Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

«Αγανακτισμένοι κάτοικοι» παντού

Να συμφωνήσουμε στο εξής: Αυτή τη στιγμή στην Κερατέα συμβαίνει μία μεγάλη αδικία. Ενώ υπάρχει δικαστική απόφαση, ενώ αποκαλύφθηκαν οι προθέσεις της αναδόχου εταιρίας να κατασκευάσει ΧΥΤΑ και όχι ΧΥΤΥ, και ενώ είναι εμφανές πως η δουλειά που πήγε να γίνει ήταν αεριτζίδικη, τα ΜΑΤ παραμένουν στην Κερατέα με καθαρά προκλητικούς σκοπούς. Σε αυτή την κατάσταση, μοναδική ευθύνη φέρει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά ενδεχομένως και άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες που έχουν λόγους να συντηρούν την ένταση.

Εκεί που ξαφνικά στραβώνει όλη η εικόνα είναι οι… μολότωφ. Ας μην μπούμε στην παλιά κλασσική ρητορική περί προβοκάτσιας και μπαχαλάκηδων. Είναι ξεκάθαρο σε αυτή την περίπτωση ποιοι έχουν βρει την Κερατέα κατάλληλο πεδίον δόξης λαμπρό για να κάνουν το παιχνίδι τους.

Η εικόνα στραβώνει γιατί όσο περνάει ο καιρός, η περίπτωση της Κερατέας μετατρέπεται σιγά σιγά σε άλλη μία κατάσταση συνεχούς έντασης που τελικά μεταλλάσσεται σε κάτι διαφορετικό από το αρχικό πρόβλημα. Πλέον οι συζητήσεις δεν στρέφονται στο νομικό πλεονέκτημα των κατοίκων της Κερατέας, που πολύ πιθανώς θα αποτρέψει οριστικά την κατασκευή ΧΥΤΑ, αλλά στα επεισόδια. Η νίκη των κατοίκων δεν αξιοποιείται προκειμένου να τεθούν τα θεμέλια για την σταδιακή καταστολή των αυθαιρεσιών του Κράτους, αλλά οδηγείται με αργά βήματα σε ένα χάος που ενδεχομένως να εκμεταλλευτούν κάποιοι καιροσκόποι ή πραγματικοί προβοκάτορες.

Οι «αγανακτισμένοι κάτοικοι» του Αγ. Παντελεήμονα, φαίνεται τελικά πως εμπνέουν άλλες ομάδες να δράσουν με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Μπορεί οι του Αγ. Παντελεήμονα να είναι αντικειμενικά κακοπροαίρετοι σε σχέση με τους Κερατεώτες αλλά το σκεπτικό της προβοκάτσιας είναι ακριβώς το ίδιο. Ομάδες που επιδιώκουν την ένταση για προσωπικούς ή πολιτικούς λόγους, κρύβονται ανάμεσα σε κατοίκους για να οξύνουν τα πράγματα. Και μέσα στην όλη ένταση, θα λάμψουν τα «μεμονωμένα» περιστατικά αστυνομικής βίας για να καταλήξουμε τελικά που; Ποιο είναι το θεμιτό αποτέλεσμα για την Κερατέα αλλά και για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία; Μία δίκαιη δικαστική απόφαση, ή η ένταση που καλλιεργείται εδώ και μέρες μέσα στην ίδια την Κερατέα, διάφορα ιστολόγια, ΜΜΕ και φυσικά τους μπαχαλάκηδες; Ή μήπως κάποιοι αυθαίρετα αποφάσισαν πως είναι καλή ιδέα να επιχειρήσουν να λύσουν το θέμα της αστυνομικής βίας μέσω των δίκαιων αιτημάτων μίας τοπικής κοινωνίας για ένα μη σχετικό ζήτημα;

Το Κράτος, ως μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας σε θέση εξουσίας, φυσικά και θα κάνει καταχρήσεις, όπως φυσικά και θα επιχειρήσει να υπερασπιστεί συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ, φυσικά και θα αποτελούνται κυρίως από άτομα που περιμένουν πως και πώς να καταστείλουν βίαια την οποιαδήποτε ένταση. Δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος σε αυτή τη χώρα με στοιχειώδη λογική που βλέπει κάτι διαφορετικό από αυτό ή που πιστεύει ότι μέσα σε λίγους μήνες η αστυνομία θα αποτελείται από σωστούς επαγγελματίες. Το βασικό ζήτημα είναι, πώς αντιδρά η κοινωνία σε αυτά τα φαινόμενα ώστε σταδιακά να εκλείψουν; Διότι όταν η Δικαιοσύνη προτάσσει χείρα συνεργασίας και η κοινωνία την αγνοεί προκειμένου να τσαμπουκαλευτεί, η σίγουρη έκβαση θα είναι και ο τσαμπουκάς του Κράτους, που με τη σειρά του θα οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο έντασης και επεισοδίων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Κάπως έτσι ισοπεδώθηκαν και τα αιτήματα των οδηγών της Ε.Ο. Κορίνθου – Πατρών, όταν ξεπετάχτηκαν τα κινήματα των τζαμπατζήδων, και κάπως έτσι φαίνεται πως θα ισοπεδώνονται στο μέλλον, όλο και πιο συχνά, αιτήματα που ενώ σταδιακά δικαιώνονται στο τέλος καταπλακώνονται από μία φασαρία, ένταση και ανομία άνευ ουσίας και πρακτικής εφαρμογής.


15 σχόλια:

  1. Στην αναμπουμπούλα πάντα ο λύκος χαίρεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιατι δεν τρωνε παντεσπανι εκει στην Κερατεα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εμένα αυτό που με προβληματίζει είναι ότι αφενός βλέπω τους κατοίκους να μην δέχονται μια δικαστική απόφαση (http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=239868) και αφετέρου ένα βίντεο όπου απλοί άνθρωποι, γυναίκες, γέροι κλπ. δέχονται την βία των ΜΑΤ (http://www.youtube.com/watch?v=4wxMRIdqSUs).

    Κάποτε είδα έναν νεαρόν που έγραφε συνθήματα σε ένα δημόσιον κτήριον. Του λέγει κάποιος "γιατί το κάνεις αυτό; εσύ κι εγώ θα το πληρώσουμε όταν θα έρθει το κράτος να βάψει τον τοίχο". Και εκείνος απαντά: "έτσι γουστάρω ρε φίλε".
    Νομίζω ότι κάθε εποχή έχει τα μόττο της: ή ταν ή επί τας, εν τούτω νίκα, Ελευθερία ή Θάνατος - και τώρα "έτσι γουστάρω".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό που με στεναχωρεί και με αποτρέπει από το να είμαι αισιόδοξος για την κοινωνία, το κράτος και τη χώρα μας είναι ότι αδυνατούμε πλήρως να συνεννοηθούμε. Αδυνατούμε πλήρως οι έλληνες να συζητήσουμε, να διαλογιστούμε, να διαπραγματευτούμε και τελικά να συμφωνήσουμε σε λύσεις, κανόνες, νόμους που θα τους κάνουμε προσωπικά αποδεκτούς και άρα εφαρμόσιμους. Αυτός είναι και ο λόγος που αδυνατούμε να δημιουργήσουμε μια σχέση μεταξύ πολίτη και κράτους.

    Επί του θέματος, κανένας κάτοικος καμίας περιοχής δεν επιθυμεί να έχει δίπλα στη γειτονιά του ένα χώρο ταφής απορριμμάτων. Την ίδια στιγμή, όλοι επιθυμούμε να συλλέγονται άμεσα τα σκουπίδια από την πόρτα μας και να απομακρύνονται. Ως πολίτες και ως κράτος θα έπρεπε πρώτα από όλα να συζητήσουμε το θέμα. Στη συνέχεια, στο χώρο που θα υποδείξουν οι επιστημονικές μελέτες ως κατάλληλο για τη δημιουργία ενός ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ, θα πρέπει να γίνει ουσιαστική συνομιλία του κράτους με την τοπική κοινότητα και να δοθούν όλα τα απαραίτητα κίνητρα, για να δεχθεί η κοινωνία αυτή τον χώρο ταφής. Αντιθέτως σήμερα, το κράτος αποφασίζει, επιβάλλει δια της καταστολής και αντίστοιχα οι κάτοικοι αντιδρούν και εξεγείρονται βίαια απέναντι στην «καταπίεση» της εξουσίας. Ως συνέπεια, οι ήδη «διστακτικοί» απέναντι στην έννοια κράτος έλληνες, μεταμορφώνονται καθημερινά σε εχθροί του, είτε λειτουργώντας έξω (ως πολίτες) είτε μέσα (ως δημόσιοι υπάλληλοι) σε αυτό.

    Η απαγόρευση του καπνίσματος είναι παρόμοιο παράδειγμα. Αντί να συνεννοηθούμε οι καπνιστές και μη καπνιστές για τη ρύθμιση του φαινομένου, στεκόμαστε απέναντι σε έναν ξένο, επιβεβλημένο νόμο ανάλογα με το συμφέρον μας. Οι μη καπνιστές μιλούν για την αναρχία και την έλλειψη αυστηρής επιβολής του νόμου. Οι καπνιστές διατείνονται την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και της ελευθεριότητας.

    Πιστεύω ότι οι έλληνες θα παραμείνουμε για πάντα «αγανακτισμένοι» γιατί δεν θεωρήσαμε ποτέ το κράτος, τους κανόνες, τους νόμους ως προϊόν δικής μας βούλησης και για αυτό το λόγο ποτέ δε θελήσαμε να τα υπερασπιστούμε. Το φαντασιακό μας, όπως θα έλεγε και ο Κορνήλιος, μέσα μας τα αντιμετωπίζει όλα τα προηγούμενα ως ετερόνομα, ως ξένα. Δεν ξέρω αν φταίει η ορθοδοξία, η τουρκοκρατία, η έλλειψη μετάβασης από το βυζάντιο στους νεότερους χρόνους μέσω του διαφωτισμού ή οτιδήποτε άλλο, αλλά αν δεν το πολεμήσουμε δεν έχουμε μέλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ζήτημα δεν είναι η δράση-αντίδραση. Το ζήτημα είναι ακριβώς η ένταση της βίας ως αποτέλεσμα λαϊκής επίθεσης/κινητοποίησης. Δεν είναι μόνο η Κερατέα. Είναι ο φόβος ενίσχυσης των επιθετικών (όχι βίαιων) γνήσιων κινητοποιήσεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν καταλαβαίνω πως γίνεται να μην καταλαβαίνεις. Σε μια εποχή που βράζουν και οι πέτρες εσύ σκέφτεσαι και μιλάς σαν κορασίδα που μόλις βγήκε από το κολλέγιο στην κακούργα κοινωνία.

    1. Ζεις στην Κερατέα και γνωρίζεις;
    2. Έχει περάσει απ' το μυαλό σου ότι το κίνημα "δεν πληρώνω" είναι κάτι πιό ευρύ απ' τα διόδια;

    Έξω απ' τον χορό λέει η παροιμία πολλά τραγούδια λένε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Το Λαγωνικό

    Α γεια σου

    @ Χαράλαμπος Μαυρίκας

    Έχει ο κ. Ανδριωτάκης ένα ωραίο σχετικό κείμενο

    @ Ανώνυμος

    Δεν έγραψα πουθενά ότι δεν καταλαβαίνω. Ίσα ίσα που καταλαβαίνω και πολύ μάλιστα.

    Σχετικά με τις ερωτήσεις σου, δεν συνηθίζω να γράφω για θέματα που δεν γνωρίζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σκεπτόμενος το πόσο αλληλένδετα είναι τα πάντα, και πως ένας χαλασμένος κρίκος, ή ένας κρίκος που λείπει, καθιστά και την δυνατότερου ατσαλιού αλυσίδα άχρηστη, μου φαίνεται ότι μιλώντας για πειθαρχεία ηθική και στρατηγική θα έπρεπε να έχει την ικανότητα ένας λαός, ή μια ομάδα ανθρώπων, να την εξασκήσουν στους εαυτούς τους. Συγγνώμη που θα χρησιμοποιήσω πρόσφατη ανάρτηση μου και τελείως αλληγορικό παράδειγμα, μα νομίζω πραγματικά έχει αντίκρισμα:

    Το μόνο που θυμάμαι από το κλοτσοσκούφι του Δημοτικού στην Αθήνα είναι ο Γυμναστής να προσπαθεί εις μάτην να πείσει και τα 22 παιδιά να μην τρέχουν πίσω από την μπάλα όλα μαζί, αλλά να παίζουν όταν και όπως πρέπει από την θέση του ο καθένας. Ποτέ δεν έγινε. Μπουλούκι οι πιτσιρικάδες πίσω από την μπάλα όλοι. Από την άλλη μεριά, σε άλλη χώρα και ήπειρο, όταν στα εξάχρονα για τα οποία ήμουνα προπονητής και διαιτητής στο μπέης μπωλ βρέθηκε ένας πιτσιρικάς να τρέχει συνέχεια να πιάσει την μπάλα, αφήνοντας την θέση του και μπαίνοντας στα πόδια των άλλων, μετά από την τρίτη φορά που του είπα να μην το κάνει τον έβγαλα από το παιγνίδι για 10 λεπτά. Στις κερκίδες μια μάνα είπε στη μάνα του παιδιού που έβγαλα από το παιγνίδι: "Πώπώ, τι θα πει ο πατέρας του παιδιού". Και η μάνα του παιδιού απήντησε: "Ο πατέρας του είναι ο διαιτητής".

    Περιέργως, δεν νομίζω να είναι τελείως άσχετη η ιστοριούλα μου με το πρόβλημα που καυτηριάζεις. Κι ας θέλει μετάφραση για τους πλέον θερμόαιμους από τους εξανιστάμενους πολίτες αυτής της δόλιας της χώρας... ιδού η μπάλα, ιδού και το μπουλούκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν δέχομαι τη διαμαρτυρία κανενός, όταν προβαίνει σε ρίψεις μολότοφ και άλλων αντικειμένων, που αντικειμενικά μπορούν να κοστίσουν μια ανθρώπινη ζωή. Όσο δίκιο και αν έχουν οι κάτοικοι της Κερατέας στις διαμαρτυρίες του - αλήθεια, αν ο ΧΥΤΑ πάει στα Μέγαρα (τυχαίο το παράδειγμα), θα συνεχίσουν οι άνθρωποι αυτοί τις διαμαρτυρίες τους; - δεν επιτρέπεται είτε να δέχονται τη "συνδρομή" προσώπων, που περιμένουν τέτοιες περιστάσεις, για να τα σπάσουν όλα, είτε, αν δεχθούμε, ότι δεν συμμετείχαν τέτοια πρόσωπα στις κινητοποιήσεις αυτές, να επιτρέπουν στον οποιονδήποτε συμπολίτη τους να πετάει μολότοφ και να απειλεί ανθρώπινες ζωές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ γαμάτο βίντεο.

    http://www.youtube.com/watch?v=KhBec1_Z3bE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. > Το βασικό ζήτημα είναι, πώς αντιδρά η κοινωνία σε αυτά τα φαινόμενα ώστε σταδιακά να εκλείψουν;

    Μπορείς να ορίσεις την κοινωνία; Γιατί κοινωνία είναι και οι Κερατιώτες, και αυτοί που αψηφούνε τις δικαστικές αποφάσεις και τα ΜΑΤ· όλοι κοινωνία είναι. Έτσι λοιπόν βλέπουμε το ένα τμήμα της κοινωνίας να αδικείται και το άλλο να αδικεί. Συμφωνούμε ότι δε θα έπρεπε να πετάγονται μολότωφ και να υπάρξουνε βιαιοπραγίες· από εκεί και πέρα τί όμως; Όταν ένα κομμάτι της κοινωνίας αψηφεί τη θέληση της υπόλοιπης (πλειοψηφίας) κοινωνίας τί πρέπει να γίνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @ Panos

    Κοινωνία είναι αυτό που λες, καθώς και ένα υπόλοιπο 99% που δεν είναι ούτε Κερατιώτες ούτε μπάτσοι.

    Υπάρχει δικαστική απόφαση ΥΠΕΡ των κατοίκων. Γι΄αυτό έχουν σταματήσει και τα έργα. Κανονικά εκεί έπρεπε να τελειώνει η ιστορία, αλλά: α) Η κυβέρνηση έχει αφήσει διμοιρίες με ΜΑΤ στην περιοχή (αδικαιολόγητα φυσικά), και β) Πολλοί μπαχαλάκηδες βρίσκονται εκεί για να παίξουν με τις μολότωφ του.
    Και στις δύο περιπτώσεις, δεν υποστηρίζεται το συμφέρον της Κερατέας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τα ΜΑΤ όμως γιατί έχουνε μείνει; Εκεί πιστεύω ότι βρίσκεται το κλειδί. Αφού υπάρχει δικαστική απόφαση υπέρ των κατοίκων και τα έργα έχουνε σταματήσει (και δεν πρόκειται να ξανααρχίσουνε) γιατί έχουνε μείνει οι διμοιρίες;

    Μήπως η αδικαιολόγητη παραμονή των ΜΑΤ επιφέρει τις βιαιοπραγίες; Αν δεν ήτανε τα ΜΑΤ οι μπαχαλάκηδες θα πετούσανε μολότωφ; Και αν ναι, σε ποιούς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ Panos

    Μα αυτό έγραψα και στην αρχή. Ότι η στάση των ΜΑΤ είναι καθαρά προκλητική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άρα είναι δικαιολογημένοι οι "αγανακτισμένοι κάτοικοι" και οι μολότωφ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...