Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Ο συναισθηματισμός, η τυρόπιτα και τα stage

Όλη αυτή η αναμπουμπούλα που δημιουργήθηκε «ξαφνικά» με τα stage (ή σταζ δημοσιογραφιστί), εμένα προσωπικά με χαροποιεί για τρεις λόγους:

α) Η απόφαση διακοπής του προγράμματος στο δημόσιο τομέα είναι σαφώς κοινωνικά, οικονομικά και ηθικά σωστή.

β) Δίνει θετικό πόντο στην κυβερνητική πολιτική επί του θέματος, καθώς είναι μία σοβαρή απόφαση λογικής, χωρίς να λαμβάνει υπόψη το περίφημο πολιτικό κόστος.

γ) Βγάζει στην επιφάνεια μία κλασσική δυναμική της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Αυτής όπου ο κάθε κακομαθημένος πολίτης βλέπει μία κατάσταση από την οπτική γωνιά που τον βολεύει και όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήλπιζε, συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο, παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα των συμπολιτών του.

Φυσικά μία κατάσταση έχει συγκεκριμένη υπόσταση, ανεξάρτητα από τις οπτικές γωνίες του καθενός. Και στην περίπτωση των stage, υπάρχει το θεωρητικό πλαίσιο (που χρησιμοποιούν οι κακομαθημένοι), και οι πρακτικές προεκτάσεις (που χρησιμοποιεί κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος και κάθε ρεαλιστής πολιτικός).

Θεωρητικά μιλώντας, λοιπόν, τα stage είναι ένα σπουδαίο κοινωνικό πρόγραμμα, καθώς δίνει την ευκαιρία σε χιλιάδες νέους να βρουν προσωρινή εργασία, μέσα από την οποία θα εκπαιδευτούν και θα λάβουν τα εφόδια για να βρουν μία σοβαρότερη ή ας πούμε πιο μόνιμη δουλειά. Χάρη στα χαρακτηριστικά του προγράμματος (χαμηλός μισθός και έλλειψη ασφάλισης), δίνονται κίνητρα και σε δημόσιους φορείς ή λοιπούς εργοδότες να μετέχουν στο πρόγραμμα.

Η πρακτική προέκταση, όμως στέκεται στις λεπτομέρειες. Και η σημαντικότερη λεπτομέρεια είναι το προσωρινό της υπόθεσης. Είναι λοιπόν λογικό για κάποιον που προσλαμβάνεται ως εργαζόμενος stage, να γνωρίζει ότι ούτε καριέρα θα κάνει σε αυτή τη θέση, ούτε θα είναι μία δουλειά στην οποία συνεχώς θα εκπαιδεύεται. Άρα, γιατί ξαφνικά γεμίσαμε με απηυδισμένους 35άρηδες που ωρύονται που θα χάσουν τη δουλειά τους; Τι σκοπό μπορεί να έχει κάποιος που δέχεται επί 5 χρόνια να δουλεύει με μισθό 400-500 ευρώ χωρίς ασφάλιση; Η απάντηση είναι απλή. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών προσέβλεπε σε μία πιθανή μονιμοποίησή τους, φυσικά εις βάρος άλλων συνανθρώπων τους που ενδεχομένως να έχουν καλύτερα προσόντα και μεγαλύτερες φιλοδοξίες. Είναι γνωστό άλλωστε στους κύκλους των δημοσίων φορέων ότι τα stage ήταν κατά κανόνα τα βύσματα που έσκαγαν ανά δέκα από πολιτικά γραφεία και που κάθε μέρα πήγαιναν στο γραφείο τους, άπλωναν τις αρίδες τους, και μίλαγαν για τον καιρό, έχοντας το κουρασμένο και καταπονημένο ύφος της αναμονής της μονιμοποίησής τους.

Όταν λήφθηκε η ορθή απόφαση, αυτή η κατάντια να λάβει τέλος, υπήρξε φυσικά αντίδραση. Και που βασιζόταν η αντίδραση; Στο θεωρητικό πλαίσιο που περιγράφτηκε πιο πάνω. Δηλαδή, κάνουμε στην άκρη την υπαρκτή και ρεαλιστική σαπίλα, και κοσμούμε τα αιτήματά μας με τη θεωρία που μας βολεύει.

Αυτή η «θεωρία που μας βολεύει», είναι και ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της ευρύτερης ελληνικής νοοτροπίας. Διότι είναι ένα χαρακτηριστικό που ξεκινάει από την παιδεία, όπου στα πρώτα βήματα της ενηλικίωσής του, ο Έλληνας πολίτης μαθαίνει ότι με συναισθηματικούς όρους, μπορεί να υπερβεί την λογική και τον ρεαλισμό, άρα και το ίδιο το Κράτος. Μαθαίνει για παράδειγμα, ότι αν μαζευτούν 5-10 άτομα, και κάνουν κατάληψη στο σχολείο, με αίτημα την αντικατάσταση της τυρόπιτας με σπανακόπιτα, στερώντας την πρόσβαση στο σχολείο σε άλλους 500 συμμαθητές τους, δεν έγινε και τίποτα. Διότι, κατά την ώρα της επίπληξης, θα φτάσει ο γονιός ή ο φουριόζος δημοσιογράφος της «αντιπολίτευσης» για να προστατέψουν τους ιθύνοντες με τη φράση: «παιδιά είναι» ή «απλά μάχονται για ένα καλύτερο μέλλον», ισοπεδώνοντας τόσο την αξία της κατάληψης, όσο και τα δικαιώματα των άλλων 500 μαθητών.

Στην τελική μαθαίνεις ότι σε αυτή τη χώρα μπορείς να ελίσσεσαι συνεχώς, και όταν στη διχάλα «κοινωνική ευθύνη – ατομικό βόλεμα», επιλέγεις πάντα το δεύτερο, πάντα θα υπάρχουν νομικά ή συναισθηματικά παραθυράκια για να τη βγάζεις καθαρή. Μαθαίνεις ότι το βάρος της ατομικής σου ευθύνης, θα το επωμιστεί είτε ο συνάδελφος συνδικαλιστής σου, είτε το πολιτικό ρουσφέτι σου.

Όταν λαμβάνεις αυτή την παιδεία, είναι λογικό να πορεύεσαι με καθαρά ατομικιστικούς όρους, έχοντας στο τσεπάκι σου τον άσσο της θεωρητικής δικαιολογίας. Ο εργαζόμενος stage γνωρίζει πολύ καλά ότι μπαίνει από την πίσω πόρτα, με αναξιοκρατικές διαδικασίες, και γνωρίζει πολύ καλά τους όρους του παιχνιδιού. Γι’ αυτό δεν διεκδικεί ούτε υψηλότερο μισθό, ούτε στοιχειώδη ασφάλιση, γιατί αν κάνει αρκετή υπομονή θα μονιμοποιηθεί και θα πάρει τη θέση μέσα από τα χέρια κάποιου πιο αντάξιου. Όταν η φούσκα όμως σκάει, αντί να έχει την αξιοπρέπεια και να πει «έπαιξα και έχασα, πάμε παρακάτω», οχυρώνεται πίσω από την πολιτική της αντιπολίτευσης, τον συναισθηματισμό της θεωρίας, και αντιδρά απέναντι στη λογική.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι σαν κοινωνία λειτουργούμε άψογα στη θεωρία. Αρκεί μία ώρα στο καφενείο, για να δεις τι ωραία που τα λένε όλοι. Διότι στο μυαλό του καθενός, η προσωπική του θεωρία εφαρμόζει τέλεια με το βόλεμά του μέσα στην κοινωνία. Στην πράξη όμως, δεν έχουμε τη δυνατότητα να οργανώσουμε ούτε τις στοιχειώδεις προτεραιότητές μας, διότι η πράξη λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της κοινωνίας, και όχι το ατομικό βόλεμα του καθενός.

26 σχόλια:

  1. H τελευταία (κυρίως) παράγραφος σου, ως επίλογος είναι εξαιρετική.

    Το μεγάλο πρόβλημα που θα έλυνε τα περισσότερα κρίσιμα ζητήματα, είναι -κατά τη γνώμη μου- ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Με ατομισμό, έναντι του κοινωνικού. Σε κάθε μας πτυχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "..Η απάντηση είναι απλή. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών προσέβλεπε σε μία πιθανή μονιμοποίησή τους, φυσικά εις βάρος άλλων συνανθρώπων τους που ενδεχομένως να έχουν καλύτερα προσόντα και μεγαλύτερες φιλοδοξίες..."

    Α μπράβο.

    Και ξέρεις, αυτές οι νοοτροπίες δεν φεύγουν απλά με την όποια συνηθισμένη εκπαιδευτική διαδικασία.

    Απαιτούνται κάμποσες γενιές επίμονης πλύσης εγκεφάλου και σφαλιάρας για να αλλάξει αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα του σταρχιδισμού και της ήσσονος προσπάθειας.

    (Ξέρω, είμαι κακός και ανθέλλην).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μόλις είδα την ταινία "Στο μυαλό του Batcic"! Φίλε ελληνάκι, δεν θα μπορούσα να διαβάσω πιο εμπεριστατωμένη άποψη επί του θέματος! Υποκλίνομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ήταν σαν να διάβασα τον εαυτό μου.

    Συζητώντας τις τελευταίες μέρες με φίλους πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, διατύπωνα με ασυνήθιστα -για τον χαρακτήρα μου- απόλυτο τρόπο, την υποστήριξή μου στην κυβερνητική απόφαση. Απόλυτο, για έναν και μοναδικό λόγο... Καταργεί κάτι ΠΑ-ΡΑ-ΝΟ-ΜΟ και το επαναφέρει με το γράμμα του νόμου,στο πλαίσιο που αρχικά δημιουργήθηκε. Το αυτονόητο δηλαδή!
    Αυτό όμως που με ενθουσίασε στο άρθρο σου είναι το ότι, είδα να αναφέρονται όλα τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησα προσπαθώντας να πείσω τους συνομιλητές μου ότι οι "stagiers" πρέπει να το βουλώσουν και να πάνε στα σπίτια τους. Πάρτυ ΤΕΛΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ελληνάκι, καλημέρα.

    Θα συμφωνήσω ασφαλώς με τη θέση σου. Παγίως πιστεύω πως πρέπει σαν κοινωνία να πάψουμε να 'χαϊδευόμαστε' και να δούμε μ' ανοιχτά τα μάτια στον καθρέφτη τα στραβά μας.
    Να προσθέσω μονάχα ήθελα: Δυστυχώς δεν θα προστρέξει μόνο η μαμά κι ο δημοσιογράφος. Στο πρόβλημα με τα stage έσπευσε άπασα η αριστερά (ό κ. Τσίπρας δεν ανέδειξε το ζήτημα στο debate; Η κ. Παπαρήγα δεν είναι εκείνη που γκρινιάζει για τις ελαστικές μορφές απασχόλησης;). Έσπευσαν και οι τέσσερις διεκδικητές της Ν.Δ. φόρεσαν τις αστραφτερές τους πανοπλίες ώς άλλοι ιππότες, ώς άλλοι σταυροφόροι να 'προστατέψουν τα παιδιά' (να μαζέψουν τα κουκιά στην πραγματικότητα), ο κ. Σαμαράς υποσχέθηκε και τζαμπα νομική υποστήριξη, τέτοια οργάνωσις η Ν.Δ. !!

    Θέλω να πω, ΦΤΑΙΝΕ και τα κόμματα. Όλα τα κόμματα για να μην κρυβόμαστε. Αυτή η λέξη ταμπού 'λαός' που κανείς δεν θέλει να θίξει, που κανείς δεν είχε τα κότσια να βγει να του πει την πικρή αλήθεια. Κι επειδή και τα media από πίσω ακολουθούν (τηλεθεάσεις γαρ), εδώ κάτι έχουμε να προσφέρουμε κι εμείς απ' τα blogs.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Zed

    Η αιώνια νεοελληνική νοοτροπία. Από πού να την πιάσεις και από πού να την μαζέψεις...

    @ pølsemannen

    Αμφισβητείτε το γεγονός ότι το ΕΛ-γονιδίωμα είναι ποτισμένο με τα στοιχεία της Δημοκρατίας του Περικλέους, οπότε δεν χρειαζόμεθα την παραμικρή αλλαγή ή υπόδειξη σωστής κοινωνικής συμπεριφοράς εκ των κουτοφράγκων;;; Ουαι ουαί και ξανά ουαί!

    @ Batcic

    Ευχαριστούμε!

    @ στωικός

    Και μένα μέ έχει χαροποιήσει ιδιαίτερα ότι τελικά είναι πολύς ο κόσμος που σκέφτεται παρόμοια με εμάς. Είτε γνωστοί, είτε επιφανείς bloggers. Και αυτό είναι ενθαρρυντικό.

    @ Θανάσης Ξ.

    Μα η τακτική των κομμάτων (φυσικά και του ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην αντιπολίτευση), είναι από τους βασικότερους παράγοντες της διαιώνισης αυτού του φαινομένου!

    Διότι όλα τα κόμματα που βρίσκονται στην αντιπολίτευση, αντιμετωπίζουν την πολιτική σαν παιχνίδι που πρέπει οπωσδήποτε να κερδίσουν, με αποτέλεσμα να φτάνουν και να ξεπερνούν τα όρια του παραλογισμού πολύ συχνά. Αντιφάσεις, παραλογισμός, και λαϊκισμός. Όταν λοιπόν αυτή είναι η "ηθική" που διδάσκει η πολιτική ζωή του τόπου, γιατί να μην υιοθετήσει την ίδια "ηθική" και ο οποιοσδήποτε πολίτης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλημέρα κι απο μένα,
    έχεις κανένα χτυπητό λινκ για τις αντιδράσεις για τα stage? Μου ψιλοφάνηκε παράλογο να χτυπιούνται για την κατάργησή τους μιας και ήτανε καταφανώς άδικα και πελατειακά. Δυστυχώς (?) εδώ δεν έχω πρόσβαση σε ελληνική τηλεόραση οπότε αν έχεις κανένα λινκ πάσαρέ το ει δυνατόν. Ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. πολύ ωραία ανάρτηση, τα λές έξω από τα δόντια. Ομως το προβλημα με τέτοια προγράμματα είναι ακριβώς ότι καλλιεργούν τέτοιες ατομικίστικες προσδοκίες. Γιατί κανένας δεν θα πήγαινε να δουλεύει ανασφάλιστος και για ψίχουλα και σε ηλικίες 30-35 χωρίς την προσδοκία της μονιμοποίησης(πραγματοπιούμενης ή πλασματικής)!

    Το φταίξιμο είναι λοιπόν στους εμπνευστές αυτών των προγραμμάτων με το ασαφές και ενδεχομένως δόλιο σχεδιασμό τους. To ίδιο συμβαίνει και στο εκπαιδευτικό σύστημα της βαθμοθηρίας: ο μαθητής που το υφίσταται δεν μπορεί να κάνει αλλιώς από το να χορεύει στο ρυθμό του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Απόλυτα σαφής, ξεκάθαρος και ΣΩΣΤΟΣ!

    Αν και τώρα, που φτάσαμε στον πάτο και μας τα λένε έξω από τα δόντια οι Κουτόφραγκοι, δεν κάνουμε κάτι σωστό, απλώς δεν αξίζουμε να υπάρχουμε ως λαός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ορθως και καλως (και λιγα τα) λεγεις.

    Το σταζ ειναι προσωρινο πραμα να' ούμε και όχι "καπου να τρουπώσω" που έλεγε και ο Βουτσάς.

    Και λογικό είναι ο άλφα βήτα πεινάλας να μην έχει προσωπική αξιοπρέπεια όταν δέχεται να δουλέψει για 10 έτη (!) ανασφαλιστος και με μισθο πείνας (και εγω δεν θα ειχα αξιοπρεπεια αν ημουν ανεεργος και με 3 παιδια (πχ) στην καβατζα), αλλά το ίδιο το κράτος που παρανομεί ενάντια στον εαυτό του πρέπει (και καλως εκανε τελικα) να παυσει αυτο το καθεστως ιδιοτυπης δουλοπαροικιας.

    Παραπέρα ειναι νομίζω ηλίου φαειν΄τερον πως οι σταζίτες δεν είναι ολοι αργόμισθοι. Υπάρχουν σαφέστατα οργανικά κενά στην δημόσια διοίκηση τα οποία και πρέπει να πληρωθούν με υπαλλήλους με κανονικά εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Εξαιρετικός είσαι ρε σύ!! εύγε εύγε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ''Tα καλα και συμφεροντα ταις ψυχαις ημων'', θα μπορουσε να ειναι ενας αλλος τιτλος για τη πολυ καλη αναρτηση σου, αλλα παραπεμπει σε παπαδαριο, αλλο αγαπημενο σου θεμα, ετσι ellinaki; ;)

    To 'κουφο' ειναι οτι μερικοι απο αυτους δικαιολογουσαν κατι τετοια κολπα μεχρι τωρα, με τη λογικη, φυσικα, της μελλοντικης τους μονιμοποισης. Απο δω και περα ομως που θιχτηκαν τα μικροσυμφεροντα τους, τι θα ψηφισουν ηθελα να ξερα; Ν.Δ, η μηπως ΛΑ.Ο.Σ; :(
    Καιρος να αλλαξει η παλια νοοτροπια,αν και δεν το πολυ
    πιστευω,να σου πω την αληθεια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μπράβο και από εμένα, τα λες πολύ καλά. Για να πάω και λίγο παραπέρα μια καλή συνέχεια θα ήταν και η πρόσληψη των συμβασιούχων "παροχής υπηρεσιών" από δημόσιους φορείς . Μπορεί το μπλοκάκι στον ιδιωτικό τομέα να έχει κάποιο λόγο ύπαρξης αλλά στον ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι ντροπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. "Στην πράξη όμως, δεν έχουμε τη δυνατότητα να οργανώσουμε ούτε τις στοιχειώδεις προτεραιότητές μας, διότι η πράξη λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της κοινωνίας, και όχι το ατομικό βόλεμα του καθενός"

    Αριστούργημα! Μπράβο

    Κάποτε θα αντιληφθούμε ότι μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας και απο Γραικοί καταντήσαμε γραικύλοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Έχοντας δημοσιεύσει πριν από λίγο σχεδόν τα ίδια, χαίρομαι όχι μόνο επειδή συμφωνούμε αλλά επειδή αυτά που έγραψα έγιναν αφορμή να γνωρίσω το blog σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Συμφωνώ απόλυτα και χαίρομαι που υπάρχει ακόμα λίγος κοινός νους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Συμφωνώ και επαυξάνω!
    Και επειδή δουλεύω σε τμήμα διορισμών σε μεγάλο Υπουργείο, να σημειώσω οτι το δικό μου τμήμα δεν έχει μάθει τίποτα για τα stage που απασχολούμε την στιγμή που όοοοοολοι οι άλλοι διορισμοί-προσλήψεις - μαθητείες - πρακτικές ασκήσεις περνάνε από εμάς (πχ μαθητευόμενοι σχολών του ΟΑΕΔ, των τεχνικών λυκείων, σπουδαστών ΤΕΙ που κάνουν 4μηνη πρακτική άσκηση, αλλοδαπών φοιτητών Πολυτεχνικών Σχολών κλπ κλπ κλπ).

    Είναι ξεφτίλα και ειδικά για εμένα που μπήκα στο δημόσιο αξιοκρατικά (μέσω της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης) είναι ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΟ. Γιατί πρέπει ο ξεφτίλας που κατεβάζει τα βρακιά του στον εκάστοτε βουλευτή για να δουλέψει ως stage, να αντιμετωπίζεται 3-4 χρόνια μετά ως ο κακόμοιρος που δούλευε ανασφάλιστος; Δεν το ήξερε; Το ήξερε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ Tyler Durden

    Είναι η γνωστή ιστορία με τους πρόχειρους ή δολιους, όπως λες, σχεδιασμούς τέτοιων προγραμμάτων. Πολλές φορές ίσχυει και η περίπτωση όπου ένα πρόγραμμα ξεκινάει όμορφα και ωραία, αλλά μετά από λίγο καιρό αφήνεται στην τύχη του, χωρίς έλεγχο, οπότε λογικό είναι διάφοροι επιτήδειοι να βρουν παραθυράκια να τρυπώσουν και να το διαβρώσουν.

    @ Αγησίας

    Πάτο θα πιάσουμε, όταν σπάσουν ακόμα και οι διαπλεκόμενες συνδέσεις, οπότε όταν η πλειοψηφία θα αναγκαστεί να στραφεί προς το Κράτος για συνοχή, θα διαπιστώσει ότι τελικά τόσα χρόνια δεν υπήρχε Κράτος...


    @ Zaphod

    Σε όλα υπάρχουν εξαιρέσεις. Ένα πρόγραμμα όμως στο οποίο μόνο το 10-15% των συμμετεχόντων λειτουργεί σωστά, αναγκαστικά θα πρέπει να κοπεί. Μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρα.

    @ Prophet Estarian

    Να'σαι καλά. Εσύ πότε θα αξιωθείς να γράψεις τίποτα έτσι πιο πολιτικό να'ουμ;

    @ Elva

    Δεν αλλάζουν εύκολα οι νοοτροπίες. Με κατάλληλες πολιτικές αποφάσεις όμως, στήνονται τα θεμέλεια προς την αλλαγή μίας νοοτροπία. Απλά στην Ελλάδα ανέκαθεν, τα θετικά (όσο απειροελάχιστα και αν ήταν αυτά) της μίας κυβέρνησης, πήγαιναν στο βρόντο με το που αναλάμβανε άλλη κυβέρνηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @ Ptomas

    Γενικώς το θέμα με το δημόσιο, τις ανάγκες του και τους συμβασιούχους είναι λίγο σύνθετο. Στη θεωρία, όλα ακούγονται καλά, αλλά στην πράξη, χάρη στην απίστευτη διαφθορά που επικρατεί, είναι δύσκολο να ληφθεί μία δίκαιη και ταυτόχρονα ρεαλιστική απόφαση.

    @ ser

    Το έχω ξαναπει... Το μέλλον της Ελλάδας είναι Mad Max. Εκτός αν βρεθεί κανένας "βάρβαρος" να μας κατακτήσει, αν και δε νομίζω να μας θέλει και κανείς.

    @ Αταίριαστος

    Ευχαριστώ και καλώς ήρθες. Είναι καλό να γνωρίζω ομοϊδεάτες :)

    @ apos

    Ευχαριστώ. Αμοιβαία τα αισθήματα!

    @ ioazon

    Τα έχω ακούσει και από άλλο κόσμο που δουλεύουν σε δημόσιες υπηρεσίες. Η εντύπωση που είχα αποκομίσει ήταν ότι η συμπεριφορά των περισσότερων stagers ήταν απαράδεκτη. Ξέρεις... το υφάκι "μη μου χαλάτε τον ύπνο γιατί έχω βύσμα". Ας ελπίσουμε η παύση του προγράμματος να σηματοδοτήσει θετικότερες αλλαγές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Να σημειώσω βέβαια (για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη) ότι θα πρέπει να μας βάλει και εμάς να δουλέψουμε η κυβέρνηση.
    Και συγκεκριμενοποιώ:
    -όποιος διοικητικός αρνείται να μάθει υπολογιστή να απολυθεί ΑΥΡΙΟ (κι ας είναι 3 χρόνια πριν τη σύνταξη).
    -να γίνουν μετακινήσεις προσωπικού από υπηρεσίες Χαβάη (ξαπλώστρα, αντιηλιακό, λογοτεχνικό και μουσικούλα) σε υπηρεσίες ορυχεία (ντάνες έγγραφα, εκκρεμότητες, πολίτες σε ουρές 300 μέτρων)
    -να γίνει μέτρηση αποδοτικότητας & παραγωγικότητας (σε όλο τον ιδιωτικό τομέα γίνεται, στον δημόσιο τομέα στο εξωτερικό γίνεται, μόνο στο βρωμο-ελληνικό δημόσιο δεν γίνεται;) ουσιαστική, όχι το παπατζιλίκι που γίνεται σήμερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ellinaki said

    "@ Prophet Estarian

    Να'σαι καλά. Εσύ πότε θα αξιωθείς να γράψεις τίποτα έτσι πιο πολιτικό να'ουμ;"


    Τι να γραψει ρε ο αχρηστος απολιτικ της πατριωτικής δεξιάς! Ας τον να ασχολειται με τα μοντελα, να μας δινει και μας λίγο χαμόγελο!!

    :ΡΡΡΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @ioazon
    το αλλο με τον Τοτό το ξέρεις?

    Εδώ οι βρωμεροί της ΕΣΥΕ (οι "κάτω τα χέρια απο την ΕΣΥΕ") που ΤΩΡΑ ανακάλυψαν ότι είναι ανεύθυνοι, κατά 20% ΔΕΝ ΑΚΟΥΜΠΑΝΕ υπολογιστή.

    Πως να μετρήσεις παραγωγικότητες όταν τα συνδικάτα θα σε καταπιούν ζωντανό? (και τι θα κάνεις τα κοπρόσκυλα? θα τα απολύσεις?)

    Πως να μετακινήσεις προσωπικό όταν δεν είσαι σε θέση να γνωρίζεις ούτε τον ακριβή αριθμό των ΔΥ, ούτε το πόσα παίρνουν αλλά ούτε έχεις οργανογράμματα ανά υπηρεσία ?

    Αστα .............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @ ioazon

    In a galaxy far far away...

    Λογικά αυτά που λες, αλλά η λογική δεν χωρά και πολύ σε αυτή τη χώρα.

    Ακόμα και αν αύριο έβγαινε σχετικό σχέδιο νόμου, το μισό δημόσιο θα έβγαινε στους δρόμους.

    Η πραγματική ζύμωση για τον εκσυγχρονισμό του δημοσίου, μόνο ανάμεσα στους δημόσιους υπάλληλους μπορεί να γίνει, και όχι από αλλού.

    @ zaphod

    Σωστά. Παντού χρειάζεται ένας τζόκερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Και τα κόμματα της αριστεράς συνεχίζουν αυτό το κιακό εκπαιδευτικό παιχνίδι, διατρανώνοντας ότι δεν έχει σημασία αν εισήλθες με πλάγια μέσα, αρκεί να δουλεύεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @ ο δείμος του πολίτη

    Θέλω να ελπίζω ότι το κακό πρόσωπο της Αριστεράς (αυτό δηλαδή που υπερασπίζει μία κοινωνική αδικία για χάρην λαϊκισμού και εντυπώσεων), θα αρχίσει σιγά σιγά να φθίνει.

    Οι ξεπερασμένες αντιλήψεις... ξεπερνιούνται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...