Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Η αποχή της λογικής

Οι κρίσιμες περίοδοι απαιτούν κρίσιμες αποφάσεις, αλλά προσφέρουν και εύφορο έδαφος για την ανάδειξη υπεύθυνων στάσεων. Αυτή θα μπορούσε να είναι μία κοινότυπη ρητορική φράση κάποιου πολιτικού αρχηγού, αλλά επί της παρούσης θα μπορούσε να εκφράζει απλά και την πραγματικότητα, καθώς σε λίγες μέρες πλησιάζουν οι Ευρωεκλογές. Ενδεχομένως το μέσο ελληναρίστικο μυαλό να μην συνειδητοποιεί πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν οι αποφάσεις των ευρωβουλευτών στην μίζερη καθημερινότητά του, αλλά ακόμα και ελλείψει αυτής της συνειδητοποίησης, το σίγουρο είναι ότι οι συγκεκριμένες Ευρωεκλογές επηρεάζουν άμεσα το βραχυπρόθεσμο εγχώριο πολιτικό σκηνικό.

Μέσα στο κλίμα τον εκλογών, υπάρχει και μία σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος που όχι μόνο δηλώνει παγερή αδιαφορία για τη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία, αλλά θεωρεί ότι η αποχή είναι η καλύτερη μορφή αντίδρασης στη σημερινή ελληνική πολιτική σαπίλα. Ο Νεφέλικας κατάφερε και σύμπτυξε την ανοησία της συγκεκριμένης στάσης σε αυτό εδώ το υπέροχο post, με πολύ σαφείς και ορθές τοποθετήσεις οι οποίες με βρίσκουν 100% σύμφωνο.

Ιστορικά, οι μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό των εκάστοτε κοινωνιών γίνονταν με δύο τρόπους. Είτε με λαϊκές ή άλλου είδους βίαιες εξεγέρσεις, ή με συντριπτικά ποσοστά σε εκλογικές μάχες. Η Ελλάδα φυσικά, ως θύμα του άκρου πολιτικού συντηρητισμού του εκλογικού σώματός της, ανέκαθεν έμπαινε σε οπισθοδρομικές περιπέτειες, είτε μέσω του δικομματισμού, είτε δίνοντας πρόσφορο έδαφος σε ολοκληρωτικά καθεστώτα προκειμένου να καταλύσουν τη δημοκρατία με συνοπτικές διαδικασίες.

Γενικά, ο ελληνικός λαός, μπορεί να κομπάζει για το υποτιθέμενο πολιτικό πάθος που τον διακρίνει, αλλά ταυτόχρονα δε φαίνεται να κάνει το ίδιο για την πολιτική ωριμότητά του, σε στιγμές που αυτή είναι αναγκαία, όπως την ώρα της κάλπης, για παράδειγμα. Η πολιτική σκέψη του μέσου Έλληνα, δεσμεύεται συνεχώς από την απαρχαιωμένη και μονοδιάστατη πολιτική πλάνη της Αριστεράς και της Δεξιάς, αλλά φυσικά και από την κουμπαριά του ρουσφετιού.

Τα αποτελέσματα αυτού του πολιτικού τρόπου σκέψης, βιώνουμε όλοι τα τελευταία χρόνια, όπου η προβλεπτικότητα του Έλληνα ψηφοφόρου έχει γίνει τόσο ξεκάθαρη, που οι διάφορες καιροσκόποι πολιτικάτζες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να ασκήσουν την υπέρτατη τέχνη της λαμογιάς και της παρανομίας.

Και ενώ κανείς θα περίμενε στον αντίποδα να υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών που θα περίμενε τις εκλογές ως λύτρωση, προκειμένου να ασκήσει την πίεσή του μέσω της κάλπης, βγαίνει στην επιφάνεια μία ανωριμότητα άνευ προηγουμένου. Η λύση της αποχής σε συνδυασμό μάλιστα με ένα ξένοιαστο και ηλιόλουστο τριήμερο.

Η συγκεκριμένη αποχή μου φέρνει στο μυαλό ένα ζευγάρι όπου η γυναίκα έχει ξενερώσει τελείως και πάει για χωρισμό, και ο άντρας πιστεύοντας ότι θα την τσιτώσει, δηλώνει ότι θα κάνει αποχή από το σεξ. «Χέστηκα», σκέφτηκε τότε αυτή από μέσα της και του ‘κλεισε την πόρτα στη μούρη. «Χέστηκα», σκέφτηκαν και οι πολιτικοί-λαμόγια και συνέχισαν να απολαμβάνουν τα ποσοστά νίκης τους, που παρέμειναν ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια.

Εάν κάποιος νοήμων άνθρωπος (που προφανώς θεωρεί τον εαυτό του νοήμων αφού «συλλαμβάνει» τη φοβερή ιδέα της αποχής), πιστεύει ότι ακόμα και με 90% αποχή, θα άλλαζαν τα μυαλά, οι προτεραιότητες και η πολιτική στάση των μεγάλων κομμάτων, τότε θα πρέπει να αναθεωρήσει τη νοημοσύνη του. Μπορείς να ασκήσεις κριτική στις πράξεις κάποιου απατεώνα-πολιτικού, αλλά δεν μπορείς να του κάνεις κριτική επειδή είναι απατεώνας-πολιτικός! Εκτός, βέβαια αν πιστεύει πως μία τεράστια αποχή, θα «συγκινούσε» ολόκληρο το πανελλήνιο (που έχει αποδείξει ακράδαντα τον ωχαδερφισμό του) και στις 8 Ιούνη θα κατέβαιναν όλοι με δαδιά στην πλατεία Συντάγματος για να κάψουν το Κοινοβούλιο. Διπλή η ανοησία.

Ανάμεσα στους υποστηρικτές της αποχής, βρίσκεται και ένα μεγάλο ποσοστό που πριν 4,5 περίπου χρόνια είχαν βρει πρόσφορο έδαφος για να εκτονώσουν τον αντι-αμερικανισμό τους, κατακρίνοντας τον αμερικάνικο λαό για ανευθυνότητα και ύψιστη ανοησία που επανεξέλεξε για πρόεδρο τον Ντάμπια Μπους. Οι ίδιοι επικριτές, ξεχνούν, φαίνεται, ότι σε εκείνες τις προεδρικές εκλογές, ο λόγος που 55 περίπου εκατομμύρια κουφιοκέφαλοι ανέδειξαν για πρόεδρο τον συγκεκριμένο γελωτοποιό, είναι γιατί η αποχή ήταν τόσο μεγάλη που «θορυβήθηκε» ολόκληρο το ρεπουμπλικανικό κόμμα. Το συγκεκριμένο κόμμα μάλιστα θορυβήθηκε τόσο πολύ, που στη δεύτερη θητεία του κατάφερε και αποθρασύνθηκε ακόμα περισσότερο, εκλέγοντας μία κυβέρνηση και λαμβάνοντας πολιτικές αποφάσεις άνευ προηγουμένου. Τελικά η μαζικότερη συμμετοχή ήταν αυτή που μέσα σε 2 χρόνια έφερε τα πάνω κάτω στο εσωτερικό αμερικάνικο κατεστημένο και εξέλεξε τον πρώτο μαύρο πρόεδρο των ΗΠΑ.

Καταλήγω λοιπόν στο συμπέρασμα ότι, όταν κάποιος πολίτης αυτής της χώρας δηλώνει απογοητευμένος, εκνευρισμένος, και αηδιασμένος με το πολιτικό μας σύστημα, αλλά ταυτόχρονα απέχει από την διαδικασία που του δίνει τη δυνατότητα να το αλλάξει, θα πρέπει να είναι είτε άνθρωπος χαμηλής νοημοσύνης, ή απλά ανεύθυνος. Στον στόκο που ανέκαθεν δεν ενδιαφερόταν/προβληματιζόταν για τα κοινά ή τους πολιτικούς θεσμούς της χώρας μας δεν μπορώ να προσάψω κάτι. Σε αυτόν, όμως, που συνεχώς κατακρίνει, γκρινιάζει και ασχολείται με τα κοινά, αλλά δηλώνει αποχή ως πολιτική στάση, μπορώ να προσάψω πολλές ευθύνες.

18 σχόλια:

  1. Σωστός.

    Στα έτσι τους των πολιτικών η αποχή. Τα ποσοστά τους στο σύνολο των έγκυρων να ευημερούν και όλα τα άλλα να πα' να συνουσιαστούνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στις εκλογές που έρχονται οι "αγανακτισμένοι" θα πάνε για μπάνιο......Πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες που με μαστοριά παρουσιάζουν την αποχή σαν ψήφο διαμαρτυρίας. Επιβάλλεται να ψηφίσουμε έξω από τα εγκεκριμένα κόμματα των προπαγανδιστικών δημοσκοπήσεων, τα συνδικάτα ελέγχου της κοινής γνώμης. Κανείς αγανακτισμένος για μπάνιο. Έστω και για μία φορά ας βγούμε από το μαντρί. Πιστέψτε με! Η επόμενη μέρα θα είναι γεμάτη ικανοποίηση. Θα έχουμε πάψει να είμαστε "σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα - όπου μας εύρει μας πατεί"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυστυχώς οι ευροεκλογές δεν έχουν απήχηση στον κόσμο γιατί δεν μπορούν να ψάξουν για κανένα ρουσφέτι (ο ευρωβουλευτής στις βρυξέλες κυρίως δραστηριοποιείται, όχι στη χώρα του).

    Πολύ σωστή η σύγκριση με την περίπτωση των ΗΠΑ, αλλά απέχουμε πολύ από μια τέτοιου επιπέδου συνειδητοποίηση (φαντάσου, χειρότεροι και από τα αμερικανάκια).

    Επίσης, όσο και να δείχνουν ψηλά ποσοστά νέες και ανερχόμενες πολιτικές δυνάμεις, διαβλέπω μια δυσπιστία του κόσμου κυρίως στις προωθημένες θέσεις τους για τα λεγόμενα εθνικά θέματα. Αυτό το καρκίνωμα αν δεν εξαληφθεί οριστικά θα είναι το φρένο για κάθε νέα φωνή και εναλλακτική πολιτική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η αποχη δειχνει και κατι αλλο οτι πιστευουμε οτι δεν υπάρχει πολιτική κατεύθυνση,ενω κατι τετοιο ειναι λαθος. Δηλαδη δεν το καταλαβαινω, ολοι ειναι ευχαριστημενοι στην Ελλαδα
    απο την Υγεία,τη Παιδεια και τις κοινωνικές παροχές;(??) Σημερα, περισσοτερο απο ποτε αλλοτε, η Ελλαδα ζει σ ενα καθημερινο
    αλαλούμ,που προσβαλλει και τη νοημοσυνη των... διανοητικα αναπηρων! Γι αυτή την κατάσταση καποιοι ειναι υπεύθυνοι και ειναι ευκαιρια να τιμωρηθουν με τη ψηφο μας! Τα μπανια μπορουν να περιμενουν, η ζωη μας ομως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Από τη στιγμή που η αποχή είναι ενίσχυση στα μεγάλα κόμματα, πρόκειται για τον πιο εύκολο τρόπο κατάλυσης του κράτους.

    Εναλλακτικά μπορείς να ψηφίσεις και ΝΔ αλλά που να τρέχεις τώρα... Ας τους αφήσουμε να κυβερνήσουν 5 χρόνια ακόμα, να διαλύσουν τα πάντα να ξεμπερδεύουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η λογική εναντίον της αποχής είναι εξαιρετικά απλή :
    Το 30% που απέχει επειδή θεωρεί ότι δε μπορεί να αλλάξει τίποτα, μπορεί να αλλάξει τα πάντα..
    Καταλήγουν να είναι διπλά υπεύθυνοι για την οποιαδήποτε κατάντια και προσωπικά τους στερώ οποιοδήποτε δικαίωμα να γκρινιάξουν για το ο,τιδήποτε σε μια πολιτική κουβέντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κύριοι διαφωνώ!
    Η αποχή χτυπάει το σύστημα στη ρίζα του.

    Κατ' αρχήν είναι όλοι τους το ίδιο ανίκανοι- ξεκινώντας από αυτό λίγη σημασία έχει αν θα ψηφίσεις τον Α ή τον Β.
    Αυτό θέλουν - να σε παρασύρουν στο χωρό.

    Η ουσία είναι ότι απέχοντας χτυπάς το σύστημα εκεί που πονάει: στη νομιμοποίηση.
    Με 30% ή 40% αποχή ας αποφασίσουν οι υπόλοιποι

    Ξέρουμε όλοι ότι τίποτα δεν θα αλλάξει (πως άλλωστε αφού είναι όλοι ΑΝΙΚΑΝΟΙ?)
    άρα αντε μετά να μας πείσουν οι ψηφίζοντες ότι φταίνε οι απέχοντες

    Λευκή επιταγή - αυτό δεν θέλετε ?Ορίστε πάρτε την.Το αποτέλεσμα είναι γνωστο εκ των προτέρων, γιατί χτυπιέστε ?

    Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης παραγράφηκε γιά τα πολιτικά πρόσωπα (με συνενοχή ΠΑΣΟΚ/ΝΔ), κυνηγούν τώρα τα μικρά ψάρια (μήπως επειδή ανακάλυψαν ότι κρατούσαν τα ρέστα γιά πάρτη τους?)

    Οι λοιποί ? Το βιολί τους. Η Αλέκα καλει σε ανυπακοή στην ΕΕ και δίνει το παράδειγμα αρνούμενη να ελεγχθεί (off shore ΚΚΕ), ο ΣΥΡΙΖΑ μακροβούτι και οι Οικολόγοι μέσα στην καλή χαρά περιμένουν τις ψήφους διαμαρτυρίας

    Παραλία και πάλι παραλία-
    αφήστε τους ελληναράδες να βγάλουν τα μάτια τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. έχω ήδη τοποθετηθεί επ αυτού:
    http://suncitizen.blogspot.com/2009/05/blog-post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολυς ντορος για την αποχη, η οποια και να μου το θυμηθειτε δεν θα περασει τα αναμενομενα ποσοστα. Η Ελλαδα ειναι η χωρα με τη μεγαλυτερη συμμετοχη στις εκλογες στην ΕΕ, αυτο βεβαια οχι λογω πολιτικης συνειδητοποιησης αλλα μαλλον λογω οπαδισμου και πελατειακων σχεσεων...
    Απλα εχω μια ερωτηση, γιατι αυτη τη φορα τοση φασαρια για την αποχη, καναλια, κομματα (κυριως τα δυο μεγαλα) συζητουν γυρω απο το φαινομενο; Θεμα νομιμοποιησης δεν τιθεται κατα τη γνωμη μου, αφου τους καρεκλοκενταυρους μας και δυο ατομα να τους ψηφισουν θα δεχτουν την εξουσια. (ποιος εχασε το φιλοτιμο αλλωστε για να το βρουν αυτοι...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Στα 39 μου έμαθα να στηρίζομαι στα χέρια μου στις πλάτες μου στον ιδρώτα μου.
    Όχι σε υποσχέσεις όχι σε θάυματα.
    Δεν μπήκα ποτέ στο μαντρί του δικομματισμού.
    Τα τελευταία χρόνια βγήκα από το μαντρί του ΚΚΕ.
    Άρχισα να έχω προβλήματα στη δουλειά μου επειδή μια χούφτα άνθρωποι σταθήκαμε αντιμέτωποι στην τοπική διοίκηση και στο τοπικό πασοκνδσυριζακκε επειδή ήθελαν να ξεπουλήσουνκαι τους τελευταίους δημόσιους χώρους.
    Η απόφασή μου να μην ψηφίσω είναι συνηδειτή και ας μου προσάψει ο καθένας ότι θέλει.
    Τους θεωρώ όλους κλέφτες και απατεώνες.
    Σκουλήκια που έρπωνται κάθε 4 χρόνια για την ψήφο.
    Αχρηστους και μη παραγωγηκούς που μόνο προβλήματα δημιουργούν.
    Δεν περιμένω κανένα θαύμα από την ψήφο,διότι το μόνο που θέλουν είναι να εκλεγούν και να ζήσουν μια πλούσια ζωή εις βάρος μας.
    Ναι βγαίνω από το μαντρί και δεν θα ψηφίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ pølsemannen

    Για κάποιο λόγο οι "έξυπνοι" πολίτες αρνούνται να το δεχτούν αυτό.

    @ maximos

    Έχει ενδιαφέρον πάντως ο καθένας τί έννοια προσδίδει στο "μαντρί" (βλ. σχόλιο tiktos)

    @ Tyler Durden

    Σωστά. Ιδίως η πρώτη σου πρόταση.

    @ Elva

    Στη χώρα του παραδόξου, μην ψάχνεις για λογικές ιδέες ή σκέψεις.

    @ Atron

    Η αλήθεια είναι ότι μία ψήφος στη ΝΔ θα ήταν πολύ πιο πολιτικά ορθή ως κίνηση μαζικής ισοπέδωσης του κράτους, από ότι η αποχή.

    @ Prophet Estarian

    Γενικώς όσο το σκέφτομαι περισσότερο, πλέον δεν βρίσκω το παραμικρό επιχείρημα υπέρ της αποχής. Αντιθέτως θα μπορούσαμε να βρούμε πολλά ακόμα υπέρ της συμμετοχής.

    @ ser

    Δεν έχω κανένα πρόβλημα να έβλεπα ελληναράδες να βγάζουν τα μάτια ελληναράδων. Το πρόβλημα όμως είναι ότι όλο και κάποια ξόφαλτση θα πετύχει και μένα...

    @ suncitizen

    ...με ένα πολύ εύστοχο παράδειγμα.

    @ Βεζύρηδες κ Χανουμ Μπουρεκ

    Γιατί αυτή την περίοδο η Ελλάδα βρίσκεται στη βαθύτερη πολιτική και θεσμική κρίση της περιόδου της μεταπολίτευσης. Εγώ τουλάχιστον, έτσι το βλέπω.

    @ tiktos

    Δεν είναι μόνο τα 5 κοινοβουλευτικά κόμματα που κατεβαίνουν ως υποψήφιοι!

    Εάν το μαντρί είναι οι απατεώνες και τα λαμόγια των 5 κοινοβουλευτικών κομμάτων, τότε εσύ με την αποχή σου, ενισχύεις το μαντρί δωρίζοντας το ποσοστό συμμετοχής σου στην αύξηση ποσοστών του μαντριού. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το πω πιο απλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @
    ελληνάκι
    Π.χ.λέμε και ξαναλέμε για την σχέση κράτους εκκλησίας και σε τι κατάσταση μας έχουν φέρει σήμερα.
    Και σου λέω εγώ ότι εδώ δίπλα μου είναι ένα ξωκκλήσι στο οποίο είναι ένας παπάς που βοηθά όλο τον άπορο κοινωνικό ιστό του χωριού.
    Αυτό το γεγονός αναιρεί τα παραπάνω;
    Και τι έγινε που υπάρχουν και άλλα κόμματα;
    Να ψηφίσω για να ψηφίσω;
    Από τη στιγμή που το λευκό και το άκυρο δεν έχουν τη σημασία που τους αρμόζει,δηλαδή σε κενές έδρες, ποιος ο λόγος να ψηφίσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ tiktos

    Το θέμα είναι καθαρά μαθηματικό (δηλαδή ποσοτικό) και όχι ιδεολογικό (δηλαδή ποιοτικό).

    Έστω ότι το εκλογικό σώμα αποτελείται από 10 ψηφοφόρους. Και έστω ότι το μεγάλο κόμμα είναι το Α και ότι το μικρό είναι το Β.

    Έστω ότι το Α λαμβάνει 6 ψήφους και το Β λαμβάνει 4. Τότε τα αντίστοιχα ποσοστά θα είναι: Α 60% και Β 40%.

    Εάν όμως απέχουν 2 από τους 10 ψηφοφόρους, οι οποίοι θα μοιράζονταν ανάμεσα στα δύο κόμματα, τότε το Α λαμβάνει 5 ψήφους και το Β λαμβάνει 3. Και τα ποσοστά τους διαμορφώνονται σε: Α 62,5% και Β 37,5%.

    Άρα τί έκανε η αποχή; Ενίσχυσε το πρώτο κόμμα και μείωσε το δεύτερο. Εάν τώρα σε όλο το Α συμπεριλάβεις το μαντρί που προανέφερες, καταλαβαίνεις αμέσως πως η αποχή στην ουσία ενισχύει το μαντρί στο σύνολό του ακόμα περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Συμφωνώ απερίφραστα με το post. Η αποχή δεν είναι λύση για τίποτα. Υπάρχουν και ιστορικά παραδείγματα που η αποχή απέβηκε μοιραία...
    Αν θέλω να αλλάξω κάτι είναι ενάντια στη λογική μου να κάθομαι να περιμένω να αλλάξει απο μόνο του. "Γίνε πρώτος εσύ η αλλαγή που περιμένεις να δείς στον κόσμο"
    Και η γενίκευση οτι όλα και όλοι είναι χάλια με βρίσκει αντίθετο επίσης. Αν τελικά κάποιος δεν βρίσκει τί να ψηφίσει απο 33 παρατάξεις, είναι ελεύθερος να φτιάξει τη δική του... είναι πολύ πιο έντιμο απο το να απέχει. Αν απέχει απο τη συμμετοχή στην κοινωνία τότε γιατί δεν απέχει και απο τη ζωή? Ή μπορεί να πάει σε κανένα μοναστήρι που έχουν αποφασίσει άλλοι για αυτόν πριν απο αυτόν. Ή να γίνει ερημίτης.

    Και εγώ θα ήθελα πολλά πολλά περισσότερα. Αλλά η ανυπομονησία των ανθρώπων έχει φτάσει σε απίστευτα επίπεδα με την επιρροή του καταναλωτισμού και της διαφήμισής του. Ο κόσμος δεν έχει την υπομονή να δει τους συσχετισμούς να αλλάζουν σιγά σιγά και σταθερά. Το σύστημα το έχει πετύχει και αυτό πολύ εύστοχα προς το συμφέρον του. Ή θα δείς αλλαγή αμέσως ή θα πάς σε "άλλο πάροχο κινητής τηλεφωνίας"... μόνο που κανείς απογοητευμένος δεν κάνει αποχή απο τη χρήση του κινητού του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ellinaki
    δεν είναι έτσι τα πράγματα, διότι αυτός που παίρνει το 60% του 50% παίρνει τα αυτά μας- μετά συγχωρήσεως.

    Το μήνυμα που λαμβάνει είναι ότι η κοινωνία είναι απέναντί του.

    Και γιά να είμαστε ειλικρινείς ρε παιδιά, στην Ελλάδα του 2009 κάνουν κουμάντο αυτοί που ο Καραμανλής είχε αποκαλέσει "νταβατζήδες" στον Μπαιρακτάρη και το ανεξέλεγκτο τέρας, το δημόσιο

    Αρα τι θα αλλάξει όσο δεν ελέγχεις όύτε το ένα ούτε το αλλο ?
    Είπε και ο Καραμανλής να επανιδρύσει το κράτος και να χτυπήσει τους νταβατζήδες και μετά έπιασε το ΧΒΟΧ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ ser

    Πρέπει να είναι πολύ στεναχωρημένος ο Καραμανλής μετά το αποτέλεσμα. Στεναχωρήθηκε τόσο που δήλωσε ότι δεν θα αλλάξει τίποτα στην πολιτική του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η αποχή δεν είναι ακριβώς συνενοχή. Το ίδιο συνενοχή είναι η στρατευμένη συμμετοχή. Γιατί η ψήφος κατά παράδοση, και συμφέρον είναι πιο συνηθές φαινόμενο από την ψήφο κατά συνείδησης. Διαφορετικά θα βλέπαμε και έναν "ώριμο πολιτικό διάλογο" μεταξύ των κομμάτων, των κομματικών οπαδών, των κομματικώ ψηφοφόρων, των πολιτικοποιημένων ψηφοφόρων και των απαθείς. Αντέχουμε τον ουσιαστικό διάλογο ή αρεσκόμαστε στον διάλογο που μας σερβίρεται ως τέτοιος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ ThirdEye

    Η στρατευμένη συμμετοχή ήταν και παραμένει εξίσου ένοχη. Η διαφορά είναι ότι η αύξηση της αποχής είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων, και προωθείται κυρίως από νέους ανθρώπους. Κοινώς μία κακή συνήθεια του παρελθόντος, ανανεώνεται με νέους όρους από τις νεώτερες γενιές.

    Εγώ προσωπικά, την ευθύνη της απουσιάς ποιοτικού πολιτικού διαλόγου την προσάπτω στο εκλογικό σώμα το οποίο άλλωστε ανέδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει τους συγκεκριμένους πολιτικούς, μέσω της συστρατευμένης ψήφου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...