Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Διέξοδος vs. Συντηρητισμός

Η ελληνικότατη, ανασφαλής, νοοτροπία της «ταμπελοποίησης» έχει δημιουργήσει ορισμένες παρεξηγήσεις, ειδικά όσον αφορά την πολιτική. Για παράδειγμα, η Αριστερά για κάποιον λόγο μονοπωλεί την κοινωνική δικαιοσύνη και την πρόοδο, ενώ η Δεξιά τον συντηρητισμό. Μέσα στην όλη παρεξήγηση έχουν διεισδύσει και οικονομικά συστήματα, πχ καπιταλισμός, ελεύθερη αγορά, κολεκτίβα, κλπ, αφήνοντας τον μέσο Έλληνα σε μία πλήρη σύγχυση όσον αφορά τις διαχωριστικές γραμμές των πολιτικών και οικονομικών συστημάτων. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο πολλές φορές, να τίθεται θέμα σύγκρισης κομμουνισμού – καπιταλισμού, ενώ στην ουσία θα έπρεπε να τίθεται θέμα ολοκληρωτισμού – δημοκρατίας ή ελεγχόμενης αγοράς – ελεύθερης αγοράς.

Η «ταμπελοποίηση» έχει αποπροσανατολίσει τον μέσο Έλληνα από τις πραγματικές δυναμικές πολιτικής και οικονομίας, με τον ίδιο απλό τρόπο που τον έχει αποπροσανατολίσει από τον ρεαλισμό, και τη θετική σκέψη.

Τις τελευταίες μέρες, παρατηρώ τις απόψεις και τους σχολιασμούς ανθρώπων ή ομάδων ανθρώπων που αδιαμφισβήτητα διακατέχονται από θετικές και προοδευτικές ιδέες, να γκρινιάζουν, να απαισιοδοξούν και να αναμασάνε τις ίδιες ισοπεδωτικές απόψεις που πολύ δικαιολογημένα είχαν κατά την περίοδο της προηγούμενης κυβέρνησης. Προσπαθώ λοιπόν να καταλάβω, πώς διαχωρίζεται ο συντηρητικός άνθρωπος από τον προοδευτικό; Μήπως τελικά ο συντηρητισμός δεν είναι τόσο θέμα πολιτικής ιδεολογίας αλλά τρόπος σκέψης;

Προσωπικά, νομίζω πως έχω μία αρκετά ξεκάθαρη άποψη για τον ορισμό του συντηρητισμού: «Αυτό που σε κρατάει στάσιμο, είτε εμμένοντας σε αποτυχημένες τακτικές του παρελθόντος, είτε παρεμποδίζοντας την είσοδο νέων ιδεών». Ομολογώ λοιπόν ότι σαστίζω ελαφρώς όταν ακούω τους «προοδευτικούς» επικριτές της νέας κυβέρνησης.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, επειδή τη βλέπω ήδη την ταμπέλα να έρχεται προς το κούτελό μου με φόρα, ούτε ψήφισα ΠΑΣΟΚ, ούτε τρέφω την υπεραισιοδοξία που έχει πλημμυρίσει ξαφνικά πολύ κόσμο. Απλά κρατάω ανοιχτά τα μάτια μου και βλέπω αυτά που κατά την κρίση μου είναι αρνητικά ή θετικά. Κυρίως όμως τηρώ στάση αναμονής με μία πολύ συγκρατημένη αισιοδοξία. Και εκεί ακριβώς, ίσως να βρίσκεται η λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ προοδευτικής-θετικής σκέψης και συντηρητισμού. Δηλαδή, στο κατά πόσο αντιμετωπίζουμε τις αλλαγές με ισοπεδωτική καχυποψία ή με καλοπροαίρετη επιφυλακτικότητα. Το πρώτο συντηρεί υπάρχουσες καταστάσεις, ενώ το δεύτερον μάλλον δείχνει πιο εποικοδομητικό και θετικό.

Εάν η αρχική αντίδραση σε οποιαδήποτε αλλαγή, που έστω και πλασματικά δείχνει θετικά σημεία, είναι μία συντηρητική καχυποψία, τότε ειλικρινά δεν βρίσκω τον τρόπο με τον οποίο μία ολόκληρη κοινωνία μπορεί να πορευτεί μπροστά, αντί να μένει στάσιμη ή να οπισθοδρομεί. Πόσο μάλλον όταν αυτή η συντηρητική καχυποψία εκφράζεται από τους προοδευτικούς ανθρώπους ή ομάδες της συγκεκριμένης κοινωνίας.

Ενδεχομένως να φταίει και η παιδεία ή η κουλτούρα που έχουμε λάβει ως κοινωνία, αλλά η παραδοχή ότι δεν έχουμε ακόμα αρκετά στοιχεία για να σχηματίσουμε μία σφαιρική άποψη για κάτι, δεν είναι ούτε ντροπή, ούτε δηλώνει αδυναμία. Εάν η νέα κυβέρνηση τελικά αποτύχει εξίσου με την προηγούμενη, είναι κάτι που θα φανεί στο εγγύς μέλλον και όχι στο παρόν. Άρα οποιαδήποτε εικασία ή πρόβλεψη μπορεί να είναι μόνο άστοχη, αγγίζοντας ίσως και τα όρια της ανοησίας. Το παρόν δείχνει ορισμένα θετικά στοιχεία, στα οποία ένας πραγματικά προοδευτικός άνθρωπος θα έπρεπε λογικά να έχει ήδη αναγνωρίσει. Αντιθέτως, ένας συντηρητικός άνθρωπος θα κάτσει πίσω από τα βολικά, καχύποπτα τείχη του και θα εκτοξεύει ισοπεδωτικές, κλισέ απόψεις.

Όταν μιλάμε για ένα ποτήρι που οι μισοί το βλέπουν μισό άδειο και οι άλλοι μισοί, μισό γεμάτο, φιλοσοφούμε. Όταν όμως πρόκειται για κοινωνική δυναμική και ψυχολογία, τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά και πιο ρεαλιστικά, που μας αφορούν όλους, ειδικά όσους θέλουν να λένε ότι ασχολούνται με τα κοινά. Όταν υπάρχει μία θετική δυναμική και δεν την βλέπουμε ως ευκαιρία διαφυγής, τότε τίποτα δεν μας διαχωρίζει από τον συντηρητισμό τον οποίο ξέρουμε να κατακρίνουμε πολύ καλά στη θεωρία.

19 σχόλια:

  1. Μπορεις παντα ομως να παιξεις με τις πιθανοτητες και να κανεις μια εκτιμηση :)

    Στο χερι του καθενος ειναι να διαψευσει η να επιβεβαιωσει τις Κασσανδρες.

    Εγω παντως επιμων να κραταω μικρο καλαθι, οχι τοσο λογω ΓΑΠ αλλα λογω ΠΑΣΟΚ. Μακαρι να κανω λαθος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Zaphod,

    Με 4 μέρες διακυβέρνησης, πολλά νέα πρόσωπα και έναν ΓΑΠ που δεν έχει δείξει δείγμα γραφής ως πρωθυπουργός, οι πιθανότητες εκτίμησης είναι ακόμα πολύ χαμηλές.

    Και επειδή είσαι και θετικός επιστήμων, θα μπορούσες να φτιάξεις την εξίσωση. Δεν πρέπει να είναι πολύ σύνθετη ούτως ή άλλως ;)

    Μικρό καλάθι και εγώ κρατώ. Καλύτερα όμως να το κρατάς χαμογελαστά, παρά να βρίζεις και να το φέρνεις στη μούρη του κάθε περαστικού. (... ναι το διατύπωσα με μία δόση υπερβολής).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ από τα παραπάνω κρατάω αυτό:
    "ισοπεδωτική καχυποψία ή καλοπροαίρετη επιφυλακτικότητα?"

    Το πρώτο αποτελεί όλη την ουσία της νοοτροπίας που υπάρχει και το δεύτερο αυτής που θα ήθελα να υπάρχει.

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. elinaki, πίσω από τα νέα πρόσωπα κρύβονται οι παληοί ΠΑΣΟΚοι κι ακονίζουν τα μαχαίρια τους. Τουλάχιστον στον κύκλο που γνωρίζω. Επί πλέον πολλά από τα παλαιά πρόσωπα της κυβέρνησης δεν εγγυώνται και μεγάλες αλλαγές.
    Ο ΓΑΠ ίσως εννοεί αυτά που λέει. Μάλλον τα εννοεί. Ίσως και ο ΚΑΚ να τα εννοούσε. Δεν είναι αυτοί το πρόβλημα αλλά εμείς οι κακομαθημένοι νεοέλληνες που θέλουμε ν' αλλάξουν όλοι οι άλλοι αλλά όχι εμείς οι ίδιοι.

    Από τις πρώτες μέρες κρατάω το ότι αμέσως κατάργησαν αποφάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης σε μια διαιώνιση της φεουδαρχικής αντίληψης για την ιδιοκτησία του κράτους. Προσπαθώ να χαμογελάσω αλλά δε γίνεται.
    Παρ' όλα αυτά ελπίζω ότι τα νέα πρόσωπα θα επικρατήσουν του "βαθέως ΠΑΣΟΚ" το οποίο ζεί και βασιλεύει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Kameleon

    Αυτό στην ουσία είναι και το ρεζουμέ.

    @ Apogonos

    Ναι. Το πιο πιθανό είναι ότι τα κομματόσκυλα και οι πρασινοφρουροί καραδωκούν. Το ίδιο και δύσπιστοι πολίτες που ετοιμάζουν τη γκιλοτίνα στο πρώτο ατόπημα (ήδη έχει ξεκινήσει με τις πρόσφατες επιχειρήσεις στα Εξάρχεια).

    Από εκεί και πέρα όμως, καλύτερη είναι η σιγή αναμονής, παρά η έμπρακτη αρνητικότητα μέσω απαισιοδοξίας και γκρίνιας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ellinaki, ο ΓΑΠ είπε "δεν θέλω ανοχή, θέλω συμμετοχή". Προσωπικά συμμετέχω εδώ και χρόνια, πληρώνω τους φόρους μου κανονικά, προσφέρω δωρέαν όταν μπορώ, κάνω τη δουλειά μου όσο μπορώ καλύτερα με το ασφυκτικό δημόσιο να μη μ' αφήνει και με ένα ασταθές περιβάλλον που καλιέργησαν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ.
    Δεν σκοπεύω λοιπόν να ανεχθώ τίποτα και θα περιμένω όσα είπε για οικονομία, παιδεία, κλπ να γίνουν πράξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μου κάνει εντύπωση που υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πιστεύουν ότι τα πράγματα μπορεί να μαλάξουν προς το καλύτερο είμαι 52 ετών και βλέπω ότι πάμε συνεχεία πίσω εσείς βεβαία είστε νέοι για αυτό ελπίζετε ακόμη στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα να μηδενίσω γιατί είναι όλα μηδέν ξερώ ότι θα με βρίζετε πάλι δεν πειράζει κάποτε θα δείτε και εσείς την αλήθεια για το μπουρδελο που λέγετε Ελλάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ellinaki

    Να συμφωνησω με τον bill στο οτι και εγω τα ιδια διαπιστωνω οτι αντι να πηγαινουμε μπροστα, πάμε προς τα πίσω σε πολλα ζητηματα.
    Απ την αλλη εχω και εγω σκεφτει αυτο που γραφεις οτι 'ισως τελικά ο συντηρητισμός δεν είναι τόσο θέμα πολιτικής ιδεολογίας αλλά τρόπος σκέψης' επειδη εχω ακουσει αποψεις μερικων συντηρητικων πολιτικων, εδω, στη Σουηδια των οποιων οι αποψεις σε διαφορα ζητηματα ειναι πιο ...
    προοδευτικες απο πολλων λεγομενων προοδευτικων κομματων στην Ελλαδα! Οποτε σκεφτεται κανεις οτι ισως η ιδεολογια να ειναι τελικα μια μικρη μονο εκφανση του συνολου σκεψης ενος ατομου και οτι ισως μαλιστα και οι ταμπελλες που τοσο βιαζομαστε να βαλουμε στους αλλους να ειναι λαθος. Το καλυτερο ειναι να περιμενει κανεις πριν βγαλει συμπερασματα, αλλα περιμενοντας καλο ειναι να γινεται και μια κριτικη, οχι επαναπαυση

    Χαιρετισμους απ τη χωρα οπου μοιραζουν...Nobel (χωρις δευτερη σκεψη) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γιά ακόμα μια φορά ελληνάκι (έχω χάσει το μέτρημα) συμφωνούμε απόλυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ apogonos

    Δεν δίνω και πολλή σημασία στο τί λέει ή έλεγε προεκλογικά ο ΓΑΠ. Κοιτάζω και ασκώ κριτική στις πράξεις της νέας κυβέρνησης και όχι τα λόγια. Ούτε εγώ έχω αρκετό χρόνο χάριτος για να του δώσω. Απλα μέχρι νε ξεκαθαρίσουν οι πράξεις με τα λόγια προτιμώ να σιωπώ, από το να γίνομαι επικριτικός για πιθανές μελλοντικές καταστάσεις.

    @ bill

    Δεν διαφέρουμε και πολύ στον μηδενισμό. Αν και νεώτερός σου, θεωρώ πως έχω τον ρεαλισμό για να συνειδητοποιήσω την ολική μπουρδελοποίηση της χώρας.

    Άλλωστε δεν είπα να καθόμαστε απλά να βλέπουμε τους οποιουσδήποτε κυβερνητικούς πολιτικούς να συνεχίζουν τις λαμογιές και το φαγοπότι. Λέω απλά ότι 2-3 μήνες αναμονής με συγκρατημένη αισιοδοξία είναι πιο σημαντική από μία γενικότερη και ευρύτερη απαισιοδοξία.

    @ Elva

    Καλά. Ας μην σχολιάσω τα ελληνικά προοδευτικά κόμματα. Τώρα, οσον αφορά την επανάπαυση... Η κριτική είναι καλή και δημιουργική όταν υπάρχει αντικείμενο κριτικής. Η αναφορά στα φαντάσματα του ΠΑΣΟΚ, τις πολιτικάτζες που ούτως ή άλλως έχουν φύγει από το κόμμα και τα σαρδάμ του ΓΑΠ, δεν είναι σοβαρή κριτική.

    Οπότε λέω απλά ότι κριτική πρέπει να ασκείται σε πράξεις και όχι φαντάσματα ή πιθανές καταστάσεις. Ας ξεκινήσουν οι κακές πράξεις και ας φάνε την κριτική που τους αρμόζει.

    Υ.Γ. Ουδέν σχόλιον για τα πρόσφατα Νόμπελ :S

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλησπέρα.

    Πιστεύω ότι η κάθε στάση μας δεν πρέπει να είναι γενικά θετική ή αρνητική για όλα τα θέματα. Το να είμαστε γενικά αισιόδοξοι ή γενικά απαισιόδοξοι δεν στηρίζεται πουθενά. Η αναζήτηση μιας γενικής αισιοδοξίας για όλα τα θέματα πλησιάζει τα όρια του θρησκευτικού συναισθήματος.

    Και εξηγούμαι:

    Μπορεί κάποιος που θέλει να δει καλύτερες μέρες στα εξωτερικά θέματα να είναι αισιόδοξος; ΝΑΙ μπορεί.

    Μπορεί κάποιος που έχει στόχο την απελευθέρωση της εργασίας από την καταπίεση να είναι αισιόδοξος;; ¨ΟΧΙ δεν μπορεί.

    Μπορεί κάποιος να είναι αισιόδοξος ότι θα φτιάξει η οικονομία λόγω αλλαγής της κυβέρνησης; Ναι μπορεί με κάποιες διεθνής προυποθέσεις.

    Μπορεί κάποιος να είναι αισιόδοξος ότι θα βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του; Μάλλον ΟΧΙ.

    Θέλω να πω ότι ανάλογα του ποιος είναι ο στόχος κάθε φορά και ποιος είναι ο ίδιος (σε ποια τάξη ανήκει ποια είναι η εργασία του, που μένει, πόσα χρήματα έχει κτλ) μπορεί να είμαστε αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι επιλεκτικά.

    Μπορώ π.χ. να είμαι απόλυτα απαισιόδοξος για τον κόσμο της εργασίας αλλά να αισιοδοξώ για άλλους τομείς, π.χ. ότι μπορεί να φτιαχτούν πόλεις φιλικές για ποδήλατο ή ότι θα προχωρήσει η ηλεκτρονική διακυβέρνηση και η ηλεκτρονική δημοκρατία, αυτό ναι...

    Αν τώρα κάποιος έχει ζητούμενα για τα οποία δεν μπορεί να τον βοηθήσει ο νέος πρωθυπουργός τότε γιατί να αισιοδοξεί; Αν έχει ζητούμενα που μπορούν να επιλυθούν τότε ναι. Και βέβαια μπορεί να ισχύουν στο ίδιο άτομο και τα δύο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Greek Rider

    Καταρχήν θα συμφωνήσω μαζί σου 100%

    Κατά δεύτερον, βρίσκω ενδιαφέρον το γεγονός ότι αναρτούμε σχόλιο ο ένας στο ιστολόγιο του άλλου ταυτόχρονα και μάλιστα μιλώντας για το πόσο σχετικά είναι αυτά που πραγματεύεται το κυρίως άρθρο. Έλεος δηλαδή! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φοβερό!

    Γι' αυτό το ίντερνετ χαρακτηρίζεται από Α-τοπικότητα, Α-χρονικότητα και έλλειψη φυσικών συνόρων.

    Αυτά ήταν και τα βασικά εμπόδια που προέβαλε ο Max Weber λέγοντας ότι η άμεση δημοκρατία δεν είναι ρεαλιστική (φυσική απόσταση ανθρώπων, τεράστιες αποκλίσεις στη γνώση και την πληροφόρηση, μεγάλες κοινωνίες). Όλα αυτά το ίντερνετ τα εκμηδενίζει όπως μειώνει και το χάσμα της πληροφόρησης.

    Πάντως αυτό μου έχει ξανασυμβεί και με άλλον (δεν θυμάμαι βέβαια που και πότε).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλημέρα σε όλους.
    Από τα συμφραζόμενα του blog μπορώ να συμπεράνω ότι υπάρχει χώρος και για συστημικούς αρνητές (άρα και του.. ΠΑΣΟΚ) χωρίς τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν αμέσως συντηρητικοί :)
    Πάντως η συνέχιση του πογκρόμ (τρομοκρατία άνευ λόγου σε περαστικούς και περίοικους) στα Εξάρχεια από εκεί που το άφησε η Νέα Δημοκρατία από το νέο υπουργείο τάξης κοντά στο πολίτη (και ενόψει της δίκης του δολοφόνου του Γρηγορόπουλου) δεν δίνει ιδιαίτερα προοδευτικό τόνο στη νέα κυβέρνηση.
    Καλή συνέχεια Ελληνάκι, θα τα λέμε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @ ypogeiomethea

    Καλώς ήρθες! Φυσικά και υπάρχει χώρος για κάθε είδους αρνητές αρκεί στο τέλος να μην καταλήγει οποιαδήποτε πλευρά σε εμμονές :)

    Το θέμα των πρόσφατων επιδρομών στα Εξάρχεια νομίζω ότι είναι σχετικά σύνθετο (όπως και η γενικότερη προβοκάτσια που παίζει γύρω από αντιεξουσιαστές και μπάτσους), οπότε επιφυλάσσομαι να γράψω ένα post για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο μπορείς να το δεις και ως απάντηση στο σχόλιό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ellinaki, τα νέα πρόσωπα δεν είναι και τόσο νέα. π.χ. η Μπατζελή είναι επί πολλά χρόνια μέλος επιτροπών (αυτή ήταν και η κύρια ασχολία της) και το ίδιο ισχύει για τους περισσότερους. Το νέος δε σημαλινει τίποτα όταν προέρχεσαι από τα κομματικά φυτώρια και ειδικά του ΠΑΣΟΚ. (Νέος άλλωστε ήταν και ο Βουλγαράκης ...)
    Προχθές στην Ηλεία εμφανίστηκα και ο Λαλιώτης, έτσι για να ξέρουμε ποιός πραγματικά κτβερνάει αυτόν τον τόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @ apogonos

    Και μένα με στράβωσε η παρουσία του Λαλιώτη. Και πάλι όμως, εάν δεν δω δείγμα γραφής των σχετικών προσώπων δεν μπορώ να κρίνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Συμφωνώ μαζί σου φίλε Ελληνάκι και απλώς, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζεις, να σου παραθέσω το καταπληκτικό γνωμικό του Robert Anton Wilson σχετικά με τον συντηρητισμό:

    - It only takes 20 years for a liberal to become a conservative without changing a single idea.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @ Batcic

    O Wilson το σύμπτηξε όλο σε μία πρόταση. Σωστός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...