους ανθρώπους διαχρονικά. Τέλος πάντων, το θέμα είναι όντως μεγάλο και ατελείωτο και κάθε άποψη συμβάλει στη σφαιρικότερη προσέγγιση του πράγματος... Αυτά και καλή χώνεψη απ' τον σημερινό μπακαλιάρο και χρόνια πολλά στους Βαγγέληδες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Σπεσιαλίστα, έχω μεταφέρει τη συζήτηση στο blog σου για να μην τα μπλέκουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πρωτη φορα βλεπω φανατικους αθεους ..Χριστος και Παναγια ! (Ουπς, λαθος επιφωνημα).Τι κανουν τα χρονια υποχρεωτικης κατηχησης ! Σας στελναν ολους εσας με το ζορι στο κατηχητικο ή στην Εκκλησια και σας χαλουσαν το κυριακατικο χουζουρι ; Τους αθεους τους ειχα λιγο πιο...ζαμανφου ; Γενικα οι αθεοι αντεπιτιθενται ,διαβασα και σχετικο αρθρο δνε θυμαμαι που, με αφορμη το σχετικο λεωφορειο εκει στο Λονδινο.Αν μη τι αλλο εκει ειχαν και χιουμορ !
    Σοβαρα τωρα, τα πραγματα εχουν χαλαρωσει πολυ,χρειαζονται πολλα πραγματα να αλλαξουν,αλλα κακα τα ψεματα κανεις δεν θα διαπομπευσει κανεναν αθεο , κουρευοντας τον γουλι και μια πινακιδα στο λαιμο ΅Ειμαι ενας αθεος τεντυ-μπους΅. Εν ολιγοις,ζησε και ασε τους αλλους να πιστευουν.Και τουμπαλιν.Τοσο απλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @homer simpson

    ναι..... εχουν χαλαρώσει τόσο που ο Ιερωνυμος ζηταει την υποχρεωτικη εκμαθηση των θρησκευτικών στα σχολεία!!!

    αν ο καθενας απο μας σε θέματα που καινε και τον απασχολούν κρατα μια απαθη και στωική στάση, δίνει τη δυνατότητα στους εκάστοτε ραδιούργους να συνεχίζουν το θεαρεστο έργο τους..

    ο ωχαδερφισμός και η απάθεια είναι κοινωνικό αδίκημα. (βλ. περίπτωση Τενέζου)

    και εν τέλει αν δεν φωναξω εγω, εσυ, ο διπλανός μας θα συνεχίσω να φορολογούμαι για να πληρώνει το δημοσιο ταμείο τα καραβάνια των παπάδων - δημόσιων υπαλλήλων.

    σε ένα κρατος με μεγάλο ποσοστό άθεων ή ετεροθρησκων δεν θα μπορούσε η εκκλησία να απολαμβανει τα προκλητικά της προνόμια.

    εχουν παρέλθει πολλοι αιώνες απο τα κεκτημένα του Διαφωτισμού.... καιρός να πάμε ενα βήμα παραπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...