Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Ο Statler και ο Waldorf γκρινιάζουν

Στη Χαριλάου Τρικούπη, μεταξύ Ακαδημίας και Σόλωνος ήταν το ορμητήριο. Μικρό δισκάδικο με έναν υποτυπώδη ημιώροφο και ενθουσιώδεις μαλλιάδες που έψαχναν ατελείωτες ώρες ανάμεσα σε φρέσκα και παλιά βυνίλια. Το όνομα αυτού: Happening. Θα το δεις και σήμερα. Με τη διαφορά ότι υπό το βάρος των απαιτήσεων των νεωτέρων γενιών, έχει μετατραπεί σε καφέ.

Δεν μου αρέσουν οι γραφικοί μίζεροι τύποι που μετά τα 35-40 αρχίζουν τα γνωστά κλισέ για τον ζωντανό παλμό της δικής τους γενιάς και την ψωφίλα της σημερινής, αλλά όπως και να το κάνεις, η δεκαετία του 90 ήταν η τελευταία αναλαμπή της καλής μουσικής σε μαζικό επίπεδο. Και σε περιόδους αναλαμπής, οι ροκάδες, γκοθάδες, γκραντσάδες και όλο το «κακό» συναπάντημα είχαν σοβαρούς λόγους να γουστάρουν με τις μουσικές που έπαιζαν, αφού σχεδόν κάθε βδομάδα, όλο και κάποιο διαμάντι θα κυκλοφορούσε. Τότε έπαιζε και το MTV διαμάντια, όσο απίστευτο και αν ακούγεται τη σήμερον ημέρα. Έβλεπες λοιπόν την εκπομπή «180 minutes» Κυριακή βράδυ, σημείωνες 2-3 συγκροτηματάκια, και Δευτέρα πρωί ήσουν στο Happening ψάχνοντας.

Και εν τέλει, μπορούσες να πας και σε καμιά 10αριά διάσπαρτα μπαράκια σε όλη την Αθήνα, όπου όλοι χοροπηδούσαν μέχρι πρωίας χωρίς να πληρώνεις είσοδο ή τη μπύρα πάνω από χιλιάρικο. Χορός, φλερτ, πάθος, και rock’n’roll χωρίς πλαστικό περιτύλιγμα, emoticons, φτηνιάρικα σκύλο-pop-beat ξεράσματα και free-press lifestyle.



10 σχόλια:

  1. Oh Boy! Κάνε πιο κει να χωρέσω και εγω στο θεωρείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Oυτε και εμενα μου αρεσουν αυτοι που συνηθως 'γκρινιαζουν', αλλα σ αυτη τη περιπτωση εχεις δικιο...
    Πως ηταν τα πραγματα, βρε ellinaki και πως εγιναν, μιζερα, ξερα και 'δηθεν'...Το ΜΤV δε βλεπεται, οσο για τα περισσοτερα δισκαδικα εχουν γινει, πια, 'trendy places' με μουσικη στη διαπασων, που ουτε να ρωτησεις κατι,πια, δεν μπορεις, ουτε oμως να πιασεις κουβεντα με κανενα συμπαθητικο...''μαλλιά'', οπως γινοταν στα χρονια του καλου...Ηappening! ;))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πωπωπωωω τι είπες τώρα.. Happening και Rock City (ειδικά όταν δούλευε ο Lord) ήταν ιερές μητροπόλεις λέμε...

    Όσο για τη μουσική.. γάμα τα.. η μοναδική ανανέωση που έχει γίνει τα τελευταία 15 χρόνια, είναι το βάψιμο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δισκαδικο ?

    το emule και το limewire ναναι καλα........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Βρομιστεράκι

    Μας βλέπω πολλούς στο θεωρείο σύντομα.

    @ Elva

    Άσε που τα σημερινά φρικιά, είναι καθαρά fashion victims.

    @ Prophet Estarian

    Πςςς Rock City. Τον είχα ξεχάσει αυτό το ναό!

    @ ser

    ...και τα chatrooms για καμιά κουβεντούλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κοίτα εν μέρει συμφωνώ, κι εμένα μου λείπουν διάφορα και το MTV δεν βλέπεται πια όντως. Αλλά υπάρχουν ακόμα και διάφορα δισκοπωλεία και αρκετά καλά μπαράκια στο κέντρο (και πολλά κομιξάδικα, τρελή χαρά!). Μπορεί να μην είναι ανοιχτά μέχρι το πρωί όλα αλλά καλά είναι (και το λέω αυτό έχοντας πάθει σοκ κάμποσες φορές με τις μετακομίσεις τους). Αααααα και το Rock City υπάρχει ακόμα :) :)

    Ιοκάστη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ iocaste

    Πιο πολύ αναφερόμουν στο γενικότερο vibe, την αίσθηση, και τον κόσμο. Τη σήμερον ημέρα υπάρχει πολλή... πλαστικούρα με trendy περίβλημα σε κάθε είδος μουσικής, ντυσίματος και ιδέας. Τουλάχιστον αυτή είναι η αίσθησή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μάλλον γερνάς. -) Συμπάσχω γιατί κι εγώ είμαι ομοιοπαθής. Βασικά και μόνο που πχ τη δεκαετία του '80 η Αθήνα είχε το 1/10 των αυτοκινήτων που έχει τώρα, την έκανε πιο ανθρώπινη πόλη. Αλλα τι να κάνουμε, δε μπορούμε να σταματήσουμε την εξέλιξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Jim Slip

    Ίσως και να έχεις δίκιο. Δηλαδή απλά να γερνάω και να θεωρώ ότι η σημερινή πιτσιρικαρία παραείναι χωμένη μέσα στο lifestyle και το πλαστικό.

    Από την άλλη πάλι, χτες έτυχε να βρεθώ σε ένα μπαράκι σε φοιτητούπολη που έπαιζε καλή μουσική και είχε καλή ατμόσφαιρα και ήταν άδειο. Παραδίπλα όλα τα σκυλάδικα, τα ελληνο-ποπ και το κακό συναπάντημα ήταν τίγκα!

    Άρα ίσως να μην είμαι και τόσο υποκειμενικός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ...και το pop eleven παλιότερα. Και το Jazz Rock... Όσο για μπαράκια, είμαι τυχερός που ξέρω ένα στην περιοχή μου, στα σύνορα Παπάγου-Χολαργού.

    Το καλό το πράγμα δεν πεθαίνει παιδιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...