Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Συστημικοί αντισυστημικοί


Το τοπικό ειδησεογραφικό-wannabe blog κάνει μία παράκληση προς τον Δήμο και την Τροχαία. «Σταματήστε να κόβετε κλήσεις στα διπλοπαρκαρισμένα και παράνομα σταθμευμένα ΙΧ, μπας και κινηθεί η αγορά στα μπαράκια, τις καφετέριες και τα μαγαζιά. Δείξτε συμπόνια στους δοκιμαζόμενους από την κρίση πολίτες». Δεν έχει σημασία ποιο είναι το blog, ούτε σε ποιο Δήμο απευθύνεται. Το blog είναι ο νεοέλληνας, που εδώ και 3 χρόνια δεν έχει καταλάβει, ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει, τι συμβαίνει και προσπαθεί πάλι να βρει την δικαιολογία της λαϊκής υποστήριξης, με την οποία θα τη βγάλει καθαρή.

Είναι το σκεπτικό που ακόμα δεν μπορεί να κατανοήσει σε τι εξυπηρετεί ο νόμος και κατά προέκταση το πρόστιμο, εκτός από τον περιορισμό της ατομικής αυθαιρεσίας. Αν με ρώταγες ποιο ήταν το γεγονός της τελευταίας 3ετίας που απέδειξε με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι σε κοινωνικό και κρατικό επίπεδο έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε μέχρι να νοικοκυρευτούμε κοινωνικά, και κατά προέκταση οικονομικά, θα σου απαντούσα τον «αντικαπνιστικό νόμο» με τα παρελκόμενά του. Από τον ωχαδερφισμό και ατομικισμό του καπνιστή, μέχρι την κουτοπονηριά του μαγαζάτορα, και την απαξίωση των αρχών, μέχρι τα μικροσυμφέροντα που αντικρούονται από τον συγκεκριμένο νόμο. Διότι, αν η κατανόηση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων είναι τελικά αδύνατη να συμβεί στη συλλογική και ατομική συνείδηση, καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι να συλληφθούν παρεμφερείς έννοιες που απαιτούν κοινή κοινωνική συνοχή και προσπάθεια για έξοδο από την κρίση.

Η κατανόηση των αναγκών του άλλου, και κατά προέκταση ο συνειδητός περιορισμός της δικής μας αυθαιρεσίας είναι το πρώτο βήμα για οποιαδήποτε κοινωνική συνοχή. Οι Έλληνες οδηγοί συνεχίζουν να μην ανάβουν τα φώτα τους στα τούνελ, αλλά ακόμα και αν έβαζες ένα περιπολικό στην άκρη κάθε τούνελ για να κόβει πρόστιμα, θα ήταν αδύνατο για την απαίδευτη και ακαλλιέργητη συνείδηση να κατανοήσει τον λόγο για το συγκεκριμένο πρόστιμο. Αυτή με τη σειρά της θα ψάξει να βρει καταφύγιο στον όχλο ή στο χάιδεμα των αφτιών που προσφέρει ο φτηνός λαϊκισμός. Καταφύγια που έχουν κατακλείσει πλέον την επικράτεια της χώρας.

Δεν είναι ο νόμος που είναι υπεράνω όλων. Ο νόμος όμως είναι που θα πρέπει να εκφράζει το αποτέλεσμα της συλλογικής ευθύνης και της ανάλυσης που αρμόζουν σε σύνθετα κοινωνικά ζητήματα. Δεν μπορεί να είναι η καταστρατήγηση του νόμου από κράτος και κοινωνία ο τρόπος για την βελτίωση της κοινωνικής αλληλεγγύης, αλλά η βελτίωση του νόμου ώστε σε κάθε αναθεώρηση να γίνεται όσο πιο δίκαιος και ορθολογικός γίνεται. Διαφορετικά, σίγουρα ο καθένας από εμάς έχει τη δική του ερμηνεία για το κοινωνικό γίγνεσθαι και επειδή αυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο σε νομοτελειακό βαθμό, θα ήταν αδύνατο να συνυπάρξουμε εφαρμόζοντας τις καλοπροαίρετες, κατά τ’ άλλα, υποκειμενικές μας ερμηνείες. Διαφορετικά, καθώς πολλοί είναι εκείνοι που ευαγγελίζονται πως οποιαδήποτε αντισυστημική αντίδραση είναι θεμιτή διότι επιτίθεται στο σάπιο σύστημα, με την ίδια λογική θεμιτή είναι και η δράση Πχ της Χρυσής Αυγής. Τέτοιου είδους παραλογισμοί είναι που κάνουν αδύνατο για τον προαναφερθέντα νεοέλληνα να κατανοήσει σε τι ωφελεί ο περιορισμός της αυθαιρεσίας του. Και φυσικά είναι πολύ βολικό όταν οτιδήποτε αντιδραστικό μπορεί να βαφτιστεί αυτόματα επαναστατικό.

Στην Ελλάδα η αυθαιρεσία, ο ατομικισμός και η ασυδοσία είναι το σύστημα. Το κατεστημένο. Η ρίζα πολλών κρίσεων κοινωνικών και οικονομικών.  Άρα επαναστατικό και αντισυστημικό επί της ουσίας είναι οτιδήποτε φθείρει αυτά τα τρία σε κοινωνικό επίπεδο. Ότι χρώμα και αν έχει η σημαία που κραδαίνεις, εφόσον οι ιδέες και οι πράξεις σου δεν φθείρουν αυτά τα τρία, είναι εξ ορισμού συστημικές και σε πλήρη εναρμόνιση με τη σαπίλα του συστήματος που υποτίθεται πως πολεμάς. Γι’ αυτό δίνω και τόση σημασία στα «μικρά πράγματα». Διότι αυτά είναι που πλαισιώνουν ολόκληρη την καθημερινότητά μας, τις ιδέες και τις πράξεις μας. Αυτά είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζει η πολιτική αυθαιρεσία, ο φασισμός και ο επικίνδυνος λαϊκισμός.


7 σχόλια:

  1. It's insane how much I agree with your post.
    At the same time It's so sad that so very few people will understand where you come from, and what your post really means, why the little things are important and how they help to build our own social education.
    I believe that everything starts from young age, when the child asks the parent parent "why should/shouldn't do x thing?" and instead of explaining why they prefer to say "because I say so" sadly this kid will be a social idiot as an adult, who will keep this egoistical image of "because I say so, want so, do so, whatever so"
    Our forefathers built that kind of society around 200 years ago and we as neo-greeks keep on feeding it with the same rotten food.

    This so called economic crisis, blew up the pretty facade greeks were wearing for the last 200+ years. I personally never saw this crisis as economic, but as a very dangerous and ugly social crisis...

    ~haru~

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για άλλη μια φορά γράφεις κάτι στο οποίο δεν μπορώ να βρω εύκολα κάποιο σημείο που να διαφωνώ.

    Στο θέμα της εφαρμογής του νόμου, ένα επιχείρημα που χρησιμοποιώ στις συζητήσεις, είναι ότι η νομιμότητα και η τήρηση των κανόνων σε μια κοινωνία, προστατεύει τους αδύνατους από τους ισχυρούς, καθώς όταν η κοινωνία γίνεται ζούγκλα οι πρώτοι που την πληρώνουν είναι οι ανίσχυροι (αφού επικρατεί ο "νόμος της ζούγκλας": το δίκαιο του δυνατότερου).

    Συνεπώς οι πολιτικοί σχηματισμοί που καμώνονται ότι εκπροσωπούν τα "συμφέροντα του λαού" (...των πολιτών προτιμώ να λέω), θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που θα προπαγανδίζουν την τήρηση των νόμων από όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δυστυχώς, πολλοί συμπολίτες μας, για να αντιμετωπιστεί η οικονομική κρίση, επαγγέλλονται ανυπακοή στους νόμους και τους κανόνες (κινήματα του στυλ "δεν πληρώνω", προτροπές σαν αυτές που αναφέρονται στην αρχή του ποστ κλπ). Όμως με την ανυπακοή δεν προστατεύεται αποτελεσματικά ο πολίτης και μάλιστα ο αδύναμος. Σε κάθε κοινωνία που θέλει να χαρακτηρίζεται δημοκρατική, οι πολίτες πρέπει να υπακούουν σε ένα μίνιμουμ κανόνων, για να υπάρχει κοινωνική ειρήνη. Πότε θα το καταλάβουμε αυτό εμείς οι Έλληνες???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διαβάζω καιρό το blog αυτό, και συνήθως συμφωνώ με τα γραφόμενα. Άγγιξες όμως χορδή με τον αντικαπνιστικό! Ακριβώς αυτά που γράφεις τα έχουμε συζητήσει με τον άντρα μου άπειρες φορές. Εγώ πάλι τρεις μέρες τώρα έχω τα νεύρα μου με γιατρό του ΕΟΠΥΥ που ενώ ήταν σε υπηρεσία, είχε αναμένο τσιγάρο (έξω περίμεναν ασθενείς και εγκυμονούσες). Η διοικητική υπάλληλος μου είπε "τι να κάνουμε..." και ότι στο πνεύμα αλληλεγγύης, όταν τους ήρθε έλεγχος μετά από παράπονα, τον καλυψανε! Εννοείται ότι τα άκουσε (ευγενικά πάντα).
    Στους περισσότερους που είπα ότι έκανα επώνυμη καταγγελία στο σώμα ελεγκτών δημόσιας διοίκησης (όχι μόνο για το τσιγάρο αλλά και γιατί ο συγκεκριμένος γιατρός δεν συμπληρώνει σωστά τα παραπεμπτικά με αποτέλεσμα να κόβονται από τους ελεγκτές), μου απαντήσαν από "τι ψάχνεις να βγάλεις άκρη..." έως "θα βρεις τον μπελά σου". Ειλικρινά δε με νοιάζει ποια θα είναι η εξέλιξη. Αυτό είναι το δικό μου "μικρό πράγμα" και θα το τραβήξω μέχρι το τέλος, όπως συνεχίζω να μιλάω ευγενικά & στον πλυθηντικό, να ακούω τους ηλικιωμένους και να τηρώ τις προτεραιότητες στους πεζούς - με τα ποδήλατα έχω ένα πρόβλημα ακόμα. Καλή συνέχεια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το σύνθημα που πατρονάρεται από αρκετούς - Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη- νομίζω πως αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο μακρυά είμαστε από την έννοια της ευνομούμενης κοινωνίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για μένα αν με ρώταγες ποιο ήταν το γεγονός της τελευταίας 3ετίας που απέδειξε με τον πιο περίτρανο τρόπο ότι σε κοινωνικό και κρατικό επίπεδο έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε μέχρι να νοικοκυρευτούμε κοινωνικά, και κατά προέκταση οικονομικά, θα σου απαντούσα το οτι οι έλληνες ακόμη δεν ζητάνε απόδειξη για τις αγορές τους με το αιτιολογικό "τι να την κάνω...". Απλά δεν έχουν καταλάβει τίποτε από φυσιολογική λειτουργία του κράτους, της αγοράς, των ανταλλακτικών κανόνων μεταξύ ανθρώπων για να μην πώ για κοινωνική ευθύνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το γεγονός της τελευταίας 3ετίας είναι η αποκάλυψη ότι σε αυτή τη χώρα υπάρχουν 2 κατηγορίες πολιτών: οι "επάνω", οι βολεμένοι και οι "κάτω", αυτοί που αγωνίζονται για την καθημερινή επιβίωση.

    Οι "επάνω" έχουν γενικά τα "κουμάντα", τα πόστα - αυτοί αγωνίζονται να κρατήσουν όσο περισσότερα κεκτημένα μπορούν και φυσικά να διασώσουν όσο περισσότερα απο τα συσσωρευμένα τόσων ετών.

    Οι "κάτω", μέχρι πριν λίγα χρόνια, χόρταιναν με τα ψίχουλα που έπεφταν απο το τραπέζι των "επάνω". Τώρα όμως, εδώ και 3 χρόνια αγωνίζονται να ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ.

    Φάνηκε τραγικά πόσο λίγοι και ανεπαρκείς είναι οι "επάνω": μεγαλοστελέχη ιδιωτικών επιχειρήσεων, ΔΥ κάθε είδους, βουλευτές, δικαστές.

    Φάνηκε ότι στην Ελλάδα αντί γιά meritocracy υπάρχει metriocracy
    και ο νοων νοείτο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...