Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2008

Οικονομολογία και αρλουμπολογία

Χαζεύοντας την οικονομική κρίση στις ΗΠΑ και την απεικόνιση αυτής σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια, blogs και τους σχετικούς διαλόγους, κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:

Α) Όλοι είναι άπταιστοι οικονομολόγοι που θα πρέπει να έχουν τουλάχιστον από 2-3 διδακτορικά έκαστος.

Β) Όλοι γνωρίζουν τι πήγε στραβά και πως η κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. (Δυστυχώς δεν είχαν στείλει έγκαιρα τα βιογραφικά τους στην αμερικάνικη Κυβέρνηση).

Γ) Οι μισοί κατηγορούνται ως ρομαντικοί κομμουνιστές.

Δ) Οι άλλοι μισοί κατηγορούνται ως άπληστοι καπιταλιστές.

Ε) Όσοι δηλώνουν Σοσιαλιστές, θεωρούν ότι η πρόσφατη κρίση ήταν απόδειξη της κατάρρευσης του Υπαρκτού Καπιταλισμού (δικός μου ο όρος).

ΣΤ) Όλοι συγκρίνουν την κρατική παρέμβαση στις ΗΠΑ με πιθανή αντίστοιχη στην Ελλάδα και γενικώς τα οικονομικά και διαχειριστικά μεγέθη των δύο χωρών ως ισότιμα.

Ζ) Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δηλώνουν αντι-καπιταλιστές ενώ γεύονται τους καρπούς του καπιταλισμού.

Και η λίστα συνεχίζει, αλλά αν τη συνεχίσω, κινδυνεύει να γεμίσει με μη αλληλένδετα στοιχεία. Ήδη άλλωστε έχει μερικά, τα οποία εμένα βέβαια με ανησυχούν, αλλά για την πλειοψηφία φαίνεται ότι είναι φυσιολογικά.

Με ανησυχεί για παράδειγμα με πόση ευκολία ο κάθε Οποιοσνάνε μπορεί να κρίνει την επιτυχία ή μη του σχεδίου Paulson. Με ανησυχεί επίσης πως εν έτει 2008 μπορεί να υπάρχουν νεολαίοι που αναμασάνε ότι διαβάζουν σε διάφορες κωλοφυλλάδες. Κομμουνισμός εναντίον Καπιταλισμού σου λέει. Δηλαδή αχλάδι εναντίον φλοκάτης. Τόσο σχετικά. Ή αν η απληστία είναι βιολογικό ή πολιτισμικό χαρακτηριστικό. Κοινώς, ενώ σχολιάζουμε μία οικονομική κρίση - ένα πρόβλημα, μεταφέρει ο καθένας τις απόψεις του στο τραπέζι, άλλα πάντα οχυρωμένος πίσω από την Δεξιά ή Αριστερή γραμμή που του «επιβάλλουν» οι πολιτικές του πεποιθήσεις.

Τόσο δύσκολο είναι πια να μιλάμε με λογική και όχι με δογματισμούς; Πόσο μάλλον όταν οι διάλογοι γίνονται κατά κανόνα από τη νέα γενιά που την αφορούν και άμεσα τέτοια θέματα. Αφήστε τους οικονομολόγους να αναλύσουν και να πράξουν και εμείς ας γίνουμε πιο ώριμοι και συνειδητοποιημένοι καταναλωτές.

Επίσης, τόσο εύκολο είναι για τα κόμματα του Κοινοβουλίου να πετάνε τόσες πολλές λαϊκίστικες χαζομάρες μέσα σε μία μέρα; Η ΝΔ λέει ξαφνικά θα βοηθήσει τους οικονομικά ασθενέστερους (το είδαμε με το πρόσφατο φορολογικό πακέτο), λες και οι οικονομικά ασθενέστεροι περίμεναν τα φώτα της δημοσιότητας να πέσουν πάνω στην οικονομική κρίση των ΗΠΑ για να ληφθούν μέτρα υπέρ τους. Από την άλλη, η αντιπολίτευση αμέσως να βγει στην αντεπίθεση. Μη χάσει. Το δίδυμο ΠΑΣΟΚ / ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για το απαράδεκτο πακέτο που καλούνται να πληρώσουν οι Αμερικάνοι φορολογούμενοι, σε αντίθεση βέβαια με όσα λένε για τους Έλληνες φορολογούμενους οι οποίοι προφανώς τους αξίζει να πληρώνουν ζημιογόνες ΔΕΚΟ και Ολυμπιακ... εεε άλλους Δημόσιους Οργανισμούς. Το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ σταθερά και αμετάβλητα βρίσκονται στην 14η διάσταση κάποιων υπερχορδών που αφανίστηκαν κάτι εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά το Big Bang.

Και επειδή πολύ κρίνω τους άλλους, ας κρίνω κι εμένα. Δηλώνω λοιπόν παντελώς άσχετος από οικονομικά. Δεν έχω ιδέα για τα λογιστικά και μαθηματικά μοντέλα που προσομοιώνουν μία αγορά και ούτε με ενδιαφέρει να τα μελετήσω. Το μόνο που ξέρω, όσον αφορά την παρούσα οικονομική κρίση, είναι ότι το όλο πανηγύρι ξεκίνησε με την κατάρρευση δύο βασικών παικτών της αγοράς ενυπόθηκων δανείων, της Fannie Mae (FNAM) και της Freddie Mac, οι οποίες είναι γνωστές από διάφορα σκάνδαλα που βγήκαν στη δημοσιότητα το 2003, μετά από «τονωτικές» κρατικές «ενέσεις». Αυτό όσον αφορά το ιστορικό κομμάτι το οποίο διδάσκει πολλά σε όσους έχουν ανοιχτά μάτια, αυτιά και μυαλά.

Από εκεί και πέρα, ξέρω ότι οι τράπεζες είναι άκρως ανταγωνιστικές επιχειρήσεις χωρίς ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι σε θέματα κοινωνικής αλληλεγγύης ή φιλόπτωχους ρόλους. Από μικρό παιδάκι ξέρω ότι όταν κάποιος μου δίνει στο χέρι μία σοκολάτα και μου λέει ότι στην ουσία κοστίζει δύο σοκολάτες, απλά δεν θα δεχτώ. Πόσο μάλλον όταν με κυνηγάει για να μου δώσει τη σοκολάτα με το ζόρι. και με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο. Τέλος ξέρω ότι επειδή ακριβώς είμαι άσχετος από οικονομικά, την επικαιρότητα και τις τάσεις των παγκοσμίων Αγορών, τις διακυμάνσεις του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος και την χαοτική φύση αυτών, προτιμώ να μην παίρνω μέρος στο όλο πανηγύρι. Οπότε, μετοχές, προνομιακές καταθέσεις και διαφόρων ειδών δάνεια (πόσο μάλλον subprime δάνεια) με αφήνουν παντελώς αδιάφορο κι ας μην μοστράρω την καινούργια μου BMW σαν το γείτονα.

9 σχόλια:

  1. Ένα είναι σίγουρο, όπως είπε και σε δήλωσή του ο πρωθυπουργός της χώρας κωστάκης, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν πρόκειται να επηρεαστεί από την κρίση στις ΗΠΑ και στην (υπόλοιπη) Ευρώπη. Ο λόγος; Μα είναι προφανές οι δικές μας τράπεζες έχουν κλέψει τόσα πολλά και θέτουν τόσο ληστρικούς όρους στα δάνεια και τις συναλλαγές, που δεν μασάνε από οικονομικές κρίσεις... Σωστός ο παίκτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άψογο το πόστιον, ειδικά το:

    "Κομμουνισμός εναντίον Καπιταλισμού σου λέει. Δηλαδή αχλάδι εναντίον φλοκάτης."

    Παρατηρήσεις:
    Πάντως τα τωρινά είναι ένα γερό κρας τεστ και πιθανον (τονίζουμε το πιθανον) να σημάνει το τελος του καπιταλισμού όπως το γνωρίζουμε.

    Για ΔΕΚΟ κτλ μάλλον έχεις δίκιο, αν και εδώ είναι διαφορετικά μιας και το ίδιο το κράτος τις χρεωκοπεί επίτηδες, ή τουλάχιστον αυτήν την εντύπωση δίνει...

    Η μαλακία που έχει το σύστημα είναι πως μπορεί να μην ασχολούμεθα με μετοχές, αμοιβαία, ισοτιμίες και τέτοια....εξωγήινα αλλά οι μαλακίες τους μας επηρεάζουν. Αν γίνει καμιά παπαριά και αύριο με τα 3 ευρώ που έπαιρνα τσιγάρα δεν θα μπορώ να πάρω ούτε ένα α****ι θα το νιώσω και δεν θα φταίω και σε τπτ ρε γαμώτο....


    Κατά τα άλλα συμφωνούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ mandarin

    Συμφωνούμε. Αν και οικονομο-σκράπας κάποια μεγέθη κερδών και ανάπτυξης κερδών των μεγάλων ελληνικών τραπεζών ξέρω να τα διαβάζω. :)

    @ zaphod

    Πιθανόν να είναι σημαίνει το τέλος του σκληρότερου καπιταλισμού, πιθανόν και όχι. Θα δείξει.

    Σχετικά με τις ΔΕΚΟ, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά με κάποια απόλυτη απάντηση. Πιστεύω πως παίζουν σενάρια επιτήδιας απαξίωσης από το κράτος, αλλά και σενάρια κακοδιαχείρισης από διοίκηση και εργαζόμενους. Ίσως είναι σχετικά όλα αυτά. Απλά η λογική μου λέει πως αν μία ΔΕΚΟ κοστίζει περισσότερα χρήματα στον φορολογούμενο από όσα προνόμοια χαίρονται οι υπάλληλοί της, πρέπει ή να αλλάξει καθεστώς, ή να ιδιοτικοποιηθεί ή να κλείσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φοβερό το μπλογκ σου - μπήκε ήδη στα αγαπημένα μου.
    Έχω μόνο να επισημάνω πως όταν μια τράπεζα δίνει ένα δάνειο είτε σε ένα άτομο είτε σε μία εταιρεία είτε ακόμη και σε ένα κράτος (βλέπε Παγκόσμια Τράπεζα και χώρες του Τρίτου Κόσμου) θα πρέπει να γνωρίζει εκ των προτέρων πως υπάρχει ο κίνδυνος να μην πάρει ποτέ τα λεφτά της πίσω - αυτός είναι κανόνας του καπιταλισμού.
    Το να χάνει τα λεφτά που έδωσε και να τα ζητάει από το κράτος (άρα από τους φορολογούμενος πολίτες) για να μην κλείσει εκτός του ότι σαν κανόνας ισχύει μόνον σε σοσιαλιστικά κράτη είναι ένας στιγνός εκβιασμός (αν δεν πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης την χασούρα τότε κάποιοι θα χάσουν την δουλειά τους και θα μείνουν στο δρόμο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ellinaki
    "Πιθανόν να είναι σημαίνει το τέλος του σκληρότερου καπιταλισμού, πιθανόν και όχι. Θα δείξει."

    Όπως το βλέπω πάμε σε ακόμα σκληρότερο....

    @stardust
    Το πρόβλημα δεν είναι τα δάνεια σκέτα, μιας και για κάθε δάνειο υπάρχει υποθήκη.
    Η απληστία όμως έκανε τις τράπεζες γεμάτες ακίνητα από κατασχέσεις και χωρίς φράγκο στην τσέπη, αυτό είναι ένα μέρος του προβλήματος που έχω καταλάβει.... παραπέρα σηκώνει πολύ νερό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ ellinaki
    μα σου διαφεύγει ότι ο Ελλην εκτός του ότι δεν σκιάζεται απο φοβέρα καμιά δεν έχει μάθει να κάνει σοβαρή συζήτηση αλλά μόνο κουβέντα καφενείου
    Επομένως είναι απολύτως φυσιολογικά όλα αυτά

    Για να γίνω πιό συγκεκριμένος ένα πχ
    Σε κάθε εκλογές όλοι υπόσχονται διάφορα τα οποία λέει θα χρηματοδοτηθούν από την περιστολή της φοροδιαφυγής (αρλούμπες δηλαδή)

    Κανείς δεν τους έκανε την απλούστατη ερώτηση "αν δεν τα καταφέρετε what's your plan B ?"

    Όσον αφορά τις τράπεζες είναι μιά άλλη μεγάλη ιστορία- ας μην τις κατηγορούμε γιά τα πάντα, άλλωστε από παλιά η Εθνική ("η μεγάλη μας φίλη") έδινε μαθήματα τοκογλυφίας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ stardust

    Ευχαριστώ. Αμοιβαία τα αισθήματα :)

    @ ser

    Αυτό που έγραψα για τις τράπεζες, δεν ήταν σε κατηγορηματικό τόνο. Ήταν απλά ότι και οι τράπεζες επιχειρήσεις είναι, άρα ΛΟΓΙΚΟ να λειτουργούν όπως λειτουργούν. Πόσο μάλλον όταν οι πελάτες τρέχουν χαρούμενοι να δανειστούν.

    Σα να κατηγορείς έναν τοίχο επειδή πήγε και έσκασε πάνω του ένας μεθυσμένος οδηγός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Συμφωνώ και επαυξάνω ότι το blog είναι γαμάτο! Κάθε φορά που μπαίνω έχουν προστεθεί καινούργιες αναρτήσεις. Πολυγραφότατος/η!

    Λοιπόν, για τη συγκεκριμένη ανάρτηση δύο σχόλια θα κάνω:
    α) Δεν ξέρω με τι καταγίνονται όλοι εκείνοι που σχολιάζουν την 'κρίση' λες και έχουν 2 διδακτορικά στην οικονομία. Το σίγουρο είναι ότι αυτοί που όντως έχουν 2 διδακτορικά στα οικονομικά το μόνο που διδάχτηκαν ήταν το δόγμα ότι η αγορά θα λύσει όλα τα προβλήματα. Αυτοί με τα 2 διδακτορικά έγιναν χρηματιστές και στελέχη στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στις Κεντρικές Τράπεζες, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και στα διδακτορικά τους και στην ακαδημαϊκή ξερολίτιδά τους, που δεν τους άφησε να ανοίξουν ένα βιβλίο πέρα από τους νεοκλασσικούς οικονομολόγους, πρέπει να αποδοθεί ένα μεγάλο μερίδιο για το ξέσπασμα αυτής της 'κρίσης'.
    β) 1+1=2. Αλλά όταν το πραγματικό εισόδημα φθίνει παράλληλα με το κοινωνικό κράτος (πχ τα προγράμματα εργατικής στέγης εγκαταλείφθηκαν στις ΗΠΑ την εποχή του Ρήγκαν) τότε το χρηματοπιστωτικό σύστημα έρχεται να καλύψει το κενό. Σου 'δίνει' σπίτι και 'καλή ζωή' με το αζημίωτο, αλλά προσφέρει και στην οικονομία, η οποία αλλιώς θα έπασχε από ελλειμματική ζήτηση. Δίκιο έχεις για τις BMW, αλλά αυτή είναι χαρακτηριστική 'ελληναριστική' περίπτωση, για να χρησιμοποιήσω και την ορολογία σου!

    Υ.Γ.: Δεν έχω διδακτορικό. Δικαιούμαι δια να ομιλώ, χωρίς την αύρα της αυθεντίας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ open-eyed-dreamer

    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια :)

    Θα συμφωνήσω με α) και β). Ειδικά για το α) όσον αφορά τους οικονομολόγους ισχύουν τα αρνητικά της τεχνοκρατίας. Γενικά είμαι υπέρ της τεχνοκρατίας σε αρκετά ζητήματα, αλλά όχι στα οικονομικά. Επειδή εκεί μπλέκεται και η κοινωνία και η ψυχολογία, θεωρώ ότι ένας σωστός οικονομολόγος πρέπει να δώσει μεγαλύτερη μάχη μέχρι να ξεκόψει από την τεχνοκρατική του ξερολίαση και να δει την Αγορά ως ένα ανθρώπινο σύστημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...