Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Οι φελλοί δεν επιπλέουν μόνοι

Λέει η λαϊκή ρήση: «Στη χώρα των τυφλών, ο μονόφθαλμος είναι βασιλιάς». Στην περίπτωση της Ελλάδας, θα μπορούσε να παραφραστεί: «Στη χώρα των εντυπώσεων, ο φανφαρολόγος είναι βασιλιάς».

Θυμάμαι, όταν τέλειωσα το σχολείο των «βατών vs. SOS θεμάτων», και πέρασα στο Πανεπιστήμιο (εκτός Ελλάδας), μου είχε κάνει εντύπωση η διαφορά νοοτροπίας ανάμεσα σε Έλληνες και αλλοδαπούς φοιτητές, σχετικά με την συγγραφή εργασιών, και κυρίως την εκπόνηση της πτυχιακής και μεταπτυχιακής διατριβής. Σε πολύ γενικές γραμμές, οι αλλοδαποί έδιναν περισσότερη έμφαση στο περιεχόμενο της εργασίας, και λιγότερο στην εμφάνισή της, ενώ οι Έλληνες το αντίθετο. Οι τελευταίοι, κατά κανόνα, έψαχναν παλιότερες εργασίες, κείμενα, ή βιβλιογραφία σχετική με την εργασία, και με περίτεχνο τρόπο έκαναν μία συρραφή διαφόρων αποσπασμάτων, προκειμένου να παρουσιάσουν την τελική εργασία ως δική τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι καθηγητές το αντιλαμβάνονταν και θεωρούσαν πρέπον να «μηδενίσουν» την εργασία, ως έσχατη τιμωρία για την τακτική της κουτοπόνηρης αντιγραφής, ενώ σε αρκετές άλλες, το «κόλπο» έπιανε και οι εν λόγω φοιτητές επικαρπώνονταν τη δουλειά άλλων.

Μεγαλύτερη εντύπωση μου είχε κάνει, όταν επέστρεφα Ελλάδα και συζητώντας με διάφορους φίλους μου, που σπούδαζαν σε ελληνικό Πανεπιστήμιο, μου εξηγούσαν πόσο συνηθισμένη τακτική είναι η συστηματική αντιγραφή παλαιότερων εργασιών, αλλά και η πώληση ή προσφορά ολόκληρων πτυχιακών ή μεταπτυχιακών εργασιών από ιδιώτες ή ακόμα χειρότερα από φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις. (Προφανώς, οι τελευταίες «εκπαιδεύουν» τα μελλοντικά στελέχη των πολιτικών παρατάξεών τους με τις αξίες που τους εκφράζουν)

Αργότερα, στις αρχές της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας, το όλο φαινόμενο γινόταν ακόμα πιο ξεκάθαρο και ήταν πλέον σαφές: Η Ελλάδα είναι μονάχα μία χώρα εντυπώσεων. (Ή όπως είχε γράψει και στους g700 κάποιος παλιότερα, η Ελλάδα δεν είναι χώρα για σπουδές και δουλειά. Είναι για χαβαλέ, διακοπές και αραλίκι).

Η ευρύτερη κοινωνία δεν αξιολογεί τόσο το περιεχόμενο, όσο τον τρόπο που διακοσμείται το περίβλημα μίας ιδέας ή μίας κατάστασης. Εδώ και δύο γενιές σχεδόν, είναι ξεκάθαρο πως ο κ. Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει ο κ. Κάποιος, όχι λόγω της αξίας του, αλλά λόγω της γλοιώδους ικανότητάς του να γλύφει κατουρημένες ποδιές και να παρουσιάζει την φούσκα των ανύπαρκτων ικανοτήτων του ως κάτι άξιο και σημαντικό. Η τέχνη της αντιγραφής, μεταλλάσσεται στην τέχνη της επιφανειακής αναγνώρισης, που με τη σειρά της εξελίσσει ανίκανους και ανήθικους ανθρώπους σε ανώτερα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα, ενώ αγνοεί πλήρως τους πραγματικά ικανούς και ηθικούς. Και επειδή στην επιφάνεια όλα τα σκατά επιπλέουν μαζί, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι παρασύρουν και άλλα «μηδενικά» για να συμπλεύσουν στο ίδιο ποτάμι της επιφανειακής αναγνώρισης, ώστε να κατακλύσουν και την τελευταία γωνία αυτής της χώρας.

Δεν είναι, λοιπόν, άξιο απορίας που η αξιοκρατία κοντεύει να αφανιστεί ολοκληρωτικά, ούτε ότι οι δημόσιες σχέσεις κυριαρχούν έναντι των αξιόλογων πράξεων. Δεν είναι τυχαία η προσφιλής λαϊκή φράση «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;», ούτε είναι τυχαία τα εκλογικά αποτελέσματα. Επίσης, δεν είναι άξιο απορίας που ο Μπουμπούκος και η Μπουμπούκα μονοπωλούν πλέον τα ενδιαφέροντα της ευρύτερης κοινωνίας, αφού εκπροσωπούν δύο από τις μεγαλύτερες σημερινές ελληνικές αξίες: Την ανοησία του πρωινάδικου σε συνδυασμό με την πολιτική προχειρότητα και φανφαρολογία που απευθύνεται σε άνευ περιεχομένου, άβουλα, «επιπλέοντα» πρόβατα.

Ένα κακόγουστο θέαμα δεν είναι κακόγουστο, εφόσον οι θεατές του το εγκρίνουν. Αντικειμενικά όμως, ή για κάποιους που το έχουν απορρίψει, μπορεί να είναι κακόγουστο και άξιο χλευασμού. Είναι θέμα σχετικότητας.

19 σχόλια:

  1. επιφάνεια και πρόλογος ή όταν από μηδενικά προσπαθούν να γίνουν νούμερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... κι ενώ είμαστε το πτυελοδοχείο της Ευρώπης, μερικοί ενοχλούνται από τους Εγγλέζους τουρίστες, που ξεβρακώνονται, μεθοκοπάνε και ξερνάνε μέσα στους δρόμους. Ούτε η κυβερνητική παράλυση, ούτε το οικονομικό ξεχαρβάλωμα, ούτε οι δασικές πυρκαϊές, ούτε ..., ούτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δυστυχώς έχουμε ακόμα σύστημα Κωλέττη και αν δεν αλλάξουμε αυτό τίποτα δεν θα αλλάξει. Αλλά για να αλλάξει αυτό πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Να πάψουμε να είμαστε οι κουτοπόνηροι ραγιάδες.
    έλα μου όμως που δεν αφήνουν και μας εκπαιδεύουν να είμαστε αυτό ακριβώς...;
    μμμ τί κάνουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ποσο δικιο εχεις αγαπητο μας ellinaki. To ερωτημα ειναι πως θα μπορεσουμε να ξεφυγουμε απο αυτη τη τελματικη κατασταση; Βλεπεις καμμια ελπιδα ο κ. Μπουμπουκος και η κ. Μπουμπουκα με τις προσφιλεις..
    'κατουρημενες ποδιες' τους να πανε απο εκει που ηρθαν, μηπως και δει καλυτερες/ πιο αξιοκρατικες ημερες αυτος ο τοπος;
    Eγω εχω απελπιστει, να σου πω την αληθεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Από τη μία ακούς "όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών" και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού οι φοιτητές παίρνουν τα θέματα σπίτι τους διότι ΕΞΥΠΑΚΟΥΕΤΑΙ ότι θα προσπαθήσουν μόνοι

    Η διαφορά είναι η αξιοκρατία, meritocracy αγγλιστί.

    Στις ΗΠΑ ο καθένας παίρνει τη θέση που του αναλογεί με βάση τις ικανότητες του, τη γνώση και την αξία του.
    Ενθάδε όλοι ξέρουμε ότι αυτά δεν μετράνε όσο το μέσο, το "βύσμα" και η βιτρίνα.

    Στην Ελλάδα ένας άριστος που δεν τα έχει αυτά δεν χάνεται μεν, παραμένει στη μετριότητα δε ενώ στις ΗΠΑ θριαμβεύει.

    Εξ ου και ο Σημιτζής (Νasa) ειπε ότι θα συμβούλευε ένα νέο να φύγει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ρε μπαγάσα, ένα ένα μας τα λές. Έξω έχετε σπουδάσει όλοι εσείς οι να ουμ και τα ξέρετε τόσο καλά ; Και τα μάθατε τόσο καλά, που σας ήρθε η καταύγαση και για εμάς εντώ με τονωτικές ενέσεις με full pakistan-ίλα και σομαλο-γεωργιανο-ρωσσο-αλβανους για να φτιάξει η κατάσταση ;
    Φυσικά υπάρχουν λεχρίτες καθήγητες και ακόμη χειρότεροι φοιτητές.
    Γιατί δεν μιλάς για τα θέματα των εργασιών εκεί σε σχέση με εδώ, καθώς και το επίπεδο δυσκολίας τους ;
    Αγγλία :1ο έτος - Οικονομικά. Τεράστιο βιβλίο. Πρώτο κεφάλαιο (το 1/4 ) : Πρόσθεση.
    Δεύτερο κεφάλαιο (στα 2/4) : Αφαίρεση.
    κτλ.
    Όσο για τα μπουμπούκια που σπουδάζουν έξω, όλοι γνωρίζουμε ποιοι και για ποιους λόγους σπούδασαν έξω ( daddy cool ) καθώς και τί γνώσεις όταν έρχονται εδώ !
    Για τα υπόλοιπα έχεις δίκιο, ειδικά για την ηρωική φράση ΄΄ Ρε ξέρεις ποιος είμαι εγώ ;'' του Χατζηαβάτη επανελληνισμένου Ρωμιού με Λιακόπουλο και Παϊσιο, αλλά αυτό ξεκινάσει από τους γονείς και πηγαίνει προς τα κάτω μεχρι να βρέθει κάποιος να σπάσει την αλυσίδα. Παρά πολλά παιδιά αρνούνται να μπουν σε αυτήν την διαδικασία, και το ευχάριστο είναι ότι από τις νέες γενιές ακόμη περισσότερα ! Αυτοί όλοι οι μαχητές βέβαια χάνονται μέσα στο πληθός ενώ είναι γνωστή και η άλλη πασιγνωστη φράση '' Εσύ θα φτιάξεις τον κόσμο κακομοίρα/η ;'' που διαλύει ψυχολογικά όποιον προσπαθεί υπενθυμίζοντας του την ματαιότητα της πράξης του.
    Το ζητούμενο είναι σιγά σιγά όλοι αυτοί να ενωθούνε αποτελώντας με τις νεώτερες γενιές ένα πρόπλασμα για κάτι καλύτερο.
    Αν φυσικά, μέχρι τότε δεν τους κάνετε ακόμη πιο τραγική μειοψηφία έχοντας μετατρέψει την Ελλάδα σε τριτοκοσμική επαρχία του Ισλαμαμπαντ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Tyler Durden

    ... και τα καταφέρνουν μια χαρά

    @ Αγησίας

    Είναι πιο εύκολο να κοιτάς τα χάλια των άλλων παρά τα δικά σου. Ακόμα και αν αυτά είναι 10 φορές πιο ουσιώδη από των άλλων

    @ Κλείτωρ

    Σε ένα κοινωνικό σύστημα που λειτουργεί σωστά και νόμιμα, οι κοινωνίες αυτορυθμίζονται και οι ανάγκες που δημιουργούνται, σιγά σιγά ικανοποιούνται. Στην Ελλάδα όμως που το κοινωνικό σύστημα είναι χαοτικό, οποιαδήποτε αλλαγή μπορεί να επέλθει μόνο με αλλαγές που ρυθμίζει το ίδιο το κράτος και όχι μέσω κάποιας αυτορυθμιζόμενης κοινωνίας.

    @ Elva

    Υποθέτω, κάποια στιγμή το πηγάδι έχει πάτο, οπότε αναγκαστικά θα πρέπει να κινηθούμε προς τα πάνω.

    @ ser

    Στην Ελλάδα υπάρχει διαφθορά. Και όπου υπάρχει διαφθορά, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Άρα είναι δύσκολο να λειτουργήσει και οποιοδήποτε αξιοκρατικό σύστημα.

    @ Mbam

    Προσπερνάω το ρατσιστικό ντελίριο.

    Το γεγονός ότι γενικεύεις τα "θέματα σπουδών" στις πανεπιστημιακές σπουδές του εξωτερικού χωρίς να έχω αναφέρει για ποια χώρα ή για ποιο Πανεπιστήμιο μιλάω, υποδηλώνει προφανώς την γενικότερη άγνοια που έχεις, οπότε δε νομίζω ότι έχει νόημα να απαντήσω.

    Από εκεί και πέρα όμως, το να θεωρείς ότι το επίπεδο σπουδών των ελληνικών πανεπιστημίων σε γενικές γραμμές είναι αξιόλογο, το θεωρώ παράλογο. Φαίνεται άλλωστε για τί επίπεδο μιλάμε από το σεβασμό που δείχνουν στα ιδρύματα τόσο οι φοιτητές όσο και οι καθηγητές.

    Όταν εμείς παπαγαλίζαμε, οι άλλοι φτιάχναν διαστημόπλοια. Άστο λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μήν βάζουμε όλα τα αβγά γερά και κλούβια στο ίδιο καλάθι. Οι σπουδές δεν χρειάζεται να έχουν γίνει στο εξωτερικό για να είναι αξιόλογες. Μην ξεχνάς πως οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων γίνονται εύκολα δεκτοί στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού για μεταπτυχιακά και καθώς υπάρχει το θεωρητικό υπόβαθρο οι απόφοιτοι ελληνικών πανεπιστημίων (όσοι φυσικά ενδιαφέρονται) διαπρέπουν στο εξωτερικό. Από προσωπική πείρα σου λέω πως όσοι θέλουν να μάθουν το κάνουν και στο Ελλαδιστάν και όσοι θέλουν να κοροιδέψουν αγοράζουν πτυχία και από το εξωτερικό όπως η κυρία Μπουμπούκου που αναφέρεις. Δεν είναι όλα τα πανεπιστήμια του Αμέρικα Berkeley και MIT υπάρχουν και της πλάκας για τους φελλούς με λεφτά.
    Τώρα για το οι φελλοί επιπλέουν δεν υπάρχει αμφιβολία. Μήν ξεχνάμε ποιός μας κυβερνά και πως πήρε τα διπλώματα και τα παπλώματα ιατρικής η συμβία του. Ισχύει πως με την δουλειά μπορείς να φτάσει ψηλά αλλά με το γλυψιμο στην κορυφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Ptomas

    Σύμφωνοι. Γι' αυτό τόνισα το "γενικές γραμμές". Υπάρχουν ξένα ιδρύματα της πλάκας, όπως υπάρχουν και αξιόλογα ελληνικά.

    Η διαφορά είναι ότι όσοι φεύγουν στο εξωτερικό για σπουδές διαπρέπουν (εφόσον βέβαια επιλέξουν το σωστό ίδρυμα) ενώ αν μείνουν Ελλάδα, το πιο πιθανό είναι να τους φάει η μαύρη μαρμάγκα. Εκτός βέβαια αν έχεις βύσμα σε κάποιο πανεπιστήμιο για να στηρίξει την έρευνά σου. Δε νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία για αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συμφωνώ.
    Να σε ρωτήσω και κάτι επειδή δεν το κατέχω.
    Σε πόσα πανεπιστήμια του εξωτερικού έχεις δεί πολιτικές παρατάξεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ tiktos

    Από τα ιδρύματα που γνωρίζω εγώ... σε κανένα. Υπάρχουν "πολιτικοποιημένες" παρατάξεις, και όχι κομματικές. Δηλαδή παρατάξεις με συγκεκριμένες πολιτικές ιδεολογίες. Οι "πολιτικοποιημένες" παρατάξεις που είναι πιο κοντά σε κάποιο κόμμα, το εκφράζουν ιδεολογικά και όχι προβάλλοντας το εκάστοτε κόμμα, ούτε γεμίζοντας τους πανεπιστημιακούς χώρους αφίσσες με σφυροδρέπανα, πυρσούς και πράσινους ήλιους.

    Και πάλι όμως, επειδή οι περισσότεροι φοιτητές εκεί είναι απολιτίκ (πράγμα που προσωπικά κατακρίνω), οι περισσότερες παρατάξεις είναι καθαρά φοιτητικού ενδιαφέροντος (πχ θέματα που πρέπει να προωθηθούν στην πρυτανία, ή που αφορούν το καθεαυτώ πανεπιστήμιο και τις σπουδές).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Η ισοπέδωση είναι ευρύτερη δυστυχώς. Σκέψου το εξής:πως να μην έχουν τέτοια αντιμετώπιση οι φοιτητές, όταν -για να σε πάω ένα μόλις σκαλί πριν- ως μαθητές μετά των γονεϊκών ευλογιών (μα και απαιτήσεων) αυτό που ενδιαφέρει είναι ο βαθμός και όχι η γνώση; Της πλάκας Παιδεία, της πλάκας Πολίτες. Βέβαια θα μου πεις και σωστά, εδώ ο άλλος δεν έχει λεφτά να φάει αλλά το κινητό των 400 ευρά θα το πάρει για να εντυπωσιάσει το γκομενέτο. Μην αναφέρω το διακοποδάνειο (το οποίο πολλάκις προορίζεται για την αποπληρωμή του εορτοδάνειου που αιτήθηκε απλώς για το ξεχρέωμα τριών καρτών). Σωστό κι αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αν και συμφωνώ στα περισσότερα για το κατάντημα των ελληνικών πανεπιστημίων, διαφωνώ και εγώ με το "αδιόρατο τσουβάλιασμα" του άρθρου! Παραθέτω λοιπόν και ένα link με την απέναντι άποψη της φίλτατης Spiral, που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο:

    Σπουδάζει μπίζνες αντμινιστρέσιον στην Αγγλία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Batcic

    Επαναλαμβάνω. Μίλησα σε γενικές γραμμές. Και σε γενικές γραμμές, τόσο τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Μ. Βρετανίας όσο και των ΗΠΑ, είναι σε καλύτερη κατάσταση από τα ελληνικά. Και αυτό αφορά τις υλικοτεχνικές δομές, το επίπεδο σπουδών, τις ευκαιρίες έρευνας και ακαδημαϊκής καριέρας, της προώθησης στην αγορά εργασίας, και κυρίως τον τρόπο διδασκαλίας.

    Το άρθρο της Spiral, αναφέρεται σε ορισμένα "κολέγια" της Μ. Βρετανίας, αμφιβόλου ποιότητας, τα οποία όμως ούτως ή άλλως λαμβάνουν κακή βαθμολογία στην τυπική ετήσια αξιολόγηση. Αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος από ένα τέτοιο ίδρυμα, είναι πολύ πιθανό να φάει πολλές πόρτες από σοβαρούς εργοδότες. Σημαίνει επίσης ότι θα λάβει χαμηλό επίπεδο σπουδών. Μην τσουβαλιάζουμε από την αντίθετη πλευρά.

    Υ.Γ. Ενδιαφέρον πάντως πώς το θέμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επισκίασε το ποστ! Που να έγραφα και για τα καθεαυτό πανεπιστήμια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ελληνάκι, αν έπρεπε να βάλω ποσοστά συμφωνίας με το άρθρο σου, θα τα εκτιμούσα στο 74% (εξαιρετική ακρίβεια, έτσι;). Η άποψη σου όμως είναι δυστυχώς αυτή που παπαγαλίζουν και διάφοροι στόκοι της εποχής μου, που δεν στρώσαν ποτέ κώλο κάτω και ξαφνικά γυρίσαν από τα συγκεκριμένα (αυτά που αναφέρεις) αμφιβόλου ποιότητας ιδρύματα ζητιανεύοντας από κάθε γνωστό τους μια θέση "ανάλογη των προσόντων τους"!

    Κρίνοντας γενικότερα από τις απόψεις σου, είμαι σίγουρος ότι δεν θεωρείς όλα τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, καθώς και όλους τους έλληνες σπουδαστές, του σωρού. Απλώς γνώμη μου είναι ότι αυτό δεν φάνηκε στο post σου! Είμαι φυσικός και μετεωρολόγος του ΑΠΘ, και την ασχετίλα που έχω γνωρίσει στο πανεπιστήμιο μου δεν μπορώ να την περιγράψω, οπότε μην θεωρήσεις ότι έχω κάποια γένια να ευλογήσω! Αλλά, όπως και να το κάνουμε, έχω δει και τους ξενιτεμένους και δεν έχω και την καλύτερη άποψη (ιδίως για την Αγγλία)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ batcic

    Μα το είχα ξεκαθαρίσει εξ' αρχής. Δεν γενικευσα σε καμία περίπτωση. Φελλοί, και εργοστάσια παραγωγής φελλών υπάρχουν εκατέρωθεν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Σόρυ προκαταβολικά για το σεντόνι αλλά έχω πολλά να πω στο θέμα λόγω εμπειριών:

    Σπούδασα στην Ελλάδα, στην Αθήνα, σε πολύ καλό πανεπιστήμιο υποτίθεται. Πέρασα πολύ όμορφα για να πω την αλήθεια μου, αλλά αυτό οφείλεται μάλλον στο ότι είχαμε άπειρο χρόνο τότε. Είχαμε μερικούς αξιόλογους καθηγητές και μερικούς που ούτε να τους φτύσεις δεν άξιζε. Στην πλειοψηφία τους όμως νόμιζαν πως ήταν ο Πάπας της Ρώμης επειδή είχαν μια σκατοθεσούλα και καθόντουσαν κυριολεκτικά όλη μέρα και τα ξύνανε (ε σόρυ για την γλώσσα αλλά έτσι ήταν). Τρέχαμε εμείς σαν τους μαλάκες να τους βρούμε στις ώρες γραφείου, γιατί σε mail δεν απαντούσαν φυσικά και όταν τους βρίσκαμε είχαν ένα υφάκι λες και μιλάνε στον υπηρέτη τους. Όχι όλοι, αλλά πολλοί.

    Επίσης οκ, μου έμειναν πολλά δεν λέω, γιατί μ’άρεσε όμως και διάβαζα. Ξέρω άπειρους που πέρασαν με ελάχιστο κόπο και πολλή αντιγραφή, ειδικά αν έμπαινες σε παράταξη ήσουν βολεμένος (γνώρισα τα χειρότερα άτομα μέσα σε παρατάξεις, εμετός λέμε) και έβγαλαν και βαθμό και υποτίθεται ότι είναι κάποιοι (άλλο που εκτός σχολής δεν ήξεραν τι πάει να πει βιβλίο, οι νεάντερταλ).

    Και πάω στην Ουαλία για μεταπτυχιακό.

    Mbam μπορώ να σε διαβεβαιώσω για 3 πράγματα:

    1ον, δεν πάνε εκεί μόνο όσοι έχουν τα πολλά τα φράγκα. Αφενός στα προπτυχιακά έδινε επιδότηση η Ε.Ε και δεν πλήρωνες φράγκο για δίδακτρα και τα έξοδα διαμονής σε κάποια μέρη δεν είναι περισσότερα από ότι να πας στην Ελλάδα σε άλλη πόλη για σπουδές. Επίσης εκεί είναι σχεδόν στάνταρ το φοιτητικό δάνειο, με τρελά ευνοϊκούς όρους, όλοι οι άγγλοι έτσι σπουδάζουν. Επίσης πολλοί φοιτητές σπουδάζουν και δουλεύουν (ΠΟΛΥ) για να καλύπτουν τα έξοδά τους.

    2ον, ξεσκιστήκαμε στο διάβασμα!! Εδώ είχα κάνει 5 εργασίες στα 5 χρόνια που ήμουν στην σχολή (και αυτό ήταν επιλογή μου, μπορούσα να μην κάνω καμία) και ήταν και λίγο της πλάκας οι εργασίες. Εκεί έκανα 20 εργασίες σε έναν χρόνο συν την διπλωματική και ήταν όλες γάμησέ τα από θέμα δυσκολίας. Ήθελαν πολύ ψάξιμο, πολλή προσοχή στο γράψιμο και φυσικά πηγές αβέρτα. Όσο για τις εξετάσεις τα θέματα ήταν όσο δύσκολα θα έπρεπε να ήταν (και κάποιοι τα βρήκαν και τραγικά δύσκολα). Τέλος μιλούσα με φίλους άγγλους και είχα εντυπωσιαστεί από το πόσα πράγματα θυμόντουσαν από το λύκειο. Άτομα που ήταν της θεωρητικής ας πούμε κατεύθυνσης και θυμόντουσαν μαθηματικά και χημεία πάρα πολύ καλά, να μην πω για ιστορία και λογοτεχνία βέβαια…Εδώ στην ελλάδα για πόσους μπορούμε να το πούμε αυτό;

    3ον, οι καθηγητές ήταν ΟΛΟΙ άψογοι. Καταρχάς μας μιλούσαν λες κι ήμασταν τα φιλαράκια τους, ήταν όλοι απίστευτα φιλικοί και ευγενικοί. Κατά δεύτερον μπορούσες εύκολα συνήθως να τους βρεις, είχαν σταθερές ώρες γραφείου και απαντούσαν στα mail τους. Βέβαια εμείς είχαμε και μια γραμματέα που ήταν θεά και γενικά αυτή μας είχε βοηθήσει άπειρα όλους. Βέβαια οι καθηγητές εκεί ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν 1000 πράγματα, να κάνουν εργασίες, άρθρα, βιβλία, δεν δίδασκαν απλά. Η συγκάτοικός μου ήταν καθηγήτρια και δούλευε 8ωρο κάθε μέρα στο πανεπιστήμιο και έφερνε και δουλειά σπίτι :s

    Φυσικά δεν είμαι υπέρ του τσουβαλιάσματος. Δεν είναι όλα τα πανεπιστήμια έξω καλά ή όλα εδώ χάλια και πάντα είναι και θέμα ατόμου το τι γνώσεις θα λάβει και πως θα τις αξιοποιήσει. Αλλά εντάξει, το Ελληνάκι είπε μια μεγάλη αλήθεια (έχουμε πολλούς φελλούς) και δεν ξέρω, όταν κάποιος λέει κάτι που ισχύει γιατί να αντιδράσουμε μόνο και μόνο επειδή θίγεται το εθνικό μας συναίσθημα; Δεν τα μπορώ αυτά τα «κι οι άλλοι τα ίδια σκατά είναι», και να είναι ρε φίλε εμείς τι κάνουμε για τα δικά μας σκατά;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ iocaste

    Απέφευγα να γίνω πιο λεπτομερής στο θέμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε Ελλάδα και άλλες χώρες για να μην πολυβγαίναμε εκτός θέματος.

    Με αυτά που έγραψες όμως με κάλυψες απόλυτα. Έχω κι εγώ άλλα να σούρω, αλλά ίσως να το κάνω σε ξεχωριστό post.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. "Ρε, ξέρεις ποιος είμαι ΕΓΩ ΡΕ? 2 τηλέφωνα να κάνω ξόφλησες ρε!"

    Και στην τελική για μια εικόνα ζούμε και είναι ΜΑΓΚΙΑ να είσαι ανίκανος και να κάνεις κουμάντο στους ικανούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...