Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Come, Mister tally man, tally me banana

Παρόλο που οι χιμπατζήδες θεωρούνται οι πλησιέστεροι συγγενείς του ανθρώπου, η παρατήρηση του πιθήκου Bonobo τον τελευταίο αιώνα, έφερε τον τελευταίο πιο κοντά σε εμάς. Δηλαδή πιο κοντά στον άνθρωπο... γενικά, όχι στο νεοέλληνα. Αυτός μένει πιστός στις παραδόσεις των πρεσβυτέρων του, δηλαδή στην ομοιότητα με τους χιμπατζήδες.

Ποια είναι όμως η βασική διαφορά ανάμεσα στους Bonobo και τους χιμπατζήδες; Ο τρόπος διατήρησης της κοινωνικής συνοχής τους. Και με αυτό, εννοούνται οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται προκειμένου να λειτουργούν ομαλά ως κοινωνία, να προστατεύονται από εξωτερικούς κινδύνους, να τρέφονται και να εξασφαλίζουν τη σωστή αναπαραγωγή τους.

Οι χιμπατζήδες είναι κατά κανόνα επιθετικά και εγωιστικά πλάσματα. Λειτουργούν μεν σε ομάδες, αλλά ο αρχηγός αναδεικνύεται ύστερα από μία πετυχημένη αλληλουχία σφαλιάρας, τσαμπουκά, μπουνιδίου και ροχάλας ανάμεσα στα αρσενικά του είδους· πράγμα που ορισμένες φορές αποφέρει και τον (ανούσιο κατά τ’ άλλα) θάνατο κάποιου μέλους της ομάδας, αλλά και μία γενικότερη φοβία, ανασφάλεια και έχθρα. Αντιθέτως, οι Bonobo είναι κατά κανόνα συνεργάσιμοι αλλά και... αισθηματίες. Χρησιμοποιούν κυρίως το σεξ, τόσο για να διατηρούν τη συνοχή της ομάδας, όσο και για να καταπραΰνεται η επιθετικότητα ανάμεσα στα μέλη. Θεωρείται λοιπόν, ότι οι Bonobo είναι ένα εξελικτικό σκαλοπάτι πιο πάνω από τους χιμπατζήδες και ένα πιο κοντά στον πολιτισμένο άνθρωπο, δηλαδή όχι τον νεοέλληνα.

Ο χιμπατζής βλέπει το δέντρο ως ένα πιθανό όπλο που θα μπορούσε να φέρει στο κεφάλι του αντίζηλού του. Αν μάλιστα είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει ένα πριόνι, ενδεχομένως να το έκανε. Αντιθέτως, ο Bonobo βλέπει το δέντρο ως ένα υπέροχο, δροσερό γαμηστρώνα με μπανάνες να κρέμονται εδώ και εκεί, και δροσερό αεράκι να αερίζει τα κωλομέρια του.

Όσο πιο πολύ προσπαθούμε να αναλύσουμε το φαινόμενο των ελληνικών πυρκαγιών (σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε, για αυτό μιλάω τόσην ώρα) με όρους κοινωνικής συνοχής, ύπαρξης Κράτους Δικαίου και γενικώς του παραμυθιού που προσπαθούν να μας κάνουν να χάψουμε τα τελευταία χρόνια, τόσο πιο πολύ πέφτουμε σε αντιφάσεις. Διότι, στην κοινωνία των χιμπατζήδων δεν χωράνε οι σχετικές έννοιες εξ’ ορισμού. Έννοιες όπως η πρόληψη, το εθνικό κτηματολόγιο, οι δασικοί χάρτες, η αδιάφθορη πολεοδομία, οι αδιάφθοροι πολιτικοί, η συντονισμένη πυρόσβεση, ο κεντρικός στρατηγικός σχεδιασμός δασοπυρόσβεσης, η λήψη ευθυνών και η τιμωρία των ενόχων.

Οι τελευταίες πυρκαγιές είναι το τελειωτικό χτύπημα στην οποιαδήποτε καλοπροαίρετη και ευσυνείδητη σκέψη για αυτή τη χώρα. Εάν τα τελευταία χρόνια, οι παρατυπίες του πολιτικού κράτους δεν ήταν τόσο εμφανείς, ή πέρναγαν στα ψιλά, τα τελευταία γεγονότα δεν πρέπει να αφήνουν πλέον την οποιαδήποτε αμφιβολία.

Μπορεί να διανοηθεί κάποιος ότι υδροφόρες και πυροσβεστικά οχήματα δεν γνώριζαν την ακριβή τοποθεσία των πυροσβεστικών κρουνών; Πόσο στα ψιλά μπορεί να περάσει η επίσημη δήλωση της υπερνομάρχη Αττικής Κας Μπέη την ώρα της πυρκαγιάς : «Το μόνο που απομένει πλέον είναι να ευχηθούμε όλοι να πέσει ο αέρας. Ας ευχηθούμε όλοι να πέσει ο αέρας. Όλοι μία ευχή!»; Πόσο αυτονόητο είναι πια, το συντονιστικό όργανο επίβλεψης και επικοινωνίας με τα μέτωπα και τους πολίτες να είναι ένα τηλεοπτικό κανάλι και όχι μία κρατική υπηρεσία; Και το κυριότερο από όλα, είναι δυνατόν μέσα σε όλη αυτή την αναμπουμπούλα να μην αποδοθεί ούτε μία πολιτική ευθύνη με τις αντίστοιχες συνέπειες; Πόσο μάλλον όταν έχουν μεσολαβήσει δύο χρόνια από τις καταστροφικές πυρκαγιές της Δ. Πελοποννήσου. Πόσο πιο μεγαλύτερο έπρεπε να είναι το πάθημα για να γίνει μάθημα;

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον κλασσικό ελληνικό παραλογισμό. Έχουμε να κάνουμε με επικίνδυνους χιμπατζήδες πολιτικούς, κρατικούς υπάλληλους και ιδιώτες που έχουν αρπάξει από ένα ρόπαλο, ή ένα δαδί για την ακρίβεια και κοπανάνε/ καίνε μπροστά τους ότι βρουν. Και όλοι οι υπόλοιποι κάθονται και τους κοιτάνε.

Θα ήθελα λοιπόν, να συγχαρώ όλους τους χιμπατζήδες αυτής της χώρας που καταφέρνουν διαρκώς να εξασφαλίζουν ένα όλο και πιο δυσοίωνο μέλλον για τα παιδιά τους, ενεργητικά ή παθητικά. Γιατί τελικά, και ο χιμπατζής που θα αποκτήσει οικοπεδάκι πάνω στο Διονυσοβούνι, πάλι θα έχει θέα τσιμέντο, και το παιδί πιθανόν να γεννηθεί με άσθμα ή κάποιου είδους καρκίνο.

Γιατί, εντάξει. Μας έγιναν συνήθεια χίλια δυο στραβά, αλλά αυτός ο βαθμός ασυδοσίας σε συνδυασμό με τη γενικότερη αδιαφορία έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Άμα συνεχίσουμε έτσι θα αρχίσουμε να μιλάμε για κρεμάλες στην πλατεία Συντάγματος, και δεν κάνει... Προς το παρόν μόνο φάσκελα στους τσολιάδες θα ρίχνουμε (θύματα εκ παραδρομής, δεδομένου ότι η Βουλή θα είναι άδεια στις 7 το απόγευμα την Παρασκευή), ενώ το υπόλοιπο 99,96% του ελληνικού πληθυσμού θα απολαμβάνει τους φρεντοτσίνους του σε κάποια καφετέρια.

...Daylight come and me wan' go home.

Disclaimer: Οποιαδήποτε ταύτιση των ειδών «χιμπατζής» και «νεοέλληνας» δεν είχε τον παραμικρό σκοπό να προσβάλλει τα συμπαθέστατα πιθηκοειδή του Κονγκό. Εκ των υστέρων ζητώ συγνώμη από οποιονδήποτε χιμπατζή θίχτηκε κατά την ταύτιση αυτή. Δεν θα ξανασυμβεί.

9 σχόλια:

  1. Με την ευκαιρία ακούσαμε και το όνομα της υπερνομάρχη "Μπέη"
    Εγώ δεν το ήξερα

    Η πρόταση είναι μία και συγκεκριμένη- να κάψουμε προγραμματισμένα ότι απέμεινε.
    Ετσι λύνουμε οριστικά το πρόβλημα. Δεν θα μείνει τίποτα άλλο να καεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμένα αν μου χάριζες την πρωθυπουργική καρέκλα θα την πουλούσα στο ebay. Μου φαίνεται εντελώς μαζοχισμός να προσπαθείς να ηγηθείς των νεοελλήνων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον κλασσικό ελληνικό παραλογισμό. Έχουμε να κάνουμε με επικίνδυνους χιμπατζήδες πολιτικούς, κρατικούς υπάλληλους και ιδιώτες που έχουν αρπάξει από ένα ρόπαλο, ή ένα δαδί για την ακρίβεια και κοπανάνε/ καίνε μπροστά τους ότι βρουν. Και όλοι οι υπόλοιποι κάθονται και τους κοιτάνε."

    Δεν νομίζω ότι πρόκειται για παραλογισμό. Μάλλον για συνειδητή απόφαση πρόκειται. Αν δεν συμφωνούσε ο νεοέλληνας, δεν θα ψήφιζε τους ίδιους και τους ίδιους πολιτικούς ούτε θα αγόραζε οικόπεδα και κτίρια σε μια φορά κι έναν καιρό δασικές περιοχές. Πιστεύω, λοιπόν, ότι ο νεοέλληνας τελικά φορτώνει στους "άλλους" την ευθύνη και σπεύδει να επωφεληθεί από τις ευκαιρίες, που του δημιουργούν οι "άλλοι".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ ser

    Αμέ πως! Έκανε δήλωση και μία αντινομάρχης που μας παρότρυνε να προσευχηθούμε στην Παναγία, αλλά δεν συγκράτησα το όνομά της. Δεν ξέρω αν τα ευχολόγια είναι θέμα γυναικείου φύλου ή απλά της νομαρχίας...

    Η πρότασή σου δεν είναι άτοπη. Η Λευκάδα ενώ είναι καταπράσινη, το συντρηπτικό ποσοστό της ΔΕΝ θεωρείται δασική περιοχή. Φυσικά ο κάθένας χτίζει όπου γουστάρει, και το νησί τσιμεντοποιείται με τάχιστους ρυθμους, αλλά... η Λευκάδα δεν έχει καεί ποτέ!

    @ Atron

    Κακώς! Ξέρεις πόση μπανάνα θα έτρωγες; (όχι απαραίτητα από το στόμα)

    @ Αγησίας

    Στα λόγια μου έρχεσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ellinaki

    1. Για τις (εκλογικες)κρεμαλες,
    ομως, που τους χρειαζονται,
    επιτρεπεται να μιλαμε; :)

    2. Ας μη αποδιδουμε στο γυναικειο φυλο τις ευχολογιες που πετανε καποιες Kατινες, που νομιζουν οτι oλοι βρισκομαστε στο...Μεσαιωνα!

    3. Aκου κι ενα κομματι τωρα που εκφραζει την θλιβερη Ελλην. πραγματικοτητα Εverything is broken

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ελληνάκι
    όσο ο άνθρωπος δε μπορεί να εννοήσει ότι αποτελεί μέρος αυτού του περιβάλλοντος και όχι κάτι ξένο, ξεχωριστό και άσχετο, τόσο η μόνη προοπτική που τον περιμένει είναι ο μαζικός αφανισμός.
    Ο χρονος θα δείξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπάρχει μεγάλη αττάκα Blackadder περί χιμπατζήδων, ομιλώντας για πολιτικούς :

    "He certainly looks like a chimpanzee who put on a suit and then was strategically shaved"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νομίζω ότι ο παραλληλισμός χιμπατζήδων με τους νεοΈλληνες είναι εκ των πραγμάτων ατυχής, όχι μόνο επειδή οι χιμπατζήδες έχουν μάθει να σέβονται το σπίτι τους, αλλά και επειδή ακόμη δεν έχουν μάθει να επιδίδονται στο ευγενές σπορ των εξοργισμένων διαδηλώσεων ως μόνο μέσον αντίδρασης, ως αυτή που προγραμματίζεται για αύριο. ΔΙότι αντί για μια ακόμη άχρηστη παρουσία στο κέντρο της Αθήνας που μόνο προβλήματα μπορεί να δημοιουργήσει, θα μπορούσε πχ να ξεκινήσει από αύριο κιόλας, από τα ίδια άτομα μια ουσιαστικότατη παρουσία στα καμμένα για τις πρώτες αναδασώσεις. Αλλά δυστυχώς τα καμμένα δεν έχουν ακόμη σουβλατζίδικα (σε καμιά διετία ίσως). Άσε που μια τέτοια κίνηση προϋποθέτει και κόπο (μακρυά από εμάς, χώρια τη ζέστη και τον ήλιο).

    Κι όσον αφορά το τι θα γίνει, μα τίποτε δεν θα γίνει, διότι απλούστατα δεν υπάρχει λόγος να γίνει. Δεν θέλουμε να γίνει, εμείς οι ίδιοι οι πολίτες. Πως θα καθαγιάσουμε τη θυσία των δασών αν δεν πάρουμε στεγαστικό για να τσιμπήσουμε την ευκαιρία που ξαφνικά προέκυψε; Ένα απλό παράδειγμα από τα άπειρα που υπάρχουν...
    Κι εδώ που τα λέμε, αν επιτέλους σε αυτήν τη χώρα γίνει κάτι, αυτομάτως θα μας στερήσει το σημαντικότερό μας χόμπι: την γκρίνια ότι οι άλλοι ποτέ δεν κάνουν τίποτε... Απαπα, αυτή κι αν θα είναι καταστροφή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Elva

    1. Φυσικά!
    2. Ναι, ήταν διερωτόμουν ρητορικά.
    3. Πάντα επίακιρος ο Bob

    @ suncitizen

    Εσύ το πήγες σε πολύ advanced. Εδώ δεν μπορεί να νοήσει ότι το παιδί του δε θα δει ποτέ δέντρο. Σιγά μην κάνει τόσο "προχωρημένη" σκέψη. (Αντικειμενικά δεν είναι προχωρημένη, αλλά για τα μυαλά του ανθρώπου που μιλάμε, έτσι φαντάζει).

    @ Prophet Estarian

    Ριζπέκτ!

    @ Hades

    Αν γίνει κάτι σε αυτή τη χώρα, θα μας στερήσει και κάτι πιο πολύτιμο από τη γκρίνια. Το βόλεμα!

    Όσο βολικό είναι για τον καταπατητή να αποκτά οικοπεδάκι από το πουθενά, άλλο τόσο βολικό είναι για το "αγανακτισμένο πολίτη" να φοράει ένα μαύρο μπλουζάκι, να πηγαίνει στο Σύνταγμα για μία ώρα, και να αισθάνεται ότι κάτι κάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...