Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Μπάτσοι σε δημόσια διαβούλευση

Εδώ και λίγες μέρες, έχει ξεκινήσει η δημόσια διαβούλευση για τη δημιουργία του Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας της ΕΛ.ΑΣ. Έχει ενδιαφέρον ανά καιρούς, να παρατηρεί κανείς πώς εξελίσσονται οι απόψεις των πολιτών σε διάφορα θέματα που τίθενται για ανοιχτή διαβούλευση, αλλά το συγκεκριμένο έχει ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον.

Μέχρι στιγμής, συμβαίνει το εξής φαινόμενο. Υπάρχουν κάποιοι σχολιαστές, που προφανώς είναι αστυνομικοί, οι οποίοι απαξιώνοντας την ουσία της εν λόγω κίνησης, έχουν βρει την ευκαιρία για να διεκδικήσουν ότι θεωρούν πως δικαιούνται στον επαγγελματικό τους κλάδο, ενώ δεν χάνουν την ευκαιρία να εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για τη δημιουργία του Γραφείου. Για παράδειγμα, δεν σπανίζουν φράσεις του στυλ «Κε. Υπουργέ, για πόσο καιρό ακόμα θα βάλλεστε κατά της αστυνομίας; Έχουν και οι πολίτες μερίδιο ευθύνης για την τήρηση της τάξης» (!) ή «Ας μάθουν οι πολίτες πρώτα από όλα τους νόμους και να αποβάλουν το σύνδρομο της επταετίας (διότι αυτό συμβαίνει στην κοινωνία μας χρόνια τώρα) τότε δεν θα χρειάζονται τέτοια γραφεια» και το αγαπημένο μου «Σταματηστε αυτή τη λατρεία των επιστημόνων (κάθε είδους). Έκαστος στο είδος του!» (Σημ: αναφέρεται στη στελέχωση του Γραφείου με Νομικούς). Ταυτόχρονα υπάρχουν πολλές αρνητικές ψήφοι σε απόψεις πολιτών που επικροτούν τη σύσταση του εν λόγω Γραφείου.

Ο θεσμός της δημόσιας διαβούλευσης, είναι φυσικά θετικός και αποτελεί μία πρωτόγνωρη κίνηση για τα ελληνικά δεδομένα. Άρα, δεδομένου του ελληνικού συντηρητισμού, λογικό είναι, όχι μόνον να αντιμετωπίζεται επιφυλακτικά σε σημείο απαξίωσης, αλλά και να χρησιμοποιείται περισσότερο ως ευκαιρία προβολής προσωπικών απαιτήσεων, παρά ως βήμα ανοιχτού διαλόγου και κατάθεσης σοβαρών απόψεων.

Όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα όμως, δηλαδή τη δημιουργία του Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας, αρχίζουν και διαφαίνονται στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να αμαυρώσουν τη γενικότερη προσπάθεια της δημόσιας διαβούλευσης. Ταυτόχρονα, το ίδιο θέμα φέρνει στην επιφάνεια την πραγματικότητα της κατάστασης, στην οποία βρίσκεται σήμερα η ελληνική αστυνομία, και αναδεικνύει τα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει οποιοσδήποτε επιχειρήσει την εξυγίανσή της.

Και η πραγματικότητα είναι ότι μέσα στο αστυνομικό σώμα, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός αστυνομικών οργάνων που όχι μόνο δεν έχει την παραμικρή επαφή με την πραγματικότητα, όσον αφορά τις υποχρεώσεις του απέναντι στον πολίτη, αλλά που θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη ο μέσος αστυνομικός να δρα κυρίως επιθετικά. Αυτό βέβαια δεν είναι νέο, όμως νέο είναι το γεγονός ότι πλέον μέσα στους κύκλους της αστυνομίας, ή νοοτροπία του μπάτσου θεωρείται κάτι απόλυτα φυσιολογικό ώστε να δημοσιοποιηθεί ακόμα και επίσημα σε βήμα δημόσιας διαβούλευσης.

Τέτοια φαινόμενα, δεν μπορούν να εκλείψουν μόνο με πολιτική βούληση, όσο ισχυρή και αν είναι αυτή. Χρειάζεται συλλογικότερη κινητοποίηση, με μεγαλύτερες συνέπειες προς την επαναφορά της δημοκρατίας στη χώρα μας, ώστε οποιαδήποτε πρωτοβουλία εξυγίανσης να μην μένει αστήριχτη και ανεξέλεγκτη στο έλεος συντηρητικών ομάδων. Η πρώτη κίνηση μπορεί να γίνει συμμετέχοντας στην εν λόγω δημόσια διαβούλευση, ώστε το μήνυμα να είναι ξεκάθαρο: «Οι μέρες της κυριαρχίας των φασιστοειδών μπάτσων, είναι μετρημένες. Οι πολίτες έχουν άποψη και δεν φοβούνται να την θέτουν επισήμως». Η δεύτερη κίνηση, θα είναι η κινητικότητα από πλευράς πολιτών, για την ορθή λειτουργία του Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας. Αυτό όμως θα φανεί στην πορεία, όταν άλλωστε ξεκαθαρίσει και η αποδοτικότητα του εν λόγω Γραφείου.



6 σχόλια:

  1. Σε μια περίοδο που η χώρα έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα, και κάνει προσπάθειες για μείωση δαπανών και αύξηση εσόδων προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο έλλειμμα, εμφανίζονται νέες δαπάνες γιατί δεν είμαστε επαγγελματίες στην δουλειά μας. Ουσιαστικά χρεώνεται ακόμα παραπάνω ο μέσος φορολογούμενος γιατί ο μπάτσος δεν μπορεί να εκτελέσει το καθήκον του ως αστυνομικός και παράλληλα ο δημόσιος κοπρίτης ως δημόσιος υπάλληλος.
    Η συγκεκριμένη πρόταση είναι αρνητική για την τσέπη μας, αρνητική για την αστυνομία, γιατί δείχνει ότι ο μέσος αστυνομικός είναι μπάτσος αλλά και θετική γιατί μόνο έτσι μπορούν να μειωθούν τα κρούσματα αστυνομικής βίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οτιδήποτε καινούργιο για την συντηρητική (όπως την αποκαλείς) κοινωνία μας είναι λογικό να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη. Το ότι ο καθένας γράφει το κοντό του και το μακρύ του, απλά θυμίζει το γνωστό «εάν ήμουν εγώ πρωθυπουργός για μια μέρα». Αγαπημένη ελληνική συνήθεια.
    Αν έστω και μία άποψη της δημόσιας διαβούλευσης ληφθεί υπόψη, τότε είμαστε σε καλό δρόμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @ alesandro

    Συμφωνώ απόλυτα. Και στην τελική, υπάρχουν ένα κάρο άχρηστες και απαρχαιομένες υπηρεσίες στο δημόσιο που θα μπορούσαν να κλείσουν και να ανοίξει το εν λόγω γραφείο χωρίς εξτρά έξοδα.

    @ apos

    Έχει ενδιαφέρον πάντως που έπεσε σύρμα στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ. και ξαφνικά το βήμα γέμισε αστυνομικούς. Υποθέτω φυσικά πως οι ίδιοι κύριοι θα απέχουν από την ανοιχτή διαβούλευση άλλων νομοσχεδίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός αστυνομικών οργάνων που όχι μόνο δεν έχει την παραμικρή επαφή με την πραγματικότητα..."
    Κανένας δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα, αδερφέ.
    Αν έχει αλλάξει τίποτε από την εποχή του Όθωνα κερνάω κουρκουμπίνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εκει που πρέπει να εφαρμόσουν το νόμο κάνουν τις πάπιες

    και εκεί που δεν πρέπει να κάνουν μαλακίες γίνονται ρόμπες

    Αυτοί μπορεί να αισθάνονται μπάτσοι, εμείς όμως θελουμε αστυνομικούς

    Τι καλό θα είναι να ξεκαθαρίσει η ΕΛΑΣ απο τα μπατσοκοπρόσκυλα

    Παράλληλα βέβαια πρέπει να αλλάξει και το θεσμικό πλαίσιο, ώστε να καλύπτει τους επαγγελματίες να κάνουν σωστά τη δουλειά τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. με εξεφρασε απόλυτα η άποψή σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...