Πέμπτη, 7 Απριλίου 2011

Debtocracy - Υποκειμενικά

Χθες είδα το Debtocracy. Όσοι από εσάς δεν το έχετε δει ακόμα, καλό θα ήταν να το δείτε πριν συνεχίσετε την ανάγνωση του παρόντος (κλικ εδώ), δεδομένου ότι εκφράζω απόψεις που πολύ πιθανό να προκαταλαμβάνουν με αρνητικό τρόπο.

Καταρχάς να διευκρινίσω ότι ξεκίνησα να το παρακολουθώ με αρκετά θετική διάθεση, καθώς το όλο εγχείρημα είχε χαρακτηριστεί ως ντοκιμαντέρ, δηλαδή ως μία αντικειμενική έρευνα στα αίτια της παγκόσμιας, της ευρωπαϊκής και της ελληνικής κρίσης, μαζί με προτάσεις για την έξοδο από αυτή. Κατά δεύτερον, τον κ. Χατζηστεφάνου τον έχω σε υψηλή εκτίμηση όσον αφορά τη δουλειά του, μιας και στο παρελθόν έχει αναδείξει παρόμοια θέματα με αρκετά ενημερωτικό τρόπο. Δυστυχώς όλες οι προσδοκίες μου ισοπεδώθηκαν μέσα στο πρώτο κιόλας τέταρτο.

Η όλη δομή του «ντοκιμαντέρ» είναι η εξής: Εισαγωγή με τα αίτια της παγκόσμιας κρίσης, η οποία λίγο πολύ οφείλεται, όχι μόνο σε μία ευρύτερη κρίση του καπιταλισμού αλλά και σε μία χούφτα τραπεζιτών και δανειστών, που σκοπό έχουν να ξεζουμίσουν την Ελλάδα μαζί με τις περιφερειακές χώρες της ΕΕ. Το story προχωράει για να δείξει πόσο κακή κίνηση ήταν η είσοδος της Ελλάδας στην ευρωζώνη και πώς η Goldman Sachs βοήθησε την πρώτη να «μαγειρέψει» τα στοιχεία της μιας και είχε προσχεδιάσει την επερχόμενη κρίση, από την οποία η δεύτερη θα επώμιζε κέρδη. Ένα μεγάλο μέρος του «ντοκιμαντέρ» αφιερώνεται στον Ισημερινό και την άρνησή του να πληρώσει ένα σημαντικό ποσοστό του χρέους του, καθώς και στη σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής λογιστικού ελέγχου που ανέδειξε την κακοδιαχείριση των προηγουμένων κυβερνήσεων. Στον επίλογο, λίγο πολύ, καλούμαστε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ισημερινού, να αντισταθούμε στις «ξένες κατοχικές δυνάμεις» και να χειροκροτούμε καθώς ο ΓΑΠ δραπετεύει με ελικόπτερο από τη Βουλή.

Στην ουσία, το Debtocracy δεν διαφέρει σε τίποτα από την πιπίλα που αναμασούν ακραίες αριστερές και συνδικαλιστικές οργανώσεις (η ΑΔΕΔΥ πχ είναι πρώτη πρώτη στα credits) που αντιμετωπίζουν την κρίση ως ένα απλό, μονοδιάστατο και γραμμικό φαινόμενο με συγκεκριμένους «καλούς» και «κακούς» που έχουν σαφείς ταξικές διαφορές. Απλά, επειδή το «ντοκιμαντέρ» είναι σχετικά καλογυρισμένο, η πιπίλα αυτή πλασάρεται με έναν πιο απλό και επεξηγηματικό τρόπο, όπου κάθε κομμάτι «κουμπώνει» όμορφα και ωραία για να οδηγήσει τον θεατή σε μία συγκεκριμένη και μοναδική σειρά από λογικά βήματα-συμπεράσματα. Οι άνθρωποι που μετέχουν στις συνεντεύξεις είναι γνωστοί πολέμιοι του ΔΝΤ και ευρωσκεπτικιστές, ενώ έχουμε και την ευκαιρία να απολαύσουμε τον κ. Μανώλη Γλέζο σε ρόλο οικονομικού αναλυτή. Τον κ. Μίκη Θεοδωράκη γιατί δεν τον κάλεσαν άραγε;

Το όλο ατόπημα ολοκληρώνεται με την ατυχέστατη αναφορά στον Ισημερινό. Οι εικόνες εναλλάσσονται μεταξύ άστεγων στην μίζερη Αθήνα και χαμογελαστών κατοίκων του Ισημερινού που διασκεδάζουν την καθημερινότητά τους στο πολύχρωμο και φιλήσυχο Κίτο. Η παρουσίαση του Ισημερινού θυμίζει σε προπαγάνδα τα φιλμάκια που έπαιζαν στις ΗΠΑ των 50’s όπου έδειχναν την ευτυχισμένη και χαμογελαστή οικογένεια να απολαμβάνει το αμερικάνικο όνειρο σε αντίθεση με τους «κακόμοιρους» Σοβιετικούς που όλη μέρα έκαναν καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία.

Η βασική υπόθεση του «ντοκιμαντέρ» είναι ότι εφόσον ο Ισημερινός χρησιμοποίησε την έννοια του «απεχθούς χρέους» προκειμένου να κηρύξει στάση πληρωμών σε ένα μεγάλο ποσοστό του, γιατί δεν κάνει και η Ελλάδα το ίδιο; Το «ντοκιμαντέρ» όμως αποφεύγει περίτεχνα να παρουσιάσει τις βασικότατες διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, όχι μόνο στα οικονομικά τους μεγέθη και το γεγονός ότι η μία από τις δύο είναι μέλος της ΕΕ, αλλά και στις ανάλογες κοινωνίες. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ο Ισημερινός παράγει σημαντικές ποσότητες πετρελαίου, καθώς και ότι είναι από τους πρώτους παραγωγούς μπανάνας παγκοσμίως, άρα γενικότερα έχει ισχυρό εξαγωγικό προϊόν, σε αντίθεση με την Ελλάδα που παράγει αέρα κοπανιστό, δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα το «ντοκιμαντέρ». Άρα στην περίπτωση άρνησης αποπληρωμής του χρέους, δεν δίνει απάντηση στο πού θα βρεθούν λεφτά την επόμενη μέρα. Επίσης δεν φαίνεται να το απασχολεί η πολιτική αστάθεια που έχει θέσει τον Ισημερινό σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από το Σεπτέμβριο του 2010.

Πάντως, πάρα την γενικότερη αρνητική εικόνα και τη μονοδιάστατη παρουσίαση της πραγματικότητας, το «ντοκιμαντέρ» περιλαμβάνει και ορισμένες ευρύτερες αλήθειες όπως η κρίση του καπιταλισμού παγκοσμίως, η κρίση στην ΕΕ και η αδυναμία της να συσπειρωθεί σε υπερεθνικό επίπεδο, καθώς και οι άνισοι όροι αγοράς ανάμεσα στα κράτη-μέλη της. Αυτά όμως παραμένουν απλά σε επίπεδο διαπιστώσεων, χωρίς περαιτέρω έρευνα και ανάλυση.


66 σχόλια:

  1. Εμένα πάντως με έχασε από τα πρώτα δευτερόλεπτα όταν παρομοίασε τον Στρος-Καν με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ντοκυμαντέρ είναι ένα χάλι μαύρο.

    Κακή αισθητική - δημοσιογραφικό επίπεδο "Ελεύθερου Τύπου" - κομματικός σχολιασμός - μονόπλευρη παρουσίαση απόψεων. Κάθε μία πρότασή του, ή θα είναι ψέμα, ή θα είναι μισή αλήθεια (ακόμα χειρότερα δηλαδή). Βαθύτατα κομματικό (φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ) και με χαμηλού επιπέδου οπτικά εφέ και φωτογραφία. Κυρίως τα επιχειρήματά του είναι κατά βάση παράλογα.

    Καμία σοβαρή πρόταση παρά μόνο ευχολόγια. Έκανα μόδα το παράδειγμα του Ισημερινού όπως μερικούς μήνες πριν έκαναν παράδειγμα τη Μαριναλέντα...

    Μόνο να σκεφτεί κανείς ότι έχουν κεντρικό ομιλητή του Λαπαβίτσα, φτάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. +1 στο Ελληνάκι. Να μην επαναλαμβάνω, τα σχόλια μου τα έκανα κι εδώ: http://javapapo.blogspot.com/2011/04/debtocracy-internet.html#comments

    > Μόνο να σκεφτεί κανείς ότι έχουν κεντρικό ομιλητή του Λαπαβίτσα, φτάνει.

    +1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ελληνάκι, στο εν λόγω πόνημα η εισαγωγή λέει ότι από τη δεκαετία του '70 άρχισε η κατηφόρα της ανάπτυξης, οπότε κρίθηκε σκόπιμο να καλυφθούν οι απώλειες της αγοραστικής δύναμης και της μη αύξησης των μσθών με την πίστωση. Από εκεί και μετά ήταν θέμα χρόνου να δημιουργθούν προβλήματα. Αυτό προφανώς δεν έχει να κάνει μόνο με την Ελλάδα, αλλά αναφέρεται σε παγκόσμια κλίμακα. Ειδικά για την Ελλάδα, αυτό που κατάλαβα εγώ είναι ότι πέρα από την ήδη προβληματική οικονομία της, λήφθηκαν αποφάσεις οι οποίες επεδείνωσαν το πρόβλημα και το έφτασαν σε οριακό σημείο.

    Προφανώς κατά τους δημιουργούς του, η πρόταση είναι να γίνει κάτι ανάλογο με αυτό που έγινε στον Ισημερινό. Το εάν αυτό θεωρείται σωστό ή λάθος, εφικτό ή ανέφικτο, ευκταίο ή μη, είναι θέμα προς εξέταση (δεν θα αναφέρω φυσικά ότι η επιλογή μιας από περισσότερες λύσεις ούτως ή άλλως ενέχει υποκειμενικά στοιχεία και στην προκειμένη και πολιτικά).

    Νομίζω όμως ότι παραβλέπεις κάτι που δεν έχει να κάνει τόσο με το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ, αλλά με την κίνηση, την πρωτοβουλία. Κάποιοι αφιέρωσαν το χρόνο τους για να φτιάξουν κάτι, αφιλοκερδώς, επειδή οι ίδιοι πιστεύουν ότι είναι σωστό. Και στα δικά μου μάτια, αυτό είναι πολύ περισσότερο από ό,τι κάνουμε εμείς, που καθόμαστε και γκρινιάζουμε και μεμψιμοιρούμε, κρίνοντας, κατακρίνοντας και δυσανασχετώντας με τα πάντα. Μακάρι περισσότεροι να έπαιρναν μια πρωτοβουλία, κι ας έκαναν και λάθη.

    Τέλος, για τα όσα επικριτικά ακούγονται σχετικά με την φωτογραφία, τα εφέ και τις λοιπές σχετικές ατέλειες του ντοκιμαντέρ, το μόνο που σημειώνω είναι ότι αφορούν το περιτύλιγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ ESKARINA

    Μπορώ να το δω το καλοπροαίρετο του εγχειρήματος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δικαιολογήσω μία μονομερή άποψη ως αντικειμενική παρουσίαση και ενημέρωση.

    Δηλαδή αν αύριο η χρυσή αυγή γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για την αναγκαιότητα μαχαιρώματος όλων των μεταναστών, θα πρέπει να επικροτήσουμε την προσπάθεια επειδή οι ίδιοι πιστεύουν πως είναι σωστό;

    Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του "λέω την άποψή μου" και του "λέω την αλήθεια που είναι η εξής". Το Debtocracy σχεδόν ανά 2-3 προτάσεις υπονοούσε σαφώς το δεύτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @eskarina

    Το περιτύλιγμα είναι πολλές φορές ενδεικτικό. Σε ο,τι με αφορά το βρήκα εξίσου ρηχό επιφανειακό και λα"ικίστικο όσο κ το περιεχόμενό του, όπως είπα στην αρχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπράβο Ελληνάκι... με κάλυψες ολοσχερώς... Μια λεπτομέρεια... είναι καλή η ΕΛΕ και πρέπει να την κάνουμε... Μαζί με ΟΛΑ τα άλλα φυσικά...

    ΥΓ Δεν πρόσεξα πως η ΑΔΕΔΥ ήταν στα credits... wowww... αυτό θα πει σύγχρονο πολιτικό/συνδικαλιστικό marketing...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω. Από την αρχή διαφαίνεται πλήρως η γραμμική αντίληψη που διαπνέει το ντοκιμαντέρ. Είναι η εύκολη συνταγή των δύο πόλων και του καημένου λαού. Βέβαια, κανείς δε λέει για τη συμμετοχή -είτε εκλογικά είτε αποδοχής του λαϊκισμού- του λαού. Πουθενά δε φαίνονται τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας (που στηρίζεται στη μικροαστική κι εμπορική δραστηριότητα, ενίοτε και μεταποίηση). Παράλληλα, όμως αποδέχεται την εννοιολογία του ανταγωνισμού, χωρίς να φτάνει στο αριστερό σημείο να τον αρνείται.

    Ως προσπάθεια είναι αξιέπαινο. Καλογυρισμένο, άψογο σκηνοθετικό και στο μοντάζ. Προτείνει κάτι, αλλά μάλλον -όπως είπες κι εσύ- ατυχέστατο το παράδειγμα του Ισημερινού. Ωστόσο, θα πω ένα μπράβο στην πρώτη τούτη προσπάθεια και δε θα είμαι αφοριστικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν άντεξα να το δω όλο όσο αστείο κι αν ήταν. Λίγο πολύ μας είπε ότι η Γερμανία είναι πιο ανταγωνιστική από τον Ευρωπαϊκό Νότο λόγω μικρότερου μισθολογικού κόστους κι έτσι λόγω αυτής της έλλειψης ανταγωνιστικότητας αποκτήσαμε χρέος! Αν η οικονομική ήταν τέχνη, το debtocracy θα ήταν οικονομικός σουρεαλισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο. Το ντοκιμαντέρ είναι επίσης επικίνδυνο γιατί γαλουχεί την εικόνα του παραδοσιακού νεοέλληνα που για όλα του φταίνε πάντα οι άλλοι και που περιμένει τον εθνικό σωτήρα (Κορέα) να τον σώσει απ' τα δόντια του καπιταλισμού. Και φυσικά καμία αναφορά ούτε για τη φοροδιαφυγή ούτε για τους συνδικαλιστές που διακυβερνάν περισσότερα από 30 χρόνια ούτε για την ανομία, την αναξιοκρατία και τη διαφθορά σε ΟΛΑ τα κοινωνικά στρώματα.

    Εδώ έχει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Ματσαγγάνη και άλλων που κατά τη γνώμη μου έχει πολύ ζουμί: http://www.booksjournal.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=148&Itemid=86

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συγχαρητήρια, για την ανάρτηση-κριτική, προσωπικά την βρίσκω εξαιρετική και συμφωνώ σχεδόν ολοκληρωτικά.
    Είναι γεγονός ότι, όσο ακραίες, επιφανειακές ή ουτοπικές κι αν είναι τέτοιες παραγωγές μας δίνουν τροφή για σκέψη και συζήτηση, είναι κρίμα όμως τόση προσπάθεια να μένει στις ...παρωπίδες και τις ιδεολογικές επιδιώξεις και να μην "εκμεταλλεύεται" τις δυνατότητες της δημοσιογραφικής έρευνας για το "κάτι παραπάνω".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ελληνάκι, η σύγκριση του ντοκιμαντέρ με αντίστοιχο "πόνημα" της χρυσής αυγής είναι, τουλάχιστον, ατυχής.
    Όσο για τις υπόνοιες, όλοι όταν παράγουμε ένα κείμενο, μια εικόνα οποιοδήποτε πνευματικό έργο, αφήνουμε της ίδιες υπόνοιες, η υποβόσκουσα προσωπική πεποίθηση περί ορθότητας (αν δεν υπήρχε αυτή, μπορεί να μην υπήρχε η παραγωγή).
    Αντιλαμβάνομαι όμως ότι δεν υπάρχει νόημα να συνεχίσουμε τη συζήτηση, στο μέτρο που δεν υπάρχει περιθώριο να αναγνωριστεί έστω η καλή πρόθεση σε κάποιους ανθρώπους που αφιερώσαν τον χρόνο τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ESKARINA

    Μα δεν εξετάζουμε το αισθητικό αποτέλεσμα εδώ... Εξετάζουμε την ουσία του πονήματος που είναι προβληματική τουλάχιστον. Οπότε δεν έχει σημασία αν ξόδεψαν το χρόνο τους αφιλοκερδώς. Σημασία έχουν αυτά που λένε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τι μέρος του λόγου είναι ρε παιδιά αυτός ο Λαπαβίτσας; Για να ξέρουμε κι'εμείς οι άσχετοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @ESKARINA

    Συμφωνώ με sidekick. Προσωπικά μου αρέσει η προσπάθεια από κινηματογραφικής απόψεως αλλά το θέμα δεν είναι αυτό.
    Το θέμα είναι οτι το ντοκιμαντέρ κάνει κάποιες μη ρεαλιστικές και άκρως επικίνδυνες προτάσεις (εξέγερση-άρνηση χρέους-ελπίδα στον εθνικό σωτήρα).

    Το πρόβλημα είναι ότι όπως είπε και το ελληνάκι, δεν έχουμε μπανάνες και πετρέλαια και άρα το παράδειγμα του Εκουαδόρ είναι ατυχές. Επίσης αυτού του είδους οι προτάσεις δεν είναι παραγωγικές γιατί αντί να μας κάνουν σαν λαό να σκεφτόμαστε πως θα αντεπεξέλθουμε μας ποτίζει περισσότερο την ιδέα οτι είναι όλα "στημένα". Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μη παραγωγικές συμπεριφορές περισσότερη ανομία και μεγαλύτερο αδιέξοδο.

    Οι μισές αλήθειες, δυστυχώς είναι επικίνδυνες και αυτού του είδους οι παραλήψεις μεγάλων προβλημάτων όπως οι επιδοτήσεις, οι συνδικαλιστές, η φοροδιαφυγή κτλ καθόλου τυχαίες δεν είναι. Δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος οτι το debtocracy είναι καλοπροαίρετο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Συμφωνώ απόλυτα.
    Το "πρόβλημα" εστιάζεται στο γεγονός οτι είναι υποτίθεται ντοκιμαντέρ και ως τέτοιο έκατσα να το παρακολουθήσω κι εγώ.
    Ουσιαστικά δεν εμβαθύνει, δεν παρουσιάζει κάτι καινούριο παρά μόνο κάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στον Ισημερινό, προσπαθώντας να μας πει: " Ορίστε αυτό πρέπει να κάνουμε, ακολουθούμε το παράδειγμα του Ισημερινού". Μόλις είδα την εικόνα με Κορέα και Τσάβες, μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό και ο Τσίπρας.

    Δεν είμαι εναντίον των ντοκιμαντέρ που επιδιώκουν να "ανοίξουν τα μάτια" αρκεί να εισάγουν κάτι καινούριο στον διάλογο.

    Επίσης δεν μπορώ να μη σχολιάσω τον απίστευτο ενθουσιασμό που έδειξαν κάποιοι για το τέλος του ντοκιμαντέρ... Το θεώρησα τουλάχιστον κρύο φυσικά όχι αστείο και γενικά ήταν ένα τέλος που δεν ταίριαζε σε ντοκιμαντέρ.

    Οι ευχές των δημιουργών και των χρηματοδοτών, συγκεντρωμένες σε συσκευασία ντοκιμαντέρ.

    ΥΓ: Δεν θα μπορούσε από το συγκεκριμένο πόνημα να απουσιάζει και η "Απόλυτη".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Δείτε το ντοκιμαντέρ "Inside Job". Μιλάει για την Goldman Sachs και γενικά για τις αμερικανικές τράπεζες επενδύσεων τραπεζικών τίτλων. Για τη σχέση αυτών των κολοσσών με τους οίκους αξιολόγησης, με το Δ.Ν.Τ., και με τις κυβερνήσεις των Η.Π.Α.. Για τα παράγωγα και το περίφημο deregulation, που οδήγησε στη φούσκα στην αγορά ακινήτων και στην οικονομική κρίση των Η.Π.Α. (2007-2009), η οποία με τη σειρά της οδήγησε στην παγκόσμια οικονομική κρίση (2008-2009). Στο "Inside Job" έχουν κληθεί και οι υπερασπιστές της αντίθετης άποψης. Οι περισσότεροι αρνήθηκαν να μιλήσουν. Αυτοί που μίλησαν πέφτουν σε αντιφάσεις και χάνουν τα λόγια τους λόγω των, επί της ουσίας, ερωτήσεων του δημοσιογράφου. Κάντε μετά τον κόπο να δείτε τί συμβαίνει στο Wisconsin. Ο κυβερνήτης, λόγω της οικονομικής κρίσης, κάνει περικοπές και απολύσεις, και ρίχνει την ευθύνη στα σωματεία, και στην κοινωνική πολιτική, και προσπαθεί με νόμο να διαλύσει τα σωματεία. Όταν οι πολίτες κατέλαβαν το Καπιτώλιο (ας πούμε την "Τοπική Βουλή"), ο κυβερνήτης κατηγόρησε τους πολίτες πως είναι τεμπέληδες και καλομαθημένοι, και πως δεν σέβονται τους δημοκρατικούς θεσμούς. Οι ίδιες κατηγορίες που ακούμε κι εμείς από την κυβέρνηση όταν αντιδρούμε. Το "μαζί τα φάγαμε" δεν είναι πρωτοτυπία του Πάγκαλου, αλλά εκφράστηκε (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) από τα στόματα των πολιτικών στις υπό κρίση χώρες. Οι υπεύθυνοι για την κρίση δικάστηκαν στις Η.Π.Α., κρίθηκαν ένοχοι, αλλά δεν καταδικάστηκαν, και αντιθέτως είναι τώρα σύμβουλοι του Obama, όπως ήταν και σύμβουλοι των προηγούμενων κυβερνήσεων. Άρα ούτε η "ατιμωρησία" είναι ελληνικό φαινόμενο. Όσο για τη "φοροδιαφυγή", αρκεί να δείτε τη διαφημιστική καμπάνια των Η.Π.Α. για να καταλάβετε πόσο σημαντικό πρόβλημα αποτελεί. Μόνο που, όπως και εδώ, δεν φοροδιαφεύγουν οι μαύροι της Βαλτιμόρης, ούτε τα φτωχά και μικρομεσαία στρώματα (white trash), αλλά, όπως και εδώ, αυτοί που μπορούν, δηλαδή αυτοί που διαθέτουν περιουσία και ισχύ. Το "Debtocracy", όπως και το "Inside Job", είναι ένα ντοκιμαντέρ που αρθρώνει λόγο κόντρα στην επικρατούσα αφήγηση, που θέλει την Ελλάδα (όπως και την Ιρλανδία, και την Πορτογαλία, και σε λίγο την Ισπανία, τα γουούνια δηλαδή (P.I.G.S.)), να αποτελεί χώρα τεμπέληδων, και να είναι οι πολίτες οι μόνοι υπεύθυνοι για την κρίση. Φταίνε και οι πολίτες, αλλά το μερίδιο ευθύνης είναι συντριπτικά μικρό, καθώς οι κυβερνήσεις υπήρξαν οι διαφθορείς τους για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. Δεν πιστεύω πως λύση αποτελεί από μόνη της η άρνηση αποπληρωμής του χρέους. Χρειάζεται και πρωτογενής παραγωγή. Πάντως, θεωρώ πως η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη, και η Ευρωπαϊκή Ένωση απλώς ψάχνει τρόπους ώστε να κοστίσει όσο το δυνατόν λιγότερο στην Ευρωπαϊκή οικονομία. Μια συνολική λύση θα μπορούσε να είναι η πολιτική ένωση της ευρωπαϊκής οικονομικής ένωσης. Όπως και νά 'χει, το σίγουρο είναι πως για να χαρακτηρίσει κάποιος ως "προπαγανδιστικό" και "μονοδιάστατο" το Debtocracy, θα πρέπει να αναφερθεί και στην κυβερνητική "προπαγάνδα" και στη "μονόδρομη" λύση του Δ.Ν.Τ.. Κλείνω με την ατάκα του ίδιου του επικεφαλής του Δ.Ν.Τ., Dominique Strauss-Kahn από το Inside Job: "At the end of the day, the poorest, as always, pay the most.". Είναι και αυτός "προπαγανδιστής", "αριστερός", "λαϊκιστής", και "συνομωσιολόγος";

    Φιλικά, Διογένης ο σκύλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΕΞΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ Σ. ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ; ΕΧΟΥΝ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Και δυστυχώς δεν είναι ο μόνος που επιδίδεται σε τέτοιου είδους παρουσίαση της πραγματικότητας. Υπάρχει δυστυχώς μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων δημοσιογράφων (Κούλογλου, Βαξεβάνης, Αυγερόπουλος κτλ.) που επιβιώνουν πουλώντας φόβο και συνωμοσία... Αυτοί τυγχάνει να είναι και εκείνοι που έχουν τους φανατικότερους οπαδούς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με το άρθρο και με τα σχόλιά σας. Το παρακολούθησα με καχυποψία και σκεπτικισμό και όντως η όλη προπαγάνδα για μένα κορυφώθηκε όταν στο τέλος σχεδόν έπαιρνα οδηγίες για το τι πρέπει να κάνω -εγώ και όλοι οι έλληνες.
    Ωστόσο νομίζω ότι δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε αρνητικά τέτοιες προσπάθειες γιατί σπανίζουν.
    Ακόμη και με πολιτική σκοπιμότητα, είναι μια προσπάθεια που στόχο έχει να κάνει μια αντίθετη φωνή να ακουστεί και δεν βρίσκω τίποτα το αρνητικό σε αυτό.
    Είμαστε σκεπτόμενοι άνθρωποι και μπορούμε να κρίνουμε αυτά που παρακολουθούμε, να κρατάμε τα πιθανά θετικά και να απορρίπτουμε τα αρνητικά.
    Πιστεύω ότι το ντοκιμαντέρ -συμφωνώ, δεν έχει απόλυτα τα χαρακτηριστικά ενός ντοκιμαντέρ- είναι μια καλή αφορμή για σκέψη.
    Προυσιάζει κάποια γεγονότα -όπως την στορία του Ισημερινού- έστω και μονόπλευρα, που πολλοί έλληνες ίσως δεν έχουν ξανακούσει ποτέ. Στο χέρι τους έιναι να μάθουν περισσότερα.
    Ας μην κοροιδευόμαστε, η πλειοψηφία των ελλήνων μέχρι τώρα ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για τέτοια θέματα και η απόδειξη είναι οι κυβερνήσεις που έχουμε.. Δεν γνωρίζουμε καν τα δικαιώματά μας ως έλληνες πολίτες (και αν εσείς τα γνωρίζεται, θα πρέπει επίσης να γνωρίζεται οτι είστε μειωψηφία).
    Όταν έρχεται η ώρα να ψηφίσω στις εκλογές, τις περισσότερες φορές δεν συμφωνώ με κανένα κόμμα. Ωστόσο επιλέγω να ψηφίσω ένα μικρό κόμμα με του οποίου τις ιδέες συμφωνώ περισσότερο, μονο και μόνο για να υπάρχει πολυφωνία στην βουλή (και όχι, ποτέ δεν θα ψήφιζα καρατζαφέρη...). Έτσι ακριβώς είδα και αυτό το ντοκιμαντέρ. Ώς αντίλογο -έστω και όχι απόλυστα αντικειμενικο.

    Προσωπικά συμφωνώ με την σύσταση επιτροπής λογιστικού ελέγχου. Αλλά τρέμω στην ιδέα του ποιά θα είναι τα μέλη και ποιός αποφασίζει για αυτά.
    εντάξει, δεν έχουμε πετρέλαια. αλλά γιατί να μην γνωρίζουμε τι ακριβώς πληρώνουμε και σε ποιόν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Νάσαι καλά, μέβγαλες απο την επιυμία να γράψω κι εγώ (ακριβώς τα ίδια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. To Debtocracy έχει πολλά μειονεκτήματα, αλλά έχει το πλεονέκτημα ότι ώθησε τον κόσμο για κουβέντα. Το ότι στη δουλειά σήμερα συζητούσα γενικά για το θέμα του χρέους με άτομα που δεν ασχολούνται καθόλου με το τι γίνεται γύρω τους, το βλέπω θετικό. Μπορεί να μην έχουμε πετρέλαια, αλλά αν το αποφασίσουμε σαν χώρα μπορούμε να παράγουμε διάφορα. Λάδι, κηπευτικά, ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές κτλ. Για τον ψαγμένο θεατή το debtocracy έχει προβλήματα. Για αυτόν που δεν έχει ιδέα και θα το δει λόγω του hype, το ότι θα τον βάλει να σκεφτεί είναι ένα μικρό βήμα μπροστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Με ποιο τρόπο μπορεί ένα τέτοιου είδους "ντοκιμαντέρ" να κάνει τον θεατή του να σκεφτεί περισσότερο; Παρουσιάζοντας τις προπαγανδιστικές ιδέες των δημιουργών σαν να ήταν η απόλυτη αλήθεια "που κάποιοι μας κρατάνε κρυμμένη"; Πουλώντας μασημένη τροφή σε συσκευασία δώρου; Μα παρουσιάζοντας ένα σοβαρό θέμα τόσο μονόπλευρα δεν δίνεται καθόλου η δυνατότητα στο θεατή να σκεφτεί και να αποφασίσει μόνος του ποια είναι η καλύτερη εξήγηση!

    Και το συγκεκριμένο δεν σταματάει στο "Nα η υπέρατατη αλήθεια. Φατην!". Δίνει και "οδηγίες προς ναυτιλομένους". Ούτε προπαγανδιστικό υλικό θρησκευτικής σέκτας να ήταν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Πολύς κόσμος νομίζω πως το μόνο που θα πιάσει είναι το ότι πρέπει να γίνει λογιστικός έλεγχος του χρέους, στο οποίο δεν νομίζω πως διαφωνεί κανείς. Ούτε στο ότι τα λεφτά που έχουν σπαταληθεί για εξοπλισμούς, ολυμπιακούς αγώνες κτλ. είναι πολύ περισσότερα από αυτά που έχουν σπαταληθεί για την εγχώρια διαφθορά. Δεν αντιλέγω πως το debtocracy ήταν μονόπλευρο, ούτε συμφωνώ με ότι λέει, απλά προσπαθώ να δω θετικά το ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί και να μάθουν κάνα δυο πράγματα για την έννοια του απεχθούς χρέους, τον λογιστικό έλεγχο κτλ. Μόνο αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Ούτε εγώ το έχω δει. Όπως επίσης δεν έχω δει
    1)Zeitgeist
    2)1821 (SKAI)
    3)Religulus
    Από ότι ακούω, μάλλον κι εγώ θα διαφωνήσω, αλλά πρέπει να το βάλω κι αυτό στην ουρά. Σε τι νούμερο θα μου έλεγες να το βάλω;
    Σχετικά με τον Ισημερινό τώρα. Συμφωνώ με αυτά που λες. Όμως, αν το χρέος μας είναι 350 δις, σίγουρα ένα ποσοστό ωφείλετε σε μεθοδεύσεις κάποιον ατόμων/ομάδων/κλικών/καστών οι οποίοι μας χρέωσαν για προσωπικό ώφελος. Π.χ, αν πετάξαμε 10 δις για τα υποβρύχια, κάποιοι αυτοί την στιγμή ξεκοκαλίζουν ένα ποσοστό από τα 10 δις. Οπότε, συμφωνώ με χέρια και με πόδια ότι κάποιοι πρέπει να επανεξετάσουν το χρέος, και να διεκδικήσουν νομικά να πληρωθεί μόνο αυτό το ποσοστό που δεν είναι επαχθές. Τα υπόλοιπα οι δανειστές μας να πάνε να τα ζητήσουν από αυτούς που τα φάγανε κι εμείς να αποπληρώσουμε τα υπόλοιπα, όσα δείξει ο λογιστικός έλεγχος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. @ Διογένης ο Σκύλος

    Μην μπαίνεις στο τριπάκι να αναλύεις θέσεις εκτός ντοκιμαντέρ, διότι αυτό θα έπρεπε να γίνει μέσα από το ίδιο ντοκιμαντέρ, αν με νοείς.

    Ένα ντοκιμαντέρ ή ένα δοκίμιο πάνω σε ένα θέμα, δεν πρέπει να έχουν "service packs". Αν οι δημιουργοί του Debtocracy θεωρούν ότι υπάρχει σχέση με αυτά που γράφεις (τα οποία αποτελούν από μόνα τους ξεχωριστές οντότητες ως καταστάσεις), θα έπρεπε να είχαν συμπεριληφθεί στο ντοκιμαντέρ. Δεν είναι υποχρεωμένος ο θεατής, ούτε να δει το "Inside Job" (άσχετα που αν όποιος ψάχνεται, τελικά θα το δει), ούτε να γνωρίζει τι συμβαίνει στo Wisconsin.

    Όσον αφορά όλα αυτά, αλλά και την ιδέα που προσπαθεί να περάσει το Debtocracy, έχω μία βασικότατη ένσταση. Η οικονομία σε συνδυασμό με την κοινωνία δεν είναι απλά γραμμικά συστήματα όπου το ένα συμπέρασμα οδηγεί στο άλλο ή όπου μία ολιγαρχία μπορεί να λαμβάνει ανεξέλεγκτα παράνομες αποφάσεις εις βάρος μίας συντριπτικής πλειοψηφίας. Είναι φύσει αδύνατο. Καθημερινά υπάρχουν εκατομύρια συναλλαγές (οικονομικές και κοινωνικές) που διαμορφώνουν τις εκάστοτε οικονομίες/κοινωνίες. Το να επικαλούμαστε ένα γενικότερο προσυμφωνημένο σχέδιο των δυνατών εναντίων των αδυνάτων, πλησιάζει τα επίπεδα συνομωσιολογίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Εγώ έχω βασικά μία μόνο απορία γιατί κατά τα άλλα γνώριζα τις απόψεις για το θέμα: "τί ακριβώς σημαίνει ο λογιστικός έλεγχος για το γενικότερο κλίμα της οικονομίας"
    Η αρχική αίσθηση που έχω είναι ότι είναι επιθυμητός ένας τέτοιος έλεγχος. Οι δεύτερες σκέψεις (και αμφιβολίες μου) έχουν να κάνουν με την δυνατότητα να είναι πραγματικά αποτελεσματικός αυτός ο έλεγχος και μήπως τελικά ανοίξει απλά ακόμη ένα πεδίο πολιτικάντικων αντιπαραθέσεων και γκρίνιας χωρίς τέλος και ουσία. Έτσι όπως είναι η Ελληνική κοινωνία και οι θεσμοί, κινδυνεύουμε διαρκώς να βαλτώνουμε σε διχαστικές καταστάσεις. Γι'αυτό χρειάζομαι περισσότερες πληροφορίες και ανάλυση για τις τεχνικές και πολιτικές παραμέτρους καθώς και την σκοπιμότητα του λογιστικού ελέγχου.
    φιλικά
    Μάνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Μάνο, νομίζω πως το ντοκιμαντέρ δίνει μία επαρκή εξήγηση για το πως λειτουργεί μία τέτοια επιτροπή. Κατά τ'άλλα όσο αυτονόητο είναι πως όλοι μας στηρίζουμε ένα τέτοιο εγχείρημα, άλλο τόσο εύλογες είναι και οι απορίες σου τις οποίες συμμερίζομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Δεν νομίζω ότι οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ πιστεύουν ότι έχουν την απόλυτη λύση για την κρίση. Μια άποψη για ένα κομμάτι του προβλήματος παρουσίασαν. Το αν το έκαναν καλά ή κακά, είναι άλλο θέμα, ο καθένας μπορεί να το κρίνει ανάλογα με τις γνώσεις του και τις εμπειρίες του. Είναι όμως μια δουλεία, όπως και άλλες τελευταία, που προτείνουν κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που προπαγανδίζει η μεγαλύτερη πλειοψηφία του πολικού κόσμου και τα ΜΜΕ.
    Ας πάρει ο καθένας τα καλά από το ντοκιμαντέρ και ας δώσει τις δικές του απόψεις για τα λάθη.
    Το ντοκιμαντέρ δεν παύει να είναι μια καλή αφορμή για να ξεκινήσει διάλογος για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, κάτι που ούτε καν το ακούγαμε ένα χρόνο πριν.
    Η περίπτωση του ισημερινού σίγουρα είναι τελείως διαφορετική. Εγώ όμως είδα μέσα απ’ αυτή να πέφτει ένα ταμπού του καπιταλισμού. Στη χώρα μας τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, ο δρόμος πρέπει να είναι αλλιώτικος, μόνο ο στόχος είναι κοινός, που στην περίπτωσή μας δεν αρκεί αφού δεν έχουμε πετρέλαια, προς το παρόν τουλάχιστον …λολ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Όταν ο δάσκαλος έβαζε όλη την τάξη τιμωρία, πάντα υπήρχαν καναδυό που προσπαθούσαν να την κοπανήσουν από την πίσω πόρτα και να πάνε σπίτια τους να παίξουνε. Οι δημιουργοί του εμετικού αυτού ντοκιμαντέρ θα πρέπει να ανήκουν ακόμα σε αυτή την κατηγορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Αφού σε κάποιο σημείο ο Λαπαβίτσας λέει καθαρά ότι ακόμα κι αν το χρέος μετά από λογιστικό έλεγχο αποδειχθεί νόμιμο πάλι δεν πρέπει να πληρώσουμε - γιατί δεν πρέπει και δεν μπορούμε - οπότε τι συζητάμε; Τι ντοκυμαντέρ είναι αυτό που ακυρώνει 20΄από τον εαυτό του με τέτοιες ατάκες και σε πετάει εκτός;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Σωστό σε βρίσκω, ως συνήθως. Μοναδική ένσταση στην παρομοίωση με τα προπαγανδιστικά κλιπ των ΗΠΑ για τους Σοβιετικούς. Μάλλον το αντίστροφο παράδειγμα έπρεπε να χρησιμοποιήσεις εκεί. Άλλωστε έχουμε απομείνει η τελευταία Σοβιετία της Ευρώπης, με τόσο κρατισμό στη μάπα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Συμφωνώ σε όλα με το άρθρο, και ας προσθέσω κάτι ακόμα.

    Φαίνετε έχω άλλη ιδέα για την δημοσιογραφία. Αυτό το ντοκιμαντέρ (ο θεός να το κάνει) στην καλύτερη των περιπτώσεων στην κατηγορία των κακών προπαγανδιστικών φιλμ κατατάσσεις. Ο καλός δημοσιογράφος λέει τα υπέρ και τα κατά, και αφού δεν είμαστε όλοι υπεράνθρωποι, ίσους ξεχάσει μερικά κατά. Εδώ υπάρχουν μόνο υπέρ, και καθόλου κατά.

    Ξέχωρα που μας παρομοιάζει με μπανανίες της λατινικής Αμερικής. Πιο GDP έχει ο Ισημερινός και πιο εμείς. Αν είναι να πέσουμε στα 8000, δηλαδή να μας κόψουν τα ¾, τότε το χρέος εξοφλείτε σε 2 εικοσιτετράωρα, και τα σπρεντ πέφτουν κάτω από της Γερμανίας. Θέλει ο Γλέζος αυτό?

    Και τι πάει να πει απεχθές χρέος και δεν πληρώνω. Όπου συνέβη αυτό, συνέβη κατόπιν αλλαγής καθεστώτων, από δικτατορίες σε δημοκρατίες, ή οι δυνατοί (αμερικάνοι) το επέβαλαν. Θεωρεί ο ΧΣτεφάνου ότι είμαστε υπό δικτατορικό καθεστώς? Αν ναι, τότε να πάρουμε τις καραμπίνες και να κάνουμε ανταρτοπόλεμο στα βουνά. Αν όχι, τότε το επιχείρημα καταρρέει.

    Αλλά, έστω και στην υποτιθέμενη περίπτωση ότι είναι απεχθές το χρέος και δεν το πληρώνουμε, ή κηρύξουμε στάση πληρωμών λόγω μεγάλου χρέους. Πια είναι η επόμενη μέρα. Αν νομίζει ο ΧΣτεφάνου ότι θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε όπως όλα αυτά τα χρόνια, τότε γελιέται. Εγώ προσωπικά δεν ζηλεύω το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων του Ισημερινού.

    Ελπίζω ο ΧΣτεφάνου να μην εκφράζει τον τρόπο σκέψεις της αριστεράς ούτε στο παραμικρό. Τόσο καιρό συνεχώς μιλάει ο Σύριζα για αναδιάρθρωση χρέους και εγώ προσπαθούσα να μάθω τι ακριβώς εννοεί. Αν εννοεί αυτό που λέει ο αυτό το ντοκιμαντέρ, τότε λυπάμαι για την αριστερά. Δεν έχει συγκροτημένο λόγο να αρθρώσει, ζει στο κόσμο της.

    Ο Χστεφάνου και λοιποί συντελεστές ας γίνουν καλοί προπαγανδιστές. Αφού δημοσιογράφοι δεν είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Καμία αναφορά στη επιτυχημένη προσπάθεια μείωσης του χρέους από τη γειτονική μας Τουρκία (με τη συμβολή του ΔΝΤ).

    http://www.google.com/publicdata?ds=jnhjj7mtl7cmt_&met=gd_pc_gdp&idim=eu_country:TR&dl=en&hl=en&q=government+debt+turkey#met=gd_pc_gdp&idim=eu_country:GR:TR


    Η Τουρκία βρίσκεται δίπλα μας αλλά από ότι βλέπετε το παράδειγμα της είναι ασύμβατο με το παραμυθάκι των αιμοβόρων διεθνιστών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Το ντοκιμαντέρ ειναι μονόπλευρο και ας μου επιτραπεί η έκφραση επικίνδυνο γιατι οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

    Απο το 1980 έχουμε συνεχώς ελλειματικούς προϋπολογισμούς και σοβαρά, ούτε οι πολιτικοί ούτε η 4η εξουσία δηλ. ο τύπος εχουν ασχοληθεί να ακολουθήσουμε μια νοικοκυρεμέμη δημοσιοοικονομική πολιτική.

    Το μπαλόνι των ελλειματικών προϋπολογισμών φούσκωνε και φούσκωνε μέχρι που έσκασε.

    Τα λεφτά ή χρέη στο πορτοφόλι του κράτους είναι το ίδιο σημαντικά όπως σε μια εταιρία ή σε προσωπικό επίπεδο.
    Ελπίζω απο την κρίση να πάρουμε ενα καλο μάθημα για το πως πρέπει να σχεδιάζουμε τα δημοσιοοικονομικά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Το μόνο λάθος του άρη κ της κατερίνας είναι ότι προφανεστατα ΔΕΝ έπρεπε να ονομασουν "ντοκιμαντέρ" κάτι που ξεκάθαρα ΔΕΝ είναι!Κατά τ αλλά παραμένουν πιστοί στη φιλοσοφία τους κ προσπαθούν να συνενώσουν υπό τη σκέπη τους όλους τους αντί-μνημονιακους κ ευρώ-σκεπτικιστές με τα σωστά αλλά κ τα πολλά ακραία ή και ανεφαρμοστα που πρεσβεύουν.Ο λόγος που δεν το καταδικάζουμε είναι το γεγονός ότι το πιπιλισμα υπέρ του μνημονίου προφανώς χρειαζόταν ένα αντιστάθμισμα το οποίο κ βρήκε στο Debtocracy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Μα είναι αυτό «αντί-μνημονιακους» από «ευρώ-σκεπτικιστές»? Και πιο είναι το «αντιστάθμισμα το οποίο κ βρήκε στο Debtocracy». Όλο αυτό το τρισάθλιο κατασκεύασμα είναι επιβεβαίωση ότι πιπιλούν οι άλλοι συνεχώς. Είμαστε ένας λαός από ηλίθιους. Αν άνθρωποι που είναι οι δουλειάς τους να το ψάξουν βαθύτερα το μόνο που μπορούν να παράγουν είναι αυτό το κατασκεύασμα, τι μας εκπλήσσει που φτάσαμε στο μνημόνιο. Και αν περάσει αυτοί η μπόρα, όχι επειδή δεν θα πληρώσουμε, η επόμενη είναι εγγυημένη. Να φύγουμε λοιπόν από ΕΕ και Ευρώ και να γίνουμε Ισημερινός και Παραγουάη. Θα έχουμε και το Τσάβες γείτονα. Στα καφενεία τη γειτονιάς σου να πας να ακούσεις καλύτερες αναλύσεις. Με θλίβει ότι πολλά μπλόγκ, υποτίθεται ότι τα γράφουν σπουδαστές και μορφωμένοι, τα ίδια γράφουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ..ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΜΕ ΚΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ..ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ..ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΤΙ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΟΥΝΙΕΤΑΙ..ΗΔΗ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΙΧΑΝ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ..

    ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ...ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΕΟΣ..
    ΓΙΑ ΟΛΑ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ...ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ...ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ..
    ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΛΥ ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Το debtocracy λέει ένα πολύ απλό πράγμα: η κρίση οφείλεται σε δομικά προβλήματα του οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίου λειτουργεί η ΕΕ και επομένως και η Ελλάδα και όχι εξαιτίας μιας γενετικής ανωμαλίας των Ελλήνων. Και αν αυτό πριν από έναν χρόνο μερικοί δεν το καταλάβαιναν - παρά την τεράστια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 - με την είσοδο και της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας στον μηχανισμό στήριξης έχουμε 3 χώρες της Ευρωζώνης στο ΔΝΤ! Και ακολουθεί από κοντά και η Ισπανία και ίσως η Ιταλία! Επομένως και ο τελευταίος κολλημένος καταλαβαίνει ότι κάτι ευρύτερο συμβαίνει και δεν είναι πρόβλημα Ελληνικό.

    Το δεύτερο πράγμα που λέει το debtocracy και που έλεγε και το Inside Job είναι η τεράστια εξάπλωση του δανεισμού τόσο σε χώρες όσο και στους πολίτες. Οι οίκοι αξιολόγησης σε όλο αυτό το παιχνίδι παίζουν τον ρόλο του παραμορφωτικού φακού και τα τρις κάνουν φτερά. Πριν χρεοκοπήσει η Leemhan Brothers οι οίκοι αξιολόγησεις (Moody's, Fitch κλπ) την αξιολογούσαν ως καλή επένδυση! Πριν βγει ο Παπανδρέου και πει ότι βουλίαζουμε οι οίκοι μας είχαν ΑΑΑ. Γενικά μιλάμε για πολύ μαγείρεμα. Τέσπα, οι αμερικάνικες τράπεζες χάσαν πάρα πολλά το 2008 και πρέπει κάπως να τα πάρουν πίσω. Αφού μετά την κρίση του 2008 το ρίσκο στα δάνεια έπρεπε να μειωθεί σημαντικά, έπρεπε να βρουν άλλα κορόιδα που θα δανειστούν. 110 δισ η Ελλάδα, 80 η Πορτογαλία, κάπου εκεί και η Ιρλανδία, καθόλου άσχημα θα έλεγα.

    Γενικά το debtocracy τα έλεγε κάπως παιδικά και απλοικά αλλά εμένα μου φάνηκε σαν μια κραυγή απόγνωσης: ΞΥΠΝΗΣΤΕ! Το ΔΝΤ δεν είναι ο μοναδικός δρόμος. Όπως η Ευρωζώνη δεν ήταν ο μοναδικός δρόμος. Αμφισβητήστε. Αντιδράστε. Απαιτήστε. Ειδικά το τελευταίο είναι πολύ λογικό.

    Πρεπει να απαιτήσουμε να μάθουμε ακριβώς ΠΟΣΑ χρωστάμε και ΠΟΥ τα χρωστάμε, πόσα είναι τόκοι, τι έγιναν αυτά τα λεφτά. Αν έρθει αύριο η γυναίκα σου και σου πει βρες 100,000 γιατί χρωστάω τι θα της πεις κατευθείαν? "Που τα χρωστάς?" Και αν σου πει θα την ρωτήσεις "Και τι τα έκανες?". Ας γίνει αυτό και στην περίπτωση της Ελλάδας, όχι για να μην πληρώσουμε ό,τι χρωστάμε αλλά για να ξέρουμε τι χρωστάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Σίγουρα είχε αριστερή θεώρηση το ντοκιμαντέρ και σίγουρα σε κάποια πράγματα εμένα που δεν είμαι αριστερός δε με καλύπτει.
    Απλά είναι μια πρώτη (;) προσπάθεια να δούμε επιτέλους τι και ποιος φταίει για όσα μας έχουν συμβεί ή θα μας συμβούν.
    Επίσης σε αυτό το οποίο διαφωνώ (παρότι δεν είμαι οικονομολόγος) είναι στο κατά πόσο η έννοια του "απεχθούς χρέους" μπορεί να βρει εφαρμογή στην Ελλάδα κι αν ναι, σε ποιο βαθμό.
    Δεν μας κυβερνούσε απολυταρχικό ή δικτατορικό καθεστώς. Μας κυβερνούσαν αυτοί που εμείς ψηφίζαμε και ως ένα βαθμό ζούσαμε μέσα στην ευδαιμονία (όχι όλοι).
    Ατυχής λοιπόν η σύγκριση με το Ιράκ και τον Ισημερινό κατ'εμέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Ενα προπαγανδιστικό φιλμάκι που είδα μια και το συνέστησε το Ελληνάκι για να ενημερωθώ για πολλοστή φορά για την άποψη της "άλλης πλευράς" που έχει και μια πολύ ιδιαίτερη άποψη περί δημοκρατίας.
    Επιτροπή λογιστικού ελέγχου: Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση από το να καταλήξει στα συμπεράσματα που έχουν προαποφασίσει τα μέλη της. Ας μην κοροϊδευόμαστε!
    Και επι τέλους ας μας πεί κάποιος τι θα σημάνει για την Ελλάδα και τους Ελληνες σήμερα τι ακριβώς θα γίνει την επόμεν μέρα του "Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω!"
    Και μια γενικότερη παρατήρηση. Το ορθό είναι "επαχθές χρέος" (αυτό που δημιουργεί υπέρμετρη επιβάρυνση και όχι "απεχθές" (το ιδιαίτερα αντιπαθητικό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. σας χάλασε νεοφιλελεύθερα πασοκάκια;
    τα κονσερβοκούτια έρχονται!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Ώστε το Debtocracy σας φάνηκε λίγο …υποκειμενικό στις απόψεις του;
    Δεν πρόβαλε αρκετά κατά την γνώμη σας την άποψη του κυρίου Πάγκαλου, του κυρίου Σουφλιά και του κυρίου Μπόμπολα;
    Δεν την χορτάσατε αρκετά αυτήν την γνώμη;
    Δεν πιάνετε Mega μήπως;
    Θέλετε και την αντίθετη άποψη;
    ‘Η απλά δεν θέλετε ποτέ να ακουστεί και μια «άλλη» άποψη;


    Είναι …συνομοσιολογικό;
    Δεν υπάρχουν δηλαδή «οικονομικοί εκτελεστές»;
    Δεν υπάρχουν επιθέσεις σε κράτη για το πετρέλαιο;
    Γιατί στο μακροσκελέστατο παραληρηματοειδές σας κειμενάκι αναφέρετε την «ασυμβατότητα» της περίπτωσης του Ισημερινού για να δικαιολογήσετε την (ήδη ιδεολογικά δικαιολογημένη) νεοφιλελεύθερη φρίκη που σας πιάνει πάνω στην έννοια του ΑΠΕΧΘΟΥΣ ΧΡΕΟΥΣ (έτσι με κεφαλαία γιατί για ένα παντελώς ανεξήγητο λόγο δείχνει να σας χαλάει), αλλά αγνοείτε (όχι εντέχνως) την περίπτωση του Ιράκ;
    Οι Αμερικάνοι κατέλαβαν το Ιρακ αλλά αρνήθηκαν να πληρώσουν τα (απεχθή) χρέη του; Χρόνια είχα νε γελάσω έτσι (από τις δηλώσεις Σουφλιά για τον Ακτορα συγκεκριμένα…)

    Το σταματάω εδώ, έτσι ξαφνικά όπως συνηθίζω. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση άνθρωποι που σκέφτονται με βάση πολιτικές ιδεολογίες να σκεφτούν λογικά. Προφανώς οι μισοί που διαφωνείτε με το Deptocracy εδώ μέσα είστε νεοφιλελεύθεροι Πασόκοι και οι άλλοι μισοί νεοφιλελεύθεροι Νεοδημοκράτες. Δύο πράγματα όμως θα έπρεπε να σας ανησυχούν: Πρώτων το γεγονός ότι μεταξύ σας συμφωνείτε… Δεύτερων το γεγονός ότι ντρέπεστε ακόμα και οι ίδιοι να το παραδεχτείτε ότι είστε ακόμα δέσμιοι κάποιας ιδεολογίας.

    Κλείνοντας να σας παρακαλέσω να σταματήσετε αυτήν την αηδία με τον Τσίπρα. Είναι αστείο να δίνετε τόση δύναμη σε ένα μονίμως υπό διάσπαση κόμμα με 2% πραγματική εκλογική δύναμη και να τον παρουσιάζετε σαν τον υπαίτιο όλων των δεινών και των αντιδράσεων που περνάει το κάθε προβεβλημένο κυβερνητικό ή πρώην κυβερνητικό γουρουνομέλος σας… Πολύ του πάει του Τσίπρα όλο αυτό…

    Και άντε επειδή τα ευνουχισμένα κομματικά μυαλουδάκια σας δεν μπορούν να επεξεργαστούν καμία έννοια αν πρώτα δεν την περάσουν από το ιδεολογικό σας καρκινωματικό φίλτρο θα σας το πω και έτσι:

    Όταν η παγκόσμια οικονομία κινδύνευε να γείρει προς τα αριστερά, χρειαζόταν ένα Δεξιό αντίβαρο, τώρα που έχει μπατάρει ολόκληρη προς τα δεξιά χρειάζεται πολλά αριστερά αντίβαρα. Απλό! (το «απλό» το έβαλα για να έχετε και κανένα ευφυολόγημα στις υβριστικές σας απαντήσεις γιατί πονάνε τα μάτια μου όποτε διαβάζω τις νεοφιλελεύθερες σοβαροφανείς παπαριές σας)

    Υ.γ. Άκου λέει δεν ακούσαμε και την άλλη άποψη!!!! Δεν μπορώ να το χωνέψω!!! Να ακούς την ίδια προπαγάνδα 30 χρόνια, να βγαίνει μια μικρή ψιλοανεξάρτητη φωνούλα να λέει: ρε παιδιά να δούμε λίγο και αυτό, και να του απαντάνε «καλά μας τα λες αλλά πρέπει να επαναλάβεις και το ποίημα για να είσαι αντικειμενικός!»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. Ωραία θα ήταν να έβγαιναν 40 τέτοια ντοκιμαντέρ (ανεξάρτητων παραγωγών)και εμείς να τα "κρίνουμε" και τα σχολιάζουμε...
    Το web καρποφορεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. @ Γούρνα

    Αυτό εννοείται! Αρκεί βέβαια και τα 40 να είχαν το θάρρος να αυτοαποκαλούνται "απόψεις" και όχι "ντοκιμαντέρ" ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Εμεις εξαγουμε τουρισμο, εχουμε ναυτιλιακες και γεωργια.

    Σιγουρα δεν ειναι αρκετα και δεν ειναι αρκετα αναπτυγμενα αλλα με τη σωστη νομιμοποιηση του Τζογου, ναρκωτικων και πορνειας θα εχουμε τρομακτικη αυξηση των εσοδων.

    Οσοι πιστευουν οτι θα γινουμε ενα τρικοσμικο μπουρδελο, ας κανουν μια βολτα στο amsterdam.

    Μη τσακώνεστε, τη πτώχευση δε τη γλυτώνουμε σε καμία περίπτωση. Να'ναι καλά η Ε.Ε. γιατί αλλιώς θα είχαμε εμφύλιο.

    Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου σε χαλαει βρε Ελληνακι ;

    Λαϊκιστής είναι όποιος δε δέχεται ότι σε έναν δανεισμό ευθύνονται πάντα τρεις: Δανειζόμενος(Κυβέρνηση)-Δανειστής-Εγγυητής(Λαός).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. @ Xazoulhs

    ...και σε ποιο σημείο ακριβώς είπα ότι η ΕΛΕ με χαλάει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. Aπλα δε διαβασα τ'αντιθετο και μου φανηκε παραξενο... :-D

    Ηταν μια αρκτα σοβαρη πρωταση μεσα στο Ντοκιμαντερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. Συμφωνώ με το ellinaki
    .
    Επιπλέον, επί μιάμιση ώρα δεν άκουσα τίποτε για το έλλειμμα…

    Αυτό σημάνει ότι ακόμα κι αν μας χαρίσουν το 100% του χρέους σε 10 χρόνια θα είμαστε στα ίδια σκ@τ@.

    Το παράδειγμα της Τουρκίας δεν συμφέρει γι’ αυτό αναφέρετε στην Αργεντινή και τον Ισημερινό.

    Το “ντοκιμαντέρ” αφαιρεί την ευθύνη από τον εαυτό μας και την πετάει στον κακό καπιταλισμό και τους κακούς πολιτικούς (τους οποίους ψηφίζουμε επί 30 χρόνια) και κόβει την συνέχεια της περιβόητης πρότασης του Πάγκαλου μετά το “μαζί τα φάγαμε” που είναι “στα πλαίσια ενός πελατειακού κράτους”.

    Επί 30 χρόνια ένας διεφθαρμένος λαός τοπικιστής και κατακερματισμένος ψήφιζε για να συνεχίσει να καταπατά δημόσια γη, να του κλείνει το ματάκι η εφορία, και να “βολέψει το παιδί” σε κάποια ΔΕΚΟ ή δημόσια υπηρεσία. Επόμενο ήταν οι πολιτικοί που εκλέγονταν γι’ αυτούς τους λόγους να τρώνε περισσότερο αφού βρίσκονται ψηλότερα στην κλίμακα της ιεραρχίας.

    Ο έλληνας είναι εξοργισμένος γιατί τώρα διαπίστωσε ότι όσο ο ίδιος έκλεβε και νόμιζε ότι ήταν “μάγκας” κάποιοι έκλεβαν περισσότερο από αυτόν.

    Το Debtocracy προτείνει τη λύση να αντισταθούμε στις «ξένες κατοχικές δυνάμεις» να χειροκροτούμε καθώς ο ΓΑΠ δραπετεύει με ελικόπτερο από τη Βουλή. Σε μια εποχή που τα έθνη κράτη μπροστά στις παγκόσμιες εξελίξεις αναγκάζονται να εκχωρήσουν μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους για να σχηματίσουν ενώσεις (Ευρωπαϊκή ένωση ή η ένωση Ασιατικών κρατών κτλ) η “περήφανη και ανυπότακτη Ελλάδα” (με κομπολόι και καγιέν) θέλει να ακολουθήσει το δρόμο του ανεξάρτητου ισημερινού και γιατί όχι και της Κούβας, ή της Αλβανίας μέχρι πριν μερικές δεκαετίες.

    Το Debtocracy τελικά δεν λέει τίποτε άλλο από αυτό που θέλει να ακούσει ο Έλληνας, ότι δηλαδή, κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα καλό κόλπο να ξεφύγουμε από την κρίση χωρίς πολλά-πολλά, και χωρίς τις αναγκαίες αλλαγές. Γι’ αυτό και το θεωρώ λαϊκίστικο.

    Υ.Γ.
    Τελικά το ίδιο ερώτημα έρχεται ξανά και ξανά: Φράκο ή φουστανέλα? Μετά από 190 χρόνια φουστανέλας και συνεχείς χρεοκοπίες ίσως είναι καιρός να επιλέξουμε το φράκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. Κλειστόμυαλες αντιλήψεις... Καλά σας κατηγορούν ότι είστε σκλάβοι ιδεολογιών και ακολουθείτε κόμματα σαν οπαδοί και όχι ως σκεπτόμενα άτομα.

    Πριν κατακεραυνώσετε το "ατυχές" παράδειγμα του Ισημερινού το ψάξατε καθόλου όσο τραβηγμένο και αν σας φαίνεται (ε αν δεν το λέει η Τρέμη και ο Οικονομέας) μήπως και έχει κάποια βάση? Το σημείο με τις ΗΠΑ και το Ιρακ μόνο στο δικό μου υπολογιστή το έδειξε?

    Όσο αφορά το θέμα ότι δεν παράγουμε τίποτα αναρωτιέμαι αν το λάδι, κηπευτικά είδη και ακόμα και ο τουρισμός δεν είναι τίποτα? Αλλά μάλλον τα αγνοείτε αυτά χωρίς να το καλοσκεφτείτε...ξανά...

    Και οι "βολεψάκηδες έλληνες" που ψήφιζαν είναι μια καλή καραμέλα που κάποιοι δεν έχουν βαρεθεί να πιπιλούν. Βέβαια, ότι η ανεργία κοντεύει στο 20% (και σε κάποιες περιοχές) το έχει ξεπεράσει συν ότι ένα μεγάλο ποσοστό παίρνει γελοίους μισθούς δε καταφέρνει κάποια μυαλά να τα καταφέρει να στροφάρουν και να δουν ότι η "χρυσή" εποχή του δημοσίου έχει περάσει και ότι καιρός είναι να ψηφίσουν διαφορετικά... (αν ψηφίσουν)

    Μια διαφορετιή ιδέα παρουσιάζει το "ντοκιμαντέρ" και αμέσως βαλτωμένα μυαλά τρέχουν να το κατακεραυνώσουν ότι δεν είναι αντικειμενικό. Δείξτε μου ένα δημοσιογράφο, ένα απλό άνθρωπο που να είναι αντικειμενικός και θα σας πω μπράβο. Αλλά όχι κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας και διώχνουμε μακρυά κάθε ιδέα που θα μας κάνει να ξεφύγουμε απο το αναμενόμενο και ίσως μας κάνει να χάσουμε κάτι που ήδη έχουμε.

    Υποκειμενικά κατηγορούμε ότι κάτι δεν είναι αντικειμενικό... Άντε βγάλε άκρη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  51. ένα link για τους... νεοφιλελεύθερους "πασοκοσκεπτικιστές".
    http://xreokratia.gr/FAQ.html
    ανοίξτε τα ματάκια σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  52. Συμβουλή υπεύθυνου αντίλογου, φιλικά πάντα:

    Όταν μπαίνεις σε ένα blog για πρώτη φορά (συνήθως από σύνδεσμο που βγάζει κατευθείαν σε μία ανάρτηση), χωρίς να έχεις ιδέα για τις απόψεις αυτού του blog γενικότερα, πριν αρχίσεις τους τσιτάτους και άστοχους χαρακτηρισμούς, καλό είναι να τις ψάχνεις πρώτα. Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά εκτείθεσαι χωρίς λόγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  53. Ας σοβαρευτούμε11 Απριλίου 2011 - 12:45 μ.μ.

    "Περί debtocracy", του Άρη Χατζηστεφάνου.

    http://www.thepressproject.gr/theme.php?type=blog&id=4109

    Απαντήσεις σε επικρίσεις και όχι μόνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  54. > Είχαμε διευκρινίσει ότι πρόκειται για ένα δημιούργημα με σαφή πολιτική τοποθέτηση που αρνείται το μύθο της λεγόμενης «αντικειμενικής» δημοσιογραφίας.

    Τουλάχιστον οι άνθρωποι το παραδέχονται ότι η γνώμη τους δεν είναι αντικειμενική. Αυτό τους βάζει και στην αντίπερα όχθη του διπόλου ΜΜΕ - Χρεοκρατία. Από τη μία δηλαδή τα μη-αντικειμενικά ΜΜΕ και από την άλλη το επίσης μη-αντικειμενικό Χρεοκρατία.

    Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα δούμε και ένα σοβαρό, αντικειμενικό και αμερόληπτο ντοκυμαντέρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  55. Διαβάζοντας το FAQ, έχω να δηλώσω δύο πράγματα:

    1) Το debtocracy πρέπει να είναι το πρώτο ντοκιμαντέρ παγκοσμίως που έβγαλε service pack.

    2) Αν κρίνω μάλιστα από το ποιον και τα στοιχεία που παρουσιάζει το SP1, το βλέπω σύντομα να βγάζει και SP2. Εκτός πια αν υποτιμάει τόσο πολύ τη νοημοσύνη του κόσμου που μπορεί να πείσει ότι ένα υπαρκτό έλλειμμα περίπου 14% (ας πούμε 7-8% αν βγάλουμε τους τόκους από τα "παράνομα δάνεια"), γυρίζει ξαφνικά σε πλεόνασμα 0,98% (και υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι ξαφνικά η ελληνική κοινωνία από αρπακόλα, λαμογιο-ατομικιστική που είναι, γίνεται συλλογική και παραγωγική). Έλεος δηλαδή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  56. Μετα από 3 ώρες στο διαδικτυο, ακατάπαυστης και προσεκτικής ανάγνωσης Κριτικής για το Ντοκιμαντερ θα θελα να γράψω σε τούτο δω το blog πάρα πολλά.
    Ομως με κουράζει η σκέψη και μόνο του τρόπου που θα αντιληφθούν μυαλά σαν τα δικά σας το σχόλιό μου.
    Μέχρι και κακόβουλη κινηματογραφική κριτική διαβασα. Ελεος μια χαμηλου μπάτζετ παραγωγή είναι που έχει στόχο την ανάδειξη του προβλήματος κυρίως. Αυτό για αρχή. Δεν θα λύσει μεσα σε μια ώρα όλα τα προβλήματα της κρίσης.
    Μου θυμίζετε αυτούς που επικρίνουν τον Λαζόπουλο και τον οποιονδηποτε Λαζόπουλο επειδή δεν δινει λύσεις. Απο το Debtocracy και τον Λαζόπουλο περιμένετε; Είμαι σίγουρος πως όλοι εσείς οι θεωρητικο παπαρολόγοι που κανατε κριτική είστε αραγμένοι στον καναπέ πολλά χρόνακια. Περιμένετε να σας σωσουν ..οι άλλοι.
    Και στο κάτω κάτω αφού ειστε τόσοι πολλοί και έχετε την σωστή αντίληψη του προβλήματος κάντε ενα αντι Debtocracy να δουμε και αισθητική και λυσεις στο δικό σας ντοκυμαντερ Φωστηρες αυτού του τόπου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  57. @ Ανώνυμος 3:28

    Φιλική συμβουλή: Δεν είναι ασφαλές να δηλώνεις σίγουρος για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις προσωπικά ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  58. Εσύ πάντως μια χαρά βγάζεις συμπεράσματα για τους συμπολίτες σου χωρίς να τους ξέρεις (π.χ. όταν λες ότι ο Πάγκαλος λέει "πικρές αλήθειες" με το "μαζί τα φάγαμε").

    Σου ταιριάζει γάντι να σου αφιερώσει κανείς το "Holier Than Thou" των Metallica. Με όλο το νόημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  59. @ Ανώνυμος

    Δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  60. Δεν είπες;

    http://ellinaki.blogspot.com/2011/03/blog-post_20.html

    * Ο Πάγκαλος ενοχλεί επειδή λέει πικρές αλήθειες για τις σχέσεις Κράτους – Πολίτη. Δεδομένου ότι ποτέ δεν μίλησε για το σύνολο της κοινωνίας, αλλά για συγκεκριμένες ομάδες, κάποιος που θίγεται, ή θα έχει λερωμένη τη φωλιά του, ή τόσα χρόνια ζούσε σε άλλον πλανήτη. Αν είσαι καθαρός και ρεαλιστής, η φρασεολογία του Πάγκαλου, όσο κυνική και αν είναι, σε αφήνει παγερά αδιάφορο.

    * Η ακριβής φράση ήταν: «Μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο». Η διαφορά μεταξύ αυτής της φράσης και ενός ξερού «μαζί τα φάγαμε», είναι σαφέστατη.

    Ο Πάγκαλος δεν έκανε καμία απολύτως εξαίρεση. Επιθυμώντας να αθωώσει τον εαυτό του και το συνάφι του (αλλά εσύ αυτό το παραβλέπεις επίτηδες, γιατί είσαι ένας μουλωχτός κομματικός προπαγανδιστής και τίποτε άλλο), έβαλε αυτήν ακριβώς τη φράση για να πει τι; Ότι ουσιαστικά οι "καημένοι οι πολιτικοί" ήταν... "υποχρεωμένοι" (από ποιον;) να γίνουν διεφθαρμένοι για να ικανοποιήσουν τους διεφθαρμένους πολίτες.

    Το πρόβλημα όμως δεν είσαι τόσο εσύ, όσο αυτοί που σε θεωρούν σοβαρό άτομο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  61. @ Ανώνυμος

    Λοιπόν για να το λήγουμε το θέμα...

    Επειδή βλέπω πως εδώ και αρκετό καιρό έχεις μία ψύχωση με την πάρτη μου γενικότερα που τη βγάζεις στο twitter και στο facebook, διαδίδοντας παπαριές, θα σου συνιστούσα ή να διαβάσεις πιο προσεκτικά και πιο πολλές αναρτήσεις μου για να καταλάβεις τι μυαλά κουβαλάω ή να πας να ασχοληθείς με κανέναν άλλο.

    Διαφορετικά, αν δεν έχεις όρεξη και μιας και δεν με ξέρεις προσωπικά, ούτε εγώ εσένα, καλό θα ήταν να μην εκτίθεσαι τόσο άτσαλα προσβάλλοντας κόσμο που δεν γνωρίζεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  62. Ο μόνος που εκτίθεται είσαι ΕΣΥ.

    Το ότι δε σε ξέρω προσωπικά δε με εμποδίζει να κρίνω τις αηδίες που γράφεις. Και, επειδή σε αντίθεση μ'εσένα, προτιμώ να είμαι ειλικρινής και να μην κοροϊδεύω τον κόσμο με μπούρδες του στυλ "δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο", ΔΕΝ θέλω να σε γνωρίσω.

    Προσέχω βλέπεις τις παρέες μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  63. Ρε ανώνυμε τράβα πηδήξου και μη μας πρήζεις τ'αρχίδια μες τις πίπες σου κωλό-(μ)πα(τ)σόκε. Άει πήγαινε να γλύψεις τον κώλο του πάγκαλου και του γιωργάκη, σκατοαμερικανάκι, υπάνθρωπε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  64. Πως πληρώνονται τα χρέη-Money as debt

    http://www.scribd.com/doc/174724892/%CE%A0%CE%A9%CE%A3-%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%A9%CE%9D%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%99-%CE%A4%CE%91-%CE%A7%CE%A1%CE%95%CE%97-Money-as-debt-%CE%A4%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%B1-%CF%89%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%82

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  65. Αιτια Καπιταλιστικής Κρίσης

    http://www.scribd.com/doc/174721730/%CE%A4%CE%B1-%CE%91%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CE%A4%CE%B7%CF%82-%CE%9A%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%9A%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  66. Free Trade

    http://www.scribd.com/doc/174723516/%CE%A0%CE%9B%CE%95%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-%CE%9A%CE%91%CE%99-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%95%CE%99%CE%9C%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%91-Free-Trade

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...