Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Μαυρίστε πρόσωπα, όχι θεσμούς

Αν διαβάσεις τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας θα εντυπωσιαστείς. Θα έχεις την αίσθηση ότι διαβάζεις τον ΚΟΚ κάποιας βορειοευρωπαϊκής χώρας. Ο λόγος του εντυπωσιασμού σου θα είναι φυσικά η ασυμφωνία του ΚΟΚ με την ελληνική πραγματικότητα. Κι όμως, ο ελληνικός ΚΟΚ είναι αυτός. Προήλθε μετά από πολλά χρόνια εθνικών και διεθνών μελετών, εμπειρίας, ερευνών και διαρκών βελτιώσεων που συνεχώς κάνουν την οδήγηση ασφαλέστερη.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Σύνταγμα της Ελλάδος. Αν το διαβάσεις θα εντυπωσιαστείς. Με εξαίρεση την «Αγία, Ομοούσια και Αδιαίρετη Τριάδα», και ορισμένα άρθρα, το ελληνικό Σύνταγμα δεν έχει να ζηλέψει σε κάτι από αντίστοιχα ευρωπαϊκά, στις χώρες των οποίων υπάρχει πραγματική δημοκρατία. Όπου, ως πραγματική δημοκρατία, ορίζουμε την σαφή διάκριση μεταξύ νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας.

Οι γαλλικές εθνοσυνελεύσεις, και οι Αμερικάνοι εξεγερμένοι στα τέλη του 18ου αιώνα συνέταξαν τα πρώτα μοντέλα που αποτέλεσαν τη γέννηση των περισσοτέρων σύγχρονων δυτικών Συνταγμάτων. Λίγες δεκαετίες αργότερα, οι επαναστατημένοι Έλληνες θα επιδιώξουν το ίδιο, με το Σύνταγμα της Ελλάδας να διαμορφώνεται στις πρώτες εθνικές συνελεύσεις, το οποίο στην ουσία ήρθε σχεδόν ατόφιο από τη Δύση σε μία προσπάθεια ένταξης της Ελλάδας στο γενικότερο κύμα του ευρωπαϊκού διαφωτισμού που είχε παρασύρει την υπόλοιπη ήπειρο. Όπως αποδείχτηκε αργότερα βέβαια, οι Έλληνες ουδέποτε αποδέχτηκαν την έννοια του Συντάγματος. Κι όμως, στα μεταγενέστερα χρόνια, υπήρχε μία διαρκής διαμάχη για να επέλθει Δημοκρατία στη χώρα μας σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος. Άνθρωποι αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν, διώχτηκαν, θανατώθηκαν, αγωνιζόμενοι να υπάρξει μία υποτυπώδης Δημοκρατία βασισμένη στις ιδέες που πρέσβευε το Σύνταγμα.

Σήμερα, το οικοδόμημα υπάρχει. Έχουμε Σύνταγμα στα δυτικά πρότυπα που εμπράκτως αποτελεί την ραχοκοκαλιά της εθνικής νομοθεσίας. Αναφέρεται εκτενώς στην διάκριση των τριών εξουσιών, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στο δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, στην ελευθερία της έκφρασης και του λόγου. Με αρκετούς αστερίσκους μεν, αλλά επί της ουσίας, όλα αυτά είναι εκεί. Το πρόβλημα δεν είναι το οικοδόμημα, αλλά οι άνθρωποι που το διαχειρίζονται, δηλαδή οι πολιτικοί, οι δημόσιοι λειτουργοί και οι δικαστές/νομικοί. Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα δεν είναι σάπιο επειδή το οικοδόμημα της Δημοκρατίας είναι σαθρό, αλλά επειδή είναι σαθροί οι άνθρωποι που το απαρτίζουν.

Ο στόχος δεν πρέπει να είναι το οικοδόμημα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά οι άνθρωποι που την διαχειρίζονται. Και ο πιο δίκαιος και δημοκρατικός τρόπος να ανατρέψεις το συγκεκριμένο ανθρώπινο δυναμικό είναι μέσω του αναφαίρετου δικαιώματος των εκλογών. Εθνικών και τοπικών. Ευτυχώς για την ανθρώπινη σκέψη και την κοινωνική ειρήνη, οι σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες της Ευρώπης δυσκολεύουν την εύκολη ανατροπή τους από τη βάση, με εξωθεσμικές διαδικασίες. Αυτό δεν είναι αντιδημοκρατικό, αλλά τουναντίον προστατεύει την δημοκρατία από κακοπροαίρετες ολιγαρχικές ή απολυταρχικές ομάδες. Ταυτόχρονα όμως, υπάρχει η ευελιξία να έρθει στην εξουσία οποιοσδήποτε έχει την πλειοψηφική στήριξη της βάσης και εφόσον φυσικά έχει την όρεξη για δουλειά και οργάνωση.

Έχει επισημανθεί πολλές φορές ότι κανένα δημοκρατικό σύστημα δεν είναι τέλειο, ή καλύτερα, δεν είναι όσο δημοκρατικό θα μπορούσε να είναι. Αυτό όμως δεν είναι δικαιολογία για να βάλλουμε ενάντια σε ένα οικοδόμημα που αποτελεί πανανθρώπινη κατάκτηση και που χτίστηκε με αγώνα, θυσίες, αίμα και σκληρή δουλειά. Οι βελτιώσεις ή οι σταδιακές μετατροπές σε ένα δικαιότερο σύστημα γίνονται χτίζοντας και όχι γκρεμίζοντας. Επειδή όμως αρχίζω να καταλήγω πλέον ότι σε οποιαδήποτε διχάλα αποφάσεων έχουμε μάθει να επιλέγουμε πάντα τον εύκολο δρόμο, έχω την αίσθηση ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, δυστυχώς, το γκρέμισμα φαντάζει για πολύ κόσμο μία αποδεκτή λύση.

*Η παρούσα ανάρτηση θα μπορούσε να αποτελεί και συνέχεια της προηγούμενης κατά κάποιο τρόπο.

17 σχόλια:

  1. οχι οτι εχεις αδικο σε οσα λες, αλλα διαφωνω στο οτι οι θεσμοι και το σύνταγμα ειναι μια χαρα. Μπορεί να ήταν καποτε αλλα με κατι αναθεωρησούλες εδω, κάτι αναθεωρησουλες εκει το κάναμε κουρελόχαρτο.

    Και επιλέγοντας απλά πρόσωπα δεν λύνεται το πρόβλημα, γιατί δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να ξέρεις τι κουμάσι είναι ο καθένας (εκτός αν εμπιστευόμαστε τον κάθε Πρετεντέρη)

    Νομίζω οτι είναι βασικό να κατοχυρωθεί ο διαχωρισμός εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας με απόλυτο τρόπο. Να μη μπορεί το κόμμα που εκλέγεται για να νομοθετήσει να διορίζει προέδρους νοσοκομείων, αρχηγούς του λιμενικού κλπ κλπ. Το ίδιο και για τη δικαστική.

    Ετσι, να μπεί κάποιος φραγμός στην αδηφάγο κομματοκρατία βρε αδελφέ...

    Αλλιώς οτι πρόσωπα και να διαλέξεις, οι αρουραίοι έχουν τρόπο να τα κανονίσουνε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το Σύνταγμα έχει πολλές προτάσεις που θα έπρεπε να σβηστούν.

    Όσο για το γκρέμισμα θα διαφωνήσω.

    Επιβάλλεται να γίνει κι όλα από την αρχή πάλι. Όλα τα άλλα είναι αναμασήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ρε'σύ ελληνάκιε, πραγματικά δεν σε καταλαβαίνω ώρες, ώρες. Κατ' αρχήν (για να το συνδέσω κι εγώ με το προηγούμενο), γιατί θεωρείς ότι δεν είναι τα πρόσωπα που μαυρίζονται αλλά οι θεσμοί; Προχθές διάβαζα έναν που ανέλυε εναργώς πόσο γελοίο είναι να μουντζώνει ο κόσμος το κτίριο της Βουλής. Μιλάμε για τέτοια μαλάκυνση: ούτε που του πέρασε από το μυαλό ότι ουδείς μουντζώνει το κτίριο αλλά αυτούς που είναι μέσα, ως επίσης επειδή είμαστε πολιτισμενοι άνθρωποι χίλιες φορές να μουντζώνουν απ'έξω παρά να γίνει ένα μεγάλο ντου και να μην μείνει ρουθούνι προκειμένου ν αμουντζώσουν και πιο.. λάιβ.

    Στο διά ταύτα όμως: λες ότι αν διαβάσεις το Σύνταγμα θα εντθυπωσιαστείς. Εγώ που το'χω διαβάσει γιατί θεωρώ ότι το'χουν κάνει σαν τα μούτρα τους; Δηλαδή το μόνο επί της ουσίας αρνητικό που βρίσκεις είναι το "εις το όνομα..." συν κάποια άρθρα... Τι πάει να πει κάποια άρθρα; Το ξέρεις ότι το Σύνταγμα απαγορεύεται να έχει κάποια άρθρα που να μην είναι σωστά; Και τι άρθρα είναι και τι λένε κιόλας...
    Πχ τα άρθρα 57,60,61,62 και 86 περί βουλευτικής ασυλίας κλπ, είναι η αρχή όλων των κακών και επιπρόσθετα έρχονται σε πλήρη αντίφαση με το άρθρο 4 περί ισότητας και ισονομίας των Ελλήνων. Είναι λίγα; Ή μήπως είναι το ίδιο με το "εις όνομα...";
    Θες να σου πω κι άλλο; Όταν η μία εκ των εξουσιών και νομοθετεί και ελέγχει και εφαρμόζει, τότε ούτε είναι ανεξάρτητες οι άλλες εξουσίες, ούτε πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γιατί φτάσαμε ως εδώ. Πως λοιπόν καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι δεν είναι σάπιο το οικοδόμημα αλλά οι άνθρωποι;

    Για σκέψου τώρα πόσα παραδείγματα υπάρχουν που η σύγκρουση των Νόμων οδηγεί στην μη τήρηση του Συντάγματος:
    Άρθρο 4: δεν τηρείται.
    Άρθρο 7(2): δεν τηρείται.
    Άρθρο 9Α: δεν τηρείται.
    Άρθρο 10: δεν τηρείται.
    Άρθρο 13: δεν τηρείται.
    Άρθρο 16(2): δεν τηρείται.
    Άρθρο 17(1-2): δεν τηρείται.
    Άρθρο 21 (3-4): δεν τηρείται.
    Άρθρο 22(1, 4): δεν τηρείται.
    Άρθρο 24: δεν τηρείται.
    Άρθρο 25: δεν τηρείται.
    και ούτω καθεξής.

    Εδώ ρε, σύμφωνα με το άρθρο 93(4) τα δικαστήρια είναι υποχρεωμένα να μην εφαρμόζουν νόμους που αντιτίθενται στο Σύνταγμα. Ε, τότε ο νόμος με το μνημόνιο πως πέρασε; Πως έγινε μοναδικός εκπρόσωπος με υπογραφή ο Υπουργός Οικονομικών; Το ξέρεις ότι αν ο ΠτΔ δεν υπογράψει 2 φορές έναν νόμο, την τρίτη φορά η κυβέρνηση έχει δικαίωμα να τον περάσει από μόνη της; Εξακολουθείς να βλέπεις μόνο σάπιους ανθρώπους;
    Νομικά υπόβαθρα υπάρχουν για όλα αυτά, εσύ τι πιστεύεις δηλαδή; Ότι ο καθένας πατάει την κοιλιά του και κάνει ό,τι του καπνίσει;
    Όταν σάπιοι άνθρωποι φτιάχνουν σάπιους νόμους, τότε και το οικοδόμημα είναι σάπιο.

    Και επειδή ότι τρόπον τινά το κείμενο είναι συνέχεια του προηγουμένου, οι διαδηλώσεις είναι αναφαίρετο δικαίωμα συμφώνως των Άρθρων 5, 11 και 14. Απλά το αναφέρω, επειδή θα μπορούσε να υπάρχει σύνδεση με το προηγούμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν βλέπω μέχρι στιγμής κάποια διαφωνία σε αυτά που γράφω. Απλά μερικοί προτείνετε ότι εμείς πρέπει να καταργήσουμε ή να τροποποιήσουμε τα άρθρα που δεν μας αρέσουν, ενώ εγώ λέω ότι αυτό είναι δουλειά των εκπροσώπων που και πάλι εμείς επιλέγουμε. Το γεγονός ότι το πρόβλημα είναι οι εκπρόσωποι νομίζω πως είναι κατανοητό από όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ...όσο το σκέφτομαι τόσο συμφωνώ με το ξωτικό (πως μεταφράζεται το "bay" δεν ξέρω. βάγια? όρμος? αλάνα, καταπακτή?)

    Το σύνταγμα εχει γίνει κουρελόχαρτο χωρίς διαχωρισμό εξουσιών, χωρίς δικλίδες (τι τον πληρώνουμε τον Παπούλια, για τα ωραία του φρύδια?) χωρίς συνταγματικό δικαστήριο.

    Αλλα ασε το σύνταγμα. Πιάσε τους νόμους. Μου έρχονται στο μυαλό οι Ν. 3923/2011 και Ν. 3849/2010 που ψηφίστηκαν λίγο πρίν και μέσα στο μνημόνιο και απαλλάσσουν έξυπνα κάθε λαμογιά δημόσιου λειτουργού του παρελθόντος και αφαιρούν απο την Ελληνική πολιτεία τη δυνατότητα να κατασχέσει τα κλεμμένα.

    Ισότητα, ελευθερία, αλληλεγγύη είπατε? εε? Ποιά ισότητα? Το κράτος δεν υποτίθεται οτι εγγυάται την ισονομία? Πως κάποιοι φωτογραφίζονται έτσι άγαρμπα στους νόμους? Ποιά αλληλεγγύη? Το κράτος δεν υποτίθεται οτι προστατεύει τους αδύναμους? Ομως μικρά και μεγάλα συμφέροντα, μικρών ή και μεγάλων ομάδων κάνουν ότι γουστάρουν και οι αδύναμοι που δεν έχουν πρόσβαση στους κρατικούς μηχανισμούς εξαθλιώνονται μέρα με τη μέρα. Πάλι καλά που μας έχει μείνει η ελευθερία αλλα με τη φόρα που έχουν πάρει τα συμφέροντα τη βλέπω χλωμή κι αυτή σε λίγα χρόνια.

    Πρότεινέ μας ρε συ Ελληνάκι ποιόν να ψηφίσουμε που θα τα αλλάξει όλα αυτά.

    Αλλιώς μόνο γκρέμισμα βλέπω και ξαναχτίσιμο απο την αρχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μην ξεχνάμε ότι το πιό σημαντικό άρθρο είναι το περίφημο "114" - Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων

    Εν ολίγοις "εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μα θεωρητικά όλα τα συστήματα είναι τέλεια, οι άνθρωποι είναι αυτοί που δημιουργούν τις ατέλειες.
    Αν λοιπόν ήμασταν μηχανές, τότε με το οποιοδήποτε σύστημα δεν θα είχαμε πρόβλημα.

    Το θέμα είναι λοιπόν, εφόσον δεν υπάρχουν άνθρωποι/μηχανές, να επιλέγουμε στις εκλογές, άτομα εξειδικευμένα, που δεν γυαλίζει το μάτι τους για εξουσία αλλά για ανιδιοτελή προσφορά, άτομα με γνώσεις που δεν νομοθετούν για τον εκάστοτε πελάτη.
    Αν στις εκλογές σταύρωνε κάποιος τον χ,ψ πολιτικό γιατί του είχε υποχρέωση, δεν είναι να απορείς ούτε με την κατάντια μας, ούτε με τους βουλευτές μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το πρόβλημα με το σύνταγμα Ελληνακι, εκτός από κάποια άρθρα που είναι προκλητικά άδικα, και τα οποία θα μπορούσαν εύκολα να διορθωθούν, είναι ότι όσο και τέλειο να είναι δεν παύει να είναι ένα κείμενο. Ένα κείμενο μάλιστα που χρειάζεται έμπειρους συνταγματολόγους για να το ερμηνεύσουν και να το εξειδικεύσουν. Να το κάνουν δηλαδή ταληράκια, απλά κατανοητά εφαρμόσιμα. Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Επειδή όπως είπαμε το σύνταγμα είναι ένα κείμενο, χαλαρός γραπτός λόγος, δεν είναι μαθηματικά όπου έχουμε αυστηρές μονοσήμαντες αντιστοιχίες ή ΚΟΚ που έχει συγκεκριμένα σήματα και απλούς γεωμετρικούς κανόνες μονοσήμαντα ερμηνευμένους και κατανοητούς σχεδόν από όλους, ο καθένας έχει την ευχέρεια να δώσει την ερμηνεία που θεωρεί ορθότερη. Αυτή λοιπόν η απαραίτητη ορθή ερμηνεία – εξειδίκευση για κάθε περίπτωση περνά από κάποιον συνταγματολόγο - άνθρωπο που έχει δεδομένες ικανότητες - βιώματα και αυτά θα εκφράσει με την ερμηνεία του, που τελικά μπορεί να είναι μεροληπτικά υπέρ κάποιων. Άρα η δυναμική του συντάγματος είναι πεπερασμένη. Δεν αποτελεί από μόνο του τίποτα περισσότερο από λέξεις πάνω σε χάρτη. Θα μπορούσε εύκολα η προσφορά του να καλυφθεί από άλλες διαδικασίες περισσότερο διαλεκτικέ, δημοκρατικές και λιγότερο δογματικές, γιατί υπάρχει Ελληνακι το στοιχείο του δογματισμού στο σύνταγμα.
    Θεωρητικά λοιπόν πάντα συζητώντας δεν είναι κακό να βάζουμε τα πάντα υπό αμφισβήτηση, όλα πρέπει να ελέγχονται από την αποτελεσματικότητά τους. Ίσως το IQ των συνταγματολόγων να είναι πλέον τόσο υψηλό που και το καλύτερο σύνταγμα να μπορούν να το κάνουν διάτρητο. Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν δεν είναι κακό να αμφισβητούμε και την αξία του συντάγματος. Άλλωστε από τότε που πρωτοπαρουσιάσθηκαν τα συντάγματα μέχρι τώρα ο κόσμος έχει κάνει άλματα, γιατί θα πρέπει να μένουμε προσκολλημένοι δογματικά σε μια παλιά καλή μεν διαδικασία που γέρασε όμως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητε Dyer,

    Δεν θα σχολιάσω επί της ουσίας την άποψη σου για το σύνταγμα, αλλά θα σταθώ στο εξής κομμάτι:

    "Επειδή όπως είπαμε το σύνταγμα είναι ένα κείμενο, χαλαρός γραπτός λόγος, δεν είναι μαθηματικά όπου έχουμε αυστηρές μονοσήμαντες αντιστοιχίες ή ΚΟΚ που έχει συγκεκριμένα σήματα και απλούς γεωμετρικούς κανόνες μονοσήμαντα ερμηνευμένους και κατανοητούς σχεδόν από όλους, ο καθένας έχει την ευχέρεια να δώσει την ερμηνεία που θεωρεί ορθότερη"

    Η άποψη σου αυτή δίχνει ένα και μόνο πράγμα, ότι ποτέ μα ποτέ δεν έχεις κάτσει να μελετήσεις ένα άρθρο ή κάποιο νόμο του συντάγματος εις βάθος. Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι κάθε λέξη έχει τεράστια σημασία και μια απροσεξία στην ανάγνωση του μπορεί να κάνει την διαφορά. Aν μου επιτρέπεις, φαντάσου ότι η νομοθεσία είναι το "σκονάκι" σου για το πως θα κάνεις κάτι σωστά. Αυτό συνεπάγεται ότι κάθε νόμος έχει μια και μόνο ερμηνεία.

    Ένας Μηχανικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συμφωνώ με τις απόψεις σου αλλά νομίζω ότι αντιτίθενται με αυτές που έγραψες παλαιότερα. Το ότι δηλαδή δεν έχουμε θεσμούς. Με αυτό το κείμενο γίνεται ξεκάθαρο ότι θεσμούς και νόμους έχουμε μια χαρά. Από ανθρώπους που θα τα τηρήσουν πάσχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. τελικά οσο το σκέφτομαι τόσο καταλαβαίνω το αδιέξοδό μας.

    Προφανώς δεν είμαστε (οι απλοί πολίτες) τέλειοι, αμα είμασταν ότι συστημα και να είχαμε θα δούλευε όπως είπε ο tsougdw.

    Και αν είμασταν τέλειοι δε θα ψηφίζαμε αυτούς που ψηφίζουμε (ξέροντας τις περισσότερες φορές τι κουμάσια είναι..)

    Το σύστημα (σύνταγμα, νόμοι, θεσμοί) έχει γίνει σαν τα μούτρα των πολιτικών που μάλλον είναι οτι χειρότερο της κοινωνίας (ολοι οι λοποδύτες και κοπρίτες που μυρίστηκαν χύτρα με μασα πάνε να γίνουν πολιτικοί).

    Να ξεσηκωθούμε, να τα διαλύσουμε όλα και να τα ξαναφτιάξουμε? Τι θα φτιάξουμε? Μάλλον θα επιδοθούμε για μια ακόμα φορά σε διαγκωνισμό ποιός θα βρεθεί πιο κοντά στη χύτρα..

    Να τα αλλάξουν αυτοί οι πολιτικοί? Εδώ γελάμε. Γελάμε και τους ψηφίζουμε για ένα κοκαλάκι..

    Το πρόβλημα είμαστε εμείς παιδιά. Αδιέξοδο... Ευτυχώς εκει που όλα δείχνουν τοίχο, συνήθως κάτι απρόσμενο ξεπηδάει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Saq
    για να συνεχίσω από εκεί που σταμάτησες:
    Πήγα Σύνταγμα σήμερα. Κόσμος πολύς, και αυθορμήτως συγκεντρωθέντες και "στρατευμενοι"

    Αναρωτήθηκα όταν όλοι μούτζωναν τη Βουλή φωνάζοντας "κλέφτες", δεν ήταν αυτοί οι ίδιοι, εμείς που τους ψηφίζαμε τόσα χρόνια?
    Εκλεγμένοι δημοκρατικά είναι όλα αυτά τα ανθρωπάκια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγαπητέ Εμένα
    Ομολογώ ότι δεν είμαι συνταγματολόγος ούτε καν νομικός. Αν σε χάλασε το «χαλαρός», ναι είναι σχετικά με τα μαθηματικά, όχι βέβαια σχετικά με την ποίηση, σαν μηχανικός θα έπρεπε να το καταλάβεις.
    Αλλα δεν είναι εκεί το πρόβλημα, δεν νομίζω να διαφωνείς για την ανάγκη διερμηνέων – συνταγματολόγων – ανθρώπινη γνώμη τελικά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να έχουμε μικροδιαφορές μεταξύ ερμηνειών. Αυτές οι μικροδιαφορές όμως μπορεί εφαρμοζόμενες στην κοινωνία, που ενίοτε συμπεριφέρεται μη γραμμικά, να έχουμε μη προβλέψιμα αποτελέσματα. Στη φυσική είναι συνηθισμένα τα χαοτικά συστήματα.
    Επί της ουσίας μη θεωρηθεί ότι είμαι κατά του συντάγματος. Μια λίγο αιρετική άποψη εξέφρασα για τους θεσμούς ή ότι δεν υπάρχουν απόλυτοι θεσμοί.
    Ένας φυσικός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ειμαστε απλα ενας κακομαθημενος λαος.
    Ειλικρινα πιστευω οτι ειμαστε ο ορισμος του "κακομαθημενου".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αγαπητέ Dyer,

    Για το κομμάτι των νόμων που αφορά άμεσα εμένα και τους υπόλοιπους συναδέλφους, όταν εμφανίζεται ένα πρόβλημα συν ερμηνεία τους η λύση είναι μόνο μια. Στέλνεις ερώτημα στην εκάστοτε δημόσια υπηρεσία και περιμένεις την απάντηση τους σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Χώρος για συζητήσεις με αντικείμενο τη εννοεί το εκάστοτε άρθρο δεν υπάρχει.

    Θα συμφωνήσω επίσης ότι είναι τέτοιο το πλήθος των νόμων - άρθρων - παραγράφων που σίγουρα θα υπάρχουν κάποια κενά, για αυτό και αν παρατηρήσεις όλοι δίνουν μεγάλη σημασία σε υποθέσεις δικαστηρίων που καλούνται να ερμηνεύσουν τμήματα ή ολόκληρους νόμους. Σου υπενθυμίζω ότι ένας νόμος δέχεται μόνο μια ερμηνεία, όποτε μια απόφαση δικαστηρίου γίνεται δεκτή από όλους. (Δεν μελετάμε την περίπτωση που έχει γίνει λάθος από το δικαστήριο)

    Θα συμφωνήσω επίσης ότι αρκετοί νόμοι έχουν μείνει δεκαετίες πίσω και απαιτούν άμεση ενημέρωση.
    π.χ. Για τους χωματισμούς στην κατασκευή οδών.

    Το μέγα θέμα με τους νόμους στην Ελλάδα δεν είναι η ερμηνεία, αλλά ότι κανένας δεν τους σέβεται (άλλος πολύ, άλλος λίγο). Άλλαξε μου αυτό και η συνείδηση που θα αποκτήσει ο κόσμος θα δεις ότι θα λειτουργήσει διορθωτικά για τα προβλήματα που σου παρουσίασα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @ser

    114 ήταν παλιά, τώρα πλέον α. 120.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γειά σου ελληνάκι.

    Συμφωνώ με το ότι το να παραβιάζονται όλοι οι νόμοι (καλοί-κακοί) είναι μεγάλο πρόβλημα. Ρίχνει κι άλλο τη γενικότερη αξιοπιστία της χώρας. Διαφωνώ ως προς το ότι το Σύνταγμα της Ελλάδος δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από δημοκρατικά συντάγματα. Το πολίτευμα πάσχει γιατί δεν υπάρχει διαχωρισμός εξουσιών: Το σύνταγμα ορίζει εκλογές μόνο για τη νομοθετική εξουσία, ταυτίζει τον αρχηγό της πλειοψηφίας της νομοθετικής εξουσίας με τον αρχηγό της εκτελεστικής, η οποία διορίζει τους ανώτατους δικαστές. Αν αυτό δεν είναι ταύτιση των εξουσιών, δεν ξέρω τι είναι.
    Και το Γκάντι να βάλεις εκεί, με 20 χρόνια τέτοιας εξουσίας θα γίνει Πάγκαλος.

    Λες ότι το πρόβλημα δεν είναι το οικοδόμημα, αλλά οι άνθρωποι που το απαρτίζουν. Διαφωνώ κι εδώ, αυτό θυμίζει επιχείρημα που δικαιολογεί την αποτυχία του κομμουνισμού και των θρησκειών. Το ελληνικό σύνταγμα δεν είναι άρτιο οικοδόμημα, το αντίθετο.
    Χρειάζεται ριζική επανασύνταξη, γκρέμισμα: είναι για τα μπάζα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...