Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Ορθολογίζοντας τον παραλογισμό

Ξεδιπλώνοντας ιστορικά το πολιτισμικό γίγνεσθαι της ανθρωπότητας, υπάρχουν δύο βασικές περίοδοι όπου το ανθρώπινο πνεύμα εμφανίστηκε ιδιαίτερα δραστήριο και παρήγαγε θετικό έργο στις τέχνες, τα γράμματα, τις επιστήμες και φυσικά τις αντίστοιχες κοινωνίες σε μαζικά μεγέθη. Η πρώτη περίοδος αφορά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό όπου μπήκαν γερά θεμέλια προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, και η δεύτερη τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό που «αφύπνισε» λαούς ολόκληρους από τον λήθαργο πολλών αιώνων.

Και οι δύο περίοδοι χαρακτηρίζονται από διαφορετικές θετικές ιδέες που επικράτησαν, από τις οποίες προέκυψαν αλματώδη βήματα στις επιστήμες, τη φιλοσοφία και εν ακολουθία τις δομές των επηρεαζόμενων κοινωνιών. Ο κοινός παράγοντας, όμως, όλων αυτών των ιδεών υπήρξε και παραμένει ένας: ο ορθολογισμός. Η αναφορά δεν γίνεται στον στεγνό, απρόσωπο και ασυναίσθητο ορθολογισμό, αλλά στον καθολικό, που προκύπτει από την ακατάπαυστη επιθυμία του ανθρώπου να αντιμετωπίζει καταστάσεις και προβλήματα με συστηματικό τρόπο, με συνεργασία και χρησιμοποιώντας τη συλλογική ανθρώπινη γνώση που συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα δεδομένα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ο διαφωτισμός σηματοδότησε το τέλος του σκοταδισμού, και η άνθιση της επιστήμης, το τέλος της θρησκοληψίας.

Ο ορθολογισμός, που ταυτίστηκε και με την έννοια της λογικής, έχει το εξής απλό, αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματικό χαρακτηριστικό : αναλύει μία κατάσταση ή ένα πρόβλημα βήμα – βήμα. Τροφοδοτείται με δεδομένα που γνωρίζει ότι λειτουργούν, ερευνά, επαναξιολογεί και καταλήγει σε ασφαλέστερα συμπεράσματα. Στις επιστήμες, το εργαλείο εξορθολογισμού της λειτουργίας του σύμπαντος, είναι τα μαθηματικά. Στις κοινωνίες, τα εργαλεία εξορθολογισμού είναι ακόμα σε πρώιμα στάδια, αλλά ταυτόχρονα σε ικανοποιητικά επίπεδα ώστε να μιλάμε για τη Δικαιοσύνη και τους Νόμους που συνεχώς προσαρμόζονται σε νέα δεδομένα βάσει των αντίστοιχων κοινωνικών αναγκών. Η Διεθνής Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για παράδειγμα (απόρροια τόσο του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, μεταγενέστερων κοινωνικών αιτημάτων και δύο παγκοσμίων πολέμων), αποτελεί ένα στοιχειώδες εργαλείο εξορθολογισμού μίας κοινωνίας και οιονεί, ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Το γεγονός ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα με τα αντίστοιχα νομικά πλαίσια, κατέχουν υψηλότερη θέση σε κάποιες χώρες από ότι σε κάποιες άλλες, δεν σημαίνει ότι αμφισβητούνται ως εργαλεία εξορθολογισμού, αλλά ότι οι αντίστοιχες κοινωνίες δεν έχουν καταφέρει να συνειδητοποιήσουν τη χρησιμότητα ενός τέτοιου εργαλείου. Αντιθέτως, τέτοιες κοινωνίες επιτρέπουν σε έννοιες όπως ο παραλογισμός να διεισδύουν στη λειτουργία και τους θεσμούς των κρατών τους, καταπολεμώντας ευθέως οποιαδήποτε προσπάθεια εύρεσης ορθολογικών λύσεων και προτάσεων. Παρόμοιες καταστάσεις παρατηρούνται και με τη θέσπιση ισχυρής Δικαιοσύνης που τηρεί το Νόμο κατά γράμμα, αποδίδει ευθύνες βάσει της αρχής της ισονομίας, και συνεχώς εξελίσσεται βάσει ορθολογικής ανάλυσης των νομικών κενών ή αδικιών.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα άκρου παραλογισμού. Και ως τέτοια, δημιουργεί συνεχώς αντιφάσεις, κυρίως στην εσωτερική λειτουργία της κοινωνίας της. Ο καλλιεργημένος, συνειδητοποιημένος και ενεργός Έλληνας πολίτης που θέλει να συνεισφέρει στην ανάπτυξη της χώρας του και τη βελτίωση της κοινωνίας του, δεν νοιώθει απόγνωση, εκνευρισμό και αηδία επειδή περιτριγυρίζεται από Ελληναράδες, αλλά επειδή περιτριγυρίζεται από παραλογισμό. Παράλογους συμπολίτες, παράλογες διαδικασίες, παράλογους ηγέτες, παράλογους θεσμούς, παράλογα κατεστημένα, παράλογα συμφέροντα και παράλογο τρόπο επίλυσης προβλημάτων. Και η χειρότερη κίνηση που μπορεί να κάνει κάποιος όταν είναι αντιμέτωπος με τον παραλογισμό, είναι να αντιπαρέλθει με λογική˙ ένα άτοπο εγχείρημα με προγεγραμμένο νικητή. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι στην Ελλάδα έχει πολλή πέραση η έννοια της «κοινής λογικής», δεδομένου ότι είναι ανύπαρκτη και παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει σχεδόν 250 χρόνια από τότε που ο Βολταίρος έγραφε: «Η κοινή λογική δεν είναι πολύ κοινή».

Αυτό όμως που σίγουρα δεν είναι τυχαίο, είναι ο λόγος ύπαρξης αυτού του συνεχιζόμενου παραλογισμού στη χώρα μας. Ο ατομικισμός είναι ένας βασικός παράγοντας που μπορεί να αυξήσει τον γενικότερο παραλογισμό, δεδομένου ότι ενθαρρύνει την ατομικιστική σκέψη έναντι ασφαλέστερων, κεκτημένων, συλλογικών συμπερασμάτων. Μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος αστυνομικός να σαπίζει στο ξύλο ένα συλληφθέντα για τους δικούς του ιδεολογικούς ή ψυχολογικούς λόγους, αλλά σε μία κοινωνία που έχει ξεκαθαρίσει ότι ο ρόλος της αστυνομίας είναι η προστασία και όχι η ασυδοσία, ο οποιοσδήποτε υπερασπιστικός ισχυρισμός του εν λόγω αστυνομικού σε κοινωνικό επίπεδο, είναι άσκοπος και άτοπος. Σε μία κοινωνία όμως, όπου ο ισχυρισμός του καθενός, όσο παράλογος και αν είναι, ακόμα και αν δεν ακολουθεί στοιχειώδεις κανόνες λογικής, μπορεί να γίνει μέχρι και Νόμος ή «κοινή λογική», τότε υπάρχει θέμα στις ανοχές αυτής της κοινωνίας απέναντι στον ατομικό παραλογισμό του καθενός.

Όσο συνεχίζουμε ως κοινωνία να προάγουμε τον ατομικιστικό τρόπο σκέψης, μέσω της ανομίας, της κακής παιδείας, της αποποίησης ευθυνών, της ατιμωρησίας και των κακών παραδειγμάτων προς μίμηση, τόσο ο παραλογισμός θα αυξάνεται, και η εύρεση λογικών, δίκαιων και έξυπνων λύσεων θα γίνεται δυσκολότερη. Όσο θυσιάζονται συλλογικά κεκτημένα και μαθήματα του παρελθόντος, όπως τα κοινωνικά δικαιώματα, η ισονομία, η αξιοκρατία, η επιστημονική γνώση, η δικαιοσύνη κλπ, στο όνομα της μονοδιάστατης, κλειστοφοβικής, ατομικιστικής μιζέριας, τόσο ο παραλογισμός θα καταπνίγει κάθε προσπάθεια θετικής, ορθολογικής πορείας.

Η ιστορία έχει διδάξει πολλές φορές ότι κανένα θετικό κεκτημένο της ανθρώπινης γνώσης δεν ακολούθησε αναγκαστικά και εξ’ ορισμού τις επερχόμενες γενιές. Είναι ευθύνη των αντίστοιχων γενεών να διαφυλάττουν τα συγκεκριμένα κεκτημένα. Διαφορετικά, αυτά παραμένουν εύθραυστά και ευάλωτα στις ορέξεις παράλογων ανθρώπων ή παράλογων κοινωνιών.

15 σχόλια:

  1. Παράλογα πράγματα για μία κοινωνία που κοροιδεύει παραλογικά κάθε τίμιο λέγοντάς του την παραλογική φράση "πας με το σταυρό στο χέρι" λες και η τιμιότητα είχε ποτέ καμία λογική θέση στις θρησκείες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Το γεγονός ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα με τα αντίστοιχα νομικά πλαίσια, κατέχουν υψηλότερη θέση σε κάποιες χώρες από ότι σε κάποιες άλλες, δεν σημαίνει ότι αμφισβητούνται ως εργαλεία εξορθολογισμού, αλλά ότι οι αντίστοιχες κοινωνίες δεν έχουν καταφέρει να συνειδητοποιήσουν τη χρησιμότητα ενός τέτοιου εργαλείου."

    Ελληνάκι!
    ΠΟλύ ακαδημαϊκά μας τα λές πιστεύω...
    Το παραπάνω συμβαίνει πάντα σκόπιμα! Συνήθως, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνοται όταν κάποιες υπερδυνάμεις το επιβάλλουν! Αν π.χ. θέλουν να εκμεταλλευτούν τους πόρους μιας χώρας (όπως στη Μέση Ανατολή)
    Δηλαδή, δεν επιλέγει ο λαός ή οι πολιτικοί να το κάνουν, αλλά επιβάλλεται απ έξω.
    Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα μας,
    το πρόβλημα είναι ο ατομικισμός όπως λες, όμως το αίτιο είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης σε ένα αποτελεσματικό σύστημα που θα μας παρέχει αυτά που δικαιούμαστε.
    Ο Έλληνας ξέρει ότι αν αφεθεί στο υπάρχον σύστημα πιθανόν δε θα επιβιώσει ή θα υποφέρει. Γι αυτό, αυτενεργεί. Εκεί μπαίνει ο ατομικισμός. Δε συνειδητοποιεί ότι ρίχνοντας τους άλλους υποβαθμίζει τη ζωή του, αφού είναι μερος ενός συνόλου. Μάλιστα, επειδή έχει βολευτεί με την κατάσταση αυτή και κάνει παρασκηνιακά τη δουλειά του εύκολα και γρήγορα, αρνείται να αλλάξει την κατάσταση. Θα δεις ότι αν έρθει ένας πολιτικός που θέλει να οργανώσει το κράτος σωστά, θα καταποντιστεί στις εκλογές. Οπότε ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται και η Ελλάδα σταθερά χάνει.
    Το κακό είναι ότι κάποια στιγμή οι φούσκες σκάνε! Να εύχεσαι, λοιπόν, να μη μας βρει καμία Εθνική τραγωδία με τα μυαλά που έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Πολιτισμικό γίγνεσθαι" ? Αυτή ήταν η έκθεση σου για τις Πανελλήνιες ; Βαρύ και ασήκωτο σεντόνι, με υπεραπλουστεύσεις και βερμπαλισμούς για να τις δει ο διορθωτής, να σου βάλει καλό βαθμό και να περάσεις μεταξύ των πρώτων σην Νομική Αθηνών.Θα απαντούσα σοβαρά, αλλά η παντελής έλλειψη χιούμορ (τουλάχιστον εδώ) και ο καύσωνας με αποτρέπουν από κάτι τέτοιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Atron

    Στην Ελλάδα, η θρησκεία κατέχει μία από τις λογικότερες θέσεις, οπότε μην απορείς.

    @ suncitizen

    Εγώ πάλι θεωρώ ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα στις κοινωνίες και εν ακολουθία τα κράτη, αυτορυθμίζονται. Οι υπερδυνάμεις ή έστω οι τοπικές μεγαλύτερες δυνάμεις, φροντίζουν είτε να κάνουν καλό εμπόριο ή για άλλους λόγους να απορρυθμίζουν την πολιτική σταθερότητα. Ειδικά όμως για τα ανθρώπινα δικαιώματα οι εκάστοτε κοινωνίες έχουν την ευθύνη. Εκτός αν πιστεύεις για παράδειγμα ότι η ομοφοβία και η ξενοφοβία που επικρατούν στην Ελλάδα, είναι τακτική των ΗΠΑ (!).

    Όσον αφορά τον ατομικισμό. Ναι... οι περισσότεροι το βλέπουν όπως το λες. Έτσι όμως η αλυσίδα συνεχίζει και δεν σπάει πουθενά, και ο παραλογισμός συνεχίζεται

    @ Homer

    Δίκιο έχεις. Εγώ στη θέση σου θα πήγαινα για κανα φρεντοτσίνο στην παραλία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @suncitizen
    Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα μας,
    το πρόβλημα είναι ο ατομικισμός όπως λες, όμως το αίτιο είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης σε ένα αποτελεσματικό σύστημα που θα μας παρέχει αυτά που δικαιούμαστε.

    Και ποιος δημιούργησε και συντηρεί αυτό το σύστημα δηλαδή;;; Ο Τζακ Νίκολσον (λέμε τώρα);

    Συμφωνώ με το Ελληνάκι, και μόνο ακαδημαϊκά δεν τα λέει! Στην Ελλάδα μας φταίνε πάντα οι άλλοι! Οι άλλοι μας προσπερνάν στην ουρά, οι άλλοι παίρνουν τη θέση με μέσον, οι άλλοι συντηρούν το σύστημα και πολλά άλλα τέτοια κλαψομούνικα.

    Όπως λέει και ένα φιλαράκι μου:

    ΔΜ - Το ότι μας φταίει πάντα ο άλλος φαίνεται ξεκάθαρα και στα τραγούδια μας.

    Από το:
    Έχω τόσο κουραστεί να μοιράζομαι
    και μετά να την πληρώνω εγώ.
    Σ' έναν κόσμο εχθρικό κομματιάζομαι,
    για τους άλλους πάντα αιμορραγώ!
    Μέχρι το:
    Το παιδί μας έπεσε
    κάτω από τη βέσπα,
    έσπασε το πόδι του,
    κοινωνία ψεύτρα!!!

    ...εγώ δεν έχω δει ποτέ κανένα τραγούδι να λέει:
    Όλοι καλά μου φέρονται
    κι εγώ τους βυσματώνω!

    @Homer
    Κατά πάσα πιθανότητα, είσαι ο κλασσικός καφενειακός τύπος που, ενώ παίζει πολύ τάβλι, αδυνατεί να κερδίσει πάνω από το 10% των παρτίδων που παίζει, και μετά τα βάζει με τα ζάρια. Αν όχι, απλώς έφαγες κάτι χαλασμένο και σε πείραξε. Με μια επίσκεψη στην τουαλέτα θα σου περάσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Διακρίνω μια σημαντική παράλειψη από την αρχή κιόλας του κειμένου, διότι υπήρξε και μια τρίτη περίοδος που το πνεύμα, οι τέχνες κλπ, κλπ γνώριζαν μεγάλες πενιές. Ναι, όντως η πρώτη ήταν ο αρχαιελληνικός πολιτισμός. Όντως η δεύτερη ήταν ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός (απόρροια της Αναγέννησης γαρ). Η τρίτη όμως είναι ο νεοΕλληνικός Ξερολισμός.
    Πολιτισμός-Διαφωτισμός-Ξερολισμός. Το τρίπτυχο της νίκης.

    Και της ισοπέδωσης φυσικά. Διότι η διαφορά του ορθολογισμού από τον παραλογισμό είναι θέμα ερμηνείας και αντιλήψεως, και μόνο. Ακριβώς όπως διαφορά με διαφθορά έχουν μόνο ένα γράμμα... διαφορά. Έλα όμως που απώλεια στα γράμματα μας τα'χει κάνει γάματα.

    Τώρα, να σου πω τι το ψάχνεις; Θα ήταν λάθος. Κι εγώ το ψάχνω και πολλοί άλλοι. Άκρη δεν βλέπω να βγάζει κανείς μας/τους/των/κλπ. Και πως να βγάλεις σε τούτον τον τόπο;
    Είμαστε λαός γαλουχημένος με ιδέες και αξίες άκρως αντίθετες από τη φύση τους. Πάρε για παράδειγμα τον Ελληνοχριστιανισμό, το μεγαλύτερο ανέκδοτο στην ιστορία της ανθρωπότητος. Οι ίδιοι που καμαρώνουν ωσάν γύφτικα σκερπάνια για τους αρχαίους ημών προγόνους είνια αυτοί που βάζουν τον χριστιανισμό πάνω από ο,τιδήποτε άλλο. Είπαμε όμως, η σχιζοδφρένεια είναι το εθνικό μας άθλημα, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε. Και δεν είναι μόνο αυτά: το δημόσιο φερ'ειπείν. Όλοι το βρίζουν κι όλοι βάζουν λυτούς και δεμένους να μονιμοποιηθούν σε αυτό. Βέβαια από την άλλη μεριά, παίζει να είμαστε και η μοναδική χώρα παγκοσμίως που την οδική στασιμότητα (ή αλλιώς κατά το ελληνικότερον... μποτιλιάρισμα) το ονομάζουμε κίνηση. Δηλαδή ποια είναι η ακινησία τότε;
    Και πάει λέγοντας.

    Από τις μικρότερες και πλέον ανούσιες λεπτομέρειες τις καθημερινότητας μέχρι τα πλέον ζωτικά ζητήματα είμαστε των άκρων. Δεν υπάρχει ούτε ένα ζήτημα τη ςκαθημερινότητας (και μη) που να μην είμαστε των άκρων και του παραλογισμού. Εδώ μιλάμε ότι θα σπεύσουμε να στείλουμε τον οβολό μας στις Νήσους Κουκουβάουνες που βρίσκονται νοτίως της Ανταρκτικής μόνο και μόνο στο άκουσμα της είδησης ότι έλαβε χώρα κάποια τραγωδία στην τοπική κοινότητα μπαμπουίνων, αλλά το φαγητό που περίσσεψε θα προτιμήσουμε να το πετάξουμε στα σκουπίδια αντί να το δώσουμε στον άστεγο ή άπορο της γειτονιάς (διότι ας πρόσεχε, εμείς μαλάκες είμαστε που δεν καταντήσαμε έτσι;). Δεν υπάρχει πιο θαυμαστό ζώο στο Σύμπαν ολάκερο μετά τον νεοΈλληνα, τι να λέμε μετά...

    Και όλα αυτά δυστυχώς μας περιστρέφουν γύρω απ'αυτό που όλοι ξέρουμε μα που κανείς δεν θέλει να παραδεχθεί. Ζούμε σε ένα χαοτικό μπουρδέλο, το οποίο εμείς έχουμε δημιουργήσει και για το οποίο υπεύθυνοι προπάντων είμαστε εμείς, οι πολίτες.

    Πολίτες... τι ωραία λέξη...
    Λέμε για τους πολιτικούς, όμως ξεχνάμε πως και αυτοί από τα σπλάχνα της ίδια κοινωνίας ξεπήδησαν. Ομοίως και οι δικαστικοί, και οι αστυνομικοί, και οι γιατροί, και οι εφοριακοί, και οι συνδικαλιστές και...και...και....
    Έχουμε ξεχάσει όμως ότι το ρήμα φταίω κλίνεται προπάντων στο α' πληθυντικό. Δεν μας αρέσει. Μυρίζει ευθύνες, τις οποίες σιχαινόμαστε κατά βάσιν.

    Ως έχω ξαναπεί, ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι φύσει πολιτικό ον. Αν είχε πει ότι είναι φύσει ζώον, θα τα είχε πει όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. *φταίω, στο ά' πρόσωπο, όχι πληθυντικό.
    Δαίμων του τυπογραφείου... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ενα απο τα καλύτερα κείμενα σου !

    Ποτέ σε αυτή τη χώρα δεν υπήρξαν θεσμοί. Αυτή είναι η διαφορά με τις προηγμένες χώρες.
    Διότι ας μην γελιόμαστε- τι είναι η Ελλάς?
    Μην είναι οι κάμποι? Τα βουνά ?

    Το φακελάκι, το μέσο και η λαμογιά- αυτό είναι η Ελλάδα.

    Διαφθορά υπάρχει και αλλού, όταν όμως αποκαλύπτεται ότι τα λεφτά τψν φορολογούμενων πήγαιναν σε παπιό-σπιτα (UK) και παραιτήσεις και ποινές και επιστροφές χρημάτων υπάρχουν
    Στην Ελλάδα "σκάει" μία Siemens και οι πολιτικοί βγάζουν την ουρά τους απ' έξω και τα φορτώνουν στους μη-πολιτικούς.

    Ελλάδα- η χώρα της αγένειας, της αδιακρισίας, του δήθεν.

    Ελλάδα- η χώρα που τιμώρησε τον βουλευτή Στεφανόπουλο, αυτόν που τίμησε ως πρόεδρο δημοκρατίας (με 94%!)
    Ισως επειδή αυτός ήταν αυτό που κατά βάθος όλοι οι Ελληνες θα ήθελαν να είναι αλλά δεν μπορούν

    Είπε ο Νίκος Δήμου σοφά "βάλε την Ελλάδα στην καρδιά σου και θα πάθεις έμφραγμα"

    Και είναι βολικό να τα φορτώνεις όλα στους άλλους- θεωρίες συνομωσίας. Άλλοι φταίνε, ξένα κέντρα- με τέτοια παπαριλίκια χάιδευε τα αυτιά των ηλιθίων ο Αντρέας Παπανδρέου

    Φταίνε οι άλλοι- τα ξένα κέντρα αποφάσεων, το μεγάλο κεφάλαιο.

    Και δεν μου λες ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα, στο τραμ/τρόλλευ/μετρό/λεωφορείο ποιός με σπρώχνει ?
    Ποιός δεν περιμένει να αποβιβαστώ και ορμάει σαν μανιασμένος να μπεί ?

    Στην ουρά ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα, ποιός με σπρώχνει ?
    Ποιός πάει να "φάει" τη σειρά με γαλιφιές και γλοιωδέστατες δικαιολογίες ?

    Ποιός μου ζητάει φακελάκι ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα, γιά να κάνει το αυτονόητο ?

    Ποιός ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα που έχεις γεμίσει τον τόπο Cayenne αλλά είσαι ΑΝΙΚΑΝΟΣ να συντηρήσεις ΕΝΑ (μόνο ΕΝΑ) ορφανοτροφείο ?

    Ποιός σου φταίει ΜΑΛΑΚΑ Ελληνα που έκανες μιά χώρα εικόνα και όμοιά σου ?

    Δεν είναι παραλογισμός Ελληνάκι- ο Ελληνας έχει μάθει να απαιτεί (από τους άλλους εννοείται!) αλλά ποτέ να προσφέρει

    Προσπαθήστε όλοι σας να θυμηθείτε την τελευταία φορά που κάποιος άγνωστος σας έκανε το κοινωνικά ορθό
    Πότε ήταν ? Πως τον χαρακτηρίσατε ?
    ΜΑΛΑΚΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ batcic

    και φυσικά μην ξεχνάμε τον κορμό, την πηγή, την πεμπτουσία του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού: το σκυλάδικο.

    Τί μας διδάσκει το πνευματικότατο και βαθύτατο σκυλάδικο;

    - Δεν είμαι σοβινιστής. Εσείς είστε όλες άκαρδές πουτάνες!

    @ hades

    Ορθώς λαλείς και ορθώς αγανακτείς. Τα καθημερινά και σημαντικά ή ασήμαντα παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι ατελείωτα.

    @ ser

    Η τελευταία σου πρόταση τα κάλυψε όλα. Μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη σύγχιση σε ένα λαό που επευφημεί το λαμόγιο και κράζει τον τίμιο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. κειμενάρα !! Και τα σχόλια γαμούν κιόλας.. τι λες τώρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ellinaki..

    Οι 4 πρώτες παραγραφοι είναι δυστυχώς γεμάτες παρανοήσεις και απλουστεύσεις.

    "δύο βασικές περίοδοι όπου το ανθρώπινο πνεύμα εμφανίστηκε ιδιαίτερα δραστήριο και παρήγαγε θετικό έργο στις τέχνες, τα γράμματα, τις επιστήμες και φυσικά τις αντίστοιχες κοινωνίες σε μαζικά μεγέθη".
    Η βυζαντινή τέχνη και μουσική, η Γοτθική αρχιτεκτονική σίγουρα απέχουν μακράν από αυτό που ονομάζεις "θετικό εργο στις τέχνες", έτσι; (από πότε και με ποιό κριτήριο έχουμε θετικό και αρα αρνητικό εργο στις τέχνες;)

    Ο "Μεσαίωνας" ονομάστηκε έτσι από τους ιστορικούς του Διαφωτισμού φυσικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι κοιμόντουσαν 1000 χρόνια και του ξυπνήσαμε από τον λήθαργο. Μεσαίωνας = σκοταδισμός+θρησκοληψία. Συγνώμη κιόλας αλλά πάρα πολλοί μελετητές θα διαφωνήσουν με αυτή την σχηματική και υπεραπλουστευτική προσέγγιση.*

    Όσο για τον ορθολογισμο: τον ταυτίζεις με συγκεκριμένα περιεχόμενα σκέψης, ένω είναι ΤΡΟΠΟΣ σκέψης. Ο "ορισμός" (ή έστω απόπειρα ορισμού) που δίνεις στην 3η παράγραφο δείχνει την σύγχυση επ αυτού.

    τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι εργαλεία εξορθολογισμού; Και τα αποδεχόμαστε όταν συνειδητοποιούμε την χρησιμότητά τους; Συγνώμη, αλλά αυτή την σκέψη την βρίσκω κάπως επικίνδυνη.

    Εχεις δει πουθενα καποια κοινωνία όπου ο ορθολογισμός και ο ανορθολογισμός (αν αυτό εννοείς με την έννοια "παραλογισμος") να μην συνυπάρχουν;

    Περνώντας στην Ελλάδα, σαφώς υπαρχουν αντιφάσεις σε πολλά επίπεδα. Τώρα πώς ο ατομικισμός είναι ο βασικότερος παράγοντας αυτού του παραλογισμού και πάλι δεν μπορώ να καταλάβω την σύνδεση που κάνεις και από πού προκύπτει. Το να είσαι ατομικιστής δεν σε κάνει παράλογο.

    Μπορεί να σκέφτεσαι βήμα-βήμα (ορθολογικά δηλαδή συμφωνα πάντε με τον ορισμό που έδωσες) τους δικούς σου προσωπικούς στόχους και πώς θα τους πετύχεις και την ίδια να μην ενδιαφέρεσαι για το κοινωνικό όφελος εαν αυτό περιορίζει το δικό σου προσωπικό όφελος. Εκτός εαν θεωρείς ότι μόνο εκείνος που λαμβάνει υπ' όψη του το κοινό καλό μπορεί να αποκαλέιται ορθολογιστής.Λες δηλαδή: ο ορθολογιστής μπορεί να σκεφτεται μονο αυτό και όχι το άλλο.Οποτε και πάλι ταυτίζεις ένα συγκεκριμενο περιεχόμενο σκέψης με τον ορθολογισμό, τη στιγμή που αυτός είναι τρόπος σκέψης.

    Τα κοινωνικά δικαιώματα, η ισονομία, η αξιοκρατία, η επιστημονική γνώση, η δικαιοσύνη κλπ είναι μαθήματα του παρελθόντος; Πόσο προσφατο είναι αυτό το παρελθόν; 50 χρόνια πριν ας πούμε;

    "κανένα θετικό κεκτημένο της ανθρώπινης γνώσης δεν ακολούθησε αναγκαστικά και εξ’ ορισμού τις επερχόμενες γενιές". Να και κάτι που θα συμφωνήσουμε :-) Αλλα ούτως ή άλλως τα κεκτημένα είναι εύθραυστα και ευάλωτα όπως και εμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ο αστερίσκος στο προηγουμενο σχόλιο αναφερόταν σε σχετική βιβλιογραφία, αλλα την παρελειψα για να μην ξεχειλώσω κι άλλο το σχόλιο. Οποιος θέλει παντως μπορεί να κανει και μια σύντομη έρευνα στο ίντερνετ:-) Απλώς για να αφήσουμε πίσω καποιες βασικές παρανοήσεις για τον Μεσαίψνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Απίστευτο κείμενο και ευστυχότατα σχόλια.
    Ειδικά του Σερ.

    (Σ'αφήνω τώρα. Τρέχω για κάτι κληρονομικά, όχι δικά μου, μία θεία μου βοηθάω που είναι χαζούλα και δεν ξέρει που παν'τα τέσσερα.
    Ζητάνε "Πιστοποιητικό θανάτου" για το μακαρίτη, ο.κ, υπάρχει...και τώρα στο TEBE ζητάνε "Πιστοποιητικό ΜΗ ζωής...."
    Μεθαύριο που θα ψάχνω πάλια για δουλειά μαζί με το πτυχίο θα ζητάνε και το απολυτήριο του δημοτικού!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Prophet Estarian

    Α! Να'στε καλά!

    @ fidelio

    Θα προσπαθήσω να σου απαντήσω σε μέρη, για να μην ξεφύγει ο ειρμός μου βασικά.

    α) Έκανα λόγο για αλλαγές νοοτροπιών, και κοσμοαντίληψης σε μαζικό επίπεδο. Όση ιδιαιτερότητα και αν παρουσιάζει η βυζαντινή τέχνη, ο γοτθικός ρυθμός ή το μπαρόκ και ακόμα και αν ο Isaac Newton, ο Galileo Galilei και ο Leonardo da Vinci έζησαν νωρίτερα από το δικό μου ορόσημο, ιστορικά μιλώντας, ο μεσαίωνας δεν παύει να αντιπροσωπεύει μία συγκεκριμένη περίοδο. Αυτή της μοιρολατρείας και της αμάθειας. Φυσικά και πολλά μυαλά έλαμψαν κατά την περίοδό του (μην ξεχνάμε και την "αναγέννηση" του Ισλάμ), αλλά μιλώντας σε επίπεδο λαών και κοινωνιών, η πλειοψηφία όχι μόνο δεν είχε πρόσβαση στην εκπαίδευση, αλλά ήταν και ταξικά καταπιεσμένη. Άρα, για μένα προσωπικά, η υπεραπλούστευση Μεσαίωνας = Σκοταδισμός + Θρησκοληψία, μου αρκεί.

    β)Στο λεξικό, η λέξη "ορθολογισμός" έχει συγκεκριμένη ερμηνεία. Από εκεί και πέρα όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διαφορετικούς τρόπους, δεδομένου ότι μπορούν να μπουν αυστηρότεροι ή χαλαρότεροι κανόνες στον ορισμό του.

    γ) Δεν καταλαβαίνω με ποιον τρόπο, τα εξορθολογισμένα ανθρώπινα δικαιώματα μπορούν να γίνουν επικίνδυνα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Για παράδειγμα υπάρχει κάτι να μην αποδεχτεί κάποιος όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία ή το δικαίωμα ψήφου και για τα δύο φύλα;

    δ) Δεν έχω δει κοινωνία όπου ορθολογισμός και ανορθολογισμός δεν συνυπάρχουν. Απλά, όπως τόνισα και στο post, σε κάποιες κοινωνίες η ζυγαριά γέρνει περισσότερο προς το ένα από τα δύο άκρα.

    ε) Για το θέμα του ατομικισμού, ίσως και να έχεις δίκιο δεδομένου ότι δεν ήμουν ιδιαίτερα επεξηγηματικός. Και εξηγούμαι. Ο ατομικισμός, εκτός από αντικοινωνική πράξη, είναι και πράξη εξύψωσης των προσωπικών αναγκών αλλά και ιδεών. Ένας ατομικιστής, στο άκουσμα μίας νέας ιδέας θα σκεφτεί πρώτα πώς η ιδέα αυτή οφελεί αυτόν, και μετά θα εξετάσει το ποιόν της ή την επιρροή της στην υπόλοιπη κοινωνία. Μία κοινωνία που αποτελείται από ατομικιστές, δεν είναι σε θέση να βάλει κοινούς κανόνες και κοινές βάσεις που αρμόζουν σε όλα τα μέλη της για να αλληλοστηρίζονται. Αντιθέτως μία κοινωνία που αποτελείται από ορθολογιστές, μπορεί να το κάνει αυτό, δεδομένου ότι ένας ορθολογιστής γνωρίζει πως πρέπει να μπουν κανόνες στο παιχνίδι για να παίζεται.

    στ) Λέω απλά ότι ένας ορθολογιστής, μπορεί να εκτιμήσει αμέσως τα οφέλη που προκύπτουν από μία κοινωνία που συνεργάζεται και αλληλοστηρίζεται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Διότι μέσα σε αυτή την κοινωνία μπορεί να αναγνωρίσει με-ατομικιστικά τα πλεονεκτήματα που λαμβάνει.

    ζ) Τα κοινωνικά δικαιώματα, η ισονομία, η αξιοκρατεία κλπ έχουν διαφορετικές ηλικίες. Περιορίζομαι όμως στα τελευταία 200 χρόνια και με μία έμφαση στον τελευταίο αιώνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...